Alle inzendingen over uren

2670 resultaten.

Sorteren op:

mijn schip ligt klaar

hartenkreet
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 649
de zon is daar mijn schip ligt klaar ja, dus varen maar de mannen aan boord hijsen de zeilen lichten het anker met wind in de loef zetten we koers in de richting van de zon we varen nu heel snel vijf knopen wel trotseren hoge baren we zeilen nu al uren en het blijft maar duren met het ontwijken van alle gevaren…
jonhy donovan9 september 2016Lees meer >

De seizoenen

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 853
De herfst zoekt zijn weg tussen zomerse buien Een enkel blad valt op het bruingroene mos De wolken bedekken de zon die wil schuilen De dauw legt een zilveren gloed op het bos Opnieuw weer een ochtend, een middag, een avond De nacht maakt de vier dagseizoenen compleet Zes uren per dag voor een lente, een zomer Een herfst mondt uit in wat…

De laatste droom?

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 869
Ontboezeming van mijn twijfels als stoffelijk wezen leg ons in een glazen kist, waarin we morgen waker worden je geaardheid getoetst aan die van mij vervoering waarover je moet waken daardoor wordt herboren met stilste dood aan ons zij die wordt opgeschort, laat me spelevaren in de duistere uren als motten van de nacht de vlam van…
Pama29 december 2016Lees meer >

de herfst

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 470
En terwijl binnen de uren verglijden in genoeglijke hilariteit, weeft buiten de herfst zijn web tussen de daken.…

schorre zwanen

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 671
eigen teil ze sluizen zacht het geluid dat hen voortbracht in broze herinneringen aan mijn schreden voorbij snavels getuit alsof het octrooi is ontgleden aan de stille waterspiegel van dit moment iets maakt me duidelijk dat deze zwanen bestaan uit alles wat niet zwaan is, zo ook ik het boeit als ik in de verte de kille avondklok de uren…
elze18 oktober 2017Lees meer >

Psalm 90

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 926
Uren, dagen , jaren, ze gaan snel voorbij Mensen leven als ze sterk zijn vele jaren Zullen zowel vreugde als verdriet ervaren O God, blijf ons bij het ouder worden nabij. Wil ons met Uw liefde blijven omgeven Vandaag, maar ook elke nieuwe morgen En bewaar ons voor verdriet en zorgen Dat we elke dag naar Uw wil mogen leven. Amen…
Fedde Nicolai28 december 2017Lees meer >

mis je elke dag een beetje meer…

hartenkreet
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 785
na vele dagen en nog meer uren dacht ik plots even terug aan jou het was een tijd geleden… niet gezien of niet gehoord maar zeker niet vergeten je was diegene die mij en anderen kon laten voelen het leven is opnieuw begonnen bij goed verscholen doch ongelukkige momenten drong je binnen in menig hart het deed geen pijn je was voorzichtig…

O DURIGE EREDIENST

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 930
lichten Uwe ogen zijn, mijn zielsnood stijgt als zang Van al onzichtbre koren en uw wang En heilge slaap veel heilige gezichten Vervangt en dierder onder 't welfsel staat Van mijn vervulde ziel dan in een kerk Van stenen bouw al' kostbaarst kerksieraad Maken elk daadje tot zo'n innig werk Dat wat nu, ach, is schijn van vluchtige uren…

Waar de kale bomen staan en zij hijgend ademhaal

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 547
Het toornig wolkendek trekt langzaam dicht hoge toppen van de bomen zijn onzichtbaar De mist hangt in slierten haar voor haar gezicht in 't wazig doolhof trekken de uren voorbij 't gevaar Zingt haar bloed dat de bladertjes rood zijgen doet op het water waar de spiegelende zwanen drijven Sierlijke schoonheid de schemer blauwt door twijgen…

Al buldert de wind

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 468
En waarom die uren eensklaps zijn gekomen zo mijn denkruimte thans hebben ingenomen ongevraagd hebben zij wellicht iets geveld, heel stilletjes met 'n vreemdsoortig geweld.…

Vallen en opstaan?

