3338 resultaten.
Noordzeekind
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
803 Of hij alleen op de wereld was
banjerde hij daar langs het strand
geen last van kou en wind
op zijn laarzen door het schuim
dat kleine blonde noordzeekind
Hij tekende zijn fantasie
in lijnen klein en groot
met een vinger van zijn hand
of een schelp die hij vond
in het gladde natte zand
Soms zochten zijn ogen blauw
tussen de mensen op…
Reiziger reist
gedicht
3.1 met 15 stemmen
13.251 Daar is de zon wat schijnt-ie
je verbergt je in het licht
pakt je koffer
schaduw tegemoet
wanneer je weg bent valt de nacht
valt wanneer je weg bent
niet eens zorgvuldig slijtage is te zien
er wordt gegeten gedronken gedanst
twee-armigen in blekere tinten
je hebt al je vingers tel maar na
gegeten gedronken gedanst
anderen sterven nog…
Eendjesvoer, ( voor Mare )
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
772 De zon komt haar tegemoet, naar het park
in ijver onbevangen, een dagelijks feest,
de dag verloren, als ze daar niet is geweest
zilveren kringen in de vijver, kinnetje omhoog
geheven, straalt verlangen als pulserend
licht in stromend water, gelokt door de
eenden met hun lokkende gesnater, blijft
geen kruimel aan haar vingers kleven,
dit…
Poezensong
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
821 Als mijn vingers door haar zijden haren glijden,
rolt ze spinnend op haar rug en wiebelt.
Ze snort een poezensong
Tot het in mijn vingertoppen kriebelt.…
Zonnebank
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
726 twee vingers waren altijd bruingekleurd
het teken van de daagse trek in shag
het leven vond ik toen nog niet zo gek
al heb ik steeds mijn bleke huid betreurd
komaan dacht ik, er zijn toch zonnebanken
ik hoef niet naar zo’n duur vakantieland
zo hou ik mooi de kosten in de hand
en zie er veel gezonder uit als blanke
ik wist wel dat je kanker…
Merkstenen
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
676 Het ‘zijn’, heeft
woorden nodig, tot zich gekeerd
om de leegte te verwarmen, de
hemel verliest z’n macht als
ze veroudert, de vinger wijst als
voorteken voor alle leken, althans
wanneer je goed z’n bleekheid leest,
zonder bitterheid, met het tanend
licht als vrijgeleide, naar een punt
waar schaduw wacht, verliest de
stilte van de…
Zilte stromen
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
551 vingers spelen
als inkt op m’n huid
een aphorisme
in lettergrepen waar schaduwen
ze combineren tot bewijs
van lovers delight
die liefheeft van natura
een diepe blik
bloeit uit rode monden
rode wijn beneveld
op gedrenkte dorst
deze beat danst duizelend
zilte stromen
wolkengolven verzamelen
verliefde vogels aan hand en borst
in avondvree…
vandaag kom ik dichtbij
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
751 ik vouw mijn handen open
in de eerste dagen
van lente
en lees het gedicht van de boom
hij fluit op mijn vingers
naar het meilicht
droomt meer
dan zijn kruin verwachten kan
meer dan ooit voorbij
het zachte weer beweegt zijn bloesems
blijmoedig naar mijn bankje
ik vraag hem niet
naar zijn naam
welke beelden hij ziet of zijn…
Herinnering
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
600 zij in de taxi
een buurman
op weg naar zijn werk
keek door het raampje
en knikte
jij, vroegen zijn ogen
ja, knikte ze terug,ik
ik ga trouwen vandaag
en daar ging ze
haar toekomst tegemoet
ze voelde zich gelukkig
19 Juni 1957
Nu zit ze in haar stoel
en denkt;
er is zoveel gebeurd
de haren zijn van blond
naar grijs verkleurd
haar vingers…
Het bevreesde leven
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
790 leer mij ook hoe jij met je
vingers door de bladeren van een boek
schuifelt en als een stille sopraan
het belezende temt in jouw eigen sfeer
terwijl de koffie dampend jouw silhouet
verheerlijkt in mijn droom
ik kan geen nacht meer in jou bespeuren
terwijl mijn ogen nog kleven aan de schepping
waar ik nog drijvende was in een alsmaar zinkende…
Boom
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
883 en zegen
onder zijn oksels
groeven zich in
onder zijn schors
terwijl hij een
zwanenzang componeerde
hij spande zijn netten
tot ver buiten de bebouwde kom
van heinde en ver kwamen ze
om de jaarringen in zijn bast te zien
hij streek zijn bladerdek glad
schudde de vlinders uit zijn knoesten
één voor één ving hij ze
met zijn bemoste vingers…
"Die Sterretjes"
hartenkreet
3.4 met 14 stemmen
744 Want wàt kan ik toch genieten
van zomaar naar je staren,
mijn armen om je nek heen
en m'n vingers door je haren.
