2384 resultaten.
NIET DE EEUWIGE, MAAR DE TIJDELIJKE
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
672 Neen ik ben geraakt door de tekst
en met name de verwachting van God
het is niet God de eeuwige
het is de mens die zicht mag houden
van aangezicht tot vergezicht
dus niet de eeuwige, maar de tijdelijke
de levende hoedende mens onder elkander
die troost, een schouder kan geven
die ook een zegen, genade mag geven
een hand op ieders hoofd
even…
De druppels van de herfst
hartenkreet
1.8 met 5 stemmen
324 Geen troost, geen waarschuwing, enkel een bewijs dat de lucht nog draagt.
Hij kent de lijnen van de herfst,
de plek waar het licht breekt en de mist zich nestelt,
een strakke pose tegen de losse twijgen. De wereld zakt weg, maar hij
zingt erboven, een punt van waarheid, zonder angst voor de kou, en toch altijd dichtbij.…
In het licht van Euterpe
netgedicht
2.4 met 63 stemmen
695 Noten in de wind
het hart klopt in stilte mee
muziek ademt ons
Euterpe, jij die de lucht
vult met klanken en stilte verandert
in toon, die hart en ziel opent met noten als zachte
regen, verhalen wevend van vreugde, melancholie, troost en vuur.…
De Kracht van Woorden
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
309 Voor wie troost vindt
in de kwetsbare schoonheid van taal.
Misschien, heel misschien,
ontvouwt zich daar
iets wat wij samen moraal noemen.…
de laatsten
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
94 Een vader heeft zijn zoon gezonden
naar mensen van zijn eigen stam,
als eersten hoorden zij het wonder,
dat hij, als redder, tot hen kwam
Er was geen blij, dankbaar ontwaken,
de vijgenboom bleef dor en dood
Het wonder vulde heel de aarde,
gaf licht en troost in stervensnood
Zeventig volken ingeschakeld,
maar de eersten bleven werkeloos…
Gesprek in het parkrestaurant
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
231 De nacht te lang,
twijfel als metgezel,
een flat white als houvast,
bloemen en fonteinen
tegen de leegte in mijn hoofd.
Ik wachtte hem,
de man die eens luisterde
toen de wereld kraakte
en mijn zoon verdween
in stilte en onmacht.
Zijn fiets op slot,
zijn ogen open.
Ik sprak in flarden,
vulde de stilte
met broze herinnering,
met woorden…
Meerdere liefdes
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
469 Je zei: "Mijn liefde is te groot,
te wijd, te diep, te ongeremd."
Maar liefde die zich zo verspreidt,
verwaait als as in harde wind.
Je kwam thuis met een nieuwe naam,
een tweede schaduw aan je zij.
En wij, het huis, de tijd, de rust,
werden plots te krap voor mij.
De muren hoorden wat je fluisterde,
hoe je haar liefhad, mij nog steeds…
Kerstavond
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.492 bij zo rijk een troost,
Vergeef een zondaar 't klagen.…
Het wonder van gezondheid
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
688 Wonderen zijn de wereld nog niet uit.
Artsen kunnen wonden helpen helen.
Geen arts heeft wonderen geleerd.
Het feit dat liefde ziekte helen kan
is een onbegrepen wonder.
Een wonder dat gezondheid heet.
Laten we ons tot slot verwonderen
over het allergrootste wonder,
dat leven wordt genoemd.
Het wonder dat
vrije vogels kunnen vliegen.…
Vanaf morgen
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.873 Mag ik voor je zorgen en je troosten
Mag ik je laten lachen, mag ik er voor je zijn vanaf morgen
Naast je lopen en je beschermen
Mag ik je zien zoals jij ziet en met je hopen vanaf morgen
Liefde geven, mag ik vertrouwen
En meebewegen en op je bouwen vanaf morgen
Dichtbij komen en samen delen
Wat we willen doen met onze dromen vanaf morgen
Alles…
Toen
netgedicht
2.9 met 18 stemmen
1.546 Toen mijn lievelingshaan gedood
en geslacht werd, eetklaar in de
bijkeuken hing en ik huilend
troost vond op mijn moeders schoot.
