414 resultaten.
BIJ EEN ABSTRACTE COMPOSITIE MET ROOD, BLAUW EN GEEL van Piet Mondriaan
gedicht
3.5 met 45 stemmen
11.159 Windstil linnen, elk geruis gestold
in verf, de hang verradend naar dat
diepste evenwicht, de sluimerende
maat van alle dingen. De grote lijnen
trok hij zijwaarts en omhoog,
als volstrekte armen van een boom.
Òf die van ons, na alsmaar rekken
reiken naar elkaar én hemelwaarts –…
Een dag op het land
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
671 dauw erop
de dauw wordt meer naarmate de zon hoger staat
en verdwijnt als het avondrood zijn gloed straalt
Verhelderd wanneer de zon achter het water verdwijnt
dan komt de maan wat somber boven die half schijnt
gevoelstatig zo hoog daar achter de sterren
verdrietig zoals die lichtbol in het verre
Eenzaam wanneer het licht wegsluimert
sluimerend…
radio
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
595 zijn vaste post op de vensterbank
toegeeflijk speelde hij muziek zomers lang prat
op zijn vaste plaats bij het raam het overslaand lawaai
van de stad lauwe contouren van de avond toomden
hem in tot een bron met kleine stem bleef hij melodieus
aanzeuren tegen de nacht het steekspel van pieptonen
alleen onderbroken door ruisend zoeken op de sluimerend…
Essentie
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
490 Het leven werd klein en zonder ruis,
sluimerende struiken hielden warmte gevangen,
maanlicht ontstak lichtvonken in het gras
en in mij groeide langzaam een groot verlangen.…
Kleine angsten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
444 kleine angsten
een heerlijk
open gezicht
toch sluimeren in
het zwart van
je ogen de kleine
angsten van de
donkere nacht
het onbekende
geluid dat de
wind rammelt aan
een losse plank
het grindpad dat
zijn stenen in
de nacht herschikt
toch ben je
fier genoeg om
de angst niet
te laten zien
wel de blijdschap
las je weer in de
kamer…
Slapeloos
poëzie
4.0 met 1 stemmen
900 Ach, waarom liet ik mijn broeder alleen,
Mijn tweelingbroeder de Dood,
Sluimeren wilde ik gaan tot hem heen,
Sluimeren zoet in zijn schoot.’
Zo weent hij en hult met wanhopig gebaar,
Met angstig vertrokkene mond,
Het vochte gelaat zich in 't ravenzwart haar,
Dat om zijn handen zich rondt.…
Niets is eeuwig
hartenkreet
3.8 met 24 stemmen
2.310 Alles staat stil
Onder een blauwe hemel
De zon straalt ijzige kou
Als ik God kende
vroeg ik Hem om warmte
En om vogels
Op het plaatsje
Waar jij slaapt jaar na jaar
Want daar hield je zo van
Alles staat stil
Sluimer zacht, ik blijf nog even
Het is heerlijk rustig hier
Ik hoor nog steeds je stem
Lang voor dat we afscheid namen
Je zei…
We vlechten onze levensdraden
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.107 Ik begraaf me in haar armen
ze slokt me op als in een droom
Ik verken haar wereld sluimerend
en geef me over in haar stroom
Ze neemt me op in tussenpozen
ademt mij vluchtig door haar heen
Ze is mooi als duizend rozen
mijn hartje klopt voor haar alleen
Als een sluierende nevel
zweven we door ons droompaleis
Een winterse stilte omhult ons…
Mooie liedjes
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
2.034 Mijn hart zingt mooie liedjes
Dansen in de nacht
De dekens om me heen geslagen
De ventilator standje 8
Badend in het zweet
En mijn hart zingt haar gevoel
Al sluimerend in dromenland
Terwijl ik door de dekens woel
Ik kijk daar naar mezelf
Stralend in het witte licht
Als ik mezelf langzaam omdraai
Kijk ik in jouw aangezicht
Dus jij zingt…
treurspel
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
1.546 Ik hijs me uit een sluimer
Tot de wervels van je bekken.
Mag ik je vezels lenen?
