4214 resultaten.
Les Marquises
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
565 de goden schiepen de eilanden
als hun woning
op de hoge grond boven het dorp
slaap jij sereen en de tijd staat stil
je kent de diepte van de Stille Zuidzee
de wind zingt de golven beuken
jouw ogen volgen de ruige bergen
ze tasten de steile kliffen af
op de tweemaster klinkt een smeekbede
ne me quitte pas
je bent niet alleen, Jacques…
Geduld
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
219 Mijn zolen zijn bijkans versleten,
Mijn tong reikt bijna tot de grond,
Voel vermoeidheid in m’n benen,
Heb bijna de ganse aard gerond.
De stappen gaan steeds minder snel,
Ruif ik uit eet steeds minder vol,
Wijl ’t potentieel is groot genoeg,
Deswegen ga ik toch lijdzaam voort.…
Ballerina
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
241 volgden
mijn langzame passen
mijn hoge knieën en
zwaaiende wajang-armen
Als een kantoorballerina
uit het Departement van Rare Loopjes
bood ik haar een glas water aan
Daarna nam ik haar hand
en trok ik haar op
Ik sloot mijn ogen
liet mijn tong, mijn stem
mijn spieren en mijn gewicht
vrij, stroomde om haar heen
kronkelde over de grond…
MOERASSPEL
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
332 Het zwarte hagedisje
vroeg uit zijn winterslaap ontwaakt
scharrelt traag en verdwaasd
over de koude grond
naar het gele pluimgras
bij het grijze heideven
aan het troosteloze water
wacht een schoon wit gevaar
roerloos staat de zilverreiger
loert met strakke blik
de kleine fijne maaltijd
die zichzelf aan kan bieden
komt steeds dichterbij…
Slechts één afdruk
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
350 Als zij maar één voetafdruk
achterlaat
dan is dit geen spoor
maar de aarzeling
in de aarde
één afdruk alsof de grond
haar even droeg
en daarna vergat
alsof ze kwam zonder
arriveren
de tweede stap bleef uit,
bleef hangen ergens
tussen willen
en verdwijnen
wie kijkt ziet geen
richting
alleen een plaats
waar iemand heel even…
GROEIT BREDA 'S GROEN ?
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.440 Ergens aan de singels
ligt een omheind veld
waarin verstild verzonken
velerlei klanken schuilen
zuchten van hen die voor
het leger werden gekeurd
kreten van de krijgsoefening
enige bomen kijken
tevreden neer op
de geschoren bruine grond
die wacht op inzaaien
en spoedige beplanting
rijen bloemen langs het hek
laten al hun kleuren…
ZEGEN NA BRAND
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
274 De zon wil streng heersen
verdrijft alle wolken
laat aan het effen blauw
haar plaaglust glanzen
denkt wellicht de grond
te doen barsten en planten
tot vodjes doen krimpen
zorgt voor eindeloze dorst
het onweer van de nacht
daalt neer als weldoener
donderslagen berispen
de algehele droogte
bliksems blinken op
als lichten vol blijde hoop…
De zwerftocht
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
203 Terug naar mijn grond van bestaan
de beken en het bos, de heuvels
van dat aardse rijk; dat paleis heb ik
heroverd, de muren en de poort
de ware sleutel tot mijn eigenheid
dit landschap waar ik graag verdwaal
de struiken en het wild, de bloemen
in de uiterwaard; mijn leven dat was
vergeten, de dromen en de drang
de zeven streken op het…
Handen en voeten
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
73 Ginds is wortelen riskant
Mest en regen zijn ongewis
grond kan weggeschept worden
en uitgeput raken
en zijzelf
uitgegraven of uitgerukt
Hier is de vrije wereld
Hard en onvruchtbaar
Beton, staal en plastic, muren
om kleine kamers en dichte deuren
rollen prikkeldraad op de grenzen
en een onbarmhartige bureaucratie
Naast mij overleven armen…
Anarchie
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
64 Er draait een ventilator
in de kamer vol speelgoed
op de grond en op het bed
waar hij niet in wil
springt het kind opstandig
schreeuwend met slaande bekkens
Zijn broertje bedreigt
papa de politieagent
met een trommelstok
Mannen met armdikke takken
dreunen door de straten
door licht en door donker
Vol is de maat
van hun zware schoenen…
poort zonder slotbrug
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
5 de mond van het kind ligt open
op de borst die nog warm is van melk
stamelt de eerste keer over de huid
tranen smaken zout in de lach
de man loopt de laan uit
stappen hakken de grond die koud wordt
zij houdt de lamp brandend bij de muur
het hok ruikt naar stof
aan de voeten van de troon zit een jongen
schoon en zonder wapens in de hand…
LENTE
poëzie
3.7 met 9 stemmen
2.138 Reeds bloeit de vlier en ritselen de gronden,
De trage beken krijgen duizend monden...