Toen mijn oma mij met
Sinterklaas verraste met het
allereerste Sjors en Sjimmieboek,
Zwart, rood, geel en spannend.…
Geuze-Vesper of Ziekentroost voor de Vierenentwintig
poëzie
4.0 met 48 stemmen
8.473 Weest tevreen, haalt Predikanten,
West en Oost:
Gaat en zoekt bij Dordtse santen
Heil en troost:
't Is vergeefs, de Heer koomt kloppen
Met zijn Woord.
Niemand kan de wellen stoppen
Van die Moord.
Besluit
Spiegelt, spiegelt u dan echter,
Wie gij zijt:
Vreest de worm, die deze rechter
't Hart afbijt.…
mijn kind
hartenkreet
4.7 met 40 stemmen
3.076 Als baby speel ik met jouw kleine hand
met zachtjes neuriën troost ik jouw verdriet
zo hebben wij een schijnbaar onbreekbare band
met jouw hele leven in het verschiet
als peuter beschermde ik je voor het vallen
lachte ik om jouw eerste wankele stapjes
met die kleine beentjes volgde je alle ballen
lachte ik, iedere minuut om jouw malle grapjes…
HET OUDE JAAR
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.709 Als ik het zing dan troost het mij.
Ik lees een kaart met enk’le regels,
een kostbare verjaardagswens
en op de pagina erachter
groet mij een lief en dierbaar mens.
Een foto laat mij weer genieten
van dagen lang voorbij gegaan.…
Jullie Mijn Kinderen.
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.787 en bloeien,
weet heel zeker dat er iets bijzonders in zit,
tot die tijd zal ik jullie leiden,
pak jullie hand zo af en toe nog eens vast
om jullie te wijzen op de dingen in het leven,
zodat jullie niet worden verrast,
dus wat het leven jullie nog brengen zal,
deze handen zullen er altijd voor jullie zijn,
die handen die kunnen strelen en troosten…
Mama
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
1.597 van die dagen kan ik me niet
Goed herinneren
Wel het kerkhof
En die houten kist
En het schepje aarde
Dat we allemaal moesten gooien
Ik weet niet of ik gehuild heb
Ik kan me eigenlijk mijn mama
Niet herinneren
Zoals ze was toen ze nog leefde
Wel hoe ze dood was
Ik heb haar wel heel erg gemist
In de nacht was er de wolvin
Die me troostte…
Nessebar Renga
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
616 Th: Thomas van der Zeyde
St: Abel Staring
Am: Amos Kurzweil
Th:
Op de steiger
trippelt wit een kwikstaart
naar de Zwarte Zee
St:
Je raapt hier kromme stokken
een hele troost bij het gaan
Am:
Buitengaats
die paalzitters aalscholvers
bij de vleet
Wolken groeien op de kim
vaag van vorm en naamloos nog
Laat ze toch
verschijnen…
wegwerpkind
hartenkreet
4.0 met 24 stemmen
4.102 Soms zoek ik weer bij iemand troost,
verlicht daarmee even de pijn.
Waarom kan ik niet gewoon
jouw kleine meisje zijn?
Een gemeende kus en knuffel
was dat zoveel gevraagd?
Snap je dan helemaal niet
dat dit zo aan me knaagt?
Ik zal er mee moeten leren leven
er zit niets anders in.…
Heilsoldaat
gedicht
4.4 met 7 stemmen
4.027 Ik die de moed nooit had om op een kist
van God te spreken met geheven handen
niet om in hete zon, regen en mist
met heul en troost bij pooiers te belanden--
maar ik heb nooit geweten, wat ik wist
en ik dacht koud te zijn, maar ik verbrandde,
ik ging een weg, maar ik heb slechts gegist
want ik kwam uit tegen mijn kamerwanden.…
R.I.P.
netgedicht
2.7 met 11 stemmen
1.514 Troost je,
Maarten, de waanzin is alom. De wereldwijde moederborsten
zijn zo goed als leeggezogen. Natuurlijk, nieuwe melk ontstaat, maar niet voor jou. Maar helaas, het besef
wordt groter, ook zonder rouwkaart begrijp ik dat
wederom een zeer getalenteerde schrijver zichzelf naar
de barrebiesjes heeft geholpen.…
- Stil verwijt -
netgedicht
4.1 met 54 stemmen
1.010 Een oliestrand die niemand troost.
Verantwoordelijkheid morgen..
zomaar in de grote zee geloosd.
