2616 resultaten.
In wording
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
265 Ik heb geen vastgelegde lijnen,
geen spoor dat mij de richting geeft,
ik ben het zelf die, tastend, zoekend,
mijn dagen vormt en verder leeft.
Ik brak mijzelf aan oude zekerheden,
viel soms uiteen tot losse grond,
maar uit dat vallen groeide langzaam
een kracht die ik niet eerder vond.…
natte sokken
netgedicht
4.5 met 14 stemmen
147 mogelijk was in m’n eigen ogen
met die blik op dat gericht wat
zelfs met natte sokken nog gaat
want het water mag dan komen
om zich voorgoed te nestelen in
de dagen die zich kennen laten
als parodieën van zwarte gaten
op alles wat van waarde wil zijn
maar de richting van de stroom
wordt nooit bepaald door hoop
echter door ingewreven sporen…
geveinsde onwetendheid
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
65 Eirôn liep op haar stilste tenen voorbij
maar was zich niet bewust van het spoor
dat zij achterliet
aan ellende en diep verdriet
bij een deel van het koor
dat haar zowat niet begrepen had
toen zij het lied voorzong
over de sprong die zij aldoor maakt
als wrange wraak op kleinerende kaken
die zich onder gordels van draken
van dames…
het jongetje in mij
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
302 het jongetje in mij
is altijd gebleven
naast stil verlegen
vol met fantasie
bang te falen ook
in de verwachting
altijd overal weer
waaraan hij denkt
te moeten voldoen
het jongetje in mij
bereisd de wereld
in menig avontuur
nachtelijk in stilte
dansend dromend
van alle ondeugd
die hij dan begaat
met vrienden daar
die hier er niet…
Verborgen schatten
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
920 ze bergen
bewogen tijden
de
laatste ijstijd
in
uitgestrekte
steppe
maakt plaats
voor zachte regen
in het landschap
groeien bomen
en
ijzertijd nog ver
graaf
in bar verleden
waar nomade
jager is
en de boer
zijn toekomst
gaat verbouwen
de maalsteen is nog
gaaf
mijn troffel
schaaft voorzichtig
laag voor laag
naar sporen…
De zoeker
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
894 Waarheen zal ik gaan van hier,
ik trek mijn sporen in het zand.
Jij zet de deur weer op een kier,
als je uitreikt naar mijn hand.…
Wens voor 2005
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
861 Door de bladeren trek ik mijn sporen,
en laat ik alles achter wat ik bezat.
Ik wil niet meer zien, niet meer horen,
en wou zelfs even dat ik alles vergat.
Maar nu, in 2005 aangekomen,
zijn er, zegt men, nieuwe kansen.
Ze zeggen me weer te dromen,
om weer door het leven te dansen.…
In een vriendenrol
poëzie
3.5 met 13 stemmen
3.602 Met ons kwam Liefde zich, als tochtgenoot, verenen -
Houdt Vriendschap 't eigen spoor.
In milde glans ontluikt voor onze treden
Een bloei, des nijvre plukkers waard,
Wiens oog niet, afgedwaald, voor bij 't Genoeg van Heden
Op 't Veel van Morgen staart.