Je kersverse vrouw Monique.…
vaderdag 2011
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
700 wij gingen voor elkaar door 't vuur
vier handen op één buik
ik zie zijn groene vingers weer
als ik de lente ruik
in bloesem bloem of blad.
verrijzen noem ik dat.…
1 (De held kan niet bewegen)
gedicht
2.5 met 35 stemmen
11.888 Zijn vingers tasten
met een vertrouwd gebaar al in in zijn badstof zakken
op zoek naar het bekende pakje. Maar hij is gestopt
na een slecht nieuws-gesprek, om toch iets terug te doen;
dus, dit gaat langer duren dan hij had gedacht:
hij moet op jacht. Hij rijdt met zijn infuus de lift in
en gaat omlaag. Hij wil opnieuw beginnen.…
als donkere chocola
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
826 Zacht blaas ik
Over jouw lijf dat ik aanbid
kijkend naar een lichtelijk bezweette grijns
leg ik mijn vingers op jouw lippen
je kunt nu niet meer terug
het moment verschiet in geuren
elke beweging prikkelt zinnen
Dit is waanzin aldus mijn geest
Heftiger als in mijn dromen
Strelen mijn handen jouw lijnen
Je doet mijn bloed ruisen
Verre…
stromen
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.355 je glipt me door de vingers zoals
een sterke stroom ontsnappen wil
bij elke bocht of waterkant
en nergens is een dam
het laatste beeld van jou verdwijnt
vloeit uit de palmen van mijn handen
drijft weg naar onbereikbaarheid
de richting keert zich van me af
nog even kijk ik om en zoek de bron
waaruit de onderstroom geboren is
ik volg het…
Ring
gedicht
3.4 met 16 stemmen
5.516 Bij het houden van haar lichaam, vast
als een kind dat aandacht vraagt, maar
dan zwijgend, moeizaam lachend, zie ik
hoe een leven langzaam uiteenvalt
tot stof, tot zand, door mijn vingers, als
water in een rivier die rondgaat, eerst
ondergronds, dan omhoog over land
naar zee, het strand nu stil en rood.
Zij traant, ik troost.…
Fragmenten
gedicht
2.2 met 18 stemmen
7.087 Ik zei jij half nog maar ontwaakt
jij tastend in het ochtendlicht
jij rillend nog in je kamerjas en
vlechtend met je slaperige vingers
en zoekend nog naar nachtelijke warmte:
het staat er niet er waren enkel
letters, leestekens, een regel of
wat.…
Zoveelste golf
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
565 Dat de wind fluistert in vele talen
mannelijk is en licht van gewicht
doet vele feministen zwaar balen
vooral die wonen in Maastricht
met uitzondering van Angelie
Zij waarschuwt met haar vingers
en telt theatraal één, twéé en drie
laat gitzwarte vlerken verschijnen
rode hoorns uit haar voorhoofd
haar tanden als een haaiengebit…
'Breek de stilte' rond partnergeweld...
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
794 de beminnende beminde
met handen die rusten in haar schoot
met vingers moe-gestreeld
met lippen die tot stil zijn kusten
haar lijf vertrouwelijk ontbloot.
