2413 resultaten.
De hondenlul
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
520 Haast ieder potje voetbal eindigt in een grote rel
Vanwege arbitrage of een iets te futloos spel
De aanhang raakt fors aan de kook, scandeert in luid gebrul
Van Hie van Há, van Hie van Há, van Hie-Há-Hondenlul
Men spuugt en trapt en bijt en schopt, verkoopt elkaar een lel
En ’t vuurwerk doet sterk denken aan een losgebroken hel
In één ding blijft…
Voor de nacht uit
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
469 Haar levensvreugde staat nog slechts op ~spaar~
Ze schuifelt wat en maakt haast geen geluid.
Geen echte soep meer, slechts een Unox cup
Het scheelt ook met de afwas, zo’n terrine.
En voor het slapengaan bidt ze heel zacht:
~Ach Lieve Heer, als ’t even kan, vannacht.~…
Voorspook
poëzie
2.8 met 6 stemmen
1.330 Zij die dood zijn en die gauw moeten,
Schijnen elkaar vooruit te ontmoeten;
In 't laatst van hun leven hebben zij dromen
Waarin reeds gestorven binnenkomen
En rustig met hen zitten te praten
En zeggen: ‘Je moet het leven laten
Glijden, dan gaat het haast vanzelve...’…
Groningen lijdt
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
520 ;
lente maakt honing
bloemen ;
lente brengt kleur
mijnbouwschade ;
lente treurt
Groningen
ik zie een vlinder scharrelen
over het bedolven land dat
ooit de naam Groningen droeg, monumentale
restanten ontstijgen het puin waar nu
de laatste bloemen hun kleuren nog trachten
te uiten - in een pracht als nooit tevoor
landerijen haasten…
Zijn kerstdroom
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
559 De tijd krijgt meer haast en verliest zijn dagen,
ze sluipen ongemerkt langs hem heen.
Uit de TV jubelt het kerstfeest zijn kamer binnen
met altijd maar weer dezelfde mensen.
Ze zijn allemaal nog zo jong en zo mooi,
vrolijk Kerstfeest en een ieder de beste wensen.…
Op het terras (Porque te vas)
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
728 Voor het terras
Van de bar naar buiten en weer terug
Het dienblad vol
Ik ren m’n benen uit m’n lijf –
Sla haast op hol
Voor het terras
Het is momenteel erg druk in de bediening
Ik werk hier pas, ik werk hier pas
Nee meneer, mevrouw; er is geen pin-voorziening
Op het terras, op het terras, op het terras, op het terras…
Oeverbank
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
617 Een boot naar waterstand geladen en stroomopwaarts vaart
maakt weinig haast, de vracht ligt veilig in de ruimen
het roer en koers al jaren in vertrouwde handen.…
vol leven - van harte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
615 vrouw of de vriendin
die liefheeft zorgzaam is en zorgvuldig
de jaren van leven zijn onstuimig soms
van vreugdevol tot vrolijk en euforisch
kunnen naast gelukzalig en opwindend
soms ook erg pijnlijk en verdrietig zijn
voor wie hier en nu vol het leven viert
stap voor stap de dromen waarmakend
die jij als jong vrouw al dan niet kende
haast…
De wandeling
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
466 De vreugde echter ligt daar
meer begraven
dan levendig groen kan vertellen
Wel overvalt bij mij de wens
een hoge boom te kiezen,
wilde een relatie aangaan
om even aan te raken,
een woordje te zeggen
Als ware het die mens
die deelt in mijn bestaan
en om genegenheid vraagt
die ik niet kan weerstaan
Plots, ontdek ik
in de bast, haast…
constant
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
423 vocht
dat in vertwijfeling haast
zich opwaarts door de poriën
murwt: verlangen wordt angst
van het moment dat je
het popelen vangt en verlangt.…
Fanwalk
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
540 't Was druk die dag, ik liep weer over straat
maar werd opeens van links naar rechts geduwd
gehos met bier en wein weib und gesang
ik ging haast koppie onder in 't gedrang
geen blik of groet, geen woord
kwam uit m'n strot
ik had m'n witte shirt aan, o mijn god
ik kreeg een stoot, mijn neus lag half kapot
het was geen mens, een beest…
Waar de ziel fluistert (voor haar)
hartenkreet
1.9 met 10 stemmen
495 Geen haast, geen lijnen,
alleen het zachte openvouwen van twee zielen die elkaar herkennen zonder één woord.…
Waar het zacht is
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
474 Troost is geen antwoord, geen
hand die iets oplost, maar een blik die blijft, een
aanwezigheid die niets wil veranderen—alleen het samen zijn met
wat pijn doet, zonder haast, zonder oordeel, met het stille weten: je mag hier zijn.…
Medisch id #1
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
494 Wat is uw geboortedatum
vroeg zij de patiënt
met een schuin oog
keek hij de radioloog aan
begon aan zichzelf
en zijn identiteit
haast te twijfelen
waarom, dacht hij, wil zij
dat van mij weten
zie ik er anders
of gek uit misschien
ze kennen mij toch
ze hebben mij hier
al een keer of wat
eerder gezien
maar lang mocht
dat…
Het zijden draadje van vrede
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
412 Frêle lijn beweegt
woorden raken zacht de lucht
vrede houdt adem
Er hangt iets tussen
ons, haast niet te zien, een fijne
lijn gespannen over oude gronden, licht als adem,
maar zwaar van betekenis, te breken door één vergeten gebaar.…
Een dag die groter is dan ik
netgedicht
2.3 met 11 stemmen
398 Ik kijk, ik luister, ik voel — en
laat het tedere seizoen mij omarmen zonder
vragen, zonder haast, alleen dit moment dat groter is dan ik,
en toch in mij past: een dag die mijn binnenste met gefilterd licht vult, zoals ik ben.…
Tussen tijd en stilte
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
451 In de ruimte die achterblijft
ontvouwt zich iets dieps, ademt samen met een tijd die niet meer haast.
