2289 resultaten.
De eenzame
poëzie
2.7 met 11 stemmen
2.944 Hij ziet zich wandlen langs de lange wegen
Ver door de verre velden naar de zee.
En overal neemt hij zijn lijden mee,
En niemand komt met troostend woord hem tegen.…
Vermoorde engel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
970 (voor Sharon Tate (1943 - 1969))
De toekomst leek schijnend tot ver over de horizon
je pronkte met babykleertjes en je glimlachte
als een filmkoningin, die het geluk had gevonden
in je man Roman Polanski, die je verafgoodde
Je droomde 's nachts van zijn tedere aanwezigheid,
wanneer hij weer moest overwerken in een verre plek
of teveel was…
SPREEUWEN.
poëzie
5.0 met 1 stemmen
3.771 Een daar is, die aan de leeuwen
’t leven gaf, en aan de spreeuwen,
Een die, vrij van al ’t verdriet, hoge zit en verre ziet.
Een... Hij zit in zijnen torre, zonder schaaltje en zonder schorre;
en, van ’t gene in mij geschiedt,
Hij mag eeuwig zeggen: „’k zie-’t!”…
Bedankje
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
767 God, ik begrijp uw verre eenzaamheid
En ‘k ben ’t niet altijd eens met uw beleid
Maar ‘k dank u voor de grootste aller schatten:
De Vrije Wil die niemand kan bevatten……
Dialogue mystique
poëzie
3.3 met 3 stemmen
962 'Ik ben zo verre weg gegaan …'
Zo kom dan in mijn woning rusten,
Ik bied de hijgingen van al mijn lusten.
En mijn berouw... 'en ik neem alles aan.'…
Indië
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
589 En daar hoog in die Koninklijke bergen
met goudgele sawah’s langs hun flanken,
in die pure stilte waar insecten gonzen
hoorde je soms verre gamelan klanken.
Ik denk nog wel eens aan dit mooie land
dat ik zo lang geleden zo angstig verliet,
denk dan liefst aan mijn kindertijd
vergeet dan de angst en al dat verdriet.…
OP MIJN HUWLIJK met Neeltje 't Hart
poëzie
3.8 met 17 stemmen
5.133 Och verre, verre moet dat zijn.
Een kus, begoten met de teugen
Der zoetste trouwgoedwilligheid,
Wist, met zeer vriendelijk bescheid,
Nu al dat leed uit mijn geheugen.
Zo is des zeemans hart verblijd
Wanneer de veiligheid der haven
Hem, lang in pekelschuim begraven,
Van storm en blijvensnood bevrijdt.
Nu is de min mij aanbevolen.…
Columbus, bij het eerste gezicht van Amerika.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.697 Gij, die in mijne borst dat smachten
Naar 't verre strand ontvlammen deed,
Gij gaf mij moed, geduld en krachten,
Der dwaze schimptaal te verachten,
Hoezeer hun spot mij 't hart doorsneed.
Naar 't Westen, Westen heengestevend!…
Oude Piggelmee
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
3.859 riep hij reeds van verre
Met zijn handjes voor den mond,
"Vischje", kan ik je eens spreken,
Zwem je hier in d'omtrek rond?
19.
En toen klonk er plots als antwoord
Uit de verre, wijde zee,
Zacht en zilver stemgeluidje:
"Riep je, ventje piggelmee?"
20.
"Ja ik! Ja IK!"…
Zomer
netgedicht
2.8 met 15 stemmen
1.510 Het gouden graan buigt wuivend naar de verre horizon
waar warmte trilt als opgelaaide felle brand,
de zinderende lucht verkopert het vergloeide zand,
een koele kabbelende beek verdampt tot dode bron.…
op weg naar Hernehim
netgedicht
4.3 met 16 stemmen
1.186 daar niet op te wachten
hoor dat al genoeg, nu even de rust vereren
mijn ongeduld verzachten
Molukkenstraat, roept de automatische piloot
stap uit en storm naar gesloten poëziedeuren
druk op een armzalig belletje
en na wat minuten komt een man mij opbeuren
daar kunt u betalen
en bij die mevrouw de koffie halen
(inbegrepen)
ik hoor van verre…
OP KRUKKEN
poëzie
3.3 met 14 stemmen
3.402 '
Ze komen en
ze zoeken en
ze vinden mij,
de dezen,
daar verre ik van
begere, en bij
gene zulke meer,
te wezen.
