3533 resultaten.
een schepje water
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
435 ik was op pad met
de broer van Jezus
zonder pasklare
antwoorden maar
altijd met de paradox
van alle tijden:
onthullen en zwijgen
we stonden stil en
brachten iets in
beweging een
schepje water op
gloeiende kolen
we zaaiden wolken
al wisten we niet
van wie ze waren
we lazen van wie
bijna de hele
Britse zeebodem is
een…
LATE HERFSTDAGEN
hartenkreet
3.7 met 34 stemmen
916 Mist-grijze herfstige dagen
mensen mistroostig en moe
rukwinden en onweersvlagen
en ‘t avondduister te vroeg
Nevel sluiert over stoppelvelden
Krassende kraaien in de lucht
die ‘t einde seizoen melden
in een circulerende vlucht
stoep en paden schoongeveegd
opgehoopte blaren rotten in de goot
de natuur heeft zich ontkleed
en…
Gevallen en toch ..........
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
804 Daarna vervolg ik mijn pad,
vastberaden en met volle kracht.
https://www.facebook.com/joseph.vandijck/videos/1382489112320669…
(ode aan) gezond verstand
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
423 wetten en regels bieden het handelen context
protocollen en richtlijnen wijze ons het pad
in het grote en kleine van alles wat wij doen of laten
blijft echter het gezond verstand het meest helpend
rechten en plichten kaderen voor ons de weg
ons eigen kompas echter is de rots van houvast
bij het vinden van de te begrijpen antwoorden
in wat…
Liefdesverhaal
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
461 in het stille ochtendgloren
waar de nevel traag verdwijnt
ontmoet ik jouw mooie ogen
een blik die mijn geluk verfijnt
onze zielen raken verweven
in een dans van licht en snel
elk tel uitvoerig beleven
in ons matineuze liefdesspel
hand in hand door stormen
lopen wij op verdwaalde paden
tussen waarden en normen
van onze eigenzinnige daden…
Ken je mij .... wie ben ik dan ?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
512 Een grijze mist betrekt mijn hoofd
wanhopig op zoek naar het bekende
ik tast… maar struikel menig keer
verward…. alsof ik ben beroofd
Waar is het pad waar ik op bouwde
mijn levensweg lijkt zo vervaagd
pak alsjeblieft mijn hand en leid me
terug naar het veilige vertrouwde
Heel soms trekt de mist wat op
en zie ik de zon weer schijnen
maar…
VOLT VERLIEST, MAAR ALS DE RUSSEN KOMEN??
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
267 het veld geslagen
alsof Nederland van de Europese kaart is gevallen
natuurlijk ben ik van de kaart
Nederland de voorvechter van Europa
met de Benelux, de EEG en nu het VE
Mevrouw Koekoek klinkt niet meer in de Kamer
een vrouw minder dat telt dubbel hard
Maar goed wellicht mag ik straks hand in hand
wandelen over de Nederlandse wegen en paden…
Toosten op ons geluk
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
575 gracht zie
met zwanen, peddelaars
en mensen op het terras
voel ik dat het echt is
en ik niet logeer
in dit huis met een trap
en een vreemde wc
Zoë denkt aan vriendinnen
op de andere school
na de vakantie
Coco zet geurvlaggen om de tuin
Roesje mag nog niet naar buiten
en wij zien onszelf terug
in Nina - Zij is steeds vaker weg
Op pad…
Nachtwoud
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
169 Het duister fluistert geheimen van de maan
een zilveren sluier valt over de groene bomen
de vrees voor de waarheid is nu heengegaan
de dwaze mensendroom weeft draden
van een oud vergeten mysterie
geen mens die deze stille paden kent
een nobele echo zweeft door de contreien
de koude aarde wordt door licht verwarmt
waar sterrenstof de diepe…
Herfst
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
2.186 In het park paradeerden stedelingen
over de schoon geblazen paden
in net iets te zomerse kledij.
Kinderen dolden in de bladerhopen.
Een al bejaard stel op een bankje
schouwden nostalgisch rondom,
wierpen korstjes voor de mussen,
die kwetteren van jewelste alom.
