558 resultaten.
Bordeelsluipers
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
78 De holle opgang van massief glanzend marmer
en de foute kroonluchters lokken echo's uit.
Jij en ik doen zachtjes
alleen onze adem stoot de stilte open.
Maar galmt nooit.…
Ik stoor je niet
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.977 Je haren wapperen in de wind
een lok bedekt je oog
je loopt als een gazelle, fier
en torent hemelhoog...
Ik geef mezelf de sporen nu
en ga je achterna
in't wuivend riet verdwijn je nu
waar schuil je, primadonna...…
Waterkering
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
908 Een beetje water in een spiegelplas
blauw overdreven met witte vlokken
die elkander op de vlakte lokken
een helder oog op hoe de situatie was
Een meer, een minder het maakt niet uit
natuurlijk, is geen vaststaand feit
dat blijkt bij het verdampen in de tijd
en hoe het meertje elders buit
Het evenwicht is niet te verstoren
de som van al…
Aan mijne vrienden
poëzie
3.0 met 30 stemmen
6.224 Als wij, op de weg des levens,
Aan de kant van 't stille water,
In een koele schaduw rusten;
Als de lieve zuidewindjes,
Dart'lend, door mijn lokken, spelen,
En der bloemen frisse geuren,
Door de zuiv're lucht verspreïen;
Dan gevoel ik al de wellust,
Die Natuur mij doet genieten;
Maar, hoe groot, hoe onuitsprekelijk,
Wordt die wellust, lieve…
besmeurd maar toch onaangedaan
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.198 ik zag je schoenen staan
besmeurd maar toch
onaangedaan wachtend op
de stap waar ze voor gaan
je hebt ze uitgeschopt
je voeten weggestopt
in het geitenwol van sokken
zachtheid en hun warmte lokken
we lopen niet meer paralel
voeten kennen nu de wegen wel
en gaan hun eigen gang
niet bang om uit de pas te lopen
jij bent geschoeid…
De aarde bloeit
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
679 schapenwolkjes dribbelen in de lucht
kondigen de komst van lammetjes aan
steeds meer blauw verschijnt spontaan
door de steeds warmere voorjaarszucht
lenteklokjes tingelen nog onbevrucht
met harten die verwachtingsvol open gaan
ze voelen zich voor even nymfomaan
als ze de bijen lokken in hun vlucht
maar als alles eenmaal groeit
de nieuwe…
schaamheuvel
netgedicht
3.6 met 88 stemmen
2.179 Bastiaan - vrienden van vroeger noemen je nu Hansje –
je bent een opgeknoopte ballenjongenworst geworden
volgepropt met geretoucheerde verlangens
naar een magere:
“you need the full package for the playboy look”
Hans, je bent een bange Lippizaner zonder ballen.…
te mooi voor woorden
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
867 ik zie je nog in de verte verdwijnen
rechtsaf Laan van Meerdervoort
ter hoogte van De Mient haalde jij mij in
ik heb je gezicht niet gezien
wel jouw lachende lange lokken
een blanke rug boven een lage broek
ranke schouders en toch die kracht
op weg naar een doel dat ik al te lang miste
desondanks voel ik mij niet gepasseerd
vereerd met…
de heide liegt nooit
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
599 de heide, waar mensen komen
zwemmen, wandelen, dromen,
staat vandaag niet in brand,
maar in verband met moord
een lichaam werd gevonden
overdekt met wonden maar
het behoefde slechts een lok
haar te identificeren na een jaar
verdwijning in de kanalen
van een lakse maatschappij
de dader werd ook gevonden zoals
in de volksmond was voorspeld…
Pallieter (bij een schilderij van L. Laagland)
netgedicht
4.7 met 12 stemmen
816 Jij draagt niets dan je zonnebloem
maar daarmee ben je rijk;
ik die zoveel het mijne noem,
voor hebzucht vaak bezwijk,
ik zie je stromp'lend verder gaan
en voel weer wat ik mis:
het lokken van de stem, verstaan
in waar geen droefheid is
omdat zo hevig geel het veld
de oogst draagt van de vrede.…
De weg naar Haren
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
788 Een uitgebreide
wasbeurt vindt
op de Hondsrug plaats
waar ik hem
weg kan lokken
met een stuk
geitenkaas.
