Alle inzendingen over troost

2384 resultaten.

Sorteren op:

NIET DE EEUWIGE, MAAR DE TIJDELIJKE

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 672
Neen ik ben geraakt door de tekst en met name de verwachting van God het is niet God de eeuwige het is de mens die zicht mag houden van aangezicht tot vergezicht dus niet de eeuwige, maar de tijdelijke de levende hoedende mens onder elkander die troost, een schouder kan geven die ook een zegen, genade mag geven een hand op ieders hoofd even…

De druppels van de herfst

hartenkreet
1.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 324
Geen troost, geen waarschuwing, enkel een bewijs dat de lucht nog draagt. Hij kent de lijnen van de herfst, de plek waar het licht breekt en de mist zich nestelt, een strakke pose tegen de losse twijgen. De wereld zakt weg, maar hij zingt erboven, een punt van waarheid, zonder angst voor de kou, en toch altijd dichtbij.…
CB11 oktober 2025Lees meer >

In het licht van Euterpe

netgedicht
2.4 met 63 stemmen aantal keer bekeken 695
Noten in de wind het hart klopt in stilte mee muziek ademt ons Euterpe, jij die de lucht vult met klanken en stilte verandert in toon, die hart en ziel opent met noten als zachte regen, verhalen wevend van vreugde, melancholie, troost en vuur.…
CB30 november 2025Lees meer >

De Kracht van Woorden

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 309
Voor wie troost vindt in de kwetsbare schoonheid van taal. Misschien, heel misschien, ontvouwt zich daar iets wat wij samen moraal noemen.…

de laatsten

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 94
Een vader heeft zijn zoon gezonden naar mensen van zijn eigen stam, als eersten hoorden zij het wonder, dat hij, als redder, tot hen kwam Er was geen blij, dankbaar ontwaken, de vijgenboom bleef dor en dood Het wonder vulde heel de aarde, gaf licht en troost in stervensnood Zeventig volken ingeschakeld, maar de eersten bleven werkeloos…

Gesprek in het parkrestaurant

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 231
De nacht te lang, twijfel als metgezel, een flat white als houvast, bloemen en fonteinen tegen de leegte in mijn hoofd. Ik wachtte hem, de man die eens luisterde toen de wereld kraakte en mijn zoon verdween in stilte en onmacht. Zijn fiets op slot, zijn ogen open. Ik sprak in flarden, vulde de stilte met broze herinnering, met woorden…

Meerdere liefdes

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 469
Je zei: "Mijn liefde is te groot, te wijd, te diep, te ongeremd." Maar liefde die zich zo verspreidt, verwaait als as in harde wind. Je kwam thuis met een nieuwe naam, een tweede schaduw aan je zij. En wij, het huis, de tijd, de rust, werden plots te krap voor mij. De muren hoorden wat je fluisterde, hoe je haar liefhad, mij nog steeds…

Het wonder van gezondheid

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 688
Wonderen zijn de wereld nog niet uit. Artsen kunnen wonden helpen helen. Geen arts heeft wonderen geleerd. Het feit dat liefde ziekte helen kan is een onbegrepen wonder. Een wonder dat gezondheid heet. Laten we ons tot slot verwonderen over het allergrootste wonder, dat leven wordt genoemd. Het wonder dat vrije vogels kunnen vliegen.…

Vanaf morgen

hartenkreet
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.873
Mag ik voor je zorgen en je troosten Mag ik je laten lachen, mag ik er voor je zijn vanaf morgen Naast je lopen en je beschermen Mag ik je zien zoals jij ziet en met je hopen vanaf morgen Liefde geven, mag ik vertrouwen En meebewegen en op je bouwen vanaf morgen Dichtbij komen en samen delen Wat we willen doen met onze dromen vanaf morgen Alles…
Jeroen Zwaal16 februari 2005Lees meer >

