3347 resultaten.
Ondergroei
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
476 hemeltergend, zo angstig vaag
sluiert het licht in mijn handpalm
geborgen in de schelpenkraag
van het duin zonder strohalm
dat als zachte aarde begon
maar in schaduw vlucht
voor de adem van uw zon
vanwege ontederheid berucht
zie de wolken buiten bereik
ik adem in, ik adem uit
vraag me af waar ik naar kijk
naar windstilte zonder geluid…
'Breek de stilte' rond partnergeweld...
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
794 Ontstelt in bloot zijn
gaat haar lichaam sluiten
schaamte wordt haar eindeloze vlucht.
Verward ontdaan van zekerheden
nog slechts verwant met beeld in schaduw...
En nooit meer zal zij zijn....…
Kamp Westerbork
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
712 Als ik stil zit
verrassen bij elk moment van denken de ideeën
die bewegen als spreeuwenwolken door het hoofd
of vissenscholen in het water
wendbaar
tot gedijen dienen zij
om in aanleg te verdwijnen bij volgroeiing
zoals het bij talenten is
in netten schrijf ik ze
en vang ze in hun vlucht
vogelvrij gevochten
blijkt mijn blik met arctische…
Winter aan zee
gedicht
4.1 met 26 stemmen
15.790 Kan hier een vlucht meeuwen
doortrekken alstublieft om de wind
te bevliegen en er af en toe af te vallen?
En mogen ook wij zo ons eigen leven zijn door-
gevlogen, aan groot gefladder opgestegen
om hemelhoog te gaan lallen en te vallen
zoals meeuwen nu eenmaal vliegen, en te worden verzwegen?
Nacht valt. Het grote over het kleine.…
stil verdriet
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
638 Buiten is het somber, koud en heel kil,
Terwijl ik eigenlijk alleen maar warmte wil
Kleine tranen vallen langzaam uit de lucht,
Het is of de vrolijkheid en de warmte vlucht.
De kou en somberheid omarmen ons als een kleed,
Alsof het niets meer van de warmte weet.…
ZEFIR EN CHLORIS
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.089 O, hoe geurt het van rondom;
Nu zijn vlucht in 't bos blijft hangen!
Chloris lokt, vol zoet verlangen,
Hare Bruidegom.
Zie daar zeeft hij 't lover uit!
Door de struiken afgezegen,
Plengt hij dartlend bloesemregen
In de schoot der Bruid.…
Stroomafwaarts
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
582 onvertogen woorden
Vergeten
de momenten
waarop wij elkaar niet hoorden
Onvervulde verlangens
met diep
verstilde wensen
Stromen afwaarts
de rivier
naar nieuwe plaatsen en mensen
De mooie momenten
blijven ons bij,
de geur van een rijpe vrucht
Ze komen en gaan,
als een uur en een dag,
als een zomerse vlinder in vlucht…
IN DE KIEM GESMOORD
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
488 zijn kleine kindervoeten
Die dingen konden al het zilt verzoeten
Waardoor hij veel te vaak werd overmand
Beschonken als de meeste vissers waren
-Na terugkeer met een moddervette vangst -
Waren platvloersheden niet van de lucht
Hij gruwde van haaibaai, dorp en barbaren
Voor escalatie was hij dan het bangst
En vastgenageld sloeg hij op de vlucht…
Het niet weten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
473 De dood onderaan de lijst schraapt
mijn eelt van de dragers van de pion
die hier schrijft, voeten tillen niet meer
maar slijten als verstekelingen die bij verstek
niet worden gehoord
de weg van adem, vergezeld door kokers
gevuld met lood, gaat met lange halen die
de vlucht van een buizerd volgt op haar jacht
naar het aangeschoten wild
schitteringen…
Erica
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
518 vroeg het dieren
in hun nest of hol
Zij moesten
aan
mijn vragen
wennen
Ik bood
hen geld
haar -mede- te zoeken
haar op te sporen
Niets
was me te dol
zelfs advertenties
in de bladen
Zij kon me
-in dit jaargetij-
zo bekoren
bij zon en 't blauw van lucht
Bij mijn weten
was zij
niet voortvluchtig
in 't geheel niet op de vlucht…
Lege ochtendstond
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
795 liefde is in mij gevangen
als de bloem in zijn knop
niets kan dat vervangen
bron droogt nimmer op
dromen drijven in duister
passie is slechts een lust
niets vlucht weg in luister
als jij mijn lippen kust
als alles is vergeven
tijd om weg te gaan
niets om voor te leven
blijf ik nog even staan
verstervend in de verte
ontvlucht de overkant…
Wat ben je lief
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
536 de meeste wortels reiken
geen analyse en grafieken
maar eerlijk en oprecht
met interesse de mensen
in hun ogen kijken
de hand schept al
een warme band
in eerst ontmoeten
als formeel begroeten
woorden vullen
elkaar moeiteloos aan
in een voorzichtig tasten
naar verder samen gaan
wij delen bodem
en dezelfde zon
zijn niet op de vlucht…
Mag ik reizen door de tijd?
