2384 resultaten.
Merel
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.031 Ze stond te trillen op haar benen
Haar oog kleurde langzaam blauw
Collega’s probeerden haar moed in
te spreken en haar te troosten.
Maar dit had niet mogen gebeuren
Het was haar eigen stomme schuld
Ze was altijd lief en open naar haar
groep patiënten.
Ze had zoveel geduld.…
- Passant der verzuchting -
netgedicht
4.8 met 48 stemmen
693 Troost herken ik zonder veel betekenis,
zie de gevels van vlagen voorbijtrekken,
ze naderen elke dag de afgrond.
Het grote lijnenspel volgend met mijn ogen,
herken ik de zwoele verzakkingen zonder steunpaal,
verlichten elke kleur die wij ooit droegen.
Liefdespoëzie, contrast in onszelf,
openbaren levensfacetten zonder perspectief.…
Bij sneeuw
poëzie
4.1 met 7 stemmen
1.959 Toch voelt mijn hart alleen,
Vol troost, de Lente trêen
Beneden eenzame eiken
Naar moede mensen.…
Een goede morgen
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
569 krijgen struiken knopjes
de clematis staat in volle pracht
ivoor kleurt met roze
de wind wiegt elk bloemblad
een vroege hommel strijkt neer
een glimlach krult mijn lippen
lente zacht
langs mijn benen kroelt de poes
tevreden want hij kreeg zijn hapjes
en ik zie mezelf al wandelen
langs de Moerweg
je hebt er hoge bomen
vlug een bakje troost…
Psalm 22
poëzie
4.0 met 27 stemmen
27.177 Waaromme gaat mijn huilen dus voorbij,
Ver van dijn hulp en troost, als ik voor dij
Doe mijne klachten?
De hele dag roep ik uit ganse krachten,
En du, mijn God, en wilst daarop niet achten;
Ik hou niet op van schreien alle nachten,
En zwijge niet.…
God lof, wij gaan het Paasfeest vieren
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
518 Uw weg is eenzaam en alleen,
zelfs vrienden zullen U verlaten,
vervuilde lucht is om U heen,
de ademtocht van wie U haten,
waar 't priemend oog U gadeslaat
bent U de troost van hulpelozen
in 't woord dat U hen horen laat
tussen het snerend woord der bozen
waar jaloezie en razernij
zich fel en luidkeels openbaren,
daar spreekt U openlijk…
Heilige raadgever
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
690 woestenij van leven
En op prairies van de tijd
Blijven die post-its aan me kleven
Die ik toch zo graag vermijd
Rijzend uit het zand der dagen
Tot op het kunstgras van mijn lot
Blijft hij aan mijn poten knagen,
Zodat m’n vrijheid wordt beknot;
Gister mijn wijze uit het oosten,
Mijn raadgever; in alles heilig
Die me kon redden en kon troosten…
Zoek eerst de wijsheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
617 Maar een man uit verre oosten
sprak zeer vriendelijk tot hem
“Beide wijsheden kunnen troosten
luister éérst naar je innerlijke stem”
3 Mannen kwamen van ver
alle 3 wezen ze uiteindelijk samen
naar die Éne stralende Ster.…
gek gedicht foppe
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
931 stakker
de maan schijnt als een grapefruit
en het is nog mistig ook
ik kan niet slapen
en luister naar de radio
gezellig met een gekleurd lampje aan
ook een gele als een banaan
ik verdrijf de tijd met dichten
en muziek op you tube
laat de muze en de muizen nu maar komen
van een meisje dat naar mij sm8
kan ik alleen maar dromen
daarom troost…
Coma
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
2.430 mededogen
Ik wil wel praten maar kan het niet
het doet ook mij heel veel verdriet
mijn stem wordt niet gehoord
woorden worden in mijn hoofd gesmoord
Ik zou willen schreeuwen van onmacht en frustratie
Knuffel me, hou me vast, denk niet aan prestatie
Maar ik kan jou niet bereiken
‘k zou je mijn hand willen reiken
Ik zou jou willen troosten…
Morgen ?