De lente, lente.
Wanneer het lente worden zal?
Aan strakke lucht een helle ster gaat lopen,
De heide legt een blad van purper open, .. .
De lente, lente...
Wanneer het lente worden zal?
Hoort gij de nacht?…
Herfst in het woonoord
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
60 Het is geen vlucht, maar een diep berusten,
een overgave aan de bittere grond.
Er is niemand op het binnenterrein.
Alleen de wind die de herinnering
aan de warme haven met zich meedraagt
en eenzaam tussen de huizen blijft hangen.
Als een verdwaald kind in een stenen woud.…
Het stenen woud
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.535 Aan de bittere grond. Berusting.
Niemand op het terrein. Leegte.
Alleen de wind.
Die de herinnering meesleept.
Aan de warme haven.
Hij hangt tussen de huizen. Eenzaam.
Een verdwaald kind. In een stenen woud.…
Gisteren
gedicht
3.4 met 47 stemmen
36.628 Toen hij 84 was raapte hij staande
op zijn handen met zijn mond
een muntstuk op van de grond.
Nu ligt hij eronder. De hemel zit
vol wortels en wormen.
------------------------------------------------------
uit: 'Een gat in de lucht', 1966.…
pauken roffelen naar finale
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
1.018 ik heb de stenen
in mijn hand
het land trekt me omlaag
de grond waarop ik stond
blijft mij nog steeds de baas
maar ik heb een orkest besteld
als bodem zo haar eisen stelt
dan wil ik ondergaan
in jouw muziek want ik
heb je hartstochtelijk lief
violen snerpen pijn
in licht touché voel ik
jouw vingers die me raken
een strijkstok in…
Vangnet .....
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.237 Dans duister dans,
waar lichte voeten net
de grond niet raken
en ijle lucht kou opvangt,
schenk ik jou mijn lach
pluk ooit verloren zinnen
uit verdwaalde lucht,
zucht uren naar morgen,
blaas wolkjes naar onze tijd
samen klimmen we hoger,
tot onder de regenboog,
daar waar gekleurde letters
liefde dichten, schrijven
veren hemelsblauw…
De dromer
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.119 Ik ben een dromer…
M’n voetjes raken zelden de grond.
Dromen winnen van de werkelijkheid,
dat is een ongekend verlangen.
Zijn zachte lippen op mijn mond!
Ik? Ik blijf een dromer…
Dromen vol samen zijn met hem.
De mist trekt op,
ik doe mijn ogen even open.
Dromen hebben me voor eeuwig klem!…
Mijn gedachten...
