309 resultaten.
Met de tijd terug
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.089 Maar ik krijg de wijzers van gister,
niet alleen naar vandaag geschoven,
zoek tevergeefs in m'n register,
maar die kan me niks beloven..
Hoe voortvluchtig moet ik zijn,
om hieruit te komen,
hoe lang volg ik nog een lijn,
zonder echt vooruit te komen...?…
Voordat
hartenkreet
2.8 met 10 stemmen
1.589 Ver voor de vertwijfeling
ver voordat mijn leven
opnieuw ontsprong
was jij mijn stralend
middelpunt aan de hemel
mijn nooit ondergaande zon
Ver voor de volwassen wereld
ver voordat ik tevergeefs
om onwillige harten streed
werd jij gevoed met
het grootste geluk
maakte een drie-eenheid
jouw leven compleet
Ik vroeg me af
hoe het zijn…
Woningloze
poëzie
4.3 met 148 stemmen
11.939 Het zal lang duren, maar de tijd zal komen
Dat vóór de nacht mij de oude kracht ontbreekt
En tevergeefs om zachte woorden smeekt,
Waarmee 'k weleer kon bouwen, en de aarde
Mij bergen moet en ik mij neerbuig naar de
Plek waar mijn graf in 't donker openbreekt.
------------------------------------
uit: Serenade III (1938)…
Jij bent de weg
hartenkreet
4.3 met 13 stemmen
1.601 achter alle broze woorden
herken je letters van jezelf
je draagt de stilte moeizaam
in iedere zin bewaard
jouw handen zijn zo moe
beschrijven elk gemis
berusten zinloos zwevend
in kilte van betekenis
de stilte draagt het lijden
voegt zich bij de tijd
schaduw breekt jouw glimlach
verminkt doorheen de strijd
och wacht niet tevergeefs…
Nachtelijke Spiegeling
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
8 Men zoekt tevergeefs naar woorden in het duister,
naar een gebaar dat warmte achterlaat,
terwijl de wereld kil en zwijgend praat
en dooft in ijle schijn en vale luister.…
Liefste, o liefste mijn
hartenkreet
4.3 met 15 stemmen
1.332 Ik wou nog eenmaal kijken
langs frisse hagekanten
tere aquarellen van smaragd
stille amberplassen
vol diepe schaduwen
waarin dromen slapen
dromen van eenzaamheid
Ik wou nog eenmaal luisteren
naar het lied van de nacht
het fluisteren van de schuwe wind
verhalend over vergane tijden
zuchten van weemoed
over zoveel tevergeefse woorden
over…
Beleeft spellen
hartenkreet
0.5 met 2 stemmen
689 Beleeft
Goed geschreven
Evenzeer spellen
Hoe ik het als een spel ..t
In een hooiberg
Snel
Al mijn fouten een hele berg
Probeer te verbloemen
Zodat u mij in uw gedichten
He, verdikkeme
Weer een fout
Zal roemen
Of toch maar vernoemen
Door de fouten heen
Ken ik het fenomeen
Gooi die maar weg
De roem
Is te ver weg
Zoem
Ik vlieg weg
Tevergeefs…
kennis en de gezamelijke schade
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
667 alle gaatjes vullen zich
tot een kleine zwarte brij
kennis
het is als een nachttrein
priemende zoeklichten
en al je gewicht erachter
om dan toch nog
te arriveren in een donker krocht
tevergeefs
het verwordt zo
het vergaren van rails
naar een uitval van licht
thuishaven of tussenstation
wie weet houdt het ooit op
het klossen van een…
Klink, klonk, geklonken
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
554 CDA’ers die in groot vertrouwen
Ooit geloofden in hun leiders te Den Haag
Bleef het toch stil bij een benauwde vraag
Dan konden zij devoot de handen vouwen
waarvan ze nu nerveus de vingernagels kauwen
Ik hoor en zie ze knarsetanden; dof geklaag
tot hard gemopper, vloekjes en gedonderjaag
Hese kelen: grauwen, snauwen, huilend rouwen
Tevergeefse…
De Grote Verhuizer
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
662 We leven langs de kalender
waarop de jongste dag ontbreekt
we koesteren de graven waarin
dromen en innige liefdes rusten
marmeren platen scheiden ons
van de onbereikbare hereniging
we zoeken tevergeefs de hemel
op aarde en weigeren te sterven
wentelen ons tussen de dozen
van onbereikbaar omzien
eindeloos verkleumd verpozen
wachtend…
verspilde woorden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
549 waar zoekend
de wereld roept
om vrijheid
gelijkheid ook
en broederschap
schallen luid
ons slogans toe
hartstochtelijk spreken
de harten van mensen
tot ieders verbeelding
maar het lukt hen niet
van de doof denkenden
de blinde muur
neer te halen
zelfs de grootsten
die bruggen willen slaan
strijden tevergeefs
met verspilde woorden…
Ontbonden
snelsonnet
3.0 met 1 stemmen
726 Ton Heerts bedacht: ik stap voortijdig op
De fusieklus heb ik bekwaam geklaard
Maar rondom flexwerk sleur ik een dood paard
Die strijd wordt voor mijn achterban een flop
Wat zal men zeggen als ik nu mijn jas pak?