Allene en is ‘t
niet houdelijk:
'Och, mochte ik mij
één vinden,
die ‘t kluwen van
mijn herte hielp
mij, heel en al,
ontwinden!…
scheepsfeest zonder einde
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.627 de scheepsbel luidde voor den wende
haast u dichters narren van de wallen
tweeduizend-en-zeven loopt ten ende
neemt waar uit verre verten tot naderbij
flitsen chinese vuren verstommende knallen
spreek aan neem mee de eerste de beste
rock&roll op straten maak plaats opzij
op weg of tafels als het maar zingt en vrijt
klink wel en breek de glazen…
Reïncarnatie
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
1.724 Plotseling is het alsof ik alles weer herken:
de nauwe steegjes, het schuttershuis,
de basiliek, het Goudkantoor, ik ben
terug, in dit verre verleden kom ik thuis!
En zij, die ooit mijn geliefde was
hoort mij als vanouds de trap opkomen,
maar onder ’t gaan vertraagt mijn pas,
vervaagt dit wakend dromen.…
Macedonië
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
868 Ik zwom er verre einden,
naar ‘t kerkje op de rots en dan weer terug.
Bij ondergaande zon, mijn zoontje op mijn schoot,
staarden we naar de held’re onderwaterwereld.
En ‘s avonds overlaadden z’ ons
met paprika saladen en vers brood.
Dan kwamen jaren dat we gescheiden waren.
Maar heel blijft de herinnering!…
De Wever
poëzie
4.2 met 4 stemmen
1.067 De zon, de maan en al de sterren,
Bergen en zeeën,
Wouden en weiden en de verre
Nevel beneeën,
De hellingen waarop verlichte
Steden zich spreien,
Stromen waarover de opgerichte
Mastschepen glijen,
Mensen en dieren, planten, stenen,
Talloze dingen,
Al wat doet lachen, wat doet wenen,
Dromen of zingen.…
Macedonië
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
665 Ik zwom er verre einden,
naar ‘t kerkje op de rots en dan weer terug.
Bij ondergaande zon, mijn zoontje op mijn schoot,
staarden we naar de held’re onderwaterwereld.
En ‘s avonds overlaadden z’ ons
met paprika salades en vers brood.
Dan kwamen jaren dat we gescheiden waren.
Maar heel blijft de herinnering!…
Zijnsgambiet
netgedicht
1.7 met 7 stemmen
395 waarvan ik graag de ins en outs belicht
ten voeten uit, op mons Parnassio
Dan wijl ik starend in een ouverture,
het zijnsgambiet met kans op een miljoen
daar valt voor ons gevoel niets aan te doen
Ideeën die voor 'n mens te lang gaan duren
ik sta in Plato's grot en kijk naar boven
zie donkere schaduwen van Lucifer
gevallen engel van een verre…
Oerboek van de mens
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
839 Door de eeuwen waren klanken
Als het oerboek van de mens
Die, gestold in vaste vorm
Voertuig werden van de geest
Meer 'inhoud' kregen dan het beest
Waar hij zich tegen moest verweren
Om bij naderend tempeest
Het nut van klank der stem te leren
De habitat der primitieven
Was continu met klank gevuld
Van gutturaal tot labiaal
Van chimpansee…
Heugenis aan een landverblijf
gedicht
2.9 met 16 stemmen
6.382 In 't nat seizoen en bijna nachtlijk uur,
Als 't fietspad blank stond van de zware regen,
Kwaamt gij met de petrolie-lamp ons tegen
En preest dit landverblijf; uw waterkuur;
Een verre hond begon verstoord te bassen,
Maar vluchtte voor de regen op zijn huid;
De grendel op de deur was 't laatst geluid,
Slaapkamerlicht viel glanzend in…
Het Collectaneum van een Mens --Deel 2: Interbellum -- paragraaf 1
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
667 INTERBELLUM -- paragraaf 1
hedde nog sin um mie tu gaone
uut gaone me mie
te suuke naor us binne
op unne daach toe beginne
ut sol us bringe
verre in siele en haort
enne die haort gaon singe
me lieve gepaort
so icke ghie segge
lope mie die weghe
ghie vertrouwe mie doch
icke siene dien hogh
gelieke die sonne
umhoch te gaone
ghie…
De grote keizer
poëzie
3.3 met 25 stemmen
3.454 II
Zij brachten hem naar het verre,
Het verlaten eiland heen,
En liet hij zulks geschieden?
