3211 resultaten.
godsdienst
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.267 hoofd in de lucht en voeten in de modder
heb ik niet echt de keuze waar ik loop
is het asfalt gras woestijn of modder
ben ik toch een mens die rechtop loopt
in het complot en de gang der dingen
loop ik kort of lang mee laat me sleuren
laat me gaan werken en huilen en zingen
en laat alles wat mogelijk is gebeuren
tot ik moe ben en men alles…
Septemberlicht
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
658 Dan knipper ik twee keer met mijn ogen,
Want het witte schaap en het groene gras,
Worden één geheel langs deze zonnige as,
Het lijkt wel of de kleuren elkaar opzogen.
Als ik nu beweer dat het lente was,
Weet dit schaap dat ik heb gelogen.…
Glinsterend Puur
hartenkreet
4.4 met 27 stemmen
2.198 Madeliefjes in hoog gras
En de zomer is nu in zicht
Leven onder zonnestralen
Zorgeloos en warm verlicht
Mijn hart zwanger van liefde
Glanzend mijn rode krullen
Ogen die helder sprankelen
Nieuw leven doen onthullen
Geluk is zo zeldzaam mooi
Als een vlinder van fluweel
Zwevende vleugels zo teer
Breekbaar als stokjes kaneel
Dromen kleuren…
laatste dans
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.831 Dans mijn liefste, dans
langs heden en verleden
langs het groene gras aan de overkant
over paden over weiden
Dans mijn liefste dans
langs de zin van ons bestaan
terwijl de toekomst lonkt
en dromen waarheid worden
Dans, mijn liefste dans
samen dansen onze liefdesdans
langs donkere dagen naar het licht
de zon breekt door
het ritme van…
VoorJaar
hartenkreet
3.8 met 17 stemmen
1.163 Zachte haren, bruin en wit
Katjestakken ontluikend groen
In zichzelf ruikend narcissenflirt
Geur van nieuw, de geur van bloem
Paars en geel, door opschietend gras
Een lijstertriller begroet de opgaande zon
Stil eendgekwaak op vlakspiegelend waterplas
Ontwakend de distelvink, gekleed in goudgalon
vijf uur 's morgens, geen geluid van achteloos…
naamloze geur
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
1.212 uitgestrekt als een
dalende springer
met parachute
lig ik op pril gewas
nog amper bovengronds,
ik spreek over gras
stengelachtig
en broos van natuur
als het ware zacht neergevlijd
maar zeker tot dragen bereid
zo woel ik met mijn lippen
wat kort geplukt
maagdelijk groen
en aanschouw
de steltlopende snippen
die door weinig…
Heimelijk verlangen
poëzie
3.2 met 6 stemmen
2.913 hart mij in angsten opjaagt;
Immers amper zie ik U aan - geen woord meer
Laat zich verklanken,
Maar mijn tong blijft star en gebroken; aanstonds
Onderloopt een sijpelend vuur mijn leden,
Niet meer kan ik zien uit mijn ogen, gonzend
Suizen mijn oren;
't Vocht breekt me alzijds uit, en van top tot tenen
Vangt mij beving, valer dan gras…
Kijkend uit het raam
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.212 voor even
hoeveel ik al voor je voel
me aan jou wil overgeven
“Gelukkig” was ik ook alleen
maar het lijkt allang geleden
zomaar was je om mij heen
zoveel voller nu mijn heden
Ook al is alles nog zo pril
en laat twijfel mij soms nog rillen
je liefde maakt me rustig en stil
ik zou niets anders meer willen
In mijn hart koester ik het gras…
tegenstrijdigheid
hartenkreet
4.7 met 14 stemmen
1.396 Een blik, een woord, een lach, een zoen
Vlinders fladderen, harten zwellen op
Het gras is blauw, de hemel groen
De wereld staat op z’n kop
Dagen van stilte, gevolgd door gesnauw
Roze wolken spatten uiteen
Op slag is de wereld donker en grauw
Twee gekrenkte zielen, beide alleen
Hoop en wanhoop, geluk en verdriet
Bij vlagen murw geslagen…
dag dag
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
1.039 De grizzlybeer slaat vissen
uit het water op de wal
en er ontstaat een glinsterberg
terwijl een grijze man
traag formulieren stempelt
stapelt in het kale licht
een tijger sluipt verborgen
achter strepen door het gras
onzichtbaar als de vrouw
die zich van top tot teen
met waardigheid bekleedt
en toch wordt nagefloten
de…
Wintertijd
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
954 Het gras glimt knisperwitte
scherven van gesneden glas.