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
567 Op het laatste uur geoogst, dat beleef ik als
een troost, waarvoor de winter zal moeten boeten
en de dichter in de taal herleeft.…
Slavernij
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.863 die ergste slavenbeul
Smeedt zijn kluisters om u heen,
Snerpt zijn zweepslag om uw leên,
Zonder troost ooit, zonder heul! -
Hieldt ge eens tegen Slavernij
Tachtig bange jaren stand,
Krachtig volk van Nederland!
Thàns omsluit u strenger band....
Blanke slaven, vecht u vrij!…
Verheven
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
626 Eenzame man scheurt de nevel uiteen,
als hij troost zoekt in het warme rode duivelse licht,
hij verdwijnt in schelle gloed.
IJzeren beest passeert de brug,
uitbraken 100 mensen,
vast in hun ritme van de nieuwe dag,
verdwijnen net zo snel in gedachten als ze passeren.…
Opgespoord
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
780 is slechts veertien, ook een kind
Dus ze moet het laten gaan
Verscheurd door liefde en door pijn
Staat zij toch haar kindje af
Ze voelt zich leeg en hulpeloos
En zelfs ook een beetje laf
Haar moeder geeft haar ferme raad
’Kijk toch niet zo gepikeerd
Je hebt dat kind geen kwaad gedaan
Het is niet geaborteerd’
Maar toch is dat een schrale troost…
DE ZEVENTIENDE NOVEMBER (1863)
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.352 Ons bruist de dank door de aadren,
U, bron van heil en troost!
U, God van onze vaadren
En Vader van ons kroost!
Behoed ons, o Almachte!
En juiche 't langs ons strand
In 't duizendste geslachte:
„Oranje en Nederland!"…
Soms moeten we vechten voor om iemand zijn hart
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
693 Een muur kan je alleen maar afbreken als je iemand zijn geloof in de liefde kunt herstellen, de pijn en verdriet uit het verleden kunt verzachten, iemand die zich klote voelt kunt laten lachen, als iemand verdrietig is en je die kan troosten in je armen, iemand die zich veilig zal voelen als je diegene omarmt.…
In het liefdeloze landschap van mijn eenzaamheid
gedicht
4.2 met 4 stemmen
4.671 In het liefdeloze landschap van mijn eenzaamheid
Heerst geen beweging die mij bedaart, geen rust
Die mij troost of afmaakt als een eerstgeborene.
Hoogmoedig vertaalt mijn bloed de tekens,
De flitsen over het wrange water van weleer,
En draagt de eigenschappen van hem
Die zelfs de pijnen van november schuwt.…
De familie Piggelmee - negende verhaal - tweede serie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
629 Zo lijkt de goede herinnering aan zijn leven thuis veel
van Piggelmees gevoel van onzekerheid te verzachten;
omdat er troost rust in zijn gedachten, dat ondanks alles
iedere onzekerheid zich ten goede keert. Het moment
waarop men dan weer kan lachen , omdat zo'n moment
zich dan op een positieve wijze manifesteert.…
moeders zijn helden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
719 van klein tot groot
jonger nog of ouder al
groeien moeders ons
van wees voorzichtig
tot welkom thuis
kussen moeders ons
waar groot geluk
ons lachen laat
omhelzen moeder ons
bij wat ons huilen doet
het klein en groot verdriet
troosten moeders ons
bij het doen of laten
met standjes en lieve woordjes
corrigeren moeders ons
hoe…
Goudse Karnemelksloot
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
880 In de dierenzaak zat ooit een prachtige papegaai,
waarnaar ik vaak door de ruiten heb gekeken, als
een ware vorm van troost. Ik keek altijd diep in
zijn mysterieuze ogen, zoet helend als taaitaai.…
dag (o)pa
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
761 meer nu
koesteren wij
de jaren samen
die ons als vreemden
bloedverwanten maakten
door jouw zorg voor ons
en later dan toch ook
onze zorg om jou
de mooie en de goede
net zoals ook de slechte
het blijven onze momenten
dat alles nu en meer
dragen wij dankbaar
in onze rugzak met ons mee
opdat wij steeds weer
daaruit putten kunnen
ter troost…
Ongeschonden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
575 De bruine
trilborsten van Cubaanse schoonheden vormen geen enkele
troost voor de harde koppen van een militair schrikbewind
talentvol ontmaskerd door de gevangen dichter.
