3310 resultaten.
Zaadmaand.
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.777 Van lijve zo belachelijk
gelijk een leuterwijf,
met vuil versleten kleren
om 't uitgedroogde lijf,
Een mensenhand, gerimpeld,
had die haar troost beloofd?
Die sneed van 't mager halsken
dat diep-gebogen hoofd.…
sterkte
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
609 je leeft je leven
te vaak
vanzelfsprekend
gezond en wel
je geniet
van alles
met en voor anderen
dat je doen kunt
en dan - zomaar
op een dag
ervaar je
zo gewoon is het niet
word je geconfronteerd
met beperkingen
van je eigen lijf
herstel
in nieuw evenwicht wellicht
volledig misschien
vergt tijd en kracht
uit jezelf vooral…
Droom
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
575 hersenkronkels haar
over de neusbrug
van bretagne
onderstboven
slalomt zij
tussen dolmens en menhirs
zijn verlangen haar te vangen
is zoveel groter
dan zijn armbereik
ook wanneer zij
voor zijn voeten valt
en hij geen vin verroeren kan
”typisch droom”
beseft hij in zijn droom
voor het verwijt
hem keihard treft
”jij hebt geen handen
aan je lijf…
Strandwandeling
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
572 We liepen en jij sprak mensen aan
iedereen reageerde als vriend
we lagen, ik ging de zee in,
koud vlijde ik me
tegen je warme lijf,
we aten en dronken en liepen weer
ik groette honden,
we praatten, vertelden wat we bedoelden
tot een duinpan, waar 't warm,
we spraken mensen aan
en we lagen en voelden
de zon en het zand, het helm en een veer…
Winter 1.
gedicht
3.3 met 3 stemmen
4.316 het natte grijs
over de dagen en hoe bitter smaken deze
uren in hun wetmatige grauwheid
Hoe somber spreekt de stem, geteisterd
door de maanden, neergeslagen als een
kettinghond richt hij zich niet op, blijft liggen
Men houdt hem voor:
Het snotterige schijnsel van kleuren
Het suiker van gewetenloze confectiemuziek
Maar niets raakt dit lijf…
Vlinderkind.
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
589 Wat ben je ook een flodderkont, ik zit constant aan je lijf
Vind je zo tof en fijn, ook mijn genot dat staat boven kijf.
Ook zelden vertroeteld geweest hoor schattige kerel, wel erg bof
Nog uren aftellend tergend traag, venteke verlangend naar je zuchtend of.…
Paspoppen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
431 komen we gaarne tegen
Die zorgen
voor beweging
in de kleding
de mode of de trend
nooit zitten ze
op hun gat of krent
het zijn
hun nijver handen
vingers die bewegen
zijn nimmer verlegen
met een idee
....of toevallige inval
op ons lijf
wordt er dan gepast
en ook gemeten
met dun papier
of een gestileerde lap
een kantje of wat…
Duur
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
756 Maar ik besef wel dat ik niet de ambitie,
het lijf, de uitstraling, de gladde huid,
de D-cup, de lenigheid,
het inlevingsvermogen, het libido,
de troostende woorden,
de kunst om een zweepje te hanteren,
de zin om een dergelijk beroep te overwegen heb.
Ik blijf gewoon sparen, gedichtjes schrijven
schilderen en geen vreemde mannen.…
Aan een wielrenner
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
719 Wordt wel gelauwerd
met bloemen als hij dan wint
en blij met een bos
die hij int op een verhoging
en met een blos
rijdt hij terug om
de volgende dag weer
te oefenen om zijn spieren
zijn lijf lenig en soepel
zijn geest helder te houden
om met de aarde mee te bewegen
aan de stroom, waarin we verzeild
en verloren toen we werden geboren
maar…
De spinnen
gedicht
3.8 met 4 stemmen
3.501 Sjaals van zilver zijn de webben
in de rododendrons waar de spinnen
ateliers en woonplaats hebben;
langs de uitgebloeide bollen
hangt het franje van hun werk;
als het warme waaien in
de holtes van een struik, zo is
het weven ingewikkeld voor
de domme prooien die hun lijf
en vleugels op de lijm beproeven,
huiverend de koudste
opperklem…
Medium
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
544 Wie van de sterren de signalen leest
verschaft zichzelf een eindeloos genoegen
dat als een serum 't vege lijf geneest
door wat de geest aan 't lichaam toe kan voegen
Ons lichaam wordt verheven door de geest
gewichtloos, aan de zwaartekracht ontstegen,
vangt zij de toekomst, vrij en onbevreesd.
