Alle inzendingen over vervreemding

397 resultaten.

Sorteren op:

Na ommelandse reizen is geen evenwicht

gedicht
2.8 met 17 stemmen aantal keer bekeken 13.507
Na ommelandse reizen is geen evenwicht Hersteld. Ik herken de achtergrond weer In de spiegel. Maar aan de kapstok Hangt een verre jas. Het lila licht, Waarmee ik samenval, analyseert De tocht van keldervloer tot nok. Voor binnenhuisarchitectuur gezwicht, Zit ik op het gat in mijn tapijt, gelogeerd In de aap van het eigen huis. Staan er…

Die achternacht kwam ik mij tegen op een plek

gedicht
2.2 met 21 stemmen aantal keer bekeken 13.218
Die achternacht kwam ik mij tegen op een plek waar ik mij gewoonlijk niet vertoon. Ik stelde mij teleur. Sprak te luid tegen mensen die mij zichtbaar niet vertrouwden. Ik wilde dat ik vond dat ik naar huis toe wilde en sprak mij aan om hiervandaan te gaan maar dat was zo gemakkelijk nog niet. Ik verloor mij in gesprekken die ik al zo vaak…

Zomer

gedicht
3.0 met 13 stemmen aantal keer bekeken 7.771
Spilzieke zomer: het grote dringen van mensen, beesten en browsers, van al wat zich voortplanten wil. Daarbuiten het best bewaarde geheim van de wereld: de eindeloosheid en wat daaromheen ijlt. Er zal nog het een en ander passeren, daar kan men donder op zeggen of vast een boek over schrijven, bladzijden vol over stranden waar personages zich…

De scherf

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 270
De scherf steekt, steekt van buiten af. Af van wat mooi zou zijn. Zijn is niet wat is, is nooit genoeg. Genoeg voor morgen. Morgen, meer en meer. Meer kan ik niet doen. Doen is alles. Alles wat overblijft.…
Fluit7 november 2025Lees meer >

Dwaaldicht

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 471
De man die ik zie schrijven, ben ik. De dichter die dicht, ben ik niet zelf. Wie schrijft, blijft. De dichter die hij denkt te zijn, is op zoek naar zichzelf. Naar een vreemde in het paradijs. Naar een ego dat kan schrijven, maar zelf niet dichten kan.…

De bevroren nachtegaal

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 184
Haar woorden, een stromende nachtegaal, die drijft in een kudde vol duistere mist. Versleten in hun knappende vachten. Gevangen door het ijs dat haar herinneringen wist.…

bekogeld met stilte

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 116
vanachter de dikke muur die ik zelf niet opgetrokken heb die ik zelfs onwenselijk acht word ik bekogeld met stilte ik probeer gaten te slaan in de verblindende woede om schijnbare tegenstellingen die in elke leegte ontstaan alsof meningen uit duimen komen van gebogen nekken die bedorven of verzuurd zijn door het ritme van de tekens…
Stoker29 augustus 2026Lees meer >

Tweeledig

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 147
hij beren,zij apen op dezelfde weg en wederom de terugkeer onder het hoge gras de heksenkringen een uitdijende grens rond een middelpunt buiten bereik de oorsprong steeds verder van de herkenning verwijderd een loep tussen dier en dreiging de vergroting van het vermoeden dat niet het dier maar het waarnemen zelf zich aan…
silann Nara16 oktober 2026Lees meer >

sinds

hartenkreet
2.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.449
Sinds de nacht die ons Weer bij elkaar moest brengen en die ons verder dan ooit van elkaar heeft vervreemd ben je langzaam maar zeker aan mijn gedachten ontglipt.…
melissa8 april 2003Lees meer >

Pontificaal

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 467
ik verschoot in het bos waar bomen hun stammen ineens anders kleurden en perspectief in een vreemd licht overging toch was ik niet ontheemd voelde me snel thuis in het tussenwortels leven waar tot verbazing nemen en geven met heel ander ogen werd bekeken omhoogkijkend verdwijnt de vervreemding alsof daar alle werelden samen…
wil melker7 januari 2018Lees meer >

