367 resultaten.
Levende anatomie?
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
449 Vingertoppen
gegoten in zuiver dons
dragelijk voelbaar
een stralende contour
buigt zich diep voorover
rillingen zonder koorts
op het puntje van de tong
loopt over de gevoelstrap
van de ruggengraat
loopt via de heupen
naar de diepten van de bron
de hunkering ontspringt
in de hersenschors,
de verleiding
tokkelt op de snaren
van…
dooi
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 langzaam slinken witte bergen
langs de bermen van de wegen
wanneer het geglazuurde dons
onder gestrooid zout krimpend
tergend traagzaam er vergrijst
mistig wollige nevelen nu luchten
over verkeer dat treuzelig rijdend
bruingrijs met pekelregen sproeit
naar de schuifelende wandelaars
op het spiegelgladde wandelpad
waar koning winter…
The Holy Trail
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
359 In onze harnassen van dons
plonzen en plonsen we wat af
in de levensgrachten
naar het einde.
Het slot sluiten wij
in onze opengebroken harten,
overlopend in gekantelde oeverloosheid
met aan geen van beide zijden
torens als dartelende wachters.…
Vroege vogels
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
562 verbleken
Vlak vóór ons een roerloze
spiegel van water,
door ijle dampen
onttrokken aan 't zicht
en nog voor de dans
van Helios' paarden
wijken ragfijne nevelkristallen over verblekende ganzen
Dan klinkt hun gakken
uit gortdroge kelen,
maar geen wil zich roeren,
geen kiest het luchtruim,
geen moedergans wil buiten treden
Het dons…
Buona Sera Despair
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
482 gewoon not done...…
ijs en weder dienende mutsen
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
720 O Don O'Van!
Heer van...ja van wat eigenlijk?...
enfin
Een halve eeuw...wat zeg ik...…
Vroege vogels
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
258 verbleken
Vlak vóór ons een roerloze
spiegel van water,
door ijle dampen
onttrokken aan 't zicht
en nog voor de dans
van Helios' paarden
wijken ragfijne nevelkristallen over verblekende ganzen
Dan klinkt hun gakken
uit gortdroge kelen,
maar geen wil zich roeren,
geen kiest het luchtruim,
geen moedergans wil buiten treden
Het dons…
kind
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.375 blijvende angst
om de ogen te sluiten
in een kamer met geril
tranen druppelen
in een schreiend gelach
in een bodemloze matras
wachtend op de volgende vuistslag
wakkere dagen
slapeloze nachten
elk uur een gebedje
in een paniekerig kinderbedje
een kind kijkt toe
hulpeloos
naar al het krijsende geween
en vlucht weg
onder een zachte dons…
Nachtbloesems I
poëzie
3.5 met 39 stemmen
6.597 I
In dons van wolkjes glijdt ginds
De zilveren sikkel der maan;
Die schijnt een gondel, een bootje,
Dat vaart op de blauwende baan.
De wolkjes schijnen de golven,
Witgekuifd, met luchtende tint,
En de sterren zijn zo schone leliën
Als niemand op aarde vindt.…
Zwingend oor
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
708 Door acupunctuur, met in
de oorlellen ‘speldeknoppen’
wil ik met roken stoppen
M’n hele leven kan ik al m’n
oren bewegen; gebeurt ook
onbewust blijkt als de arts zegt:
je oor wijkt voor de naald en ik
prik zojuist ‘n gaatje in je nek
In m’n schrik zie ik de arts als
Don Quichotte, m’n oren als
wieken, en knijp er tussen uit…
ONDER DE SNEEUW
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.224 De witte vlokken stuiven,
Die 't veld met dons bekleen;
Geen grasje of geen spruitje
Dringt weer door 't dekkleed heen:
Maar 't groeit, hoe diep bedolven,
Toch fris en krachtig voort,
Tot het, o Lente! uw stemme
Weer suizend fluistren hoort.…
Een lent van vaerzen
poëzie
3.8 met 5 stemmen
3.152 In dons van wolkjens glijdt ginds
De zilveren sikkel der maan;
Die schijnt een gondel, een bootjen,
Dat vaart op de blauwende baan.