Wat nog niet is doet ons vooruit bewegen.…
Dagen
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
594 Ik werk op het land tot ik met uitgeput en bezweet lijf ga zitten.
Daarna sluit ik de luiken.
’s Nachts luister ik naar het ronken van de schepen op de rivier.
Als ik het bed niet warm krijg draai ik een fles open.
Als de vlinders komen steek ik de riek in de grond.
Als de krekels sjirpen blijf ik hele nachten buiten.…
Op weg
gedicht
5.0 met 2 stemmen
3.298 Mocht ik in het holst van het hart
van donkerste dagen te lijf gaan
achter al het uiterwaardse een stuk of wat
verlaten kusten onder razende luchten
waar albatrossen op hun wieken sinds jaar
en dag en eeuwen worden weggeblazen-
graag zou ik boven lege oceanen regen zijn
op reusachtige hoeven, zinnentuimel
van tempeest, het stormend…
stemadvies
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
380 jij, ferm stappend altaar van verboden honger
van schaduwlichtend haar met je zalvende hertenogen
hemelgewelf in streepjestrui
huidkleurige instappers, knipogend aan elke voet
wanneer mag ik je flanellen broek zijn
jouw huidomspannend heelal
de lengterichting van je lijf
jij daar, vleesetende plant in polderland
je bent elke tik van mijn uitgemergelde…
Luctor et Emergo
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
595 Dus vechten we gestaag verder,
wortelt het monster dieper in mijn lijf,
ik kan het er voelen vreten, knagen,
zelfs als ik een tijdje rookloos blijf.
Toch zal ik de strijd zeker winnen
van dit gemene beest,
’t is tenslotte slechts
mijn eigen geest.…
nooit meer hetzelfde
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
565 wat hebben we samen
veel bergen en dalen gelopen
door sneeuwstormen en smerig weer
zo goed ook als bij stralende zon
we maakten grapjes en we lachten
deelden onze gedachten of niet
we vochten met en scholden elkaar
tot wij in elkaars armen thuis kwamen
we joegen de stuipen op elkaars lijf
lachten en haalden herinneringen op
tot met onze…
Ochtendritueel?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
486 oogopslag waarmee de dag
begint ook sensueel, het uitpakken
van geschenken, ieder krijgt z’n
deel, vast verrijkt door geven om
te nemen, om een verrassende
gelijkenis te zijn, alleen verhult
met zinnelijk ongeduld verweven
om in elkaar op te gaan, zonder
onthutst te zijn, er valt niets te
krijgen of te geven, heeft weinig
om het lijf…
Helder licht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
639 ik zag licht
het vege lijf redden
toen de deur het
donker buitensloot
nog rammelden
vage flitsen
smekend om entree
uitdovend in nee
er was balans
in sterkte en kleur
het vormenspel
verleidde geur
in manueel contact
deelden wij warmte
vrede onttrokken
wij aan ieder gezag
de wereld was weer
toe aan huizen van stilte
dieren…
Iemand
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
447 Ik gebruik je om bij te slapen
de schouder waarop
de hand waarin
Iemand die ik kan zoenen
om alles te delen
te voelen
ik gebruik je lijf om te kneden
vast te pakken
om mijn oude straten
en vrienden mee te verbinden
om de Seinpost
die er niet meer is
om de boulevard
die zo veranderd
om het strand,
de wolken en de zon daaronder
om…
In het oog (2)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
411 Ik ken dit lijf niet,
denk te moeten overgeven,
maar is dat,
omdat de maag het voedsel niet verteert
of doordat het al opgenomen is?
Ik neem mijn handen
en leg ze neer op mijn buik.
Mijn ogen vallen dicht.
