2730 resultaten.
Gedicht
gedicht
4.1 met 44 stemmen
13.491 nu je jezelf bent geworden
minder gevaar steekt in bepaalde plekken
in huis, de lege schoenen onder de banken,
het gat achter de trap, het raam dat niet sluit,
hoe de wind daardoorheen iemand zoekt
om op te heffen: al dat soort valkuilen heeft zijn
tijd gehad, er is dit hier dat ons
in elkaar bewaart, soms opengaat
om tegenvorm, rib, vleugel…
Charme
hartenkreet
4.6 met 14 stemmen
1.989 Verliefd gefluit van vogels heeft een luisterend oor,
Jij die mij datzelfde innerlijk gaf fluit evenzo door,
van tak naar tak de vrijheid weer gevonden,
vleugels gespreid voel jij je niet gebonden
eens gewond opnieuw vervlogen in de open lucht,
links en rechts geen raad nodig wederom op de vlucht,
zwevend met blinde ogen naar het vertrouwelijke…
Maria by 't kruise
poëzie
3.9 met 7 stemmen
2.622 Gelijk de witte zwaan aen Strymonis fonteine
Bevindende haar jong verhangen in een strik
Vergeet haar zoete zang en in een ogenblik
De vleugelen na-sleept en wandelet alleine.…
hartenheer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
822 ’n hoofd op explosief
langzaam rijg ik mijn verleden aan m’n degen
want ik heb dit eens verloren hart zo intens lief
door tropische warmte het papier neergelegen
m’n vleugellamheid is wat ik momenteel grief
een frisse bries wordt gezien als god’s zegen
de verlossing van hellepijnen is wat ik blief
blaas de wind onder mijn opgeslagen vleugels…
Adelaar
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.356 kom mijn adelaar onder de regenboog
vlieg daar naar waar je hart rust vindt
en je dromend zweven kan op de wind
kom mijn adelaar, kom hemelshoog
kom mijn adelaar onder de regenboog
weet je veilig en onnoemelijk bemind
vlieg naar waar de liefde zich bevindt
kom mijn adelaar, kom hemelshoog
laat de wind onder je vleugels glijden
geniet van…
DE GEHANGENEN
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.691 gevoel alsof ik dit verdien
De wereld lijkt inktzwart te worden
Verlicht door slechts een enkele kaars
Terwijl een harde wind aan het vlammetje rukt
Nu is er enkel nog de duisternis
Ik ben verdwaald in dit onverlichte oord
En ga onder een loodzware last gebukt
Nooit zal ik nog de echte mensen zien
Enkel degenen getooid met witte vleugels…
Geen paniek!
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.021 De linkervleugel staat in lichterlaaie,
wat óók 't geval is met de vleugel rechts.
U ziet het uit de hoogte niet zo best:
de boot - een gele stip - lijkt niet zo groot.
Verlaat het vliegtuig in uw reddingsvest.…
vlieg je enkel op papier?
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
1.226 waarom leef je tussen woorden
vlieg in sprookjes op papier
kom eens hier, dan zal ik je verhalen
je gezicht is van de mooiste mensen
man of vrouw is niet bekend omdat
je nooit die wensen hebt gekend
je geduld is legendarisch
en je haar golft witte pracht, hilarisch
wordt er over vleugels nagedacht
ook zijn er donkere exemplaren
die…
Engel
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
1.857 Vechten had geen zin
moegestreden stapte ik een andere wereld in
sloot m'n ogen
daar waar engeltjes vlogen
onbezorgd zwevend in de nacht
tussen vallende sterren....zó'n pracht
doodstil
niets te horen
even voelde ik me verloren
totdat zij kwam
en me bij de hand nam
onder haar vleugels veilig geborgen
bevrijd van alle zorgen
fluistert ze…
Eenzaam
poëzie
3.5 met 18 stemmen
4.733 De sombre pijnen ruisten, kreunend bogen
Hun donkre kronen neder naar de korst
Der aarde, de winden sloege' aan mijn borst
Hun grauwe vleugels, de struiken hadde' ogen.
