2313 resultaten.
VREDE, GODVERDOMME VREDE VAN VROMAN
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
971 “Vroman is de naam”
God antwoordde:
“En God blijft liefde, godverdomme, liefde”
Ze keken elkaar langdurig aan
en sloten Vrede!…
Hoe het liep
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
929 Op de laatste avond
(die middag was ze door een wesp,
verborgen in een tuinstoel, gestoken)
had hij het zwembadje verlicht
met tal van waxinelicht,
kwam naar haar toe,
sloot haar in zijn sterke armen
en zei dat hij vreselijk van haar hield.…
de nachtblinde dag
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
504 de kopjes naar omhoog
uit het donkerst van de sloot
middenin de groene brij
steigert wit de ranonkel
in de spiegel van de lucht
de paardenblinde nacht
het duister van de dag
met enkel springsterren
terwijl de wereld van het licht
uitbreekt in duizend kleuren
is de hemel zwart-wit en
lokt niets naar de dood
het licht heeft ons gevonden…
Ezel
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
604 Met vallen en opstaan
Heb ik mijn hoofd
Te vaak gestoten
Zo vaak aan dezelfde steen
In mijn eigen voet
Heb ik geschoten
En in zeven sloten
Liep ik daar
Het spoor bijster
Verdwaasd
Kon nergens heen
Ik ben geraakt
Heb het gekregen
De volle laag
Het was kantje boord
Liet mijn oren hangen
Bij hen
Die met twee monden spraken
List en leugens…
zij
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
521 mijn
naakte lichaam dat geknield zich verweert
tegen al wat groter is, troost is beneden
mijn trots, mijn trots is het geschrei
dat ik aanbid bij het noemen van mijn eigen naam
ik wandel de dood, sterf het leven en vraag aan
mijn fantasie hoe lang de voortgang des vele
martelingen me blijven smaken in de moed
van mijn vorstelijk bekomend slot…
De uil en de raaf; een sprookje.
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
916 En toen de raaf hem ten tweede
maal met zijn vraag confronteerde,
sloot de uil zijn rechter ooglid dit keer.
Toen de raaf het ten derde maal met zijn
vraag probeerde, en bemerkte dat de uil hem
volledig negeerde, liet hij de uil in zijn waarde;
tot hun laatste ontmoeting, die onuitgesproken
bij de raaf veel opzien baarde.…
Ome Pol
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
928 In de kelder lagen flessen,
met etiketten óh zo mooi,
met afbeeldingen van kastelen,
achter slot en grendel
in de flessenkooi.
Voor de bruiloft van mijn zus,
kwamen zij logeren.
Het opklapbed stond reeds gedekt.
Na de borrel en corpuleuze maaltijd,
was het al snel twee stemmig snurken
onder de dekens en gehaakte overtrek.…
Dood
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
612 “De dood is dood”, sprak dezelfde man
En met die woorden sloot de kist
En daarmee een bron van angsten
Die gek genoeg werden gemist
“Wees jezelf, zegt men altijd
En voor mij pakt dat goed uit
Maar voor de dood is zo’n advies
Een ironisch stom geluid”
Sprak de vrouw met geleegde neus
En de menigte knikte vaag
Mensen zwegen, voelden dingen…
Lotsbestemmingen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
598 Is wijsheid onlosmakelijk verbonden
aan wat leven aanwijst
oude koeien ook uit sloten
durven halen.
De veranderlijkheid van leven
het waard aandacht
ook aan het verleden
puur een juiste reden te geven.
Niets weten en alles vergeten
kan gelukszaligheid
naast depressies in hartkamers
enorme armoe geven.…
Zomeroekraïne
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
563 vuurlawine
In de zomeroekraïne
In de verte, aan de zuidkust,
van Odessa tot aan Kiev
kleurt het tarwe karmozijn
van 't korengoud der Oekraïne
Langs de Dnjepr gaan ze twisten,
dansend, donderend en luid,
Russische separatisten
met de Krim als oorlogsbuit
In de verte wacht de rode
Zomeroekraïnezee
Van Donjetsk tot aan Ljubansk
Het slot…
De sleutel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
536 verschil
Slechts ongefundeerde besluiten
In een aandacht altijd stil
Achter het benoemde doek
Staat geen ontgoochelaar
Geen wijsheid uit een boek
En geen ja maar
Dat van ik en U
Is de confetti van de taal
Vluchtiger dan nu
Meer dan allemaal
Het gaatje is wellicht denkbeeldig
Een soort gekozen lot
En past voorbeeldig
Als voorlopig slot…
Bezinnen bij het gloren
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
537 Je kunt gaan opsommen wat je van gisteren vond
over onlangs, de vele onstuimige winternachten
schilderen hoe de wind vloot, ijs aangroeide op de sloot.