Toen

netgedicht
2.9 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.546
Toen mijn lievelingshaan gedood en geslacht werd, eetklaar in de bijkeuken hing en ik huilend troost vond op mijn moeders schoot. Toen mijn oma mij met Sinterklaas verraste met het allereerste Sjors en Sjimmieboek, Zwart, rood, geel en spannend.…

Geuze-Vesper of Ziekentroost voor de Vierenentwintig

poëzie
4.0 met 48 stemmen aantal keer bekeken 8.473
Weest tevreen, haalt Predikanten, West en Oost: Gaat en zoekt bij Dordtse santen Heil en troost: 't Is vergeefs, de Heer koomt kloppen Met zijn Woord. Niemand kan de wellen stoppen Van die Moord. Besluit Spiegelt, spiegelt u dan echter, Wie gij zijt: Vreest de worm, die deze rechter 't Hart afbijt.…

mijn kind

hartenkreet
4.7 met 40 stemmen aantal keer bekeken 3.076
Als baby speel ik met jouw kleine hand met zachtjes neuriën troost ik jouw verdriet zo hebben wij een schijnbaar onbreekbare band met jouw hele leven in het verschiet als peuter beschermde ik je voor het vallen lachte ik om jouw eerste wankele stapjes met die kleine beentjes volgde je alle ballen lachte ik, iedere minuut om jouw malle grapjes…

HET OUDE JAAR

hartenkreet
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.709
Als ik het zing dan troost het mij. Ik lees een kaart met enk’le regels, een kostbare verjaardagswens en op de pagina erachter groet mij een lief en dierbaar mens. Een foto laat mij weer genieten van dagen lang voorbij gegaan.…
Frits Deubel10 november 2005Lees meer >

Jullie Mijn Kinderen.

hartenkreet
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.787
en bloeien, weet heel zeker dat er iets bijzonders in zit, tot die tijd zal ik jullie leiden, pak jullie hand zo af en toe nog eens vast om jullie te wijzen op de dingen in het leven, zodat jullie niet worden verrast, dus wat het leven jullie nog brengen zal, deze handen zullen er altijd voor jullie zijn, die handen die kunnen strelen en troosten…

Mama

hartenkreet
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.597
van die dagen kan ik me niet Goed herinneren Wel het kerkhof En die houten kist En het schepje aarde Dat we allemaal moesten gooien Ik weet niet of ik gehuild heb Ik kan me eigenlijk mijn mama Niet herinneren Zoals ze was toen ze nog leefde Wel hoe ze dood was Ik heb haar wel heel erg gemist In de nacht was er de wolvin Die me troostte…

Nessebar Renga

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 616
Th: Thomas van der Zeyde St: Abel Staring Am: Amos Kurzweil Th: Op de steiger trippelt wit een kwikstaart naar de Zwarte Zee St: Je raapt hier kromme stokken een hele troost bij het gaan Am: Buitengaats die paalzitters aalscholvers bij de vleet Wolken groeien op de kim vaag van vorm en naamloos nog Laat ze toch verschijnen…

wegwerpkind

hartenkreet
4.0 met 24 stemmen aantal keer bekeken 4.102
Soms zoek ik weer bij iemand troost, verlicht daarmee even de pijn. Waarom kan ik niet gewoon jouw kleine meisje zijn? Een gemeende kus en knuffel was dat zoveel gevraagd? Snap je dan helemaal niet dat dit zo aan me knaagt? Ik zal er mee moeten leren leven er zit niets anders in.…
JP12 juli 2004Lees meer >

Heilsoldaat

gedicht
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 4.027
Ik die de moed nooit had om op een kist van God te spreken met geheven handen niet om in hete zon, regen en mist met heul en troost bij pooiers te belanden-- maar ik heb nooit geweten, wat ik wist en ik dacht koud te zijn, maar ik verbrandde, ik ging een weg, maar ik heb slechts gegist want ik kwam uit tegen mijn kamerwanden.…

R.I.P.

