Alle inzendingen over zelf-reflectie

697 resultaten.

Sorteren op:

Als een boom

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 444
schemer of gewoon grijs het gevoel is hetzelfde de zon is al tijden kwijt kauwtjes strijken neer op kale takken wijze bomen wenken alles te overdenken en tot stilstand te komen naakt en schijnbaar onbewogen…
Sophie18 december 2023Lees meer >

De wijzer stopt

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 493
De wijzer stopt en ik doof het avondlicht. Ragfijn Rank en sober Kruipen mijn gedachten naar een dwalend aangezicht wat ooit had geklopt is roemloos gezwicht Verzachtend glijdt haar glimlach weg alsof ze zegt "doe maar, doof het avondlicht" de wijzer stopt…
Guillaume13 november 2024Lees meer >

Let op je gedachten, ze worden woorden.

poëzie
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.775
Let op je gedachten, ze worden woorden. Let op je woorden, ze worden daden. Let op je daden, ze worden gewoonten. Let op je gewoonten, ze worden karakter. Let op je karakter, het wordt je bestemming.…
Lao Tse26 februari 2025Lees meer >

Waar de huid dun is

netgedicht
2.3 met 17 stemmen aantal keer bekeken 400
Lichte vleugelslag stil op mijn trillende huid zo breekbaar als ik Soms voelt de aarde als een storm onder mijn huid. Elke blik, elk woord — een echo die lang blijft hangen. Ik draag geen pantser; ik luister met mijn hele lichaam, en zelfs stilte kan soms te luid zijn om te dragen. In een ruimte vol stemmen zoek ik naar zachte, veilige…
CB25 mei 2025Lees meer >

Wanneer woorden ademen

netgedicht
1.8 met 15 stemmen aantal keer bekeken 752
Ik schrijf om te zijn niet om begrepen te zijn stilte in zinnen Poëzie begint niet bij woorden, maar bij dat vage moment waar iets in mij beweegt zonder dat ik het nog begrijp. Een gevoel dat zijn stem nog zoekt in een vorm en wacht tot ik stil genoeg ben om het te horen. Ik schrijf niet om uit te leggen wat ik bedoel, maar om te bewaren…
CB13 juli 2025Lees meer >

De band met de natuur

hartenkreet
2.5 met 274 stemmen aantal keer bekeken 1.284
Stil bos ademt mee zonlicht raakt mijn open hart ik word weer heel zacht Traag loop ik door het gras, de wind strijkt langs mijn huid. De bomen ademen rustig, hun takken vertellen verhalen. Vogel roept iets wat diep in mij weerklinkt, en ik word stil alsof de wereld even wacht. Zacht zonlicht valt gefilterd, vloeibaar goud door het groen…
CB4 augustus 2025Lees meer >

De spiegel van de natuur

netgedicht
2.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 430
Waar licht water raakt ontwaakt even het leven en keert weer tot rust Het water ligt kalm, maar leeft in elk licht dat het vangt. Een blad drijft langzaam voorbij en verdwijnt zonder spoor. De stroom herinnert zich niets van wat het aanraakte - juist daarin wordt alles heel. De oude bomen buigen licht onder hun eigen gewicht. Hun schaduwen…
CB26 oktober 2025Lees meer >

Langs de rivier

hartenkreet
1.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 632
Lint van helder blauw versiert het groene landschap vloeit zacht naar de zee Langs de rivier fluistert het glinsterende water zacht, een echo van gedachten die ik niet kan vangen. De wind streelt mijn huid als herinneringen, en alles lijkt tegelijk dichtbij en ver weg. De bomen buigen mee met een geduld dat ik zoek, hun schaduw tekent…
CB30 oktober 2025Lees meer >

Kleine stippen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 363
Sproeten van een vergeten leven liggen als roest op mijn huid. Sporen van een tijd die niemand meer kent. Ze liggen verspreid, zoals herinneringen altijd liggen: te dicht om te negeren, te ver om te begrijpen. Ze fluisteren wat ik zelf vergat— zomers die nooit zacht waren, handen die nooit bleven, woorden die vielen als hagel op een…
Nathan14 december 2025Lees meer >

Magritte? De stilte achter het zichtbare

netgedicht
2.4 met 26 stemmen aantal keer bekeken 881
Ogen volgen lijn stilte spreekt zonder woorden wat is echt, wat niet In de diepte van het doek, waar een hoed boven een gezicht zweeft dat zichzelf niet kent, een appel beweegt door lucht zonder zwaarte, en een raam opent naar niets en alles tegelijk. Wereld verschuift teder, en ik ervaar dat zien niet afsluit maar uitnodigt om te verdwalen…
CB23 december 2025Lees meer >

Spiegeltje, spiegeltje aan de wand...