Pertinente indruk

netgedicht
3.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 712
Zijn hart zuigt de trilling als een kronkelende slang in de rivier der vervreemde galmen. Overtuigd van overschot aan gelijk, wrijft hij nog eens zijn kin schoon. Zijn identiteit vernieuwt zich in het overboord gooien van dissonante resonanties. Zijn keelgat wurgt en galmt nog wat wanklanken en geeft zijn kater nog een stamp na.…

protestgedicht

netgedicht
2.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.785
ze zeggen dat hij barst van ongekend talent tot dichter bij alledaagsheid komen ze niet voorbij de horde der eigenzinnigheid zo geplaatst, zo gelezen en gesponnen vindt zijn weg op het scherm van vervreemding wat is dat toch, een boek wel duizend bijbels online en niemand die ze echt leest geef mij dat been, beste vrienden, zo noem ik…

Verkenbaar

netgedicht
4.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 658
Het lijkt allemaal vreemd, ideeën en wetten gespeend van naam,onverstaanbaar,wie zal weten hoe het er voorstaat, vervreemd van sterren,een daglicht dat in het avondrood opengaat, in gezicht van goden die verdwijnen, een overdaad van gestolen stilte, wat zal er in een andere vorm verschijnen?…
pama20 oktober 2008Lees meer >

Nu alles taalt en getij verlicht

netgedicht
3.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 624
Haal je ijzers maar uit het vet Lang nadien flonkert nu wellicht iets In ogen na op een vervreemd domein Heeft deze dag gelag betaald licht ontmoet Nu alles taalt, ware kleur verlicht zonder plicht.…

engeltje

hartenkreet
2.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 949
vergeten de gedachten vervreemd de woorden in eenzaam gevoel zonder bedoeling komen ze elke keer gaan en komen vergeten dromen wensen mensen voorbij waarom zijn wij ben ik dit verdriet nog niet voorbij langs mij zweven wensen mensen en gedachten in een onoverkomelijk zwart nachtblauw gauw vlieg dan geloof in nu…
i26 december 2010Lees meer >

feest

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 602
maar het verhaal heeft een begin een midden en een strand en eens te meer verzandt het feest dat ik je wilde bieden: er blijft niets meer te vieren dan wat verjaard verdriet, wat voze vriendschap en vervreemding het weze je gegund, "geluk" de prijs die ik betaal geeft er je recht op denk ik bitter…

Zwanenzang

netgedicht
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 759
zo mijn dorp zien sterven de wegen versjteerd de paadjes te hard te veel, te vaak, te hoge muren, de geest uit de fles vervreemding een winnaar in dit fatale spel de rust is dood mijn hart is dood waar…

rap tranen in een eindeloze dreun

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 854
voel de honger in muziek ijle tonen huilen eenzaamheid zie in stroboscopisch licht verschrikte ogen in een wit gezicht rap tranen in een eindeloze dreun verdriet vindt in herhaling steun dans een streep muziek met enkel pijn die vervreemding voelen is er niet meer willen zijn zweef leger mee duik in de laserstraal verdwijn…

Zomaar wat liefs,

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.100
Zo waardeer ik mijn verwardheid, In het haast vervreemde gevoel. Van zachtheid in retour.…

wie ik ben

hartenkreet
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.305
wie ik ben probeer ik te bezoeken wie ik ben geeft zich thuis de troost ontroostbaar probeer ik troostrijk vorm te geven moeten en willen kloppen elkaar bemoedigend op de schouder verdriet en vervreemding een kanten bruidssluier van de nachtmerrie waaronder mijn jeugd verpletterend platgetrapt verpletterd geen gezeur aan wie ik ben…
Sylvia Huurman17 september 2003Lees meer >