Ik vluchtte de verlaten hei, - de vorst
Der eenzaamheid, de vale raaf, gevlogen
Op mijn schouders, zat over mij gebogen,
Dat ik de bange lucht nauw aadmen dorst.…
Ik wou ...
hartenkreet
4.4 met 19 stemmen
5.401 bewoonde landen
Over alle grenzen heen
Ik wou dat ik
Op jouw droom kon klimmen
Om je verlegen ogen aan te kijken
Door witte wolkjes en gekleurde hemelbogen
Door bloesemlicht van zachte klanken
Door alle winden heen
Ik wou dat ik
Over verre zeeën kon varen
Om jouw teder hart te kunnen bereiken
Op purperen golven en glinsterende vleugels…
Overgave
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.590 Ik geef me over
aan de barmhartige
engelen der duisternis
waarin ik me onder
hun vleugels geborgen weet
en wind rond hun
meedogende handen
de draad van mijn liefde
die vanaf mijn morgenstond
de leidraad in mijn leven was.…
kogelstoten
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.256 het witte blok waarschuwt mijn voeten
mijn rug naar de waaier van het veld gericht
ik weeg de kogel op het stootkussen
hij past in de plooi van een hals, de kin rust op het koper
de elleboog halfhoog opgericht als een stramme vleugel
de vrije arm bengelt langs de heup
mijn blik boort zich vijf stappen verder
in het rode sintelpad
ik tol…
bezopen diagnose
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.382 's nachts actief als nachtbeest
graag in zwoel koele ruimtes
lekker nat in de druip
van onder aan de kruip
een tikkie helderziend
scherp ja met de oren
opzij en niet van voren
graag de vleugels uitslaan
piepend met de fluit
op de juffertjes uit
tegen ochtendgloren breekbaar
zweverig hunkerend naar rust
de wereld staat op zijn kop…
Verliefd op mijn imago
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
745 Zodat iedereen die bij me kwam
zijn vleugels brak.
De sleutel is nu vrij maar…
De ijskoningin heeft afgedaan
Men is beter af zonder haar
die toch geen toekomst heeft.
Tenzij …alleen te smelten
tot niets meer is...…
engellicht
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.054 Zie daar was een engel met vleugels licht en pracht.
Het trok je omhoog uit je graf, niemand had dat verwacht.
Die vrouw ben je nu vergeten,
zou ze het ooit weten.
Laten we nu drinken en vrolijk zijn.
Op de liefde, een kelk vol azijn.
Die vrouw nam je hart en je leven.
Je droomde van geluk heel even.…
Vurig brandt het verlangen
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
576 het zilte water
een glimlach
rond haar mond
haar ogen staren
naar de horizon
zon zee zand en water
vurig brandt het verlangen
in haar hart
haar haren golven
met het zuchten
van de wind
haar wangen blozen
ze weet, daar aan de einder
wacht hij op haar
ze strekt haar armen
droomt zich een zilvermeeuw
te zijn
met wijd gespreide vleugels…
Bij 'Vrouw met kraai' van Pablo Picasso
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.094 De handen in aanbidding rond de vleugels, rond
de borst van de zwarte vogel, die zich verlegen
afwendt. De vrouw met de lange, slanke vingers
droomt weg in haar lijkwitte gezicht. De kraai
als symbool van dood en onderbewustzijn is hier
beschermengel in vermomming, kenner van de onbewuste
driften en een visionair medium.…
Een ware nachtmerrie
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
635 Hebben alle partijen vleugels en zij enkel vlerken?
Hij weet hij had bloemen kunnen laten bezorgen
gedichten kunnen schrijven
kunnen schilderen maar beleeft een nachtmerrie,
iets dat een tong afbijt, leven op de hals haalt.
