2935 resultaten.
Ergens
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
492 Ergens klinkt het lied
Het lied van liefde en hoop
Hoop op gerechtigheid
Wat nog steeds niet is
Ergens klinkt de roep
Een roep om hulp uit nood
Nood die de mensen tergt
Door honger en gemis
Ergens nijpt de armoe
Armoe bij gebrek aan begrip
Begrip voor lijden en sterven
Geen kennis van geschiedenis
Ergens klinkt er hoogmoed
Hoogmoed…
Anders
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
644 Er sterven dagelijks mensen.
’t Is de manier waarop, die mij benauwt.
Het heeft mij overdonderd,
alsof die ziekte naar ons grauwt.
Dus vandaag is alles anders…
Zelfs in de zon is het een beetje koud.…
mist in de polder
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
444 door het met rijp belegde gras
zich voortbewegen zoals de
paus zich gedraagt in de ochtendmis
opgelegde wetten tellen hier niet
hier is de hiërarchie van het aanpassen
aan de orde, evenals het respect waar
de glorie van macht en kracht
geen gestalte krijgen in de oorsprong
van de diep geïnhaleerde nevel
het leven is hier om trots te sterven…
Fluistergrond
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
678 Het sterven onderzocht zwijgend zijn straf;
hij glimlachte naar zijn zoon, die naast hem lag.…
Oorlog
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.297 Velen sterven, terwijl men hen niet missen kan.
Wat een onmogelijke offers worden er gebracht.
Ik hoop en bid dat er totale vrede komen mag.
Dat mensen respectvol naast elkaar zullen staan.
Dat beslissen tot oorlog niet meer wordt genomen.
Dat mensen wereldwijd hand in hand mogen gaan.…
Een godsdienstige jeugd maakt een gelukkige ouderdom
poëzie
3.1 met 38 stemmen
4.140 Die God bemint
Die wordt zijn kind;
En moet hij sterven
't Zij vroeg of spaê.
Hij zal genaê
Bij God verwerven.…
Le petit mort
netgedicht
3.1 met 28 stemmen
3.016 Wij wisselen onze wezens uit,
en elke vezel in mijn lijf verstart
voordat ik in jou sterven mag.
Uit 'Op klompen', 2001…
Mijmerij
poëzie
3.3 met 24 stemmen
4.002 dan kan ik niet beseffen
De zaligheid van zulk een lot,
En mij besluipt een stil vermoeden,
Dat ik moet sterven van genot!
----------------------------------------
uit: Vroege Gedichten (1895)…
Doodgaan
poëzie
3.9 met 52 stemmen
8.724 Ach, 'k had zo graag heel, héél veel willen doen,
Wat Verzen en wat Liefde, -- want wie mint er
Te sterven zonder dees? Maar wie ook wint er
Ter wereld iets door klagen of door woên?…
De Grootvader
poëzie
3.5 met 23 stemmen
4.529 Wie zal het eerst van beiden sterven,
Zo diep beducht thans voor elkaar --
Het meisje in de bloei van 't leven,
Of de oude man van tachtig jaar?
---------------------------------
uit: Gedichten (1870)…
op sterrenjacht
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
2.867 rijden in de coentunnel
voor de eer van een laatste nieuwsflits in de krant
op zoek naar een wereld zonder drugs en geweld
ben ik een naamloos wit kruis in wanhoop beland
je vraagt een monument niet naar zijn naam
en sterren verschijnen waarvoor ik me schaam
jij was mijn broer en stierf voor mijn vader
jij bent mijn hart en leeft voor mijn sterven…
Wanneer ik dood ben, lief
poëzie
2.4 met 19 stemmen
4.854 "
Ik geef u geen gelijk, want groter is 't
Te stérven voor zijn Ikheid, dan te léven:
't Zoet leven lokt méér dan een donkre kist.
Maar Gij komt mij nabij in kracht van pijn
En vreugd, en dus wil 'k U mijn doodsblad geven:
Mijn grootste glorie zal dees bladzij zijn.…
Herfstgloed in sonnet
netgedicht
3.3 met 20 stemmen
908 koppig lang hebben de statige bomen
hun groene bladerdek vastgehouden
alsof ze zelf een beetje sterven zouden
wanneer hun dekmantel werd afgenomen
zonnestralen verkleuren zonder schromen
de blaad’ren naar een zachte geelgouden
gloed die nog even kan worden behouden
tot rijp de randen langzaam zal omzomen
maar slechts na twee nachten vorst…
Wanhoop
netgedicht
2.3 met 525 stemmen
698 Sterven is de kunst vrij te laten
wat in je aan hoop heeft geleefd.
Niets verscheurt me nu zozeer
dan de liefde die ze telkens geeft.…
M e n s
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.022 In ’t duister diep van omgeploegde grond
lig jij te sterven aan die nieuwe plant
die uit je openbreekt naar hoger land,
zich voedt met alle sappen uit je wond.
De vraag is : draag je leven in je pit
of ben j’als zaad niet meer dan poederstof
waar hoop noch droom, maar enkel dood in zit ?…
het vuur uit luchten
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.028 daar bij
het kruis waar het bloed van die visser
met op zijn hoofd een krans van doornen,
beekjes in het warme zand deed stromen
en nu december mijmert spreekt de kerst
mij nog slechts van verdriet
het vuur uit luchten die het zwart verstuurden
naar hen die smaalden waar pijnen werden
gesmoord in kelen van een dorstig verlangen
naar het sterven…
Verlatenheid groeit in kristal
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
787 de zeis gewet met keihard ijs
gaat doden in de tuin
ik ben het sterven zat
verdwijnen zal dat puin
granieten bloemen
hakken zich in steen
naast zwartbasalten dromen
lava zal tot stolsels komen
mijn stalen hand verploegt
de rots tot ongenaakbaar zijn
mijn tuin gaat heen en
steen ontluikt in stil bestaan
de tijd ontkent het…
Telefunken
gedicht
3.7 met 50 stemmen
14.824 Straks word ik opgehaald en sterven kilo's
dode uren op de stortplaats met mij mee.