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 406
Te veel woorden die ik herhaal, of worden ze herhaald? Kan je ze eruit halen, ze uitlaten, ik wil ze achter me laten. Maar ze net niet verlaten. Laat het, het is al laat, dus we kunnen niet wachten. Verwachtte je iets, iemand of een emotie op voorhand, dat je een traan gaf? Spiegeltje, spiegeltje aan de wand, wat wordt er vandaag van me verwacht…
Thaumazein29 december 2025Lees meer >

Stilte van de tijden

netgedicht
2.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 554
Zacht rust de vleugel gevangen in morgenlicht de aarde ademt Broos op de bloemtop tint en toon vinden hun weg licht omarmt de rust Ochtendlicht raakt mijn bewustzijn, kleur en klank vinden hun weg naar binnen. Herinneringen bewegen onder mijn huid, stilte draagt wat woorden niet vasthouden. Paden wandel ik die ik heb gevoeld en gekozen…
CB19 januari 2026Lees meer >

Hij wil helemaal niet bezig zijn

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 290
Hij wil helemaal niet bezig zijn met dagelijkse aardse zaken hij wil een godenleven lang de tijd hebben zich af te vragen waarom Medusa juist hem niet in steen veranderen kon hoe het komt dat deze pijl wel feilloos en zonder gif het bijpassende hart vond. De nachten wil hij nog altijd niet doorbrengen met de dichtgevallen ogen…
Stoker21 maart 2026Lees meer >

Wat bomen dragen

netgedicht
2.7 met 19 stemmen aantal keer bekeken 137
Oude bomen staan valt een blad zonder geluid de aarde luistert In het stille opstaan van een stam voel ik hoe een oude rust zich verzamelt. Een beweging die niets vraagt en toch draagt, alsof de aarde zelf een hand op mijn schouder legt. Onder het bladerdak, waar gefilterd licht valt, wordt elke schaduw een zachte herinnering. Een plek…
CB26 juli 2026Lees meer >

Dagdromerijen

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 93
Onder duistere stenen en verstampte gronden verzand in de wereldse chaos ligt naast elk vuur als een schaap een bestormd brein op het nadir in een dalende lijn Van bemoste rotsen tot sterrenbeelden verstrengelt al als luidruchtig alomvattend het wrange verplichte donker welk na dagdromerijen gekromde lijnen nooit vergaan kan maar…

Annonce

gedicht
2.6 met 19 stemmen aantal keer bekeken 7.839
keer op keer onaangekondigd zonder oponthoud maar geruisloos in groen geheveld gras, als de zomer wegkrabbelt die de blinde mol het eerste zag Bevend inderdaad zonder twijfel wakkeren de herfstvuren aan zodat geurige harten licht laten spelen in de mossige schaduw aan weerszijde loef en lij Onvernieuwd danst het water magnifiek de reflectie…

Twee gezichten

hartenkreet
3.7 met 28 stemmen aantal keer bekeken 3.348
In de spiegel zie ik twee gezichten met dezelfde ogen Meer dan ik zelf wist werd het verleden nooit gesloten Het heden wordt aan die tijd geknoopt, de stilte werd alleen maar vergroot Mijn ziel bezwijkt door de macht in zijn akelige blik Ik verafschuw mijn eigen reflectie elk verlaten ogenblik Iedere verweerde dag laat…

Annonce

gedicht
2.9 met 19 stemmen aantal keer bekeken 6.873
Bevend inderdaad zonder twijfel wakkeren de herfstvuren aan zodat geurige harten licht laten spelen in de mossige schaduw aan weerszijden loef en lij Onvernieuwd danst het water magnifiek de reflectie van ongerepte schoonheid als de natuur in groen verschiet. ---------------------------------------------- uit: 'De tonen van de replica…

Het mes

netgedicht
5.0 met 103 stemmen aantal keer bekeken 463
ik heb je de kleuren laten zien uit een veelvoud van pigmenten streel penselen rond en plat waar hard en zacht reflectie geven op het dagelijks gebeuren voor het grote vlak lijkt de spuitbus een betaalbaar gemak maar milieu vervuilend om van te huilen als precisie hulp werkt voor mij het mes in scherp doortastend steekgedrag…
wil melker26 augustus 2021Lees meer >