Geschroefd in je
Door speeksel gedempt
Hoor ik een traan uiteenspatten.…
Duizendschoon
hartenkreet
3.9 met 60 stemmen
2.330 Duizendschoon in woorden
Zachtjes verleid je mijn droom
Je zinnen sluimerend van liefde
Geurend als een bloesemboom
Duizendschoon in tederheid
Liefdevol streel je mijn wang
Kroel je mijn wilde krullen
Fluister je als vlindergezang
Duizendschoon in dromen
Visioenen laten mij zweven
Jouw stem zwoel vol passie
Door liefdesklanken omgeven…
Blozend blad
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
732 roemloos vergaan
de glorie van dood zal verwerven
bomen strekken zich kreunend uit
bedreigen met naakthouten staken
de storm die hun botten deed kraken
en het wortelgestel pijnlijk trekken
nevel versluiert als illusionist
de realiteit van het zicht
waar niemand nog helderheid ziet
en al klagen de vogels hun lied
dolen dagen door sluimerend…
Eindsignaal
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
919 Toch in mijn sluimer is mijn leven levensecht,
probeer ik daarvan te genieten, heel bewust,
vind het wakkerschudden dus zeer onterecht,
want wat heeft U mij dan zoveel meer te bieden
dat ik niet kon vinden in mijn heerlijke rust?
Of wordt het dus toch maar weer: "Uw wil geschiede"?…
Waarom begint de nacht
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
538 Is het voor een verloren vriendschap
door een hart van goud verkracht
of sluimerend verlangen
flarden maanlicht bij nacht
is het een dichter in het duister
of uren vertraagd door pijn
vrome woorden, diep gefluister
over het liever niet schrijver willen zijn
is het een waarheid
klaarblijkelijk duister en droef
van vergeten verdriet
laag…
Boomleunen
hartenkreet
4.6 met 21 stemmen
1.045 de kuifmees schud zijn kleine kopje,
als een nozem fluit hij naar de overkant
beantwoord door een schuwe lijster, die
zingt me zachtjes van een sluimer naar een droom.
liggend genesteld in de voetwortels van de boom.
rust.........…
Liefdes bouquet
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
698 op de lange zeedijk
dicht ik mijn liefde voor jou
ademt mijn adem
de klaarte eerlijk open
zonder woorden
blozend, zoenend strelend
voel ik jouw passie
het zilte nat ligt sensueel
als liefdesnectar
zoet op mijn lippen
vingertoppen herkennen
het warme weten
maakt de heuvels ongestoord vrij
ik rust in jouw boezem
zacht sluimerend…
VLIEDENDE ZOMERDAG
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
548 over hellingen van 't Geuldal
tussen hoog gras en laag lover
waait langzaam je huid binnen
geurt
als een rol verse geharde room
waarin
halfzure weke kaas versnipperd is
een frisse kaarsvlam flauw schijnt
strooit ruime lucht uit verre bergen
door deze knusse heuvelplooi
loom bezadigd ogenblik
na een pijnlijk moeizaam leven
moedig sluimerend…
engelenspel
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
707 het uur stilgelegd
de wijzers staand gehouden
schrijft ze in kinderlijk handschrift
op de achterkant van de rekening
heb je dat ooit gedaan
vraagt ze
ik kijk weg
zie regen door een maanschacht
sluimeren oneindige kringelingen
in engelenspel
heb je dat ooit gedaan
vraagt ze nog een keer
dwingender nu
voel haar ogen
als lekkende…
Zij huist in laaghangende wolken
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
525 liggend in een bed dat niet langer wordt, wel klammer
danst de depressie rondom haar hoofd een pas de deux
in de sluimering belt de hersendokter om te bevestigen
dat zij zich nog even ontaard voelt gelijk de week tevoren
en die daarvoor, zelfgeschreven woorden in de agenda
raken meer verstrikt in mist, zo gaat zij rond in cirkels
en belt ze…
Nocturne
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
492 tijdelijk anonymus
een verblijf incognito
naar een etherisch geestenrijk
vergetelheid, gezapig slapend
in het dromenrijk
de duisternis van schimmen in
het tijdelijk dodenrijk
niet meer dan ademen
in diep verhulde dromendaad
licht en schaduw intermezzo
wezenloze schimmenschijn
zalig in de zondigheid
en onbezonnenheid
sluimerend…
de bloemen bloeien dood
netgedicht
3.2 met 133 stemmen
51.458 de bloemen bloeien dood
verschieten in de mooiste kleuren
vlammen op in rood
vervliegen in de wildste geuren
eenmalig springt het zaad
voor even het seizoen ontstegen
een korte sluimering
dan kiemt het volgend leven
ik loop de cirkel
aan de binnenkant
maar zij spiraalt omdat
ineens de ronding faalt
ik nader wat mij is gegeven
ben…
De Leeuw van Vlaanderen
netgedicht
4.4 met 24 stemmen
7.552 Sluimerend ontwaken de eerste fluiters,
en hun liederen klinken langs de heuvel.