Dat zó - mijn Vriend! - dat zó ons heil moog' duren!…
achter een lach
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
5.212 van december en rook, zo als zilvergrijs
benevelt zit ik stilletjes naast je
we hebben elkander gedronken, gestreeld
en gevreeën, gedeeld met liefdes in open armen
geslapen – maar emotie spreekt van het leven
en niet van een vluchtig spel, jouw woorden
.. het leven duurt maar even
maar wat is even als eeuwen je hebben
gedragen op sporen…
Vaarwelkom
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.328 levensvatbaarheid
Berust op 'n oude lering
Je bent verpilde tijd
Een slechte spijsvertering
Vaarwel Melancholie
Spijt van gedane zaken
Jouw stroop van apathie
Wil ik niet langer smaken
Ik open mijn fontein
Ik ben niet meer te pakken
Ik maak van water wijn
Verbrand mijn oude zakken
Welkom Luciditeit
Vuurpijl van optimisme
Jouw lichtend spoor…
zeer depressief
hartenkreet
2.0 met 6 stemmen
692 meer werken dat moet je doen
ze dreven hem verder
daar waar mensen
die vermoeid en verslagen
door politiek steeds voorgelogen
met stille angst
op hun einde zaten te wachten
in een wanhopige wraak
staken ze de banden
van het brommertje
van de man
een duimpje groot
kapot
hij reed steeds wanhopiger geworden
onder de sporen…
De neus van Frederik
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
603 zoek naar de rol van zijn neus
vanuit de vraag wat doet hem de geur
daar hij jong zijn reuk verloor
Kees stond minder alleen
dan men tot dan veronderstelde
door zijn geklaag en gezeur
Ook zijn karakters en romanhelden
blijken namelijk tijdens zijn vakantie
door ontstemming mee te hebben geleden
Zoals ik het nu zie
ben ik ze op het spoor…
TRAAN
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
2.451 Je ogen glinsteren van het vocht
Een traan rolt teder langs je wangen
Langzaam volgt hij het spoor van je gelaat
Eigenlijk wou ik dat ik hem steels kon vangen
Als dat van jou toch alleen maar mocht
Je mond voedt zich met je tranen
Die jouw lippen zachtjes doen trillen
Ik wilde dat ik jouw verdriet kon stillen
Dan alleen al zou ik mij in de…
Ongeborgen kind
hartenkreet
4.1 met 16 stemmen
1.564 Kind en mens
geschonden, vast in
ondeelbaar verbond
van verdriet en tijd
gebonden, slijten
de wonden van weleer,
waarin in liefde
voor dat kind
de mens z'n angsten
overwint en
z'n sporen hervindt.…
koeterwaals
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
588 show moet u weten
mooi dat ik ze straks ruil
grijze muizen tegen snuiters
jonge nog die bijten niet
ze likken aan je blote tenen
gebruik uit het oude wenen
te gek gaaf op maandag wasdag
dinsdag jetlag wild kakken
vrijdag stereotype anabolen
de dood of de gladiolen
donderdag valt het met bakken
woensdag waals met meer koeten
gulden sporen…
Rollende Tranen
hartenkreet
3.9 met 24 stemmen
2.811 geloofde
Vertrouwde je voor honderd procent
Blind als jij mooie sprookjes vertelde
Verbroken beloftes afdeed als incident
Dwaas ben ik die ooit oprecht hoopte
Jouw warmte op liefde was gebaseerd
Ik niet het meisje was voor tussendoor
Mijn gevoelens zomaar hebt genegeerd
Wakker ben ik nu en zwaar gekwetst
Rollende tranen dragen diepe sporen…
groene mamba
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.760 winterslaap
over een tak in de tropen
in een woud dat dagelijks kaler wordt
het broos skelet houdt hem lenig
gladde schubben dekken zijn leren vel
als vingernagels die elkaar overlappen
er spant een vlies over ogen
die zwijgen over de verboden beet
de valkuil van de oervrouw
een gespleten tong kwispelt
hij tast de ruimte af
herkent sporen…
'n Terugblik
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
639 nog even scheef
waar de zeilboten nooit
zijn aangekomen op hun
bestemming, maar vast
gezet op 't moment
door het schilders oog
prachtig decor van 'n
vergeten wereld, waarin
andere normen en waarden
liefdevol hoog werden gehouden
het blauwe linoleum is kaal
evenals het rode kleed dat
er jaren geleden als nieuw is
neergelegd om sporen…
Ik banjer door het leven
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
954 Dit alles in één flits gezien,
pakt de tijd mij nostalgisch in
Met sporen van geleefd,
beleefd geluk,
banjer ik verder door het leven,
samen met jou!…
Vers-Us
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.335 Jij houdt van de kroeg,
