319 resultaten.
Echoloze muziek
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
524 dans en zing
grap en grol in
gefixeerd zijn door
alleen mijn eigen ding
toch voelt de zaal
de leegte die ik
speel als in een schilderij
zonder warmte en kleur
waar echoloze muziek
emoties beperken
ik dacht in jou
het ijkpunt te vinden
voor mijn strapatsen
maar zij zijn gelijk het
zielloze kreuken van golven
die eeuwig de rotsen beuken…
ONBEWUSTE AVOND
poëzie
3.3 met 10 stemmen
3.980 Van 't lauwe kroes doorgeurd ligt om de vijver loom de lucht
Op de vondel staat een late zwaan
Zo eenzaam is niet één van ons en roerloos
Niet één van ons laait zo hartstochtelik een vlam
zich toewaarts als dees' rode beuk
Van 't gipsen beeld dat tans in de schaduw staat
- alleen een gipsen garve…
De knotwilg
poëzie
4.5 met 2 stemmen
3.616 Wie 's levens moker maar getroost laat beuken,
doch in zich 't beeld bewaart, dat eens hem blonk,
die voelt wel eindlijk in zijn oude tronk
een vastheid groeien, die geen lot kan deuken.…
80 Jaar transformatie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
622 Ruim tweeduizend jaren sinds Jezus Christus
gooi ik de beuk erin!
Om maar niet van een platte aarde af te vallen,
zoals men vroeger dacht
maar haar te laten blijven doen draaien,
zolang als noodzakelijk blijkt te zijn.…
het verborgene in plooien
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
849 ik zag je bergen kleurig landschap glooien
je rots onzichtbaar in ver perspectief
ik voelde het verborgene in plooien
maar had het zonlicht en je geuren lief
ik zag je water vallen langs de breuken
het zwart van de ravijnen donker diep
golven moesten vaak een uitweg beuken
als jouw rivier haar stroomgebied verliet
je passie moest ik los…
Stuifduinen
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
531 Nachtzwaluw, boomleeuwerik, heivlinders zweven
over paarse velden, vennen en groene wuiven
van boswilg, beuken en eiken, soms verheven
dan weer bedolven, de duinen verschuiven.…
Als de heide bloeit
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.257 Er ligt een heideveld in het bos
dat gul haar paarse weelde bloeit
waarin insecten diep verzinken
als zij verzot het lokken drinken
dat als een gouden glimlach vloeit
Vogels fluiten een trillend lied
in flirten naar de warme zon
omdat zij een nieuwe dag begon
toen de nacht hen koud verliet
Beuken lijken zich te strekken
alsof zij met…
Stilleven
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
1.471 Langzaam komt het schilderij in beweging
de in strepen getrokken wolken lossen op
en een oude beuk schudt zijn dichte top
bevrijdend los.…
Waar wind de bladeren uit zal vlakken...
netgedicht
4.4 met 20 stemmen
886 Laat los, laat los, zo zingen alle bossen,
behalve waar de dennenbomen staan -
de beuken die als heersers langs de paden
nog fier rechtop ademen, ook zij worden kaal.
Horen wij wel dit verhaal
of menen wij dat alles duurt?
Er blijft slechts wat de liefde bouwde....…
Vol ontzag
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
651 Inktzwarte wolken
breken het blauw uit de lucht
De doldrieste wind jaagt
vogels uit hun nazomer vlucht
Schuimkoppende golven beuken de kust
Het ziedende water kent geen moment rust
Boten worden op de kade gesmeten
vernielzuchtig, compleet opengereten
Slagregens slaan de oevers aan gort
Hemelse toorn in volle kracht uitgestort
Daken worden…
land aan de Zoom
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
657 zoals het oude land hier nog dommelt
langs een verzonken waterloop
door noeste handen ooit gegraven
waar akkers en bossen louter stilte baren
vroege vogels het zonlicht uitbundig
begroeten en bezingen
terwijl de bonte specht met veel tamtam
de beuken kastijdt, zo vurig gemutst
langs stammen en kruinen scheert
zoals ik hier gedurig…
Witte wieven
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
616 adem
glijdt het talmend
in rust
omfloerst het ogen
met de bomen
tot grijze fluwelen
de horizon ontnomen
in
het
stille
witte
waaiende
een sprankje zon
jaagt het op de vlucht
om verloren lommer
de bladgele en rode
in haar vochtige handen
ontnemen het zicht
van de nacht
in roodkastanje maandagen
ritselt de beuk…
Beknotte vrienden?
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
522 Mistflarden besluipen ze en sloopt
ze tot aan de magere tenen in het
griend,in een andere vingerzetting
komt de botte bast tot groei en
opeens staan ze er weer als een
oude vriend, naast de statige
kurassen van de slome beuk en
de drukke eik, beneveling snelt
door hun trotse tooien en komen
de stille graven weer tot bloei.…
HOUTHAKKERSBIJL
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
418 Wild beuken als een dolle moordenaar,
dan fijnhakken, houwen naar behoren:
verwoestende vlijt bij ochtendgloren,
koele wind, lome hitte, tergend zwaar...
Binnenin me woedt grote vernielzucht,
zweeft heen, vindt overal haar bestemming,
spreekt met stil, maar onweerstaanbaar gerucht:
"Vernietiging baart des te meer schepping.…
OLTERTERP
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
430 Eiken en beuken worden door hem omrand:
die oude reuzen herwinnen hun kind-zijn,
sterken het hart der toekomst van Opsterland!…
LUCHTSTROMEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
550 Op de brede berm
staat een dichte rij beuken
met kromme stammen;
je ziet nog altijd de wind,
die hen als boompjes duwde.