Achter het behang

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 440
bloed al lang vergoten is omdat de inhoud niet helemaal beviel aan stem verheffen heeft ze nooit gedaan de toon ging uit pure nijd de hoogte in en mismaakte zo effecten die al hout sneden in doelen zonder smoelen we beperkten ons tot klein publiek een groter podium verstond onze stemmen niet wij waren niet bang voor echo en reflectie…
wil melker7 januari 2023Lees meer >

Het laatste licht

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 444
ik heb het laatste licht van de aarde gevist nog rest slechts dwarrelend stof zielloos zonder energie vorm gewist de structuur al lang vergeten omdat leven zonder ziel geen herinneringen telt in een context zonder reflectie ooit is ons de ziel gegeven kwamen essenties in de stof weer tot leven die spiegelden in wederzijds…

Drie stuivers voor Peachum

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 410
Drie stuivers voor de opperkoning van de bedelaars Randfiguren onverbeterlijke erfzondaars Habbekratsers rarefratsers overlevenaars Verschoppelingen armoedzaaiers dakloos bij een kaars Hun toverlamp en glazen bol vertellen jou iets waars Voorspellen jou de toekomst voor drie stuivers, nooit iets naars Die gaan dan naar de opperkoning…
Maxim26 mei 2025Lees meer >

BELANGRIJKHEID EN POTENTIE!

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 621
Importantie wordt gedragen op de vleugels van potentie van de kracht van ieders bestaan: 'zie mij eens gaan' 'zie mij eens staan' Als die kracht,in feite “die tijdelijke macht” intrinsiek afzwakt worden het veelal vleugels van chagrijn en venijn zich vijandig, zwetend, wetend, verhullend waartoe de mens in feite naartoe wordt…
Jean Fermate26 september 2013Lees meer >

Doelbewust.

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 527
Recht op je doel af. Natuurlijk met een reden vanaf het heden.…
martin valk18 november 2015Lees meer >

Watergroeve

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 522
al haar gratie, haar speelse beweeglijkheid is stilgezet, versteend en toegedekt als ijspegels hangen ze stijf en verkild in reflectie over de dekplaat van de watergroeve niets beweegt en elke tong is vastgeklonken met de ketens van het herinneren de uren glijden weg in het gebluste licht het water weigert elke beweging alle tinten op weg…
Kees Keizer22 augustus 2014Lees meer >

Lentestorm

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.300
als zaadjes Soms is er de lentelage zon, dan doen rossige pluimpunten aan je haarkleur denken Je zou de mooiste plukken We zouden naar huis gaan Je zou hen met je bleke vingers schikken, in een okergroene vaas Ik zou je vanuit een stille hoek gadeslaan, je geborgen gebaren Zoals het schikken van je haren, in de reflectie…
BKNWRM9 april 2025Lees meer >

zij dichtte mij

netgedicht
2.6 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.172
wegen om de overkant te bereiken dichterbij luisterend verstaan zij dichtte mij dichterbij glooiende graslanden schapen in de wei stromende woorden avontuurlijke akkoorden zij dichtte mij dichterbij haar zachte stem leven in lichte taligheid dichterbij schrijvende zinnen van aanstekelijkheid zij dichtte mij dichterbij reflectie…
J.Bakx27 december 2025Lees meer >

Het Einde

hartenkreet
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.735
leegte Een oneindige leegte Met vragen vervuld De nachtelijke schoonheid Voelt duister en kil Somber, koud en stil De pracht lijkt verdwenen De wereld lijkt anders Zonder jou in mijn hart Het maakt mij verward In mijn dromen verschenen Alles is veranderd Het doet gewoon pijn Om niet te kunnen zijn In het vuur van reflectie…
Esther Frenay10 september 2004Lees meer >

Onuitgesproken verlangens...

hartenkreet
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.619
van woorden… Bekoring opgedroogd als doornige rozenstruiken verwelkt door onopneembaar vallend vocht het fundament aangetast door zilte tranen slechts zoutkristallen vormen een geplaveide weg… Zie hoe prille zonnestralen kwenen in licht verscholen in een sluier van verduistering die het zicht ontnam van een liefde in reflectie…

Spiegel.

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.674
vraagt om scheiding mijn gelaat lacht naar u om mooier te lijken mijn denken loopt u voorbij maar de weerspiegeling lokt het weten van de tijd trekt als een magneet aan mijn diepste kern om stabieler te zijn spiegelend bewustzijn wacht op erkenning mijn ogen geven ruimte aan het innerlijk weten lichtgevende introspectie door reflectie…