De wolkjens schijnen de golven,
Witgekuifd, met luchtende tint,
En de starren zijn zo schone leliën
Als niemand op aarde vindt.…
Sonnet van het lovende bed
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
499 Verend uitgestrekt neder liggen
oorsprong van het zalige lieven
kussen het dubbelspel gerieven
de muze zich niet laat verliggen
neem het geheel tussen de flanken
tot de baldakijn erboven schikt
zuiver eenden dons een plaats inpikt
dubbeldekse matrassen spranken
vooral het hoog liggende hoofdeind
kan tegen een flinke slag of stoot
het hemelbed…
Strijd
gedicht
5.0 met 7 stemmen
2.519 van strijden was geen sprake
het was berusten in een helder lot
het lichaam spande stiekem een complot
met cellen die verwoed de kop opstaken
Vergeet de termen ‘winnen’ of ‘verzaken’
(al wacht er aan het einde een schavot)
en drijf met dapperheid gerust de spot
een dode heeft geen schaamrood op de kaken
Er schuilt in mij geen held als Don…
Strijd
gedicht
4.0 met 2 stemmen
11.504 van strijden was geen sprake
het was berusten in een helder lot
het lichaam spande stiekem een complot
met cellen die verwoed de kop opstaken
Vergeet de termen ‘winnen’ of ‘verzaken’
(al wacht er aan het einde een schavot)
en drijf met dapperheid gerust de spot
een dode heeft geen schaamrood op de kaken
Er schuilt in mij geen held als Don…
Donzige klis/klit
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
548 een naamsverschil
waar ik niet mee zit
ruwe bolster
blanke pit
stekelbolletjes
waar dons om zit
paars bloeiend
alleen nog dit
deze plant
in berm, akkerrand
slootkant
is speciaal blij
met Dollardklei
komt vooral voor
in het Oldambt
niet zoveel
elders in het land
maar misschien
laat hij zich
niet zo makkelijk zien
ze staan met vele…
Wat doe ik hier
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
564 slapen
de maan naast mijn hart
dacht
wat doe ik hier
in bed
in het hotel
van de salon moralist
lag in de nacht
diep te slapen
kon niet denken
want ik sliep
de wereld kende zijn ronde vlaktes
de spirituele dubbelzinnigheden
dubbele bodems van engelengezang
zwanen zouden weer landen
op het meer, vlakke spiegel van de zon
in dons…
Joe's garbage
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
441 __________________________________
Excuse me please, mister Volodymir
Ik dacht aan kiev patriots en trump
Ukrain pelosi stormy army dump
'k Was in de war met putin Vladimir
Z'n hell crusade and missiles firewall
Hold on, stay safe, please
don't mind me at all!...…
Zo Zacht
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.766 Wachtend op jouw lijf,
Zich warmend aan het dons.
Het lag alleen alweer een tijdje
Slordig ongebruikt te zijn.
Daar midden in mijn kamer.
Onverdraaglijk in het zicht.
Dus ligt het nu verscholen.
In het duister van mijn kast.
Te wachten op jouw hand.