hartenkreet
3.3 met 22 stemmen
1.928 Af naar vliegen…
Vliegen door het duister en het licht…
Op naar vrijheid…
Waar ik durf heb om te doen en te laten wat ik wil…
Mijn gedachten dwalen af…
Af naar mijn vrijheid…
Die ik nooit zal krijgen…
Want de werkelijkheid is hard…
Mijn gedachten staan stil…
Stil bij de werkelijkheid…
Waar ik vastgeketend met beide benen op de grond…
mijn egel
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.169 Aarzelend legde ik mijn hand
plat op de grond en daar was
zijn snuitje weer, hakende pootjes,
maar met een zachte ondergrond.…
MEIREGEN
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.014 de meiregen valt met bakken
uit de lucht de prunusbloesem
wordt losgeweekt treurt om
snel vergane glorie laat kopjes
hangen ziet op de begane grond
vloed aan regenwater dringen
bij rioolput de merel dempt zijn
gezang minder uitbundig soleert
hij bezwerend naar betere tijden
wisselvalligheid grijpt mijn lurven
neemt me stevig in de houdgreep…
rankte de twijg
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
753 ik proefde je wijn
zag de stronken verleden
stond op de grond
waar je wortelt in heden
je pakte de zon
in bloedrood verdwijnen
rankte de twijg
liet bloemen verschijnen
je druifde wat bleek
maar de zomer was heet
je droeg vol dankzij
de krenters hun beet
geplukt en ontveld
wordt de oogst nu geteld
ze flessen het vat na de
rust…
Licht in de Lente
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.172 De kleuren springen uit de grond
en nu de zon zo staat te blinken
hoor ik de vogels, zie ze drinken
van water dat de aarde vond.
Het scherpe licht van lentestralen
verbind ik met de pennehalen
die hier mijn hart en geest vertalen.
De warmte van dit vrolijk licht
schijnt - wie weet - door in dit gedicht
of rijmpje zonder veel gewicht.…
nu gaat de beuk erin
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
760 ik had alles op een rij
nu gaat de beuk erin
ik heb geen zin meer
me te conformeren
het is genoeg geweest
ik kap wat overtollig is
loodzwaar van jaren groeien
de takken buigen door
maar in het oerwoudgroen
kan niets meer bloeien
ik heb de grond gezocht
in humusachtig duister
de lucht rook al verrot
ik wortel in opnieuw beginnen
en…
waarom.
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
1.643 Ik zak door de grond met deze verwarde gevoelens.
Ga door de hel als iedereen?
Ik geloof het niet, ik ben alleen met herineringen.
Alleen met geluid, alleen met mijn pijn,
God haal me hieruit.
Geef me de kracht om weer verder te willen leven.
Want ik wil de moed echt niet opgeven.
Laat me nog een maal iets goeds doen god, Waarom?…
Zoiets simpels
gedicht
2.3 met 279 stemmen
75.130 .
---------------------------------------------------
Uit: Verstoorde grond van Hester Knibbe (1946)…
geld dan vies is van beschaving
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
2.723 niet gemogen
nu het water tot de lippen komt
ze dringen je hun wijsheid op
met geld dat vies is van beschaving
zetten zo je toekomst op de kop
in hun ontwikkelingsverslaving
ze maken je tot consument
laten al je kinderen leven, er is
geen plaats meer op dit continent
om ieder een bestaan te geven
zo snijden ze de wortels door
in de grond…
Omdat ik van je hou
hartenkreet
3.0 met 15 stemmen
974 Ik nam een grasspriet
tussen duim en vinger
en trok hem tergend langzaam uit de grond omhoog
(die dingen zitten soms vaster dan je denkt):
groener, groen, lichtgroen, lichtergroen, witgroen, wittergroen,
wit:
dit heeft nog nooit zonlicht gezien,
zei ik, maar nu wel, helaas,
met alle fatale gevolgen van dien.
Waarom doe je dat nou?…
Nachtgedacht
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.180 ik zal op onbegane grond staan
Ik zal mijn kolk doen bruisen!
Droom, droom laat mij niet in de waan.…
Aanvaarden
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
1.240 een ruw geslagen vuren kruis
achterover hellend door de haast
waarmee het schreiend was geplaatst
achter de restanten van een huis
brandt het netvlies vretend zuur
’t kruis dat dodelijk ongerust
verstild haar kille schaduw kust
over evenbeeld in miniatuur
vrijwel zeker overrompeld
zal ze binnenkort ten gronde gaan
voorgoed in…