netgedicht
2.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.514
Troost je, Maarten, de waanzin is alom. De wereldwijde moederborsten zijn zo goed als leeggezogen. Natuurlijk, nieuwe melk ontstaat, maar niet voor jou. Maar helaas, het besef wordt groter, ook zonder rouwkaart begrijp ik dat wederom een zeer getalenteerde schrijver zichzelf naar de barrebiesjes heeft geholpen.…

- Stil verwijt -

netgedicht
4.1 met 54 stemmen aantal keer bekeken 1.010
Een oliestrand die niemand troost. Verantwoordelijkheid morgen.. zomaar in de grote zee geloosd. Als eraan maar genoeg verdient kan worden geeft het niet, de kleine vogelmoorden, halfdode olievogels die als beesten creveren. Hoe kunnen wij dat overleven, dit stil verwijt, deze zwarte olieveren.…

Uit de serie: Herdenking kamp Ravensbruck III ; Pourquoi pas?

netgedicht
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.011
Het werd het opeengepakte tijdstip, de dag zonder schoen een razzia, de vrachtwagen, de trein, de barakken en ik trok helle troost uit de dag van ooit. Alles versneeuwde in mijn hart er was geen zalige weide onder het koele dal met boven in mijn kruin een hemel. Toen we terugkwamen woonden anderen in ons huis.…

Liefde

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.020
als hij kleur aanbrengt in levenloze vlakken de monnik die zijn handen vouwt de vrouw die om haar vader rouwt het zit 'em in dat haast onzichtbare gebaar waarmee een mens zichzelf vergeet, een seconde maar zijn blik die zich op een ander richt de glimlach die hij tovert op een gezicht het komt en gaat in minuscule beetjes biedt troost…

Rust zacht

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.072
Sneeuw dwarrelde verdwaasd over ons betraand gezicht en zon streelde ons tot troost. Toen wisten wij dat jij goed terechtgekomen was en ik begreep eindelijk de brede grijns op jouw ondeugende gezicht, waarmee jij op je bidprentje voor het laatst afscheid van ons nam.…

Lied der zeelui

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 693
Wie geeft zoveel vreugde, zoveel verdriet, te troosten geeft de zee, te treuren niet. Jij ruwe zee die onmacht heet, zo diep dat men geen grenzen weet. Zoveel neem je met je mee, breek je af om opnieuw te worden. Jij ruwe zee, dankbaar ben ik. Jij levend lied, ik zing het lied. Het lied der zeelui, het lied van het leven.…

Terzinen

poëzie
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 4.330
wast de jonge zomer-maan, tot als de ochtend schuchtert over landen we als bleke vreemden naast elkander staan, en tevergeefs het machteloos gebaar der handen nog wat te redden van wat is geweest, dat het door laat're dagen zacht mag branden, een lichte lamp voor wie het duister vreest, moed, die de kracht ons geeft te weren, een troost…
Jan Campert9 augustus 2011Lees meer >

Klacht om Abisag

poëzie
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.165
Troost u dit, dat op hun sponde In verrukkelijke zonde Om u wenen man en knaap?…

Wonderstil

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.161
Wel blijf ik dikwijls blind voor u En reis ik ver van hier en nu, Of ergens ’t veilig eiland is Waar ’k troost of slaap vind voor gemis. Maar soms ben ’k onverwacht weer thuis. Gij roept mij zachtjes.…

Maart. – Dondermaand

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.098
Moedig zijn is liefde en troost. ’t Haasje schuw verkeert in nood: Overal, ai, loert de dood. Jager, strop en snuffelhond Drijven het zo aaklig rond... Doch het haasje knap en rap, Loopt totdat het hen ontsnapp’... Rap zijn is, ja, levenswinst.…

De kozak en zijn meisje

poëzie
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 892
geen troost meer zal mij baten; Elke vreugde zal ik haten, Die zich lachend biedt. Lange nachten, droeve dagen, Zal ik mijne kommer klagen; Alle koeltjens zal ik vragen: "Zaagt gij Olis niet?" Mijn gezang, weleer zoo teder, Zwijgt; mijn oog zinkt treurig neder, Doch zie ik U eenmaal weder, Dan zal 't anders zijn.…