Mijn wit zacht stukje pijn.…
Broze schaal?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
621 Tijd verschuift het zachte dons, bepaalt het
gewicht uit de ruïnes van het verleden en
steelt voedsel uit de harten van de hemelkar,
waar starre blikken worden versluiert, breken
vonken door, geheeld door bloesemgolven
uit een veilige kudde lammeren, die het land en
zee bezetten, een witte meeuw vangt de zilte
boodschappen als broedsel…
wind
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
476 zelfs de vogels dwarrelen
hun witte buiken beurtelings gekeerd
in lichte flitsen kleurt de zon, vrij spelend langs het dons
geen waterkou rond zachte vleugels
boven bomen hangt het aardse van de weg
daaronder schemert schaduwleed
in krullen
rond de oudste stam
er blaast een zucht, tot lucht gekeerd
en bladeren vereren thans een storm…
Karel de Stoute
gedicht
1.5 met 64 stemmen
22.712 Zijn honger, als potente edelman
Was al op jonge leeftijd niet te stillen
Hij was wat je wel noemt een Don Juan
En regelmatig nam hij het ervan
Gewoon, wat alle mannen stiekem willen;
Hij stelde jongedames vaak de vraag:
Zou u voor mij uw rok op willen tillen,
En mag ik even voelen aan uw billen ?…
De zilte geur van ver
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
515 mijn beesten
waren dons en
pluche gekleurd
knuffelzacht
dichtbij zo voor
het grijpen
toch speelde
ik er niet
echt mee zij
hadden geen
naam roken
naar zand en zee
de zilte geur
van ver en
avontuur in
het afhollen
van duinen voor
de lawines uit
ik zag altijd
het eerst de
wolkjes komen
dat maakte vaak
een eind aan onze
strandvrijerrij…
Schaakmat
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
471 De schaakmeester dacht
te winnen met wit
maar verloor zijn grip
op de wilde merrie
de vrije löpster
en de torens werden
stille relicten
molens zonder vier
wilder dan wild
in het rond malende wieken
ook don quichot is nooit
tot zijn bestemming
gekomen
Zwarte magie heeft
in ongedachte clairvoyance
gewonnen van de
schijnbaar…
Gesloten
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.381 Ons verhaal,
Dat tussen ons…
Stond zo vast als staal,
Jouw blik, zo zacht als dons…
Maar alles heeft een einde,
Dit één met een strop…
Ons boek werd toen gesloten,
En ik kwam er niet meer bovenop…
Einde van alles dat we hadden,
Voor altijd dicht, echt afgelopen…
Alleen, koud en gevuld met leegte,
Voelde ik mij vanbinnen hopen…
Maar…
Handkus
poëzie
4.0 met 5 stemmen
2.003 Gedoog, dat aan die sneeuw mijn wang zich koele,
En dat mijn lippen 't warme dons beroeren,
En dat ik dan nog eens mijn straf gevoele!
Gij weet, die straf, toen ik mij liet vervoeren
En in het kussen uwer hand volhardde,
Toen gij met de andre door mijn lokken warde'.…
In het eeuwig lief
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
623 In het dons van licht en al ‘t zachte
zie ik over heel mijn aards verleden
Was ik toch maar eerder bij machte
over mezelf dit rijke rijk te betreden
In het land van liefdevol vergeven
dwaal ik zoveel eeuwen in het licht
Eindelijk kan ik in louter stilte leven
en eindelijk heeft liefde een gezicht
In ’t vele stil zo helemaal verloren
en…
De ridder der droefenis
gedicht
0.6 met 11 stemmen
4.218 Don Quijote wenkt een windmolen,
hij daagt hem uit in de strijd perk
en paal te stellen aan de lichtende zee, d.i.
het schuim en de schade aan zijn schaduw.
Hij voelt hoe dit schiereiland zich langzaam
losmaakt van het vasteland dat knarsetandt.
Het laat zijn kathedralen jankend wegzinken.…
Mist
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
578 De koeien staan er nog maar half
want lage mist verbergt hun poten,
ontneemt ‘t zicht op land en sloten
en kleedt in dons het liggend kalf.
De dieren zweven op het witte deken
alsof ze zitten in een nachtelijke trein
waarvan alleen de ramen zichtbaar zijn
op ‘t moment dat die het duister breken.…
Zeven sprongen in de zee
gedicht
1.0 met 1 stemmen
4.201 Een geul in het zand die om het dons
Van haar kuiten gruist, glimmend brokaat
Zeewater dat hij op haar navel morst
Zijn afdruk bij de hare, finaal
De luchtspiegeling: een strandhuisje
Met een dak oranje zonnevuur
De houtgeur van de zomerstede
Stoffig licht kierend op haar figuur
Zuchtende planken, mousserend vocht
Een…