In het donker vormt zich een vraag,
welt als kwelwater op,
stroomt door mijn aderen naar
de plek waar mijn handen rusten.…
Corona
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
716 Eenzaamheid die mij beschermt,
mijn oude lijf en dus zo kwetsbaar,
ver van het giftig virus daarbuiten,
het Covid 19 gevaar.
Omringd door betonnen muren,
zeer goed van geluid geïsoleerd,
muren als brede witte ruggen
beschermend naar mij toegekeerd.…
Teugelloos
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
539 woordeloos aan
zie mij eens, in deze vrijheid
ik verword hier tot een muze
van jouw dromerig bestaan
spreek niet over later
dan ben ik weg uit jouw tijd
maar nu drijf ik op rimpels
water, lichtblauw getint
alsof de hemel mijn glimlach bemint
ja, ik ben ik, ik voel me bevrijd
als ik terugkeer naar het stenig strand
tril ik over mijn hele lijf…
MINNE
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
506 Dit lijf is vele werelden, een groots heelal.
Zonlicht is de luister, duister is de vacht.
Het hoort en spreekt zich uit in haar:
er is geen weg terug, het is er, is er, al.
Elk woord is ooit een daad geweest,
snakte naar de uitspraak van zijn woord.…
Bier en vertier
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
805 Een wit gezicht en een lijf van goud.
Mijn vrouw weet dat ik van jou hou.
Maar schat schenk mij nog een pils koud en rauw.
Ik drink niet snel maar ik zuip al gauw.
Het houdt mij jong dus ik word nooit oud.
Maar schat schenk mij nog een pils koud en rauw.
En na een hele dag door zuipen ‘s avonds alles weer uit kots.…
Jouw kring
netgedicht
1.0 met 455 stemmen
488 ik zag
je huid waarop
speels het
licht van de
zon danste
zij dook in de
donkere contrasten
van je gespierde lijf
dat jij met enige
trots liet zien in
het zelfbewuste
bloeien van je
fysieke pracht met
de aantrekkelijke
lach uit je nog
jeugdig gezicht
dat de heerlijke
harmonie omarmde
met intense warmte
zodat ik zacht
een kleine…
Uittreden
netgedicht
4.4 met 27 stemmen
892 vloed van
deze muziekaal
gekleurde parels
die met hun
bedwelmend
geestveruimend
vermogen alle
emoties op een
hoger plan brachten
achteraf ben ik
meer dan een uur de
hele scene op hetzelfde
rotsblok blijven zitten
als deel van het
eeuwenoude massief
dat juist daar een
spirituele verbinding
met aarde in stand hield
verkwikt van lijf…
Door de bomen het bos
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
335 genot zal kraaien
volop in jong blad en stam gehuld
die ik daarna nog jaren zal dragen
knip mij maar niet korter of scheer me weg
want eens ontspruit ik tot een megagroot bos
waar zelf staal en beton het tegen aflegt
nu rust ik nog in een kleine kinderhand
vol afwachting wanneer ik opkomen mag
de grond prepareert de aders voor mijn lijf…
Liefdesroes
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
228 Als jij mijn lijf met je ogen streelt,
je liefdesgevoelens met mij deelt,
slaat mijn bonzend hart op hol,
loop ik met je liefde totaal vol.
In die liefdesroes stijg ik naar
de allerhoogste toppen, waar
ik in jou verdrink, in jou opga,
alleen voor jouw liefde besta.…
de Galanthus dus
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
378 De wereld draagt niks
en onder het ijs hoort hij
zekers te weten
zijn eigen bloed ruisen
de zuchtende aarde
neemt hij niet waar
Hij voelt de ochtendkou
pijn in lijf en leden
minder dan gisteren
de lucht is milder
de zon alsnog verborgen
-kon hij maar..…
Brueghel's carne vale
netgedicht
3.8 met 29 stemmen
2.683 het dolle wijf vat plots de zotskap van de danser
de kerel die haar forse lijf omprangt
zij schokken hortend-ruw elkander
haar zwetend lijf gans aangerand
monotone dreun der aangeschoten muzikanten
schept een roes van zinnelijk begeren
een bonte stoet satanische trawanten
verstrengelt tot een kluwen haveloze kleren
een pirouette ontaardt in…