Alle inzendingen over traag

2249 resultaten.

Sorteren op:

Melkweg in de lucht

netgedicht
2.7 met 19 stemmen aantal keer bekeken 416
Toch voel ik de grond, de wind, bomen, een trage rust die zich laat horen. Naast mij ademt iemand zacht, alsof stilte spreken wil. Een wens stijgt op, zo licht als lucht, en zoekt een ster in de immense leegte. Misschien is het een zinloos ritueel — maar o, zo menselijk van aard.…
CB29 juli 2025Lees meer >

Natuurfluisteringen

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 534
Gefilterd zonlicht het bos opent zijn geheim mijn hart volgt het pad Traag wandel ik langs het pad, waar dauw nog glinstert op de bladeren. De lucht draagt geuren van mos en frisse aarde. Een merel zingt alsof hij mijn gedachten kent, en ik adem dieper, alsof tijd oplost. Het zachte ruisen van bladeren is een taal die ik herken.…
CB11 september 2025Lees meer >

Waar het herfstbos ademt

netgedicht
1.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 427
Ondergrondse draden raken elkaar zacht en traag, dragen slapende herinneringen van steen, regen en nacht; wij meten geen uren, alleen het groeien en herleven, zwijgend in het ritme van terugkeer. Onze kruinen vangen het licht in zachte golven; wolken glijden langs vogels, sterren wiegen in de avondstilte.…
CB14 oktober 2025Lees meer >

Ritme en Beweging

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 392
Soms denk ik bij mezelf chaos is een bevel ontsnapt uit het ventiel van ons primitieve reptielenbrein dan barst de amandelvormige amygdala in ons lymbische systeem dan is ritme een danser en beweging een rivier die zich onzichtbaar slijpend voortsleept na het traag morenenscheurend trillen van massief geraas van de…

Ontwaken uit de mist

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 320
En toch, in een trage opwaartse beweging durfde ik weer te vallen, door te zetten, voorzichtig, tot mijn lichaam weer mijn huis werd en ik weer kon voelen: de zon, het lachen, de jengelende kinderen, zelfs de pijn – rijker dan ooit tevoren.…

Waar het winterbos ontwaakt

netgedicht
1.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 365
Goud licht op het pad stammen bewaren stilte ver weg wacht de dag De winterzon schuift traag omhoog en breekt door de nevel. Tussen de stammen opent zich een bleke hemel boven het bos, waar alles nog vastzit in een koude omhelzing en elke beweging wordt ingehouden.…
CB27 februari 2026Lees meer >

In stilte met mijn hond

netgedicht
1.7 met 54 stemmen aantal keer bekeken 521
Hij ligt loom naast me op het tapijt, traag ademend, warm en veilig, en de kalmte die van hem uitgaat streelt mijn eigen gedachten, alsof de tijd even buigt naar het ritme van zijn hart. Als ik lach, kwispelt hij - licht antwoord dat het hart raakt, op manieren die woorden nooit kunnen bevatten.…
CB7 april 2026Lees meer >

Echo van de Amstel

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 161
ze staart in het donkere water alsof er een antwoord in drijft er drijft niks, behalve een dode vogel de ochtendmist hangt als goedkope rook over de kade alles verdwijnt in die trage, smerige rivier die de geheimen verzuipt in dronken water.…
mobar23 september 2026Lees meer >

Dode man in Amsturia

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 5
De stad trekt traag haar schouders op, een kille mist dempt elk geluid, de vroege tram rijdt rillend uit. Zijn naam verdwijnt in de fabriek van deze nacht, zo anoniem, geen hand die zwaait, geen requiem. Het is nu donker, ondenkbaar licht de draagplank buigt onder zijn gewicht hij moet op weg, steeds onderweg.…
mobar26 oktober 2026Lees meer >

Sous les Ponts de Paris

poëzie
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 3.952
pas Al de kerken zouden moeten tonen op dit uur Uw weggeworpen wapens en Uw deserteursfiguur Ik heb U zien schommelen onder de bezetting van stad tot stad flets en flauw uitgetobd en afgemat Ik heb U gezien in mijn bezette stad in een danszaal de muziek zweeg toen Gij binnentrad haar trage…

