3347 resultaten.
Letters
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
895 In radeloze voetstappen
kunnen letters vluchten
om de angst te ontwijken.
Ik stap naast ze in de schaduw,
houd ze ver weg van het licht,
daar krommen woorden eigenhandig
in een verwarrende duisternis.
Stil liggen gedachten
in de wonden van het vlees,
waardeloos doven ze
in de schimmel van mijn vrees.…
ze bazuinen schaduwen rond
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.747 met op de rand de engelen
ze bazuinen schaduwen rond
die zich met zon verstrengelen
ze spelen met de buien
in afnemend hemels zicht
dartelen in bloemkoolwit
tot bliksem hun gezicht verlicht
de lucht is dreigend heet
draagt vleugels in thermiek
maar als de donder klapt
verschieten ze paniek
ze zweven, weven
regensluiers in hun vlucht…
Oud ivoor
hartenkreet
3.9 met 12 stemmen
1.883 vermijden
Morfine kan zijn pijnen iets bestrijden
Zijn zieke lijf gepind aan een harpoen
Ligt hij gebed in smetteloos katoen
En tracht zijn geest van angsten te bevrijden
Grauw licht valt binnen uit bewolkte luchten
En kleurt zijn broze huid als oud ivoor
Het breekt mijn hart als ik zijn kreunen hoor
Ik zou hem willen helpen om te vluchten…
Het doodsbed
gedicht
2.7 met 152 stemmen
51.488 En ik vlucht
naar haar hals waarop een archipel bloedt,
ingebrand snoer van smaragd. Wie hangt
haar op, de ets die ik van haar bewaren moet,
het vergezicht dat stolt op haar huid, de
schreeuw die uitrolt op mijn hand? Zij zwijgt,
zij weigert elk geluid.…
Opgetild (sonnet)
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
742 Als in het schijnsel van het dageind
-daar in die flauw oranje wenstenlucht-
ik kranen dichtdraai, kleppen sluit en vlucht
uit zorg en wat mijn krachten ondermijnt,
als ik mijn zijn, door taak en tijd omlijnd
terugtrek uit de drukte en geducht
de poort vergrendel, kom ik met een zucht
van opluchting weer thuis waar stilte schijnt.…
doodtij
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.886 deurbel stil voor lijk
de telefoon hield zich ook al dood
waarmee hij een saaie aanblik bood
uit de radio kabbelden geluiden
die op niets bijzonders duidden
slechts wat slome variété
verder niets zinnigs op de teevee
verveeld hing als een dooie mus
in de deur de brievenbus
het daglicht kreeg de schemerlucht
buiten maar niet op de vlucht…
Vannacht dwaalde ik
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
574 met rasse schreden
als schokgolven mijn lichaam kwelde
er was een open plek
een bron van helder water
waar het licht opnieuw geboren werd
de dageraad verlossend ademde
nevelsluiers flirtten
met de warme dromen van de nieuwe dag
ik kon geen gemoedsrust vinden
nu de bomen als treurige wachters
me gevangen namen
in dat waarvoor ik vluchtte…
Mild ( voor buurman Gerard )
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
1.115 met druppels getooide mist,
worden beelden opgefrist, winden
verscheuren, de in zout vervilte zee
verbleken of kleuren zon en maan
naar gelang ze ver of dichter bij
ons staan, belichaming van troost,
stuwt levensap van wortels naar
een mensenkroon, omkranst een
zacht gezicht van verwondering over
de trek van vogels in een laatste
vlucht…
Straatbeeld
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
450 Niet veel later miste ik plots het getjilp
de eerste regendruppels vielen
niet bang om nat te worden
vluchtte ik toch het portiek in
waar die ogen mij weer vonden.…
Zo vrij als een vogel.
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.756 Ik bereid me steeds voor
op vluchten en tuchten
geen vis meer te vangen
zo voel ik me gevangen
en ben vogelvrij.…
Geïriseerd
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
555 Een veldmuis vlucht. Schaduw van raaf.
Een boze buizerd krijst: "Van mij!"
en daar draaft een 'hallo' voorbij.