Als eraan maar genoeg verdient
kan worden geeft het niet,
de kleine vogelmoorden, halfdode
olievogels die als beesten creveren.
Hoe kunnen wij dat overleven, dit
stil verwijt, deze zwarte olieveren.…
Uit de serie: Herdenking kamp Ravensbruck III ; Pourquoi pas?
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.011 Het werd het opeengepakte tijdstip, de dag zonder schoen
een razzia, de vrachtwagen, de trein, de barakken
en ik trok helle troost uit de dag van ooit.
Alles versneeuwde in mijn hart er was geen zalige weide
onder het koele dal met boven in mijn kruin een hemel.
Toen we terugkwamen woonden anderen in ons huis.…
Liefde
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.020 als hij kleur aanbrengt
in levenloze vlakken
de monnik die zijn handen vouwt
de vrouw die om haar vader rouwt
het zit 'em in dat haast onzichtbare gebaar
waarmee een mens zichzelf vergeet, een seconde maar
zijn blik die zich op een ander richt
de glimlach die hij tovert op een gezicht
het komt en gaat
in minuscule beetjes
biedt troost…
Rust zacht
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.072 Sneeuw dwarrelde verdwaasd over ons betraand gezicht
en zon streelde ons tot troost.
Toen wisten wij dat jij goed terechtgekomen was
en ik begreep eindelijk de brede grijns op jouw
ondeugende gezicht, waarmee jij op je bidprentje
voor het laatst afscheid van ons nam.…
Lied der zeelui
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
693 Wie geeft zoveel vreugde, zoveel verdriet,
te troosten geeft de zee, te treuren niet.
Jij ruwe zee die onmacht heet,
zo diep dat men geen grenzen weet.
Zoveel neem je met je mee,
breek je af om opnieuw te worden.
Jij ruwe zee, dankbaar ben ik.
Jij levend lied, ik zing het lied.
Het lied der zeelui, het lied van het leven.…
Terzinen
poëzie
3.5 met 8 stemmen
4.330 wast de jonge zomer-maan,
tot als de ochtend schuchtert over landen
we als bleke vreemden naast elkander staan,
en tevergeefs het machteloos gebaar der handen
nog wat te redden van wat is geweest,
dat het door laat're dagen zacht mag branden,
een lichte lamp voor wie het duister vreest,
moed, die de kracht ons geeft te weren,
een troost…
Klacht om Abisag
poëzie
2.0 met 3 stemmen
1.165 Troost u dit, dat op hun sponde
In verrukkelijke zonde
Om u wenen man en knaap?…
Wonderstil
poëzie
4.5 met 2 stemmen
2.161 Wel blijf ik dikwijls blind voor u
En reis ik ver van hier en nu,
Of ergens ’t veilig eiland is
Waar ’k troost of slaap vind voor gemis.
Maar soms ben ’k onverwacht weer thuis.
Gij roept mij zachtjes.…
Maart. – Dondermaand
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.098 Moedig zijn is liefde en troost.
’t Haasje schuw verkeert in nood:
Overal, ai, loert de dood.
Jager, strop en snuffelhond
Drijven het zo aaklig rond...
Doch het haasje knap en rap,
Loopt totdat het hen ontsnapp’...
Rap zijn is, ja, levenswinst.…
De kozak en zijn meisje
poëzie
3.0 met 3 stemmen
892 geen troost meer zal mij baten;
Elke vreugde zal ik haten,
Die zich lachend biedt.
Lange nachten, droeve dagen,
Zal ik mijne kommer klagen;
Alle koeltjens zal ik vragen:
"Zaagt gij Olis niet?"
Mijn gezang, weleer zoo teder,
Zwijgt; mijn oog zinkt treurig neder,
Doch zie ik U eenmaal weder,
Dan zal 't anders zijn.…