Elke in‑ en uitademing
vormt een woordloos gebed, de wereld
lijkt even te pauzeren, een ogenblik waarin zwijgen rijker
is dan spreken, en een vrede ontstaat die verder reikt dan we kennen.…
Bijen en trekvogels
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
463 't is lente haast en dat bij volle maan!
Geen haan die nota bene stil wil staan
bij 't feit dat zelfs geen nimfje
aan mijn raam
haar zang laat horen...niemand ziet mij staan!!…
Winterse stilte
netgedicht
1.6 met 13 stemmen
533 Sneeuwvlokken dwarrelen traag
en onverwacht, hun bewegingen zacht,
zonder haast. Ik observeer hoe mijn hart reageert op
de serene wereld, hoe een kwetsbare vreugde zich langzaam ontvouwt.
In deze winterse rust is er ruimte
voor alles wat leeft. De natuur slaapt maar
toont een stille kracht.…
Zeearend bij dageraad
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
370 Wanneer de dageraad
ontwaakt
en zacht het eerste zonlicht
raakt,
verschijnt hoog boven water
en land
een wijdgespannen, zwijgende
hand
De grote vlieger-
zijn spanwijdte
machtig en wijd
draagt hem in trage
majesteit
geen drift, geen haast
geen luid gebaar
enkel het heersen van
het daar
zijn vleugels openen de
lucht
in brede…
Schrale veren
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
362 Het rare gezicht van een
bewegend bekje
dat praat zonder woorden
en knikt naar zijn plekje
alsof hij iets weet
maar het net is vergeten
of liever nog even zichzelf
wil beten
een vogel die plots zijn
takje verlaat
alsof hij te laat is
voor iets dat niet
bestaat
hij rekt aan de tijd die
dun wordt en kraakt
doet alsof haast hem…
Het ballet van de fuut
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
300 Wanneer ze elkaar naderen,
trilt de ruimte licht, een dans die wordt geboren
niet uit haast maar uit aandacht, en in dat moment voel ik hoe
zachtheid richting geeft, hoe intuïtie het pad wijst dat woorden nooit kunnen tekenen.…
Van fluistering naar zang
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
382 Warm licht over gras
vlinders tekenen de lucht
de berm zingt zacht mee
Het veld opent zich in kleuren
die gisteren nog zwegen, een waaier van zachte
tinten die zich zonder haast ontvouwen. Ik blijf staan en voel
hoe de lucht warmer ademt, alsof de dag mij uitnodigt mee te bewegen.…
Slijtage van het wonder
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
143 De aarde ademt onder het asfalt,
warm en zwaar,
maar wij zien slechts de haast van de overkant.
Pas als de breuklijn komt,
het landschap plotseling stilvalt
en het vertrouwde pantser van onze blik breekt,
staan we weer schuchter aan de rand.…
Kunstwerk (nabij een gemeentehuis)
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
189 een haast naakt staand aangeklede onzijdigheid
zonder uitzicht op handen en voeten
of ogen die mij zouden kunnen aanschouwen,
vertrouwen
.
is dit het voorportaal van gemeenschappelijkheid
hoe een stadsbestuur aan saamhorigheid wil bouwen
.…
Wanneer het bos mij heelt
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
182 Groene stilte heelt
bomen ademen diep in
onrust waait voorbij
In het zachte ruisen
van tere bladeren opent zich iets
tussen gedempt licht en verstilling, alsof een oude
spanning oplost in takken die zonder haast hun eigen adem volgen.…
De stille terugkeer
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
732 Hun kleuren kantelen naar
een palet dat zich zonder haast terug-
trekt uit de wereld, waar nerven dunner worden en
de lucht een laatste glans legt op vormen die ooit vol leven waren.…
Het huilen van een pasgeboren wolf
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
1.530 Angst
De lucht lijkt haast bevroren
nog net geen volle maan
een knisper spitst mijn oren
ik blijf gespannen staan
Ik staar naar de struiken
hoor er dwars doorheen
ik kan een doodsangst ruiken
ikzelf heb er nog geen
Mijn ogen blijven staren
ik luister hoe de stilte valt
en ruik de angst bedaren
nu een geweerschot knalt
Jager
een…
Blijven bij Jou
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
2.215 Ik gooi het eruit maar zit vast
dus overboord ermee
vang mezelf in de golfslag
mijn armen verstrikken
ik zink en ben bang dat het lichaam zal stikken
ik zit er al zolang tegen aan te hikken
schrijven aan jou is soms speels gemak
ik voel mij haast zondig
een scherm overbodig
de koe die de haas negeert
omdat ik zo meta kan beschouwen en ongegeneerd…
lente
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
856 machtig wit tapijt
in alle bermen langs de wegen
en al die kriebels in mijn huid
ervaar ik als een zegen
de lucht die schittert al maar door
heel mooie taferelen
de schilder die gebruikt daarvoor
zijn eigen luchtpenselen
ik zie een spelend kind
gecreëerd door wolken lucht en wind
met gouden rand omlijnd
omdat de zon erachter schijnt
't is haast…