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 461
De seconden gaan te rap om de uren te vergaren, wat ons alleen bindt is tijd, gesponnen over de rug van de oude en toegeworpen jaren, om elkaar weer te ontmoeten, misschien dan we zwaaien naar elkaar en wel terug, al moeten we bekennen dat we elkaar nog steeds niet leren kennen.…
Pama14 december 2019Lees meer >

Vermoeide paarden

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 398
de uitkomst niet in het geding spannen alleen de doden hun vermoeide paarden uit elke onhaalbare hindernis in de barrage van de tijd wordt ervaren als gemis waarin schaduwen bleker worden, rekken zich uit in een eindeloze reis zonder cliché van bitterheid waarin zelfs onze zon veroudert, ontstegen aan de bron waarbij de uren…
Pama3 maart 2020Lees meer >

Nog wel fragiel

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 656
Getooid in verleden tijd vertrekken uren ze flirten en lonken nog even een moment content over wat ooit was en lang mocht duren. Koud kon het zijn op vergane doordeweekse dagen met tal van levensvragen over wat zal komen, men kan van die dagen leren wat ik kan verdragen.…

Pluk de dag

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 584
De uren gaan te vlug voorbij, je vindt ze niet terug als ze zijn weggegleden. Hoe gaan we haar besteden? Streven we naar geld of goed? Is het dat wat wij begeren? Die rijkdom kan verloren gaan, de tijd zal het ons leren. En zoveel tijd verstrijkt in ’t leven, met ruzie en onenigheid, Soms tussen goede vrinden.…
Antje29 januari 2022Lees meer >

De vergetelheid

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 468
hoorde laatst verhalen hoe engelbewaarders pubers coachten die in hun angsten dreigden te verdwalen het leven niet meer zagen zitten door het ontbreken van ouders die uit liefde op hen vitten hen nu alles toestonden mensen lijken weer verbindingen aan te willen gaan die langer dan hun dates duren om weer geluk te vinden in meer uren…

herinneringen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 523
voor ons is samen thuis hand in hand de tuin en schuur de muur waar we altijd speelden en ik jou en jij mij verveelden met kijken naar elkaar wij waren altijd snel thuis ook in het grijs bestofte treinstel op een totaal verlaten station in de middle of nowhere ook thuis bij de slaande kerkklokken waar wij vergeten waren uren te…
wil melker7 augustus 2024Lees meer >

Catacombe

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 487
wanneer mijn geest zich vernauwt tot een langzaam maar zeker beklemmende claustrofobie dat gevoel kennen zij niet is hen wezensvreemd honger en dorst en paringsdrang soms pijn en verlatingsangst ik denk aan maslows hiërarchie van behoeften maar die helpt mij hier niet ze kijken naar mij verdwaasd kijk ik ze aan hier dralen de uren…

Alona

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 607
Met één druk op de knop ben ik bij mijn geliefde sprankelende oekraïense uit poltava schaduw van de dageraad zij heeft iets klaargezet voor mij kijkt mij met grote bruine ogen aan van heel dichtbij hypnotiserend één minuut lang in haar zwarte negligé Helaas helaas zijn wij twee uren hemelsbreed gescheiden mijn wereld tussen wadden…
Xander8 december 2024Lees meer >

Stille kamervriend

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 288
Vier wit gekalkte muren begrenzen stille ratio in serieuze eenzaamheid voor allebei een onsje de klok tikt tijd voorbij de radio geen woord, geluid we zijn niet blij we zijn een onsje meer dan gisteren gewicht verliest zwaartekracht we zweven eenzaam naar het bed van stille in onbeslapen uren is verlaten erotiek zonder dimensie…
mobar27 augustus 2025Lees meer >

onze taal

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 261
zullen wij dan voortaan de taal van stilte spreken de taal van toen wij hier ooit met elkaar lagen in ongeschonden samenzijn en alleen maar stilte waren de taal van verklankte stilte van klaterende klanken in kleuren en geuren gevat - de wanklanken van de klok die de uren slaat het loeien van sirenes in een of andere verre stad nemen…

doe eens normaal joh

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 143
snedig maar geen koffiedik kijkend herleef ik de goede dagen die in uren zijn geperst vanaf de moederschoot telde ik de minuten, niet per uur maar tot nu waar ik applaudisseer daar mijn Aow en Pensioen bijna voor het grijpen liggen achteraf gezien heb ik hoge ogen gescoord door me af te bakenen tegen al het “ normale “ waar het syndroom…
elze17 augustus 2026Lees meer >