Ooit

netgedicht
4.4 met 19 stemmen aantal keer bekeken 2.077
Beminnende gevoelens wederzijds Versmolten samen gelepeld ineen Het tedere tasten naar elkaar Jaren van liefde slapende opeen Versmolten eenheid toen het geheel Nu als wreed ongemeend ervaren Vervreemd aanstarende koude ogen Teder verleden nimmer te verklaren Dan zie ik haar en pijn doorklieft Ervaart weer warmte van weleer Die innige…
Ivan Grud24 januari 2005Lees meer >

Vederlicht evenwicht

hartenkreet
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 791
Verwissel me niet met een vreemde die jouw hart slechts tijdelijk neemt maar je wezen onberoerd laat terwijl ik in gedachten meelijd als vervreemding daarna toeslaat Vermeng me niet met jaloezie dat zwaar explosieve mengsel slaat een gat in ons schilderij dat treurig zijn verf laat vallen naakt zonder inhoud achterblijft Vederlicht…

denkbaar

netgedicht
4.0 met 17 stemmen aantal keer bekeken 670
geleden roeide ik langs vijvers en kapotgewaaide zonnebloemen, onvertakt en dacht: misschien ben ik één van hen, blijft de werkelijkheid voorgoed achter me op te dunne stelen, ongewild door het licht zonder middaguur, zonder reizigers zonder te weten waar de wereld begint of misschien ben ik gewoon een ogenblik van de tijd vervreemd…

Herinneringen

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 562
Herinneringen aan mijn jeugd lijken soms in mijn geest vervreemd alsof ik toen een ander kind was dan ik nu zou willen zijn en ik herhaal soms de vraag die ik mij als kind zo vaak stelde wat heeft het allemaal voor zin als er echt niemand van mij houdt dan draai ik het geluid van de radio wat zachter richting regenwoud en beweer dat…

Verse rozen

netgedicht
4.1 met 13 stemmen aantal keer bekeken 789
Wat doe ik hier, dicht bij gevoel dat mij totaal vervreemd verlamt willoos laat ik de boel de boel door droge tranen ingedamd blind voor waar wij ooit voor kozen moet de oude bloem verdrogen rozen wil ik, verse rozen op de stelen van mijn ogen toon mij tuinen om te wonen waar ik mezelf nooit meer beperk vrij om zwakte te bekronen alleen…
dick panman4 augustus 2011Lees meer >

Troost

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 546
In zinloos weer geeft staren een richting hulpeloos weliswaar en met een kalme vervreemding langs de naamloze oevers echoot de laatste winter struikelt het zomerpaleis binnen poogt tevergeefs leegte te vullen een koningsspan overziet het geraamte van woest en leeg vult hemelsbreed de ontdooide tuin met stralende schoonheid…

Daar zit je dan

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 952
Jouw wereld bleef hetzelfde terwijl je van jezelf bent vervreemd. Stilte in je hart en pijn in je ziel zou zo graag, maar 't wil even niet. Ik schreeuw, ik huil ik ben er...maar ik besta domweg niet.…

Parnassus

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 410
ik leg het hoofd te rusten tegen lome golven dan komen dagdromen vanzelf boven op schervenkusten, op zeehoogte, langs de koorde van vervreemdbaar licht wanneer verdwijnt mijn schip achter het gordijn, het kraaiennest nog fier in zicht deze maten zijn zo onmeetbaar alleen zij kunnen tijd of genade doven tijdens de zondvloed blijft niets…
Iniduo22 april 2016Lees meer >

Ratten en geluk

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 426
Plots sprong er een vervreemd moment in mij open ik moest gewoon ongelukkige ratten verslaan. Kracht had ik niet uit nood! Wanhopig gebukt gaand onder vuilniszakken steeds mijn huilende vingers te drogen. Moedig niet zichtbaar wel vasthoudend.…
Silann Nara18 januari 2026Lees meer >

Blinde muren

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 338
Eenzaam maar niet alleen verhief hij zijn stem vervreemde pion met om zich heen de ruimte van zon verblindende muren tegen rotswanden sprak hij riep in de woestijn pion vol courage zag slechts een mirage van een duistere moen een djinn, duivelin diabolische sater een wildvreemde weerklank hun antwoord op vragen in veelvoud herhalend…