2568 resultaten.
Hersentumor
gedicht
3.6 met 65 stemmen
38.185 tegen de toekomst aanhikt, hij vreet
zich een baan door haar hoofd, hij knabbelt
aan haar wilskracht, tast aan, valt aan, heeft
niet de wil om te leven, ach nee, kansen op
overleven zijn ten eeuwige dage verkankerd
Nu zijn woelratjes op zich best aardige dieren
met een hoog aaibaarheidsgehalte, maar uit
haar hoofd kan niet langer een boom groeien…
Gestolde gevoelens
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.234 Tot steen gestolde gevoelens
zitten vast en groeien niet.
Gestold en tot steen geworden
doorheen heel mijn lichaam.
Rond en door alles heen
zitten hun tentakels,
en verstikken alles.
Want versteende gevoelens
blijven onzichtbaar aanwezig
onherkenbaar en stil.…
In gedachten
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
2.976 Jij hield zo van ze in de groei.
Nog meer hield je van de kleuren.
Door de schoonheid in eenvoud
Liep jij door tuinen en parken
Ik krijg het nu nog steeds koud
Als ik onze tuin sta aan te harken.
Het is al weer jaren geleden.
Dat God jou kwam halen.
Wij hebben samen een verleden.
Met heel veel mooie verhalen.…
Roerige nacht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
502 Roerige nacht
Van m’n ziel
Wijzers geven zacht
Hun draai aan ’t wiel
Perpetuum mobile van hetgeen
In stilte wacht
Weer verdwijnt
Keer op keer verschijnt
In een zilte traan, de kilte lacht
Zonder overtuiging, zonder macht
Na veel vijven en zessen steeds een stuk
Door groei van innerlijke krachten
Na een val op de been
Dure lessen, onterecht…
Achter op de fiets
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.527 Ik, juist mijn “kikkerproef”
achter de rug…
juich bijna
naar hem terug:
“Misschien dat in april
mijn buik ook groeien wil!"
Dit gedicht had ik ingestuurd voor de Selexyz Scheltema Almere Poëzieprijs 2009, die dit jaar als thema had: "Achter mijn rug".…
cul-de-sac
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
623 orde
ik hef het zwaard
het loopt dood
de steeg
de straat
redenen in overvloed
vloedgolf van herinneringen
herinneringen aan slechte dingen
maar ook wel goeie
ik voel wat groeien
vergeten en vergeven
leven…
Hoger bewust
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
865 onmogelijke opgave
gaaf geslepen door de tand
des tijds
Naakt staat men daar maar
lach lach lach
nar naar
de sterren boven ons allemaal
de lucht is leeg
de lucht is kaal
Schrijf maar
u eigen verhaal
een jaar zo maar
als gisteren nooit is geweest
vergeleken met het beest
uit gekost nog het meest
Maar vergeten is een fout
samen groeien…
Literaire emulsie
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
513 De woorden ontstaan in trage groei, maar
breken de muze open, gebaard in het labyrinth
van de lome emulsie van z'n literair bestaan,
dan komt z'n lege pen tot bloei.…
De Israëlische dichter
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
741 Haar dadels groeien
nog, verborgen onder een dikke jas.
Verboden vruchten, een voor jou en een
voor hem, toen ze in het bad van de
hotelkamer lag, zo krom en geil als
een hoefijzer. Opnieuw kuste hij jou,
in gedachten bleven de paarden wit
en de wereld werd zwart.…
Literair onkruid ?
netgedicht
2.5 met 10 stemmen
709 De woorden ontstaan in trage groei, maar
breekt de muze open, gebaard in het labyrint
van de lome emulsie in z'n literair bestaan,
daar komen bottende pennen tot bloei.…
Met Kerst samen gelukkig zijn..
netgedicht
4.4 met 65 stemmen
3.306 Geef mij jouw hand in de groei van ons leven
zichtbaar achter de deugden van 'n enkel kind
dat zijn gedachten tot genoegen laat spreken
niet meer bedachtzaam maar enkel blij gezind.…
De Anjelier
poëzie
3.5 met 8 stemmen
1.591 En hij snelt en hijgt er henen,
Komt met moeite tot de top;
Plukken mag hij en verenen,
Lauwers groeien er volop.
Rijk beladen keert hij weder,
Waar zijn eerste liefde gloeid'.
Bloem en stengel liggen neder,
De anjelier is gans verschroeid.…
ONDER EEN GLAZEN STOLP
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
648 welke kans en hoe lang heb ik nog de tijd,
om mijn ego te laten varen,
en mijn ziel te laten groeien?…
DERNIER REFUGE
poëzie
5.0 met 2 stemmen
1.570 En de nachten zullen groeien
en ons leven zal vergaan,
't lege hart zal stil verbloeien
in een zelf bedachte waan.