Je kunt zoveel van half en van zelfs heel
valt erg veel te maken,
al heb je ook die angst daar in de gaten.…
Inspiratie
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
759 Nee,nee, ik geef je geestelijke spijs
die ik daarnet al heb voorbereid
en ik ben bang dat ik iets vergeet
dan krijg je daar gewoon van verzenleed
krijg je enkele strofen en geen slot
of de kop en de rest is op.…
Celliste
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
530 (voor Mascha van Nieuwkerk)
Tijdens het pianospel van Alexandre Tharaud
sloot jij jouw goddelijke ogen zo intens, wonderschoon
en diepzinnig, waardoor Edgar Degas spontaan naar
zijn ezel rende om jou vanuit Hogere Perspectieven
voor eeuwig te portretteren
hoe jij met jouw rechterhand over de cellosnaren strijkt,
alsof jouw lichaam er voor…
Bisschop Nicolaas van Myro
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
949 van Myro
Leefde in de vierde eeuw na Christus zero
Kerkgangers met een warm hart en veel poen
Gooiden het geld in de kinderen hun schoen
Alles werd verdeeld onder de armen
In het huis met het kruis van erbarmen
Zo reisde Sint Nicolaas de wereld rond
Tot hij dodelijk vermoeid een hulpje vond
Verkleed als grappige clown lenig en gezond
Sloten…
cyclus
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
551 het einde kondigde zich aan
toen het voorjaar werd
bomen nog zonder blad niet wetend
van de onontkoombare cyclus
die inzet bij elk begin
het eindigde toen de streng werd geknipt
en het kind de tepel zocht
toen een deur sloot
het gedwongen vergeten aanving
uren bemoeizuchtig werden en terug wilden
naar momenten toen het einde nog niet…
Gestoei in het hoofd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
461 Vanmorgen een onbedwingbaar iets:
Binn, dorp in Wallis
met de trein daarheen,
de beek te horen klotsen,
de keien, het pad
de houten oude huisjes weer te zien
Maar zag ook hoe duidelijk
dat dit alles in mijzelf al is
En toen ik hier stond bij onze sloot,
hoe mooi en diep die spiegelt,
de uitgebloeide paardenbloemen aan weerskant, het…
Maling
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
541 Al aardig opgeschoten
na vele slobberige sloten
wat wuivend weiland
en het stroeve strand
verlieten we getwee
en hand in hand
ons tweede vaderland
nu proefden we het zoet van zee.
Totdat een kiel ons overgleed
een net het water overviel
en ons o wee de das omdeed
die domme kotter ons achilleshiel.…
De laatste trein
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
443 De trein vertrok, verzegeld, genummerd, onomkeerbaar,
de deuren sloten als een vonnis op wat ooit vrij was.
Elke wagon werd een kooi, gevuld met levens die wachtten,
op een bestemming zonder naam, zonder thuis, zonder kompas.
Laat ons die sporen volgen, waar het verleden blijft ademen,
en hun echo in de wind ons steeds opnieuw beroert.…
Wanneer licht zich opent
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
599 In de sloot weerspiegelt zich lucht,
ijl en blauw als een belofte. Het water draagt de trage
dans van eerste insecten op zijn huid, en ergens tussen riet en oever,
verborgen in het nog dorre gras, fladdert een vogel zijn eerste lied de ochtend tegemoet.…
Niewe richting der blijheid
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
295 blijven
ineens ergens naartoe
ging
een lepel viel
maar werd
opgevangen
nog voor hij besloot
geluid te maken
de hond bracht een wolk
legde hem tussen ons
in
niet als een breuk
maar als iets dat gedragen
werd
een nieuw en anders
begin
het begon te regenen
niet over mij
maar over ons heen
alsof de ruimte
zich voorzichtig sloot…
Stolpende dans
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
226 Er zit iets op slot
dat niet met sleutels opent.