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.669 Vandaag voel ik weer leegte
Zie geen weg terug om te nemen
Jij bent nog steeds gebroken
Dat jij zo moet leven wil ik niet geloven
In een droom neem ik je mee
Het lijkt een mooi idee
Om een tijdmachine in te vluchten
Met z'n twee
Waar we dan ook gaan
Zal onze liefde toch bestaan
Jij bent weer compleet
En we spreken met elkaar
Nu kan…
Mijn lieve nimf
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
638 het is heerlijk
om in jouw blik
te zweven naar
een leven vol vrijheid
de kleine nuances
te volgen waarmee
jij perspectief geeft
aan onze vlucht
de thermiek te voelen
van jouw passie die ons
op aangename wijze tot
grote hoogte doet stijgen
om dan licht
af te glijden zonder
in een duikvlucht te raken
die ons zeker zal kraken
ik…
leeg van voren
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
558 het is kouder dan de vlucht
van duizend meeuwen, de tocht
die het voorjaar inblaast lijkt
met het oudejaar te zijn verdwenen
het gerecht van tochtige koeien
en praatgrage knoppen blijken
zich te hebben verschanst achter
duinen van traag zand
ook de luchten lijken voller
van adem, een wolk draagt
de massa die eens ons aarde werd
genoemd…
gekwetst
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
584 Op de vlucht naar een nieuwe ik,
erg wantrouwend.
Ik kan niet trots zijn,
Ik streed tegen jou vreemde escapades
en liet mij om de tuin leiden.
Ik zal de toekomst zelf invullen,
want jij pakte al je spullen.
Op onze huwelijksreis liet je mij alleen
opgekropte blaren zal ik zelf wel doorprikken.…
Schone schijn
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
512 meer voorhanden worden
banden strakgetrokken
met ontblote tanden
ik lach terwijl
het altijd menens is
een schijnaanval omdat
jij naar meer info vist
uit de tent gelokt met
nog een grote schep erop
pareer jij gebakken lucht
dat enkel onbenulligheden zucht
een slagveld voor even
maar alles is te overzien
schone schijn lijkt op de vlucht…
de blauwe reiger
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
551 Een late reiger is opgestegen
uit zijn nest in een els aan de vaart
en daalt nu met diepe vleugelslagen
zijn vlucht is de vangst immers waard.
Majesteitelijk maar zonder veel luister
zet hij zich naast een visser in het riet
zo wachten ze samen op het duister
een merel zingt zijn avondlied..…
Ikaros' thuiskomst
gedicht
4.2 met 4 stemmen
2.550 O eind van de vergeefse vlucht
O eerste zekerheid: terug in 't doel
O slaap zonder een morgen.…
Gelijkgestemde melodie
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
442 wij vlogen
ogen schuin gericht
naar boven
gewoon hand in hand
haren golfden
je lach bevrijdde
ons van het land
in zweven en glijden
de techniek was uitgezet
wij deelden alle elementen
zoals in oude schrift-
segmenten ooit voorzegd
in vrije vlucht
bewoog het leven
eindelijk naar alle kanten in
dansen zonder zwaartekracht
wij…
Nergens van verzekerd
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
434 Met de aarde in beroering
vluchten mens en dier
uit louter lijfsbehoud.