HERINNEREN

netgedicht
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.467
Herinneren is reproduceren van beelden uit de jeugd vervlogen periode vol traag verdwijnende onbezorgdheid verloop is stotterend niet gelijkmatig nu eens snel overspoeld door messcherpe prenten dan weer lege laden in de grijze cellen met veel moeite plaatjes te voorschijn persend uiterst langzaam verhelderend: eerste auto’s in Fordparade…

Vos kruist E34-snelweg

hartenkreet
3.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.248
's avonds terugkerend van Antwerpen via de E34, weinig verkeer op dat uur, verschijnt op 300 m voor me plots vanuit de Tielenheide op de rechterrijstrook in het licht der halogeenlampen een dier, laag tegen de grond, zich traag, bedaard bewegend, bijna snuffelend aan het beton. Genaderd tot op 200 m. "Een vos!", roept mijn vrouw.…

herfst en zomer

hartenkreet
4.3 met 18 stemmen aantal keer bekeken 2.362
languit ligt ze ontspannen op haar zij vingertoppen bevallig op haar hoofd waardoor ze uitdagend haar schemerharige oksel toont met een lichte spot kijkt ze hem aan, beloftenvol, dronken wordt hij als zij hem tergend traag ontdoet van kleren en ze wegwerpt langs haar schouder een voor een zelfs met barenssporen oogt zij…
stater6 augustus 2005Lees meer >

Kalte Hände des Nachtes

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 797
Wie wieder meine Seele leitet Mein' Hände zittern, Augen schreien So hier zu liegen, ganz allein' Nur von Stille noch begleitet Tropft trag der Schmerz auf mich hier nieder Der Zeit des Sonnengottes reitet Hinwegs, der Nacht kommt immer wieder.…

Het laatste moment

netgedicht
3.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.465
Ik buig mijn hoofd golven van emoties doorstromen het lijf trekken vochtige sporen op kleurloze wangen voordat ze heel traag zich verzwaren en nestelen in hart en in maag.…
sacrajewa16 februari 2003Lees meer >

'k Ben als een land

poëzie
3.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.688
In stralenspel leeft met de jaargetijden Mijn ademing, zwaar van de geur der aard' En uit mijn borst gevloeid gaat blinkend glijden Door 't lage land der stromen trage vaart.…

Genot bindt niet...

poëzie
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.101
Maar niet als in de wondre gloed der jeugd, maar met der rijpheid traag en vast gespin, spint zich het net der draden die ons in het leven wikklen, met zijn smart en vreugd, dat voor ons wezen tot een eenheid smelt, die onze wereld is en heel de wereld geldt.…

Ommekeer

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.218
uilen bidden de duisternis gebruiken zij om plooien in het licht te vinden wild zigzaggen zij door tijd waar al die helder zien verblinden het verleden van de spijt zal heden met berouw verslinden pas wanneer de klok gaat preken en de kerk voor het altaar knielt zal hoop de droeve klepel breken die grote wijzers voorwaarts hield een traag…

Meesterwerk

netgedicht
4.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.869
Met zijn gedachten open maar ogen gesloten wandelde hij traag door zijn verleden hij zag zijn jeugd in een schilderij en is voor even naar binnen getreden Daar zag hij zichzelf als kind, spelend op het ijs met zijn doorlopers en muziek schaterend uit boxjes de geur van cacao op een idyllische achtergrond van Anton Pieck Vader en…
Hephaestus10 november 2006Lees meer >

Bevreesde overgave

netgedicht
3.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 603
mijn lijf schuift schurend langs de bast van de eik vingers krabben traag de nagels zwart tot scheuren toe bereid als ik door het dragen zijg, naar overgave neig voir la mort en face; tussen hemel en aarde gevangen in een grijze waas met een loodzwaar hart voel ik me te zwak weerstand te bieden aan deze omvangrijke dijk van houten…