Ik probeer me te herinneren
hoe we bewogen.
Welke kant eerst.
Wie leidde.
Mijn voeten blijven stil.
Hopelijk wordt het lichter
als ik uit beeld stap.
Als mijn schaduw
de vloer niet meer raakt.
Iemand zegt iets.
Of is het de stilte
die anders klinkt zonder mij erin.…
Wat ik tegenkwam 13
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
7 Twee zwanen in sloot
gracieus zwemmend achter elkaar
rietstengels flankeren hun wit
Veel wind,
geen leven lijkt er op straat
Kraai tollend in lucht,
drie andere rollenbollen er aan
Oranje besjes aan vuurdoorn
Bruin kastanjeblad hangt droog
De bruinzachte naaldjes
van cipres als willen ze strelen
Ik hoor iets en kijk,
zie aan…
Jouw kamerdeur
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
10 niet
net zomin als ik iets van jouw zwijgen wist
of wat daar achter verborgen lag
ik praat tegen de wind die me gek maakt
omdat hij jouw naam niet met zich meevoert
en niets verandert aan mijn echohoop
dat je een klein teken geeft hoe het was
met welke ogen jij mijn rode wangen zag
met wat voor handen jij nadien
de deur van jouw kamer sloot…
1 November
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
19 het gebruikelijke tekort aan woorden en aanwezigheid, aangevuld met de menselijke stiptheid waarmee men eenmaal per jaar de eeuwigheid kwam onderhouden
gaandeweg maakte zich de aandrang van ons meester om onszelf in de dichtstbijzijnde sloot te verdrinken,
niet dat wij de doden iets kwalijk namen
die hadden zich tenminste aan hun verplichtingen…
Op de grens van volwassenheid/Rite de passage
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
18 Zo kon ik mij ten slotte ook onttrekken
aan de zuigkracht van de onbezorgde jeugd.
Ik werd de speelbal van het water,
dreef van stroom naar tegenstroom.
En snakkend naar de adem van volwassenheid
ging ik voortdurend in de golven kopje onder.
Doch wie worstelt die komt boven,
was me vaak genoeg verteld.…
Ontwaken
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
681 Vrouw van de wereld werd ze ooit genoemd
Met verve heeft ze deze rol gespeeld
Die is voorgoed voorbij nu en vergeeld
De trap des ouderdoms is opgedoemd
Koningin af, geen dar die om haar zoemt
Geen imker en geen korf, geen honingteelt
Vrouw van de wereld werd ze ooit genoemd
Met verve heeft ze deze rol gespeeld
Te lang heeft ze haar innerlijk…
Wensdroom
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
4.772 Ik tel er dertig en land in het springlevend veld
hier en nu
In de lome zomer komen de buren buiten,
Poort in het slot. Zij overtuigen niet.
Een thuis verschilt van een huis,
slecht en slechts bestemd voor een dwangmatig nut.…
lieve juliana
hartenkreet
4.7 met 59 stemmen
1.827 straalde uw succes
Gevoelens voor u en de Oranjes vol vaderlandsliefde
Uw bovenverheven kracht om “gewoon” te blijven
Een ieder het gevoel te geven van uw interesse in die mens
Uw gevoel van oprechte belangstelling, zal mij altijd bijblijven
U beleefde andermans geluk en verdriet zo intens
Nu heeft de tijd u de jaren doen vergeten
Maar wij sloten…
de poëzie gebruikt voor honden
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.003 zeven dichters present te Culemborg
droegen zondag kwiek hun gedichten voor
thee nippend deerlijk heet uit glazen
een dame was zo hard aan de luister
dat geroerd de oogjes zachtjes sloten
daarbij kwam kwelling in de zorg
alle kijkers bleken nat en aangedaan
tijdens teder en gepast onderbreken
voor één dichter hoestend honds in buien…