Donker ligt het groen te derven
in de zwarte stilte van kluiten klei.
Ik kruip onder dekens van dagen
die niet meer te verteren zijn.…
DE DOOD VAN MEI
poëzie
4.6 met 13 stemmen
4.679 Zó als een kind dat in het leven was,
Zó als een bloem van zomerrood in ’t gras,
Rode papaver die nu neder ligt,
Zo lag ze en der zonne laatste licht
Scheen op haar, maakte haar een weinig rood
En goud voor ’t laatst – en ging toen met haar dood.…
gerotzooi in verschoten bloot
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
625 grof gemaaid
gebonden
grasse rollen
stapelen groen
strandtenten
en oliegeuren
gerotzooi in
verschoten bloot
een vette zoen
de goot
trillend asfalt
dampt van hitte
zweet vergeurt
in warme wind
de koele rust
van donker binnen
kabbelt door in
passieloze zinnen
de wereld plat
geen lust
weer te beginnen
het eindeloos zijn…
Achtergelaten sporen
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.204 Gras groeit tussen de bielzen van de lijn
en in het ballastbed vallen gaten.
De terugloop in het vervoer per trein
heeft ook hier zijn sporen achtergelaten.
Dichtgespijkerd staat het dorpse station
krachteloos op passagiers te wachten,
maar geen mens betreedt nog het perron;
het vertreksein klinkt slechts in gedachten.…
Almeerse herfst
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
706 Het eind van weer een zomer in Almere,
septemberzon, mijn tuinstoel en mijn glas,
een crossfiets en een skippybal, het oude gras
dat voor mijn ogen groeit, de zeven peren
van onze nieuwe perenboom. Het was
misschien niet veel, maar toch: het stond ‘m goed!
De warme middag werkt op mijn gemoed.
Ik ben tevreden. Ik lig waterpas.…
Vrijheid maak je met elkaar
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.388 breek je muren af en kom naar buiten
samen naar het park
de geur van pas gesneden gras
heb je weleens nagedacht
ongeacht
over het land van wijnen en olijven
waar mensen in de open lucht
de liefde bedrijven
geef je over aan je vrije leven
kijk eens naar je medemens
een blijk van ongedwongen leefbaarheid
heb je weleens nagedacht
ongeacht…
Bloemen van Verdriet
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
892 Ik stilde je dorst
als een klontje van water
dat rilde je tong
waarna jij me later
in heilloos geklater
toen stuk hebt gebeten
en feilloos daarna
in het gras hebt gesmeten
Daar viel ik gemorst
op die bloem in de aarde
en bleek ik voor haar
nog van enige waarde
daar zij zielsverdord
al haar kracht had versleten
in schrijnende zon
die…
bloemen in haar haar
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
555 vertrouwen in mij
draagt me door de moeilijkere uren
de echo van je stem
heeft me verlost
van eeuwig durende twijfel
ik kan nu alleen zijn en
me toch gelukkig voelen
samen met jou
wandelen in de schaduw
van onze liefde
ze valt stil
de wind fluistert
bloemen in haar haar
wijl haar blote voeten
naar hem toe dansen
over het bedauwde gras…
Waar vlaggen wolken kietelen
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
616 Waar vlaggen hier tussen bergen wolken kietelen
taal aan vogels bomen en gras behoort
leef ik me in, hier bekoort iedere zin.