Een vuilniswagen stopt. Hij morst
zilver bij villa Vreeden-horst.
Maar wat gebeuren moest gebeurt:
motregen die het land ontkleurt.
Dan ben ik thuis. Weer aan de slag!
Zacht klatert nog de schaterlach.…
De zee torst haar golven
hartenkreet
4.5 met 35 stemmen
993 zeegezang
naar de achtergrond
Des avonds hangt de geur
van aangekoekt frituurvet
baby- en hondeplas
als een oorlogslucht
boven het verachtte zandlichaam
De zee ontfermt zich over haar
spoelt haar vloed vol zout
in de open wonden
Er klinkt geen gil van pijn
enkel het zuiverende zuchten
van het strand dat het liefst
in de zee zou vluchten…
't Centrum
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
653 Hulshoff's kelder onder
geinig toch zoiets
De Haagse tramtunnel
ook 'n verhaal op zich
duurde zeven lange jaren
voordat dat zwembad was gedicht
Ook hebben wij nou tieten
tieten van Den Haag
belemmeren het straatbeeld
is dat nou niet vaag
De stad is uitgewaaierd
van 't verre noord naar zuid
zou de ooievaar ooit nog terugkomen
of vlucht…
Dagen van sneeuw
netgedicht
4.5 met 59 stemmen
1.522 Soms weet ik niet meer
of het sneeuwde, die dag
toen stilte schreeuwde
en licht dat over de jaren lag
van een leven... samen, later
als droom verdronk
tussen weilanden van
wind en water waar ik jou
de laatste rozen bracht
zie ik de reflectie van een
glimlach in de lucht ,volg een vogel
op zijn verre vlucht
zijn vleugels dragen…
Angst
hartenkreet
2.9 met 10 stemmen
978 Je vlucht in een waas vol paniek
als je door een slingerende tentakel
omlaag wordt getrokken
In de stank.
De aarde proeft
tegelijkertijd
slikt klauwt
en verdrinkt
je in verdriet
Zwart.…
HORROR
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
563 Wij vluchtten weg uit groepsverband
Om het gegeven te ontsluiten
Dat reuzenbevers niet verlammen
Maar bouwen juist burchten en dammen…
ik wou dat je hier was
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.068 zo. dus jij weet het dan wel
van de hemel en hel
van blauwe plekken in de lucht
en dat groener gras
in weer een nieuwe vlucht
een glimlach, een zucht
dus jij weet het dan wel
kan jij je helden ruilen
voor wolken of spoken
of as van een boom
hete lucht voor iets gewoon
als chillen thuis
maar hoor je de ruis
als je wandelt door mijn droom…
Carmen? Nee, dan Medea!
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
789 vergroot de hebzucht
neem Medea die Jason hielp
het Gulden Vlies te bemachtigen
de tweeling die zij hem schonk,
bevestigde haar kortdurende macht over hem
hij, de kroon al in zicht,
arrogant hoger op de ladder stappende
niet haar wraak vermoedende
zij, diep beledigd,
vermoord de maîtresse,
diens vader en haar bloedeigen tweeling
vlucht…
Het morgenraam schuift
gedicht
3.2 met 5 stemmen
5.282 Terwijl ik wankel op het slappe koord
waarlangs de slaap geschrokken vlucht,
vangen je armen mij beschermend op
en in hun warmte raak ik met de dag verzoend.…
Turbulenties
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
404 Vlucht ik over heuvels boven
gepeupel en glimmende rivieren.
Ga ik door ijle leegte met mijn witte
staart tussen de benen.
Of nee, de leegte zoekt mij;
het schept een band.