Let op, mijn kameraad, want de felle zon beschijnt jouw
gevangenis en de muren smelten weg.…
Stadskanaal
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
558 Kerf getrokken
langs een lineaal
totaal kaarsrecht
zo ver ik kijken kon
en het loopt door
achter de horizon
zo eindeloos recht
dat voelt slecht
waar ben ik terecht
gekomen
nergens troost
in mijn dromen
heeft een water bochten
Stadskanaalsters kochten
drugs en drank
om dat kanaal
recht als een plank
te vergeten
niet langer door hun…
Geuren
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
672 Terwijl ik in haar armen schuilde
en probeerde haar te troosten,
zoveel ik kon.
Hoe kon ik nog onschuldig blijven
bij zoveel verdriet, bij zoveel pijn.
Toch brengt de geur van brem en kamperfoelie
zelfs uit die tijd een beetje zonneschijn.…
Man en vrouw schiep Hij hen
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
552 jou is getrouw - van aard
als je oud wordt en moeilijk lopen gaat
dan zal ik je steunen met liefd' en raad
en laat in plaats van dat wat in zand geschreven stond
mijn naam zijn op je lippen en je mond
Dan Leg je je hand zachtjes op mijn wang
en verruil elk vloekwoord voor eng - 'len zang
ik vlij mijn hoofd voorzichtig op je borst
en je troost…
Uit je schulp
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
567 wonderschoon
Als ik hem zal bereiken
Hoog op mijn schelp zal prijken
Maar dan verschijnt mijn vlees of ander mens dat zegt
Jij dwaas, kom uit je schulp
De trap gaat nergens heen Je flonkerende parels
Zelfs de hoge blauwe hemel die zo aan je blikken trekt
Is niets meer dan fantasia bij avond diafaan
Als je de zwarte afgrond ziet
Troosten…
Voor mijn moeder
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
568 Moeder je ving mij op in je armen, en troostte mij.
Moeder je beschermde mij in mijn bestaan.
Moeder je leerde mij het leven kennen en het te waarderen.
Moeder je leerde mij al wat leeft, groeit en bloeit lief te hebben.
Moeder je leerde mij respect te tonen naar ieders kleur en geaardheid.…
Amulet
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
663 Zoek je troost in de meest vreemde ogen?
Rijd je met 200 kilometer per uur tegen een boom?
Zit je onbereikbaar weg te kwijnen in een onbarmhartige
gevangenis, die alle contact met de warme, kleurrijke
buitenwereld systematisch en rigoreus ondermijnd en afweert?
Neem je zware drugs tegen de ondragelijke pijn?…
machtige moeders
netgedicht
1.1 met 15 stemmen
524 moeders
koesteren troosten en leiden
maken de wereld mooier
veiliger en eerlijker vooral
met de kracht van liefde
die kostbaarder dan goud
bij elke stap, keuze en daad
gevuld met warmte en zorg
alle tijd en aandacht hebben
moeders
als schilders voor het doek
hebben oog voor de passie
de gaven en de talenten
die gevoed moeten worden…
Echo van eb
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
477 De zee trekt zich terug, grijpt gulzig haar golven,
legt ze neer als een sluier op winderig glas
bewegingloos stil, klinkt zijn concerto van troost.
De zee trekt zich terug, grijpt gulzig haar golven.
De stilte spreidt zich vlak, zonder zucht op het strand.…