Toen leerde Asscher ons het trefwoord ‘klasbak’…
Pauperparadijs
snelsonnet
4.9 met 8 stemmen
641 Gelukkig is de rechter niet gezwicht
Voor hen die anderen plezier misgunnen.
Een heel klein beetje overlast moet kunnen,
Dus krijgt ‘het Pauperparadijs’ groen licht.
En hiermee wist de rechter aan te tonen
Dat in Veenhuizen grote zeikerds wonen.…
Paal 12
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.216 Nu zoek ik tevergeefs een ander stekje.
't Is vreemd, maar nu bemerk ik pas
hoe deze plek mijn hart verwarmde,
meer nog dan ik had verwacht.…
Een leven lang stilte
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
753 Ik kan dingen niet goed zeggen,
want ik kan mezelf niet horen,
probeer me er tevergeefs bij neer te leggen,
ik ben ermee geboren!
Ik ben allang blij,
dat ik kleuren zien kan,
maar er mist gewoon iets in mij,
en daar word ik ongelukkig van.…
Gerafeld half garen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
425 bewaren jij hield
niet zo van
wolletjes en bolletjes
in gerafeld half garen
jij was als
extravert gericht
op mensen in hun
noden en wensen
juist in contact deelde
jij aandacht liepen
jullie samen het pad
toch was er ook
stilte die soms
indringend aandacht
vroeg die je niet weg
kon filosoferen hoe
je eigen hart het ook
tevergeefs…
Een dakloze
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
2.443 Doch slechts onder struiken mocht ik dromen
Alléén in mijn gedachten kon ik ooit nog wonen
Zolang ik wist dat in de stadse wildernis
in straten, parken en op banken dat onderkomen
is te vinden, deert mij geen hindernis
Het is voor mij nog even dromen
dan reeds is de tijd al aan gekomen
dat voor de nacht mijn kracht verbreekt
en dan tevergeefs…
In de greep van de Hades
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.279 Nu nevels niet meer slierten
om Hades’ koude bruid
Zij hoort slecht nog het janken
het spoken van de wind
ondanks de vele zielen
die zij opmerkzaam is
Die wereld kent geen vensters
gericht op wat nog komt
Alleen de grauwe Cerberus
strak wakend naast de poort
Zij wil onmiddellijk weg van hier
nog eenmaal bovengronds
Maar tevergeefs…
Lust voor het leven
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.250 diafragma niets anders heeft
te tillen dan pijn en er geen prisma is
om het licht te buigen omdat de geest
al lang verbrand is
hoe dwing ik mijzelf, met welk kracht
om te gaan bidden als bidden niet helpt
tegen de tijd dat alleen een kant op
blijft vliegen
en mijn lege kathedraal van liefde
met open armen wacht en wacht en wacht
tevergeefs…
Ons eigen lot
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
754 Na zeven jaar verdoezeld in
de lusthof van haar lichaam
onder de vruchtbomen van
haar eiland, wilde hij op
huis aan, naar zijn eigen
vrouw
- zit vergrijsd en breiend
op je te wachten, had zij
nog gezegd-
tevergeefs,
en naar zijn eigen schrale
land en van de Goden moest
zij hem het vlot gunnen
waarmee hij haar…
Afscheid van Petra
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
2.040 Het is allemaal niet meer duidelijk
ambivalentie neemt de overhand
paniek slaat toe
de vuurrode bank dreigt te verkleuren
onder de omineuze gulden speren van Ra
Maar tevergeefs, het doek valt
op het commando van een korte, kleine
nietsontzienende klik
verdwijnt het leven uit de gloeiende kamer