Hoe zeg je wat zwart op wit al gedrukt stond.…
Geboorte van een dichter
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
507 dichter word je als dusdanig niet geboren
je wrikt en wroet je strak door je cocon
een strijd die je ter nauwe* winnen kon
met spinrag van je voet tot aan je beide oren
‘k strek me uit, vleugels drogen in de zon
in een kil landschap dat me amper kan bekoren
schreeuw ik het uit en bazuin het van de toren
in ‘n koel en onverstaanbaar vakjargon…
Elastische veren
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
512 jij wist mijn verborgen gedachten
in elk bloempje
waarin het eigen gevoel adem verzachte
langs een zonnige weg
alsof er geen zorgen waren
tussen de bloemen
van gelukzalige tijden
maar die liefdesroute is weg
we lieten elkaar los, voor het opslaan
nog steeds bemin ik onaangeroerd hoop
in elk bloempje
van het leven voor mij
op de vleugels…
Gedachten spinsels
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
721 behoedzaam van de maan,
verkeer jengelt in de straat,
blikken dromen verpakt in
monotone regelmaat, maant
ongewassen licht tot nog
groter spoed, ontneemt de
eerste stap de prille moed,
wordt energie vermorst,
voorbij de dagelijkse kost,
wanneer de nachtdraak zich
met irreële spinsels voedt,
zich breed maakt voor nieuw
gebroed op vleugels…
Verlangen
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
566 Het lijkt of gouden vleugels
me tillen van de grond.
Mijn pas is licht, mijn hart is blij,
een glimlach om mijn mond.
Ik wil, dat dit gevoel zal blijven,
maar ik val zo snel terug.
De negatieve wereld
beinvloedt mij zo vlug.
Wereld van haast en onbegrip,
agressie en boze blikken.…
de vleugelslag
gedicht
3.6 met 12 stemmen
6.487 in de hele taal
de andere herhalingen: blindschrift als ik huid lees
herkennen is - alleen - een kwestie van reflectie
niets meer verzamelen - de luchten waaien schoon
samen met de zee heb ik mijn hele leven heimwee
naar de zwijgzaamheid en het zeggen van de scholekster
dat ik ben, dat de vleugels…
Vroege Voorjaarsavond
gedicht
3.4 met 41 stemmen
18.346 Er was een waas van het aanvanklijk lover
Om het afzonderlijke, zwarte hout,
En iets als zoelte zweemde de avond over,
Maar waar de wind zijn vleugel sloeg was 't koud.…
het land van nergens
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
1.232 wijd
synchroon aan de hartslag van de adelaar
naar het land van nergens
en er was geen bestemming
noch was er voor de vlucht een doel om na te streven
zo blind te vliegen in de hoge lucht
de adelaar gelijk
zo hemelsbreed en rijk
maakt tomeloze dingen klein
en dan bestaat geen angst of pijn
tot ik halverwege deze vrije vlucht
de vleugels…
Flos Susannae*
gedicht
2.6 met 26 stemmen
8.933 En deze vlinder, in de vlucht gevangen,
voorgoed aan blad en stengel opgehangen,
is hagelwit; de vleugels van een fee.
Of beter nog, een witte negligé,
wijd golvend en de rand omzoomd met lange
frivole franje, teken van verlangen
naar wild en nachtelijk plezier voor twee.
Aleen de bijen komen snoepen, overdag.…
arend
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
589 Maakt met zijn vleugels
een enorme zwaai.
Duikt pijlsnel het water in.
Met zijn hakenpoten
spiest hij een vis in zijn vlucht.
Zijn enorme kracht
brengt hem weer naar de toppen
van de bergen met de buit.
Voedert het nest en vertrekt.
Zijn stroperstocht begint
opnieuw.
Claire Vanfleteren…
Eeuwige liefde (3)
hartenkreet
1.8 met 4 stemmen
1.186 Wat vlieg je mooi, mijn allerliefste
sterk en krachtig, met vleugels van satijn
ik slaak een diepe zucht
hemels waren onze dromen
en denk: het is niet anders
het mocht nog niet zo zijn.…
Grote Mensen
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
2.719 Grote mensen zijn vergeten
waarom wolken vlinders waren
witte vleugels aan de hemel
fladderend in zomerzon
waarom de wind ze had gemaakt
tot ze als sprookjes over dreven
waarom wind ze had gemaakt
zoals een kind ze had getekend
Met een pluizenbol, een zilvermeeuw
een vlieger die bleef zweven
blote voeten liepen sneller
als de wind je dragen…