En is hij hier gans alleen?
Eens ging hij zo vertrouwend
Zijn sombre toekomst in.
Wat is van zijn zoontje geworden,
En wat van de keizerin?…
Mannen te koop
hartenkreet
4.6 met 120 stemmen
5.137 anderen staren voor zich uit
En dan de etalagemannen die staan te glimlachen achter een ruit
Dan heb je ook nog de aanbieding van twee halen
Ze zijn dan wel van de oude collectie en je hoeft er maar een te betalen
De afdeling strak en gespierd is de meest populaire
Het is er ook altijd vreselijk druk En de dames komen ervoor van heinde en verre…
De goede afloop
gedicht
3.7 met 9 stemmen
7.979 En hoe vaker je terug-
blikt, voortzwoegende, op de wonderschone
zonsopgang roerloos in je rug boven het verre
geboomte dat onhoorbaar ruist, hoe beter je
weet: dat ontwaken van de frisheid van limoenen,
die paradijselijke eerste hap van de tropische
verrassing in een jasje van melkchocolade –
het verblindend prille komt niet weerom.…
De gestrafte nieuwsgierigheid.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.747 Zich verr' boven ons verheffen!
Waarlijk.... ik benij' hem niet.
1786.…
Schepping
poëzie
4.5 met 4 stemmen
1.138 'k Voel uw bezielende adem waaien
van verre. Zie! de bloemen zwaaien
u 't kleurig, reuzig geurenvat.
't Hosannah dreunt van boog tot bogen
of 't woud, in twijg en stam bewogen,
met mij u huldigde en aanbad.
Gij zijt gekomen... heel mijn wezen
trilt vreugdedronken...…
PEREN
poëzie
3.7 met 3 stemmen
3.635 Dat ‘t donker is, dat ‘t waait en buist;
dat verre is al het groen verhuisd;
dat, naakt, of heel met ijs belaân,
onvriendelijk de bomen staan.
Vaarwel, o zonne!... Hij is groot,
diens hand u in de hemel schoot;
diens goedheid, die geen' beurte en kent,
bij beurten, ons die zomer zendt.…
Het zingen van de slaaf.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
966 Luide zong hij Davids Psalmen,
Schoon in slavenboei gekneld;
Luide zong hij zegegalmen
Van de koninklijke held;
't Vorstlijk harpgezang van 't Oost
Ruiste in 't verre Westen troost!
'k Hoorde 't lied, vóór veertig eeuwen
Aan de Rode Zee gedicht.…
Het geheim van Slauerhoff
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
821 Al betrad hij nog vaak genoeg die statige pastorie,
gevuld met de stralende dochters van de dominee,
maar hij kreeg al snel het uitvliegen onder de knie
en zelfs in het verre China bleef Heleen zijn toverfee.…
GOEDE NACHT AAN MIJNE OUDERS
poëzie
4.0 met 5 stemmen
2.056 De roerdomp bromt van verr',
En de uil krast ginds en her,
De vledermuizen zweven;
Der dorpsklok hol geschal
Wenst goede nacht aan al,
Wat adem heeft en leven.
De mens van werken moe
Sluit de ogenleden toe,
Vergeet de bange zorgen:
De stilte houdt de wacht,
De rust geeft nieuwe kracht,
En sluimert tot de morgen.…