Maar zij die veilig bemiddeld zijn,
buigen zich stram over hun renten,
steken hun bekrompenheid getrouw
snel nog wat centen in verzekering.…
Met donkere schrik
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
462 met handenvol
wind probeerde zij
wolkjes te boetseren
in hun altijd zo
eigenaardige hoge vlucht
zij vulde ze met
regen en stuff
uit de verre sahara
toch moesten ze nog
speels zeilen in de lucht
waar rood in
neerslag donkerde
wist vocht de onderste
randen te kleuren
met donkere schrik
zij zette de cumulus
keurig op een rij…
Tussen oud en nieuw
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
557 Zij is als een vogel
die de vlucht neemt tussen alles
door in de ochtendzon verborgen
tussen de roze bloesem op een tak
in de boom
haar ochtendconcert ten gehore brengt
in het licht
waardoor we weer tot leven komen
dat alles is er nog
in het dagelijkse leven
met de vernietigende angst waar we
elke dag mee geconfronteerd
worden…
Verdwaald geluk
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
593 Ogen vonken
harten bonken
onbezonnen
hazensprongen
Geen berg te hoog
geen zee te diep
valse beloften
violet verdriet
De zon draait rond
schaduwen vallen
regen, regen, regen
de dijken breken
Platgetrapt gras
onvaste grond
zonder houvast
geen halm, geen mast
Bed van stilte
de nacht tast blind
eenzame vlucht
geen weg terug…
LATE HERFSTDAGEN
hartenkreet
3.7 met 34 stemmen
916 Mist-grijze herfstige dagen
mensen mistroostig en moe
rukwinden en onweersvlagen
en ‘t avondduister te vroeg
Nevel sluiert over stoppelvelden
Krassende kraaien in de lucht
die ‘t einde seizoen melden
in een circulerende vlucht
stoep en paden schoongeveegd
opgehoopte blaren rotten in de goot
de natuur heeft zich ontkleed
en…
Niemand is een eiland
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
438 wachten
op hun beurt
ruziënde gevoelens
rennen rond de tafel
verschuilen zich voor
ogen die kijken
het ‘alleen’ woont
tussen klachten
krakende protesten
van ouderdom
maar nog steeds
verborgen voor
ogen die kijken
opengebroken huis
marcherende
hulptroepen nemen
alles in bezit
handen overal
het ‘alleen’
verschrompelt
en vlucht…
Bereshiet
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
498 Vrucht van de vlucht in Vevey als balling
Kwam ik je tussen de zerken weer tegen
In gedachten; hoe snel de tijd verging
Sjacherend doorheen Mokum Alef's stegen
Vond onderkomen in hem als eeuwig kind
Een liefde die sterker is dan doodgaan
Door een mentaliteit van vooraf aan
Die vierde waar het leven mee begint
Kris kras door de stad op een…
vleugels
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
539 in dit jaargetij, meanderen zo vol
een lege leegte in die zindert, zingt,
bol staat van verwachting, thermiek
draagt vleugels op, in golfvlucht wiekt
de vrijheid in haar kop, de snavel uit’
een langgerekte toon, fluitenkruid,
geurig hangt de vlag, halfstok gestoken
op de vierde mei, en wij herdenken daar,
als vogels glijden in een vlucht…
Onder de herfst
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
352 Zijn lijf sjouwde enkel zwakke wijken
en gruwde om de ziekte die hem woog;
de steen die brak, vluchtte voor zijn beloning.…
Grens
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
310 geen boom weet
dat vallen hem eens wacht
geen vogel
kent zijn laatste vlucht
wij dragen het einde
als een stille schaduw
achter onze schouders
wij
kennen de grens
en juist daarom
brandt in ons
het felle verlangen
te worden wie wij zijn
de dood staat niet alleen
als sluiting van het leven
maar als een open deur
die fluistert…