Genot bindt niet...

poëzie
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.283
Maar niet als in de wondre gloed der jeugd, maar met der rijpheid traag en vast gespin, spint zich het net der draden die ons in het leven wikklen, met zijn smart en vreugd, dat voor ons wezen tot een eenheid smelt, die onze wereld is en heel de wereld geldt.…

Liedje voor Lacrima

hartenkreet
3.8 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.726
Het meisje Traan het valt omlaag een mengsel van zout en water zij huilt de hemel omlaag zij denkt niet aan later Over de sloten en weilanden hangt de ochtendmist nog traag de wind aarzelt heel even Het meisje Traan het valt omlaag een mengsel van zout en water zij huilt de hemel omlaag zij denkt niet aan later Het water pruttelt…

Tussen stad en dorp Zandberg

gedicht
3.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 5.694
duizend jaar weg langs molenlei en trage heuvels zand, waar het vlakke schootsveld de stad naar zuid deed heersen, daar hield het leven stand en ging men altijd door op dat mooie stukske Brabant, waar de bunzing sloop, de vogels floten en kinderen argeloos speelden aan de waterkant het terrein was bondgenoot of vijand de groene…

Mijn rug is recht en zal niet breken

gedicht
2.1 met 43 stemmen aantal keer bekeken 15.225
mijn koude hersentjes werken traag een gletsjer die het verleden langzaam en onverbiddelijk bedekt met tonnen ijs in dit paleis bewust zonder trui kachel en jammerlijk jou waar leven een overlevingsslag expeditie robinson in het pleistoceen is geworden het moet zijn want misschien was het niet veel maar ik gaf je alles wat ik bezat toen jij…

Pornokoningin

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.279
Ik slenter vermomd in een narrenkostuum traag over de bollende, middeleeuwse brug, twee schildwachten met vlijmscherpe speren knikken minzaam naar mijn kolderieke uitstraling. De poortdeuren staan wagenwijd open, ik loop er zo naar binnen, wat een ruimte en wat een genot!…

Reis door Israël (eerste deel)

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 504
De zwarte bergrug krijgt een oranje kapje: trage maansopgang. De arend kringelt hoog boven dor heuvelgras, loert scherp, vol geduld. De zon brandt rondom het park vol koele palmen en ronde stenen, waar eens machtige woorden van onze Heiland klonken.…
Han Messie17 september 2012Lees meer >

Moeder gaat heen...

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.623
Schuifelend en soms op de tast ging ze traag van haar zetel naar de kast op zoek naar wat ze niet meer wist. Dan trok ze de kastdeur open om ze verdwaasd weer te sluiten met in haar handen een doos vol oude beschuiten. "Ja, het leven" mompelde ze dan weer en knikte met haar hoofd op en neer.…
katty21 juli 2013Lees meer >

Meisje voor het feest

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.175
de bout schuurt langs de luiken En 't uur kruipt traag. De dis beurt, glanzend in 't damast, Zwaar zilver en zoet ooft; in donker-koele kruiken En transparante fluit smilt 't welig coloriet Der kaarsen, die hun vlam tot een goud hart ontpluiken.…

AAN EEN MEISJE

poëzie
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 3.212
Mijn bloed gaat nog niet langzaam In trage lauwe rust Het tintelt in mijn aadren Van louter levenslust Ik zie veel duizend dingen Op mijne levensbaan Het goede en het schone Het trekt mij krachtig aan. Goddank! dat nog mijn polsslag Niet even snel steeds gaat Goddank!…

Baas boven baas?

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 625
Zij lijken wel een trage duizendpoot. Ik ben een vlinder! Ik heb immers een toverstaf die noem ik 'i', die heeft een speciale vorm: de wortel uit min één. Hij glinstert als een edelsteen. Naar believen schuif ik daarmee op een helder vlak, zo her en der, hemelshoog of grottenlaag." OPEENS KLINKT OVERAL VANDAAN EEN SCHATERLACH!…