Bekoort als beeld, de nerf uit een oudere schrijn
wellen opnieuw dromen van een serafijn
uit deze frêle aardkleuren waar Alpen geuren
zie ik opeens alles, 't ooit hernieuwd gebeuren.…
Doerak
netgedicht
4.3 met 23 stemmen
886 Je kreupelt al een week
zonder een kik te geven
het leven laat je in de steek
ik moet je zeilen reven
tussen het hoge gras
kijk je naar de reigers
het wordt nooit meer wat het was
mijn kerk staat in de steigers
Je ogen tarten mijn geloof
in het goede van de mens
er gaapt een catastrofale kloof
in jouw allerlaatste wens
ik gooi een…
Vroeger is een huis
netgedicht
4.8 met 40 stemmen
851 op het zuiden
strooi ik ze uit
op de wind
een paar
blijven achter
in het zachte gras
bloeien daar,
groeien uit tot
nieuwe zinnen
kleurrijk warm
zoals vroeger was
vol heimwee kijk ik
nog even naar binnen
want buiten gaat later
opnieuw beginnen…
De volmaakte zomerdag
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
550 in speelse zomerwinden fluisteren
de bomen elkaar hun geheimen toe
de zon speelt om ons heen
als een dartel kind
vogels pikken rijpe vruchten
uit het kort gesneden gras
de waterlelie opent zich
in volle schoonheid
konijnen nestelen zich
tot aan onze voeten
bloemen bloeien alsmaar
hoger en uitbundiger
later
het maanlicht ligt al…
Reikhalzend
netgedicht
2.4 met 11 stemmen
880 zij kust de tranen op zijn wangen
hij streelt teder haar gezicht
knuffelen zij innig vol verlangen
in het vroege avondlicht
zeven lange jaren moest het duren
voordat zij elkander zouden zien
telden steevast alle uren
veelal dagdromend bovendien
hoe de zon volop schijnen zou
zij door 't gras zouden springen
kleurde de dageraad korenblauw…
PANGA LINGUA
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
466 Er wordt gepaaid, gesnaterd en gedoken
En tussen gras, koolzaad en fluitenkruid
Brengen de padden hun verhalen uit
Een man, een zij, een speer daarin gestoken
Een graf in een spelonk, ogen, gebroken
Een Bijbelse historie naar verluidt
In mij ontstaat een zeer vertrouwd geluid
Zeer lange tijd was ik ervan verstoken
Daar juicht een toon, daar…
Afgebroken tenten
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
602 zonder zuchten
aan die langste dag
hoe in de kleine, zo benauwde kamer
wij afscheid van mijn moeder namen
de aardse tent al afgebroken was
nu zoveel jaren later
mijn schoonmoeder zucht,
benauwd in de te grote kamer,
de langste dag weer nadert
richt ik mijn ogen naar de lucht
zie voor me wat er overblijft,
de dorre plekken in het groene gras…
TERUGBLIK
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
642 Een lichte nevel glijdt
ongehinderd over het natte gras
om dán mist te zijn - voor korte tijd.
Kon je maar die klein berken
laten groeien tot reuzenbomen,
dat groepje grauwe struiken bewerken
tot een tuin - mooier dan je dromen...
In de poelen drijven blaadjes, traag _
maar geen mens of dier kan ze grijpen.…
Geprevel van orakelen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
522 pas als de avond valt
en dauw het gras nat maakt
kom jij tot leven
is de matheid in gebaar
en ogen snel verdreven
in het lonken naar de maan
steels zoek je de bezem
en waar schaduwen de bomen
raken ga jij ons verlaten
snel als een vage veeg
langs gelig licht zoek jij
de kring van paddenstoelen op
het gezang en dansen rond het…
Zwemwat
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
704 In het zwembad
Waar kinderen
Vanwege hun leeftijd
Nog worden vergezeld
Door een generatie ouders
Waar je de degeneratie
Helaas letterlijk in volle omvang
Op het gras ziet zitten, liggen, staan
Plonzen plumpuddingen bommetjes
En pogen nu al bomvolle kinderen
Water te verplaatsen in te grote hoeveelheden
Langs vrijwel alle zichtlijnen zijn …
Het Jodenkerkhof
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
597 De zerken groeien, huid van mos,
moeizaam boven ’t hoge gras.
Ze proberen zonder namen
te verhalen wat eens was.
Klandizie is reeds lang verdwenen,
weggevoerd en uitgemoord
en wat overbleef vertrokken
naar een ander, beter oord?
Ach de Joden hier begraven
hebben dat niet meegemaakt.
Vandaar post mortem deze gaven.
Verboden Toegang.…
Mist
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
578 De adempluimen van ‘t grazend vee
versmelten dampend met de mist
zodra de koppen neergaan naar ‘t gras.
Nog even en de zon neemt alles mee
het schimmig beeld, vlammend gewist
voor een schilderij van koeien aan een plas.…