Een windvlaag, en alle blaadjes
en de mussen stoven op en rond.…
Donna Quichot…
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
107 Reuzen versperden haar pad
en zij vroeg zich af
wat ze daar deden
in de dichte mist
hun armen graaiden
in de ledige lucht
een dreiging waarvan
ze niets zeker wist.
Was dit haar verbeelding
of waren ze echt
ze oogden als een leger
heel groot, sterk en fel
als krachtige macht
die eigenaar was
van alle ruimte
rondom het veld.…
Zijdelings
netgedicht
2.5 met 10 stemmen
3.166 Elke schoonheid die mijn oogopslag
in laan, op dreef of elders kruist
maakt dat mijn vurig passie bruist
omdat ik nooit iets mooiers zag
Als een lieve lach op een druilend dag
die zich zeldzaam tegen grijzen druist
als schrijdend stel dat statig huist
eeuwig stil mijn pad flaneren mag
elke ronding ontwaakt een wild gelag
deinen innig aan…
De kunstschilder
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
877 In de verte
Wijds aan de horizon
Blauw en gejaagd grijs
Dichtbij, door de natuur
Vormgegeven grillige rotsen
Een rijzige gestalte, jij
Loopt over de onbetreden paden
Langs met mos begroeide aarde
In een mist van onbehagen
Zocht je naar monumentale bomen
In de schaduw schilderde jij ze ijzig
Voor jou waren ze het verband
Op de wonde,…
Toeval bestaat niet
hartenkreet
3.9 met 30 stemmen
4.654 Het leven bestaat niet uit toeval,
vandaar dat het voor mij zo voelt
dat onze paden elkaar kruisen,
alles wat gebeurt is zo bedoeld.
Ik heb je niet gezocht,
ik kwam je spontaan tegen.…
Zwarte Panter
gedicht
4.4 met 49 stemmen
21.695 Zijn neefje is van oudsher onheilsbode
als hij je pad kruist. Maar dit grote kwaad
is zwartfluwelen pech in het kwadraat:
waar hij passeert, valt altijd wel een dode.
Lui ligt hij op een tak, een jachtmethode
waarbij hij zich alleen maar vallen laat.
De dolken in hun schedes, maar paraat
te doden om den vleesbeladen brode.…
Geweld
hartenkreet
4.1 met 11 stemmen
1.797 Harde letters zochten een weg
op een stenen pad,
waar simpele woorden lagen verspreid
en waarlangs men geen liefde te plukken had.
Uitgesproken zinnen,
waarvoor ik geen
zachtruikende bloemennamen ken,
maakten mij tot wie ik ben.
Ontoereikende gedachten
konden dit geweld niet verzachten,
alleen maar verder verkrachten.…
de eindstreep
hartenkreet
4.6 met 14 stemmen
1.227 ik wil de eindstreep bereiken
een doel hebben om naar te streven
mijn wilskracht begint te wijken
zoekend in mezelf naar motivatie om te leven
vastzittend in een diep donker gat
de klim is te zwaar
was het maar een kronkelig oplopend pad
had ik die kracht even maar
op zoek naar de juiste woorden
waar ik mijn gevoel in kan weergeven
als…
Kerst.............mis
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.140 Dwaalt hij weer verder door de vriezende kou en witte straten
Begint hij zichzelf enigszins te haten
Ziet feestverlichting in winkels en huizen
Zal die warmte ooit zijn pad weer kruizen
Maar die warmte is op dit moment geschiedenis
Voor hem is het namelijk
Kerst…………………MIS…
Vormloos denken
netgedicht
3.0 met 21 stemmen
3.195 de sneeuwbes
trost nog parelwit
naast de linde
die mijn pad verkleurt
zo dwingend geurt
in stervend geel
naar bladgroen-dagen
mijn adem
wolkt nu dampend wit
in bittere kou
die 't denken kleurt
en zo gelaten speurt
naar grijs en grauw
uit vergeten dagen
de sneeuwbes
bruist zo parelwit
naast de slapers
die in 't fletse licht
van…
Grenzen
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.367 Een weg zoekend
langs smalle paden
vaak onbegaanbaar.
Plotseling
onmetelijke vlakten
vol kleuren en licht.