Nu gij 't leven dorst verspelen
afgestompt voor vreugd en pijn,
wil ik wel met u nog delen
dit bestaan van zielloos zijn.…
Cyclus
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
561 Verdampend door het warme licht der zon
klimt zij op naar koude hoogte
en klettert later naar beneden,
Op warm geschenen sediment
spettert dan de regen,
Klaterend en ongetemd
Regen die wij
ten tijden van een grote droogte
zo begeren
Om haar vermogen
Wat aarde heeft weten te conserveren
Te laten groeien voor onze ogen
Net zo min als de…
Stille bagage
netgedicht
4.3 met 18 stemmen
782 bagage overleeft zonder brieven
woorden zijn overbodig
wanneer zwijgen verdooft
geen getuigenissen
of egoverliefde bewonderaars
schouderklopjes wanneer geweten schemert
in het duister van de dodendans
niet langer gedachten over een brief aan moeder
in een wereld die eenzaamheid verscheurt
met leedvermaak tussen schimmige wanden
van zomerse groei…
stadig hartklopt de liefde
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.007 verbond verkleuren
van koraal naar smaragd
strelen gelijk zonnestralen
zacht als mousseline
de alinea’s van herinnering
die spiegelend ons verhalen
van de warmte en de troost
de verwondering ook
die doorheen de jaren
in elkaar wij vonden
die vertellen ook
van de gouden oogst
in het doorgegeven leven
die ons de verbintenis bracht
uit de groei…
Rond de langste dag
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
674 Er staat genoeg in voor twee weken
Ik kan gerust zijn, het gras blijft groen
en laat het rustig groeien, totdat de maaier wordt gestart.…
De innerlijke zomer
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
559 de zinnen
in de kern herken ik de pit
waarin ons wezen verborgen zit
de ster van het beminnen
De handen, de ellebogen, de grote teen
de knieën, de dijen, het linkerbeen
alles wat een mens toebehoort
en dat ook anderen bekoort
zo blijf je in je denken nooit alleen
Het water golft, de bloemen bloeien
de struiken worden vol, de bomen groeien…
Jij de roos in mijn verzen
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
789 Jij viel als dauw op mijn hart
waarvan ik de parels mocht proeven
door jou mocht ik groeien
als jong kiemend gras.
Jij gaf mij de tinten
om mij naar jouw beeld te kleuren
en je nam mij mee naar de bron
waar ons nieuw leven begon.…
fortuin het leven – van harte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
753 gift en gaven
die jij ons bent en gaf
dagelijks genieten wij
uit onze passie geboren
de vruchten van jouw zijn
die jij op eigen wijze
doorgaf aan het leven
dat zich baren liet
uit de liefde die jij ringde
met de enten van dat geluk
noa, joshua en boaz
aan de handen links en rechts
of torsend op de schouders
leer je groter grijzend groeien…
Prins Lugalbanda
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
388 zakken
ook water en wijn, licht en donker
emmerbier, siroop, brood, boter, kaas
en schapenvlees, alles klaar gezet
en hangend rondom zijn hoofd
In de heerlijke geur van harsen
lag hij daar als in een graf
en de maan waakte over hem
Na drie dagen stond hij op
uit zijn dromen en zijn tranen
Hij ging op weg over de bergen
waar geen bomen groeien…
Moeder
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
396 het weer de piano bedient
op de toetsen van bladerdeeg
een broche op haar vest en krulspelden
die de volgende strijd ging voorspellen,
langzamerhand werd dit syndroom
de stelling van de dag, een thema
om reikhalzend naar uit te zien, want
angst en pijn waren reeds ontgonnen
tot fragmenten die nimmer meer waren
te helen laat staan de groei…
Strijdbaar in liefde
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
493 het is nauwelijks te
verwerken als mensen
hun eigen visie niet meer
mogen neerpennen
wanneer systemen
boven mensen uit
dreigen te groeien
dat veelal voorzichtig
begint met een hint
in een door angst
verzwakte maatschappij
en dat we dan ondanks
het onrecht voortkomende
uit de maatschappij
strijdbaar mogen zijn
om proberen het goede…
Verslaafde agenda's
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
433 Hoe uit zaadjes bomen groeien.
Aan het vallen van de regen.
Aan het zweven van wolken,
die als gedachten drijven.
Zoals vogels vliegen.
Vissen zwemmen.
Mensen denken.
Moeten?
Willen?
Doen?
Durft hij moedig te onderzoeken
hoe angstige gedachten komen,
en spontaan weer kunnen gaan?…
God's own country
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
524 Zie jij biodiversiteit nog
bloeien
Natura van 2000 gaat
ter ziele
Het gras van God's own country moet toch groeien?
Rij jij der keerlen god eens in
de wielen
Als boerendochter voel jij het toch broeien
Jij wilt toch niet met Wopstra blíjven dealen?!…
Rank gesteeld
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
419 ik heb je
zien groeien
rank gesteeld
alleen in de vaas
die jouw lentekleuren
in water en glas
al lichtjes geurend
subtiel spreiden
pas later
voltooiden de
andere bloemen
het boeket voorjaar
nog druipend van regen
en glinsterend van zon
in een grote platte kom
ieder reikend zover zij komt
het rank is lang en
slank geworden
ogen…
kleuters met macht
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
482 drijfzand
rede en verstand liggen buiten hun bereik
waar kinderen leren van fouten falen zij
ze snauwen en snateren, blazen zich op
met monden vol onzin en vingers op knoppen
die de wereld een gevaarlijk speelveld maken
waar hun domheid slechts dood zal zaaien
domheid is meer dan een onwetend brein
het is hardnekkig en klein weigeren te groeien…
Naakte haver
netgedicht
2.4 met 13 stemmen
572 want die is weer terug
van nachten en dagen
kweken en groeien
en tientallen jaren
door microscoop staren
en schier eindeloos
onderzoekersgeduld
Ja, nu is zij terug
en nog wel poedelnaakt
tussen pimpernel
en primavera papaver
Welcome back
in je lentegewaad,
Naakte Haver!…
onderweg
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
375 aangelijnd
ik zie mijzelf in een spiegel die hij, zij of het mij voorhoudt
en ga af op mijn intuïtie en/of ervaren gevoel
iedere waarneming van welke aard ook wordt door mij beschouwd
als een puzzelstuk van die ik ben en leg met zelfkennis als doel
hoe meer mij dat lukt, ze overweeg ik, is iedere medemens
een karikatuur van mijn wezen in de groei…