------------------------------------
uit: 'Dit is mijn dag', 2004.…
Nihilisme contra Jezus
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.142 en schoudert zij aan zij met
de overwinning die hij voor ogen heeft
telkens is zijn zet de voorloper
die de hemel splijt en de aarde
onbeschermd het lot laat zijn
dat het vallend gruis in kraters
laat flankeren totdat het spel
zichzelf nederig en vol overgave
monddood verklaart
maar de speler geeft niet op
en gelooft dat slechts het sterven…
tot ik je ken
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.453 zo graag is het
dat ‘k stil op zachte lippen
rust mijn mond
laat zwijgen daar
wat in de droefheid staat
in ’t avondlijke neigen
alleen met jou
spreek ik als bloem
een vlokje sneeuw
misschien achter een schaduw
vanachter ieder masker
bovendien
jij, ik
in sterven mijn
wee ons de tijd
die nooit te moe
rust in de kronen
ongeteld…
Stille tocht
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
2.521 Herders worden op weg
Gestuurd naar de plaats
Waar het Kind is geboren
Daar zien zij een stal
Midden in de winternacht
Een vrouw en een man
Zitten voor een kribbe
Waar een kind in ligt
Dat in doeken is gewikkeld
Zij knielen eerbiedig voor Hem
Het was de eerste stille
Tocht die werd gehouden
Deze was voor een kind
Dat later moest sterven…
Elfstedenijstijd
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
805 Zinkwit sterven teugen mist buiten adem,
vriezen lippen vast in een blauwe maankus.
Kristallen groeien en krassen bloemen in ruiten,
de dromen liggen in diepe voren sneeuw gegrift.
De ontvleesde zon schijnt zilte stralen de ochtend in,
de poolkou trekt niet meer op, daalt almaar neer.…
EIGEN UURWERK
poëzie
3.2 met 12 stemmen
3.544 Maar zo w’ hem tasten met wat minder haast, meer zins,
Wij zouden voelen dat elk klopje van die ader
Een treedje is naar ’t graf, en ’t sterven zo veel nader.
Slaat daar wat koortsigs toe, zo stappen pols en wij
De dagelijkse draf veel spoediger voorbij.…
heel simpel jij
hartenkreet
2.7 met 10 stemmen
1.813 stille vloeken
mijn lijf voelt bijna onderkoeld
ik ben het moe om steeds mezelf
in ‘t duister van de nacht te zoeken
want zelfs bij warmte heb ik het koud
blaas glas in bollen die mij dragen
en alle zeven uren luid versplinteren
mij zwijgend laten vallen
maar jij, jij knipt slecht met één vinger
en schrikt mij op uit ’t winterlijke sterven…
Lage druk, hoge druk
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.560 Duizend maal de dood te raken
in een leven dat geen leven is
een trap waarvan de treden kraken
tranend dalen door het dof gemis
Langs alle klokken en kalenders
glijdt radeloos de tijd in zee
gesloten luiken voor de vensters
de nacht valt en neemt alles mee
Maar ook stormen sterven in een zucht
het holle hoofd ontvlucht de graven
de dorre…
Nabestaande.
hartenkreet
4.7 met 9 stemmen
934 Ze noemen me een "nabestaande"
alsof jij niet meer bestaat
en ze spreken in verleden tijd
alsof 't niet meer over jou gaat
Ze denken dat je er niet meer bent
dat het sterven jou heeft gedood
en als ik zeg dat 't niet zo is
stamelen ze wat en worden rood
Maar jij lééft nog in mijn gedachten
op de plaatsen waar jij hebt gestaan
in…
Grijze muizen
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.091 Alsof we morgen willen sterven
zonder te hebben gevreesd
voor het felle licht van de dag.
Met miezerige woorden
in een wereld zonder taal
vertellen we met trots
ons eigen zinloos verhaal.
Alsof we willen tonen
dat we écht hebben geleefd
intens, integer
en intiem zijn geweest.…
EEN HERFSTDAG
poëzie
3.7 met 9 stemmen
4.602 Dode blâren zijn op de grond gevallen,
Maar zó sterven lijkt me mooi en allen
Die m’n vrienden zijn, wens ik zulke dood;
Dat zij nooit kennen koude winternood.
En om me ook wat van dat goud te geven
Speelt blij de zon op m’n aangezicht even,
Dan met schalkse klownknijpen, speelt de zon
Over m’n beeltnislege medaljon.…
Ongeschonden, geschonden,
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
554 Hoe vaak zal ik sterven
aan een dodelijke blik
als ik de bodem raak
van een glas wijn en
de smaak veranderd
in troebele azijn?
Hoe sterk zal ik zijn om
te geven, in de doolhoven
van elliptische wanen
die op elkaar lijken,
metaforen van
bergenhoge kloven,
niet overbrugbaar blijken?…
staand bij je graf
hartenkreet
3.0 met 14 stemmen
1.250 Staand bij je graf
denk ik na over
het mysterie van de dood
jouw leven was nog niet af
herinneringen komen boven
als ik de film afdraai
in m'n hoofd
van jouw sterven
vullen tranen m'n ogen
die even m'n zijn verdooft
staand bij je graf
de bomen kaal voor de zevende keer
tijd vliegt voorbij
maar het gemis is
er telkens weer
want je…