langzaam, in een angstwekkend gestaag tempo…
Zomaar op een zomernacht
gedicht
3.6 met 9 stemmen
5.402 ach tevergeefs de slaap betrachtend -
(hoor, hoe troostend
is het tikken van de zomerregen op het
raam in lood
en het geluid van
wind
in bladerrijke bomen) -
denk ik: o wat dacht ik
toen de zomerstormen mij
nieuwsgierig en verschrikt
door 't witte huis
zonder gordijnen deden dwalen
en de muren witgekalkt nog
witter waren door de bliksem…
Zomaar op een zomernacht
gedicht
4.0 met 1 stemmen
4.019 ach tevergeefs de slaap betrachtend -
(hoor, hoe troostend
is het tikken van de
zomerregen op het
raam in lood
en het geluid van
wind
in de bladerrijke bomen) -
denk ik: o wat dacht ik
toen de zomerstormen mij
nieuwsgierig en verschrikt
door 't witte huis
zonder gordijnen deden dwalen
en de muren witgekalkt nog
witter ware door de…
Een blinde vlek?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
478 De slagen beukten op de holle
vaten van beloften, die te snel
werden vermorst, om met
de sleutel van de tijd een
opening creëren om verdorst,
je schoot als moederborst te eren,
tevergeefs heb ik de maan om
uitstel gevraagd, hij koos een
plek om mij in zijn koele armen
te begraven, in een laatste snik
verdrink ik in het eenzaam zijn…
Hoop
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
566 we zullen onze
letters niet tevergeefs strooien
in de wind
ook al zinken we in een poel
van zuchten en geween
waar meedogenloosheid heerst
de liefde uit het hart gebannen de
kosmos gericht op goud en goed
het hart bloedde doet
met kinderen ondervoed van warme
troost voor
hun gemoed
ons oog in
zuchten naar omhoog
vasthouden…
Vriend zonder vader
netgedicht
3.0 met 19 stemmen
388 zilte zee
papieren schepen op golven van een onzichtbare wereld
de aftakeling, zijn dementie, het verliezen van zijn geest
Lethargie was een overlevingstoestand
omdat rouwen onverteerbaar bleek
geen strategie of prille wijsheid
een korte stilstand om te overleven
Toen de planeet verkoos te zwijgen, ademde jij
onzekerheid, zocht je tevergeefs…
DE BARRE ROTS
poëzie
3.8 met 20 stemmen
4.137 Met het hoofd in de wolken,
de voet in de kolken,
staat bij golvengeklots
naakt en eenzaam de rots
Tevergeefs op zijn toppen
zijgen morgendaauwdroppen!
Tevergeefs ziet de maan
lieflijk starend hem aan!…
Second Love
snelsonnet
4.6 met 5 stemmen
954 De datingsite roept op om vreemd te gaan
De SGP’er walgt van deze spot
Het is verboden door zijn eigen God
Hij weet dat niet gedaan is welgedaan
Het baasje redeneert een beetje krom
Hij gaat al jaren vreemd met vrouwen om…
'K zie nu al hoe 'k, als jij gestorven bent
poëzie
4.4 met 55 stemmen
2.710 'T is alles tevergeefs: nu weet ik al,
Dat 'k dan, mijn hartje, niet begrijpen zal,
Hoe 'k jou geen liefde gaf, mijzelf geen rust;
Zelfkwellend zal 'k je, herrezen, zien staan,
Jong, als toen ik 't geluk voorbij liet gaan,
Die ene nacht, toen 'k je niet heb gekust.…
Winterse zondag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
618 Op 'n flanellen zondagochtend
begluurt zachtbesneeuwde kaalheid
enkele benevelde passanten en
probeert hen tevergeefs in zijn
schemer onder te dompelen
Tegen de middag keert
de strijd tegen zon en warmte en
met mondjesmaat likt zijn
verduisterd licht aan hun
immer warme wanten
Smeltend voor hun passie
drapeert de uitgezongen zon
hen…