‘k zit naast hem
op mijn knieën,
hij volgt mij op de voet,
ik volg de weg
naar Haren
die ‘k vind
in overvloed.…
biografie van het tegenlicht
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
615 dit is mijn stem, zei je
ik zwijg
en graaf me in jou
omdat niets ontbreekt aan onze stilte
ook al sijpelt water uit de achterflap;
uit noodzaak
omdat tijd zich verontschuldigt
bij het stervend licht en ik me lokken liet
door de verste grenzen
zoals koude bladeren
langs een winters strand die in de horizon
verdrinken
dit is mijn…
Een stralend overleven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
553 jij hebt het magische bos
ontsloten met een wenk en
het schikken van je gouden lok
boven gevoelige ogen
jij danst en ik loop
op de mysterieuze muziek
van het eeuwenoude woud
waarin tijd zich samenvouwt
jij laat mij de bronnen zien
van jarenlang verdriet en pijn
omdat herinneringen aan jouw
trauma’s nog niet verwerkt zijn
toch zwier…
Jouw blauw-dooraderde hand.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
999 ."
In een houten doosje bewaar ik sinds jaar en dag een lok van je zachte, grijze haar, die ik voorzichtig heb afgeknipt toen je, buiten bewustzijn, op je stervensuur wachtte.
Op die foto uit 1951 sta je als meisje in een vlinderachtige jurk naast de man die mijn vader zou worden,
alsof je bescherming bij hem zoekt.…
Kleine vocaaltjes
netgedicht
4.7 met 25 stemmen
503 hoog zitten
je sprekende
ogen formuleerden
al heel jong
een tekst die
ons meenam
jij pakte als
kleine de
toehoorder in
met onschuld en
aanhankelijke liefde
pas later kreeg
jouw gezicht de
expressie van het
grote gebaar eigen
aan de mezzosopraan
juist in de
wat barokke
bewerkingen kon
jouw stem god
uit zijn hemel lokken…
Jubelzang over de wijn
gedicht
3.3 met 3 stemmen
948 van het glas op,
prijst een merel het lot van alweer
een dichter nakend op het trottoir met
grijze lokken golvend in de regen.…
Doopceel
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
529 Een dobberende ziel ben ik geheel
Losgeweekt van het impertinente
Vlegelige jagen op een lustpriëel
In het seizoen der doldrieste lente
Door het beleg van de verstreken tijd
Met winter's intrede vergeleken
Lijkt mijn missie voorgoed te verbleken
Raak ik mijn lokken aan de jonkheid kwijt
Of ik het spel nu wel of niet meespeel
En de talenten…
Neurotische enclave
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
454 enclave
alle registers geopend
het publiek vol verbazing
hier is het aardse paradijs
eerbiedig oud en wijs
een geheim vertaald in tijd
in zinnen van pijn en leed
meer dan alleen gezelligheid
voor oude vileine bokken
geen nieuwswaardigheid
hier houdt men niet van jokken
en blijft de geest voor altijd jong
op geiten wollen sokken lokken…
Flirt
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
3.431 Lacht me toe met witte tanden
roze lippen lokken warm
tongpunt naar buiten geglipt
lichtjes krullend naar omhoog
likt me lonkend tegemoet
vingers woelen loom door haar
daar knipt een oog twee keren
Uitgestoken hand
nadert traag
vinger raakt vinger
bij de top
oog zoekt oog
verlangend
Mond vindt mond
tong speelt met tong
verrukkelijke…
Dodenwals
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.499 Waar nevelen wervelend lokken
en met Witte Wieven sjansen
moerassen rottend geuren
bomen bruin en zwart verkleuren
daar wil ik eindeloos met je dansen
Lachend zwierend draaien
gierend om het stervend licht
dat ondergaat in donkerblauw
zich schemer hult in diepe rouw
voor de duisternis gezwicht
Verloren gaand in de omhelzing
van kille…
in het land van
gedicht
2.9 met 21 stemmen
2.214 bewolking zonder noemenswaardig
slangenpopulum [ ] moeten wij te vaak teruggrijpen naar het
oude net niet aangenomen nog niet uitgewerkte soms op ge