Nieuwe adem sluipt
over varens, zoent bomen,
verlicht heel het bos;
de pas vergane regen
stijgt geurend, verijlt glanzend.…
ONGEMERKT
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
452 Het prille groen bekoort ieder voorjaar
de liefhebbers van beuken en eiken.
Wie zullen met bewondering kijken
naar het kleine loof, nauwelijks zichtbaar?
Eenzame blaadjes boren zich traag en zwaar
tussen stenen door, om lucht te bereiken,
die mild belonend over hen zal strijken.
Hun nietige kracht is onweerstaanbaar.…
Rollen maar
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
523 Fluitend loop ik door de lanen
uit volle borst zingend overstraat
dansend langs beuken en platanen
weet met m'n vrijheid bijna geen raad.
Vrolijk groetend alle mensen
alle meisjes spreek ik aan
wat zou ik mij een beter leven wensen
dan dit vrolijk vrijbuiterbestaan.…
W O E D E
hartenkreet
4.4 met 20 stemmen
2.230 Stampende voeten
Een gebroken geschrijf
Een traan op de grond
Het is haar kreunend lijf
Daar in de achterkeuken
Blijft de haat beuken
Op borsten en buik
Ze is in elkaar gestuikt
Verbannen naar de tuin
Zelfs de bomen huilen mee
Drie kleine hoofdjes aan de ruit
Verscheurend en wenend zonder geluid.…
Onderweg naar Egypte
gedicht
3.1 met 10 stemmen
15.350 We keken naar de letters in de beuk, groot
gegroeid sinds onze geboorte, we prentten
ons de stilte in, de taal die niet went en
'op jouw jas ben ik altijd veilig' besloot ze
ze, de muze danste in haar lichaam, ving
me het licht van haar ogen op in een kom,
schraapte het beenmerg uit haar botten, ontbloot
een mes dat ik later van haar leende…
Onbereikbaar ....
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
960 weg naar zee wordt wuivend begeleid
door zachtgeel duingras en omarmt mijn levenspad
waar ooit zandkorrels diep begraven zinnen
aan springend tij toevertrouwden, geven golven
nooit geborgen wrakken, de tijdloze rust
Golven passeren mijn verlangen en slaan stuk
op een granieten muur van onbegrip en waan
geen storm noch orkaan kan het harde beuken…
Wandeling
poëzie
3.3 met 11 stemmen
2.785 Beuken zijn ‘t, rood-donker-bruine,
flonker-goud,
als men vindt in buitentuinen,
eeuwen oud.…
Meer dan vriendschap, Conan
netgedicht
3.1 met 20 stemmen
3.256 tussen Den Haag en Gent
loopt een lijn, die verder reikt
dan je met je blote oog
kunt bekijken
de liefde voor Amsterdam
voor Zeeland en Parijs
vindt er zijn middelpunt
zoals de wind zich nestelt
in de kruintjes
van de eik, de beuk en de berk
in de gevleugelde vrijheid
van de adelaar
die met scherpe blik
de wereld overvliegt
de klanken…
Mensen en dieren
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
915 Een slak loopt sloom
Een olifant stampt gewoon
Een hond rent
Een poes verwent
Een mier loopt snel
Een giraffe gracieus
Een neushoorn beukt
Jawel ’t is heus
Een schaap loopt
schaapachtig
Een aap slingerachtig
En de mens, doet het
allemaal
Beuken, rennen, snel
gracieus
Schaapachtig, slingerend
soms met een neut
Jawel ’t is…
Voordat ik je weer ontmoet
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.031 De duisternis gaf mij een hand,
je zonden zal ik strelen, in het
grauwe boetekleed van verlangen
gaf je mij een laatste nacht, liet
je slagen beuken op het holle vat
van gegiste beloften, die snel waren
vermorst, ik zal met een sleutel van
de tijd de opening herwinnen voor de
toekomst verborgen in je moederborst.…
DRACHTENS FLUISTERING
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
515 Een hechte rij beuken blaast luchtig en zacht
reine adem over vredige graven,
wil de Burgemeester Wuiteweg laven,
geeft gemoedelijk vloeiende levenskracht.
De luchtstroom uit dicht lover houdt steeds wacht
bij huiskamers en werkgrage zalen
vol mengeling van allerlei talen,
die geheime spraak of openheid betracht.…
In de winter.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.044 Ginds op de heuvel
Onder de beuken,
Dor en ontblaard,
Zit nu de winter;
Wit is zijn kleding,
IJs is zijn baard.
Donzige vlokken
Strooit hij op aker,
landhuis en heg;
Hand doet hij worden
't Water der vlieten,
't Zand van de weg.…
epos en de terugkeer
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
486 als je leest moet je beuken de puikste
gedichten zijn van gehard staal
het ultieme vers binnenbreken
als je geluk hebt val je in duigen
spijt en ongezegde dingen bars
als droge riemen op de keelkroppen
bloot en baarvoets sta je dan
daar waar de mens niet gaan kan
het snijdt er de wind als metaal
de velden van ‘t gemoed onmeetbaar
bar…
NAJAARSJACHT
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
321 Dichtbij het dorp Loon op Zand
daalt het nachtelijke duister
over de begraafplaats
in het wijde bos
luid gehuil van uilen
galmt door eiken en beuken
wier berooide kale takken
als klauwende vingers
zich roerloos krommen
om de schreeuw der nachtvogels
vergeefs tussen hen te houden
de huiverklanken stoten
tegen blauwzwarte schimmen…
De Wob van Wop
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
445 Wie gooit de beuk in welke crisisvete?
Bouw energie asiel tig vacatures
What crisis, prijsinflatieprocedures...
WOB: Wet Onbehoorlijk Bestuur…