In de verte ontwaar ik enkele ruiters,
en boerenvrouwen in minzaam gekeuvel.
Hier klopt het hart van slapend Vlaanderen,
zijn bloed stroomt door de beken.
Niets kan de geschiedenis veranderen,
of proberen de geest te breken.…
Een dwalend licht
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.381 Hoop en wanhoop
sluimeren in mijn ogen.
Ik draai me nog even om
en stap uit een cirkel van maanlicht.
Langzaam los ik op in het donker
en zwaai naar mijn eigen schaduw.
Berustend streel ik de zachtheid van de avond
en liefkoos een naderend dwaallicht.
Zonder stil te blijven staan
speelt de nacht met eenzame twijfels.…
Natte droom
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
3.382 Langs zijn grenzeloze geduld
laat dageraad zichzelf begaan
Zonnebundels meren zacht aan,
haar sluimering in stilte gehuld
We ‘rustten’ hier zo lekker knus,
waren dik en dun voldaan bevriend
Toch, ondanks 'k net heb gegriend,
wek ik haar met m’n zoetste kus
Tongrollend schenkt ze me een gaap,
openheid drenkt zich in door slaap
Straks…
Een dwaas verlangen
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.472 Warm sluimer ik
door het tikken
van de dag,
waar elke seconde
lijkt te blozen
om al die lieve,
kleine dromen.
In het avondlicht
laat ik dit
stil mijmeren
zachtjes voortbestaan
en doe mijn ogen dicht.
Ik hoop dat de tijd
nooit wil slapengaan
want in deze verhalen
zie ik jouw
verlangend gezicht.…
geen slaap liedje
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
1.108 een sluimerend pand
met de blinden gedicht
maar bovenin brandt
nog een glashelder licht
hoewel overkapt
en van slapen bewust
verdwalen de woorden
en laten geen rust
ontsnappen de zinnen
doorlopend de deur
naar donkere kamers
vol zwartwitte kleur
de bladzij die gister
of ooit is geweest
ligt letterlijk open
voor ’t oog van mijn…
Dierlijk
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
433 Driften onbewust en fataal
Sluimeren in de nacht
In het donker blijvend
Ongezien
Maar zeker aanwezig
Dierlijk zijn de verlangens
Ongewild en afgestraft
Onnodig maar zo sterk
Het wilde water
Gaat waar het kan
Niet te temmen
Onbesuisd
Zonder ieder woord
Ingehouden woestenijen
Duistere kant
Hoe ontmoet ik jou
Mijn duistere kant…
Onontgonnen dag
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
639 lentemorgen
die zich ontwakend strekt
koel en nauwelijks gekleed nog
terwijl nachtkilte wegvloeit
en het trilt boven de wetering
zweeft een vlechtwerk
van donkere nachtresten
vermengd met frisse dagdromen
dwars door het zinloze draaiboek
van het nieuwe etmaal
In die verwarrende werkelijkheid
verschijnt ze in de jonge dageraad
sluimerend…
Toon van de dag
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
573 Elk detail wordt in kritiek
of waarde getoetst, wisselend
gesprek of ontwerp die ‘dichters
last' in schijn verdiept, verwerpt
de buitengrens in de diaspora
van de sluimerende waarheid,
de verbijsterende ontdekking
van de werkelijkheid,verscherpt
de toonzetting van de dag.
Cauté, (Wees waakzaam)
B. de Spinoza…
Ik had gedacht
gedicht
2.4 met 16 stemmen
16.859 Ik had gedacht dat ik je kon vergeten,
en in de zachte nacht alleen kon slapen,
maar in mijn onschuld heb ik niet geweten
dat ik bij elke windvlaag zou ontwaken:
Dat ik de lichte trilling van je hand
weer langs mijn sluimerende hals zou voelen -
Ik dacht dat het vuur dat in me brandde
als de witte sterrenbaan zou zijn afgekoeld.…