geven moment zelf ronduit verworpene het belang van banaliteit als
prikkel voor kubikalisering tot gedicht het appelblauwe
zeegroene dat [ ] achter ruiten luiken de blonde die er waaien
en het lokken…
achterblijven
netgedicht
4.4 met 20 stemmen
1.368 met de laatste trein
is ook mijn ziel vertrokken
ik riep nog en wuifde
voelde vocht
in de ogen
mijn arm was kort
de hand te klein
om naar de verte te grijpen
of haar terug te lokken
ik hoorde, heimelijk,
de duivel juichen
wat kan leegte,
zo ingesloten,
eindeloos ver lijken
mij nog verder
in de winter doen zuigen
slechts een…
Lokvogels
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.688 een man zoekt leven
wikkelt woorden in zilverpapier
spuugt tussen platgestreken vouwen
er wonen geurende seringen in zijn hoed
een vrouw ziet de man
haar handen vouwen lelies
de wind raakt verward
wiegt alles om haar heen
de vrouw schudt met losgeraakt haar
zoete lippen lokken vogels
alsof zij de aarde aantrekt
buigen takken beleefd…
LEEFTOCHT
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
917 Haar lokken dansten een glans van kastanje.
Haar sproeten sprongen in 't oog. Het mensdom zag een jonge ree.
Jaren later staat er een dichteres voor de deur. Gejaagd troont ze
Amos mee.
Zwarte wind
wervelend op de kim -
het licht is van huis
Zij vergt dat hij haar stroeve nek masseert.…
mijn stenen bruiden
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
585 ik weet mijn stenen bruiden
koketterend met basalt
de lustigste van allen
is vastgezet in warm asfalt
ze lokken zee
in eb nog heel verlegen
golven samen nieuw gebied
dat met vloed meer kansen biedt
daar ruist de branding
weer het nieuwe lied
van komen en van gaan onder
springtij bij een volle maan
uitgeteld na lange uren
spat…
De avond valt, de stilte keert...
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
1.032 De avond valt, de stilte keert,
de uren lijken trager,
de luiken dicht, de dromen nu nog ver,
maar 'k weet dat ook het diepste heimwee
ergens weer te vinden is; de beelden komen
weer tot leven, ze lokken en ze wenken
tot plots de ziel weer ziet: herkent
wat onder sneeuw en ijs verborgen lijkt.…
Onder dakplatanen
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
664 gastvrij mee aan tafel
op natuurgetrouwe wijze
moet ik zeggen
er broeden geen donkere stormwolken
aan de horizon
op het terras van licht is een en al leven
onder dakplatanen dicht bij elkaar
ik dacht, dacht zoete liefde door een naam
om het licht te dragen op oogleden
via diepte en duur
aan de hartslag van leven
waar dagdromen gedroomd lokken…
ER WAS EENS...
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
943 Neen, er is een prinsesje, met lange donkere lokken
Betoverd door de ochtendzon, wie kan er nu mokken?
De sierlijke gouden hemelspinels kunnen haar bekoren
Een grandioze dag breekt aan, met alles naar behoren!
Liefs, plezier en vooral innerlijke vrede
Ik gun elkeen dit fijne gevoel, dat is mijn bede.…
monsterlijk
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
526 vinden in ‘t totaal
de wereld draait door en
het verhaal
beschrijft twee kanten
alle kranten staan nu vol
van dit vertrek
en van een man wiens nek
zich wit wast
in de haren van een valse god
‘tot dan’ zeg ik, ‘tot ooit’
want nooit zal ik
een Marokkaan
de waan verwijten van
schijnheiligheid die –toch verbannen-
op den duur zijn lokken…
Een warme vrouw
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.170 Een warme vrouw
met grijze lokken
Alleen zij weet
wie jij werkelijk bent
Die lieve vrouw
knipoogt naar jou
en beiden weten
wat er wordt bedoeld
Die zachte vrouw
haar stem en
sommige trekjes
herken je nu in jezelf
Die integere vrouw
laat jou vrij
in je keuzes
en is jouw grootste fan
Die wijze vrouw
liet jou pas los
als zij…