Vermoeid, vergeten, verdwaast in 't leven
verloren in de mateloze angsten van verlatenheden
met haar schoot in zichzelf gekeerd !…
KINDERBOEKENWEEK Sonnet 38
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
729 best eerlijk wezen
het hoofd raakt ook telkens meer gebogen
naar beneden en niet meer op of om
maakt niets wijzer doch eerder krom en dom
afgod die geld kost, niet te geloven
stel dat zo’n ding vastgroeit aan de oren
dat wordt een enorme operatie
daarna valt er echt niets meer horen
of er volgt een persoon alteratie
dooie donoren vingers…
Pijn...
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
478 Nachtelijke roos, die geen dag sieren kan
Enkel in bitterheid geurt
het frisse water met alsem besmeurt
verhitte zenuwbanen ontvouwen Satans plan
walm van puin over het doodse veen
bevende vingers betasten het moeras
kwaad doortrokken halmen beemdgras
wazig zicht van tranen en geween
tijd versnelt tot eeuwig duren
moe getergd, de hoop vergeten…
Wat een moed
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
808 van ijs te dragen
fagotmuziek te willen horen
balancerend op ’n draad van eenzaamheid
Heldhaftig bent u
om door dorre bladeren en gure wind
te schuifelen op uw voeten
die doorweekt zijn
van zilte koude tranen op uw huid
Daadkrachtig als altijd
dansend op een vulkaan
voelt u onbaatzuchtig het ritme
van de akkoorden van het leven
uw vingers…
Die ongemerkt voorbijgaan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
468 Voel de lauwe midzomerbries
Om mijn gespannen kaken
Hoor vogels van allerlei pluimage
Kwinkeleren dat het een aard heeft -
Ik die zie met mijn gevoel,
Lees met mijn oren en vingers,
Diepgevoelde sensaties
Die binnenkomen door mijn neus,
Pannenkoek met spek, kaas en appelkaneel
Die lonkend op mij wacht,
Leef maximaal in het hier en…
Zijn eigen schaduw?
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
478 menselijke beelden worden
bleker, rekken zich uit in
een eindeloze
stroom van bitterheid
waarin zelfs
de zon veroudert,
vingers
ontstegen aan de bron
waarbij de uren zijn geteld.…
De seringen
poëzie
4.2 met 4 stemmen
1.170 O hun vleiïng die het bloed met zware
Slagen door de vingeren doet spelen
En dan zachtjes tempert tot bedaren.
En een vreemde droefheid glijdt met hele
Lichte aarzelingen in vervelen
Over, en een lusteloos strak staren.…
Ontwaken
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
764 Mijn vingers beroeren je naakte lichaam,
Wereld in mijn handpalm.
Ik bewonder je pracht,
gesloten ogen vangen de mijne,
een blik gevuld met tederheid beroert je huid.
Vuur ontspringt mijn hart
als ik je in mijn armen sluit.
Je opent je ogen,
gelukzalig glimlach betovert je gezicht,
een hart gevuld met liefde.…
krocht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
577 Met beverige vingers tast hij
langs kale muren naar
enig houvast,
een illusie van herinnering
misschien,
die de voosheid van zijn leven
een zweem van zin geeft
Soms hoort hij voetstappen
of stemmen
die hol galmen in de verte.
Maar niemand komt
hij is een afgeschreven mens:
zelfs de dood is hem vergeten…
Een verhaal dat kraait
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
451 Hoe vluchtig de dag ook strijkt
langs pauzes die met bevroren snaren
mijn vingers tillen naar de waardigheid
die mij dreigend verlaat,
hevel ik mijn gemoed in de zakken
waarin ik mijn handen draag, leeg is
het water van reflectie waar voorheen
de wolken breiden en het avontuur begon
ergens is het schattig, een verhaal dat kraait,
een…
Verboden vrucht
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
534 En toen ik hem wilde pakken,
Heb ik mijn vingers gebrand.
Het was teleurstellend,
had ook veel te veel trek.
Hij viel niet eens vanzelf,
Dat is toch gek.
Ik weet hoe hij zou smaken.
Bitter, zoet en fijn.
En proef ik van een ander,
Dan denk ik dat het die ene had kunnen zijn.…