Als verbond tegen volle gedachten
die als Joviaanse wervelwinden
nooit gaan liggen.…
de uitgeschilderde rots
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
505 in hoop verzucht verzet ik mijn
schreden en inhaleer het offer
dat mijn adem draagt op waarden
van gekrenkt papier, het heden lijkt
voortvluchtig als de tijd mijn
smeken vertraagt
ik zoek in de uren van droge
prielen en graaf het refrein
in het gras van donker aarde terwijl
de einder vlucht op het teken
van de ondergaande zon
het kluchtig…
In de Marges
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
474 Ze maakte me wijs
met mooie christologisch
filosofische termen
dat God altijd
in het centrum staat
om zich over mens
en wereld te ontfermen
een soort levenspolis
de hemel in het verschiet
als een soort hoofdprijs
maar zolang de mens
in vrome religie steeds
vluchten gaat
met opgewekte liederen
en spirituele gebeden
doet…
In de armen van mijn beschutting
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
537 onderbewustzijn wakkerde mij…
er werden treinen gebombardeerd
tussen Meppel en Zwolle, de tijd liep
uit de hand, ze kwamen pas tegen spertijd
aan bij het Amstelstation te Amsterdam
angst bekroop mama en ik luisterde
met grote ogen naar de afwisselende gang
van haar zenuwslopende vlucht
dicht langs de panden op weg naar huis
wij werden…
Tranen uit mijn verleden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
622 Het verleden roept naar mij
Steeds harder
Steeds scheller
Het verleden lacht mij uit
Steeds luider
Steeds sneller
Mijn verleden doet mij pijn
Soms onverdraaglijk
Soms zacht
Mijn verleden daagt mij uit
Soms plotseling
Soms verwacht
Het verleden blijft mij plagen,
zelfs nu ik volwassen ben
Vluchten of vechten helpt niet echt
Toch kan…
als een asceet
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
510 het Wad graast op de eeuwige velden waar
de herfst zijn kraamzorg heeft neergelegd, haar
schoot schudt van schaamte nu ze naakt
haar naamloze leden tentoonspreidt
ergens raakt een voorspoedige dood de echo
die haar loodst en ik vlucht in mijn langste
adem - ooit
alles raakt doorzichtig in de grijze wolken
die als vruchtwater kleven aan…
dan uit het niets
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
430 leven ontwijkt
laat september, de zomerschermen wijken
voor de wallen van herfst, mijn hart wil schreien, doch
nu mijn twijfel zich ontfermt over bijbelse
vaardigheden voel ik ruimte
het hoofd vol stemmen wordt lichtelijk
gedempt door de geur van koffie
de nacht ligt nog als een waas over de beweging
van het terras, ' k zie duiven vluchten…
Vlinders....jawel vlinders
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
837 Dacht nog die vlinders, die overleef ik wel,
maar dan gaat alles supersnel
en denk ik bij de zoveelste vlucht:
een sprong in het diepe, nee geen klucht.
De vlinders nam ik met me mee, en zo,
zijn we nog altijd met zijn twee.
Dus geen NEE!?
En de vlinders ook vanzelf
want die nemen nooit vrijaf!…
Vreemdeling?
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
632 Hij zwerft eenzelvig op de werf
kerft diepe krassen met zijn stem
het scherpst van elke vlucht en trede
breng de huivering in mijn lichaam,
het zijn de onbekenden op mijn erf,
of die kraai die vleugellam schipbreuk
leed kleur of niet, verwondt door
zijn diepste geloof of scherf,
hield met beide vlerken beet, door
eigen ziel zijn thuisland…
Wie vertelt mij
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
622 welke huidskleur
oogopslag
dik of dun
donker of blond
introvert of extrovert
wie vertelt mij
wie ik lieven moet
die keuze ligt toch
zeker wel bij mij
in landen zoals Irak
Iran, Egypte, Syrie,
is iedereen hetro
mannen en vrouwen
die van hun eigen
sexe houden
worden uitgekotst
opgehangen, vermoord
verstoten door familie
mannen vluchten…
Natuurkracht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
609 storm in dansende golven
die bruisend wit schuim
over geribd strand blaast
woest stuivend zand
waar meeuwen vluchten
schreeuwend in grijze lucht
harde wind bespeelt
stoere vlaggenmasten
met klepperende lijnen
striemend zand verblindt
half dichtgeknepen ogen
onder een wollen muts
voetstappen verdwijnen
onder een verse laag
opgejaagd…