Ruimte!
Leven!
Vol verlangen
het grijpen naar nieuwe draden.
Heel bewust
oude draden loslaten.
Met de herinnering
veilig verankerd
in mijn hart.…
Vioolmuziek
hartenkreet
4.1 met 19 stemmen
2.002 Vioolmuziek is een soort doolhof
waarin de violist verdwaalt,
want alle paden in dit labyrint
lijken ontzettend op elkaar.
Viool na viool zoekt een uitweg,
violist na violist doolt rond.
Viool na viool klinkt hetzelfde,
violist na violist strijkt dezelfde snaar.
Als geluid zou kunnen glanzen
was dit glanzende muziek.…
Verscheurd behouden
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.912 Ik droom de dagen van de kalender
scheur de uren van de nacht
blader de woorden naar de ochtend
waar het zonlicht stralend wacht
ik besta en proef een toekomst
voel een samen, nooit verwacht
wel verscheurd maar toch behouden
wat ons ooit bij elkander bracht
ik leef minuten in het heden
tel de seconden stil en zacht
loop door de paden van…
heuvels glooiden nog
netgedicht
2.5 met 19 stemmen
6.705 ik zag de bergen
langzaam aan verdwijnen
heuvels glooiden nog maar
kaalheid was aan het verschijnen
we klommen vroeger
hand in hand en steen voor steen
geen pas was ons te smal
we gingen samen er doorheen
tot jij je eigen paden koos
mij wenkte om te komen
eerst was ik boos want we
hadden samen onze dromen
ook ik dacht aan omhoog…
Een heel slecht gevoel
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.267 Welke vrouw wil mijn pad bewandelen,
en me de zonnige kant laten zien van het leven?…
Koningsmantel
netgedicht
2.6 met 14 stemmen
1.930 Mijn voeten hebben geen grond meer nodig
om verder te gaan of om sterk te staan
het gekozen pad maakt het overbodig
de verlaten wegen, de ontbladerde laan
ik ga ze zwijgzaam door de avondnevel
langs menig onttroonde achtergevel
Het bladgoud van mijn levensdagen
ligt versplinterd onder het bladtapijt
de koningsmantel is nu afgedragen
gesloopt…
ontsnapt leven
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
641 knak
de zwaluw zoekt de hemel
een stoel klettert
op de stenen vloer
buiten kraait de haan
hij hield van ze
misschien meer
dan het hart dragen kon
hij torste zijn geheim
die logge loden last
het onzegbare ontsnapte
slechts een keer aan zijn lippen
het geheim kroop zoals bloed
onafwendbaar naar een donker
doodlopend glibberig pad…
gooi je neus maar in de wind
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
741 maak jij je vrij
van alle oordelen
die greep hebben op je leven
om eindelijk te doen
en laten wat je wilt
overal zijn hoeders
voor orde en op norm
broeders die gekozen hebben
voor de vorm en zij zorgen
dat het tegenspreken stilt
toch is het jouw
bestaan dat door hun
handen glijdt een keurig
binnen alle lijnen blijft
op een pad…
Gebroken
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
2.549 Loslaten doet je pijn
Vast willen houden aan wat je had
Waarom moet jij hier doorheen
En kwam dit op je pad?…
Koopjes tijdens Sinterklaas
hartenkreet
2.9 met 18 stemmen
2.827 Sinterklaas was waarlijk ontroerend goed
uren in de Bijenkorf was-ie lekker zoet
de poppen bibberden weer aan hemadraden
marsepein in vele kleuren aan de paden
choco letters kruidnoot taai taai
de V&D was wel 'n tikkie saai
beneden te veel slippies plu's en sokken
zie ginds de stoomboot tegen 't mokken
onderwijl waren de warenhuizen…
het huilen van de lucht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
586 bladeren vallen wiegend
langs grauwe grijzen
en dreigend blauw
een wind als koude hand
op de arm uit de mouw
een vogel trekt zich schetterend terug
niemand ziet de pad onder de houtstapel
het huilen van de lucht
de verstilde salamander
de vlinder die niet vliegt
wie kan het water nog ruiken
het getij nog keren
de krant ongelezen…