Het stralende land

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 21
terwijl houtduiven hun vleugels slaan in de heldere lucht Een golem rijst op uit de leem van vergeten dromen en stapt naar Atlantis dat gloeit onder de kim van water met schuimende randen die de oevers kussen zacht Chrysanten openen hun vurige kelken in het middagvuur op de huid die brandt van verlangen naar het oneindige waar de lineaal van uren…

Wat ik had moeten zijn

hartenkreet
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 608
dansen, je wilde naar party’s gaan Ik had geen oog voor jou, alleen voor mijn eigen wens En dat jij bij me hoorde, begreep geen mens Nu hoor ik slechts nog {ooh ooh ooh hoo} {Mm} had ik het eerder maar gezien Dat jij mij gaf wat ik wilde Maar ik niet jou Ik had zoveel meer te geven Wat jij ook graag wou Maar ik verspilde zoveel uren…

God's grenzen

netgedicht
3.0 met 20 stemmen aantal keer bekeken 2.763
Wanneer wielen blijven draaien in het rad van de te leven tijd zullen spaken blijven steken in geblazen lucht, ik raak je kwijt is er toch een dag gewonnen ademen uren even rust wordt er een mooi web gesponnen en het weten weer gesust elke naald als een spuitje hoop verduistert de nacht blind vertrouwen dat ooit door wijze wijzers sloop…
metha5 februari 2005Lees meer >

Café

poëzie
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.848
Daar zitten we onder zuilen als in dag, Stoer lijf bij lijf, elkaar, wijl de uren vliegen, Vertrouwelijk van 't leven te beliegen. De vrouw-gerokte kellners brengen ons drinken. Hóór, door de rooie rook joelt onze lach ... De zaal 'n burcht is ... de klare glazen klinken.…

De zee

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.756
Er zijn soms dagen vol geweld, waarin je denkt voorgoed te zinken en radeloos de uren telt. Maar wacht dan totdat weer het wonder van die verstilde zee geschiedt en je de woorden zult ervaren: zoals het is, zo blijft het niet!…

't Is eind augustus, zondag

poëzie
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.235
Nog rul van zaterdagse hark is 't zand; Voetstappen staan voorzichtig langs de rand; Een schaduwpunt van halfgeel bonenblad Ligt hier en daar in 't lijnennet op 't pad; Door 't dichte raam komt in gedempte vlagen Eenvoudig orgelspel van 'Uren, dagen -.'…

De Ode

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.020
Een mysterieuze gloed strijkt dan toch neer, op het parelmoeren, maanreflecterende wateroppervlak, nu dansend, springend, in een felrode jurk, keer na keer, op het gitzwart kleed, waar het enkele uren geleden ontstak.…
Hans Meijer21 november 2003Lees meer >

even denk ik aan jou

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.434
Even denk ik aan jou Even vlug even gauw Dromend op mijn zij jou in mijn gedachten Denkend aan de toekomst en wat te verwachten Glimlachend, denkend aan daarnet Aan die paar gestolen uren in bed Alsof het nooit anders is geweest Zachtjes knuffelen, onbeschaamd, onbevreesd Je hoofd op mijn borst luisterend naar het ritme van mijn hart…

boom

gedicht
3.5 met 120 stemmen aantal keer bekeken 35.309
kromgetrokken trotseer ik regen, wind en storm blijf ik sterk en onverschrokken al zijn de natuurkrachten enorm met mijn hoofd ver in de wolken voel ik mij een boom met stijl en terwijl gevederden mij bevolken is er opeens jouw scherpe bijl met twee, drie enorme slagen word ik genadeloos geveld en begint het mij te dagen dat mijn uren…