ik van de laptop
Ik geniet van een glas wijn,
jij van een zak drop
Nog zijn wij zo verschillend
Het meest ligt jouw hart op de tong
als het voelbaar met het mijne samensmelt
in een zoen ontvlammend en explosief
als het kruid in een kanon
Op het spoor van elkaars grootste gemene delers
in de liefde, grenzeloos, bodemloos…
Wit geteerd
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
465 Nog rijgen zich de dagen
aaneen tot een mistige wereld,
en geen duidelijke zon verscheen
in onze onverbiddelijke vragen
spreken we de verwachting uit om
de lente te vertragen, de winter
floot zich door het leven heen,
de hoop wordt in stilte gedragen
op de vleugels van voorjaarwinden
in het eeuwig spoor van versmaden en
onze teer beminden…
Op de zoden en het striemen
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
544 Plots
sta ik buiten
het weer stormt me intiem
ik was net heel hard
over de schreef gegaan
het striemen
van harde regen
doet me uitwaarts treden
uitwassen op mijn huid
sporen van de uiterste grens
tot waar een mens kan gaan
alsof ik er aan doen kan
bliksemen mijn benen
tot aan de grond, de afgrond
veroordeeld tot de zoden
ontdaan tot…
Terug uit Londen
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
734 De trein komt over enkele minuten binnen op spoor 1.
De kermis van het leven.
Piccadilly circus.…
Sneeuwboswandeling
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
803 Sneeuwlicht rondom overal op gevallen
geluid word witgedempt doffig
onze stappen sporen door het witbos
enge kale takken worden vriendelijk
door sneeuw hun contouren verzacht
diepe schaduwholen lijken knusse schuiling
voor wild, kleindieren en vogels….…
Na de storm
gedicht
3.1 met 16 stemmen
12.670 Zand over het pad, ruwe sporen van water
waar zee door de duinen brak, planten afgerukt
en nog bloeiende, slap op het strand.
Eb en vloed zaaien weer nieuwe schelpen.
Nog nooit zoveel oesterschelpen, geribbeld
en wit. Elke vorm gestremd in zijn groei,
een tijdsbeeld van voorspoed en tegenslag.
De binnenkant glanzend, glad parelmoer.…
Mijn huis, mijn lichaam.
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
700 Spinnenrag vangt stemmen,
uit de verste nissen van
de kamers, opgerakeld
door mijn adem, hoewel
ik vertrokken was blijft
er een vage afdruk op een
leeg matras, die dag
hoeven ze mij niet meer
te zoeken, op beslagen
ruiten verschijnen de
wasem van beeltenissen,
één goede beurt, de ruimte
maakt zich vrij van stof
en van enig spoor…
Zeven echo's uit de natuur
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
884 staart afgunstig naar de maan:
jou kan ik niet aan
***
een naaktslak smeekte:
genade zus huisjesslak,
bied me onderdak
***
Het web sloot zich niet
“geen vlieg”, zei de oude spin
de mot zit erin
***
Bram, het vliegend hert
liet zich finaal verblinden
door ‘n jonge hinde
***
de koningsvaren
wacht tot het ochtendgloren
om te ont-sporen…
Het herfstbos
hartenkreet
3.4 met 10 stemmen
1.748 Onder de bomen voelt het vochtig,
paddenstoelen pulveren
en spuiten sporen in de lucht,
duizenden levensmoede bladeren
krullen en dwarrelen neer
in cadans met het gekrakra van de kraaien.…
Intercity
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
582 De treim remt af, alle sporen komen hier samen.
Er is een druk gewemel op het perron
en iemand leest van alle reizigers de namen.
Over ons wordt niet geoordeeld. Niet de wet,
maar de liefde is het die uiteindelijk regeert.
Het enige waar de baas van 't station op let
is de vraag wat we van de reis hebben geleerd.…
Feest van vreugde en verdriet
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.139 mijn woonkamer weerspiegelt een mortuarium
stil, doods en ijskoud
geen plaats voor een boom
zelfs geen kaartje of kaarsje
een zwak vlammetje
dat samensmelt met mijn gedachten
tijden van weleer
tijden van ons samenzijn
buiten, witte maagdelijke sneeuw
die zachtjes neerdwarrelt
op de met lichtjes versierde bomen,
sporen verraden, van…