2487 resultaten.
In memoriam
poëzie
3.3 met 9 stemmen
1.940 Gij hebt in blind bestaan
Uw oud geheim verraên:
Geen kan meer in uw duisternis geloven,
Nu ge die helle lampen stal,
Die heel de reis door schaduwdal
Niet zijn te doven.…
zonder titel
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
10.377 Zonder kompas ga ik blind af op vizioenen
Wordt dan weer op de vlucht gejaagd door hordes schorpioenen.
Een wervelstorm nadert: het einde schijnt nabij
Maar hij lijkt te blijven hangen ergens op de vierde rij
Ineens zie ik de scheuren en mijn uitgedroogde huid
komt los van het gekrompen vlees; ik sta stil en trek hem uit.…
Zonder titel
netgedicht
2.7 met 131 stemmen
28.525 Zonder kompas ga ik blind af op vizioenen
Word dan weer op de vlucht gejaagd door hordes schorpioenen.
Een wervelstorm nadert: het einde schijnt nabij
Maar hij lijkt te blijven hangen ergens op de vierde rij
Ineens zie ik de scheuren en mijn uitgedroogde huid
komt los van het gekrompen vlees; ik sta stil en trek hem uit.…
Angst om lief te hebben...
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
2.176 daarvan spijt en pijn
Dus kun JIj er maar beter voor zorgen
dat JIJ niet diegene met pijn zult zijn
Laat een ander liever pijn lijden
geef hem dus maar liefdesverdriet
Kan jou het allemaal schelen immers
kans is klein dat je hem nog ziet
Maar vraag je op den duur dan niet af
waarom je het echte geluk niet vond
Je was immers al die tijd té blind…
Koesteren en Wentelen
hartenkreet
4.3 met 20 stemmen
2.078 lopen dwars over je heen
Zorgen ervoor dat vertrouwen wordt verkracht
Sommige mensen laten je zo makkelijk vallen
Al hebben ze zich ooit zo anders voorgedaan
De vriendschap welke je samen dacht te delen
Heeft blijkbaar in het teken van schijn bestaan
Sommige mensen zijn vreselijk egocentrisch
Kijken niet meer verder dan hun eigen geluk
Blind…
Meer dan genoeg..
hartenkreet
4.6 met 18 stemmen
1.934 En laat je vrij, zoals je dat vroeg
Het klopt wat ze zeggen,
Liefde maakt blind..
En is één zin van jou,
Meer dan genoeg..
'Ik hou van je..'…
Iedere dag
hartenkreet
3.0 met 11 stemmen
1.331 zo verloren de weg kwijt
als ik toen nog was
zo wil ik hier blijven
hoe vreemd ik ook deed
die liefde mij blind maakte
zo heb ik nog steeds
alles aan jou zo lief
waarom, vraag jij je
net als ik af
kunnen we niet stoppen
met denken
in onze slapeloze nachten
niet blussen het vuur
dat het daglicht verstoort
en iedere dag weer
vloeien…
fata mongol
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.619 begrijpen
gaat over lijken
trapt iedereen naar beneden
heeft nooit echt geleden
kan niet met anderen delen
want zij is de beste
zij is het antwoord
op al die vragen
die iedereen bezig houden
zij is niet van zilver
zij is goud
zij heeft geschreven
zij is de hemel
en ik schrijf je dit
je foto brengt een smet op het licht
zo lelijk dat ik er blind…
VOOR HET VENSTER
poëzie
3.4 met 9 stemmen
2.015 Maar ànders dan het blinde kind,
Want zie, ik vouw de handen,
En dank de meester die mij mint,
Zaaier der bloemenlanden.…
Eerst de tol ?
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
609 Je bracht mij een nachtbedrog
een waan in schijn van een
korte droom, mijn schroom
deed me vermoeden en heb ik
je mijn slaap verkocht, het
blinde in de eerste klacht van
aanzwellende beloften,het masker
door het lot gebracht in de
lust van verhitte dorsten,
ik vond mij terug in lege dromen,
verzadig mij in het eenzaam zijn,
je kussen…
mijn kind van grote zorgen
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.483 lees de onrust in je hart
nee ik had echt niet gelogen
het loopt ff anders schat
en de lont is aangestoken
de explosie volgt definitief
het ritme is doorbroken
en er is geen alternatief
ik probeer te redden wat
te redden is, niet veel
het is een zwart gat
waarin je niet meer speelt
niet meer lacht maar stuitert
waarin je doof en blind…
wachten in de wind ....Dit gedicht wordt vanavond uitgezonden op 100%NL en maandagavond op www.candlelight.nl
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
829 Opeens de droom voorbij, op een bepaald uur
Ik weet niet welke dag, en ik zag geen hellevuur
Het eind was klaar, een hard gelag,
Het gleed door mijn vingers op den duur
En ik bleef wachten in de wind
Wetend dat het jaar veranderd was
Smachtend als een kind
Brekend als een hart gemaakt van glas
Diep van binnen blind
Rijzend als een…
Martelares
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
671 Ik probeer de bewakers
van je af te slaan met voodoo en sjamanisme,
ik geef ze grote bossen bloemen en knip hun
blinde negativiteit voorgoed door.…
Terminaal
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.208 gespleten tussen willen
en niet kunnen
elke hoop is slechts illusie
ballast
je koestert
bergen tederheid en liefde
die je aan de straatstenen
niet kwijt kan
die je in de strot blijven steken
want in de nood kent
men zijn vrienden
en geliefden
die niet beseffen
niet begrijpen
ze draaien
druk, druk
obligate rondjes
en keren hun blinde…
Geen zee te hoog
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
649 't Zijn allen haters van het vinkentouw
de vloeraanvegers en de handenschudders
blinde politieke aardverschuivers
steeds dieper dompelen ze ons in rouw
De zeemeermin draagt haar met paardestaarten
uilen dragen water naar athene
alweer marcheert napoleon naar wenen
dolfijnen dragen zeemeerminnenstaarten
Een radar pikt een drone,…
de aardse hemel
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
559 vossen en buren in beste doen
ja, die vergrootglazen gedragen zich soms als ventiel
een van de muren is bekleed met het zachte mos
zo hou ik mij dat voor
daarachter ligt deels de rest van de wereld
het geeft een vrije wijze van zijn
en het doet mij deugd dat ik me niet stoor
aan ronkende vogels in de lucht
ik kan goed omgaan met ziende blind…
Vleugels van de nacht
netgedicht
2.3 met 22 stemmen
1.072 Licht lonkt, maar in het
vuur schuilt blind verlies, hunkering die langzaam alles in zijn pad verteert.
Vleugels dragen sterrenstof,
herinneringen die vervagen in de morgen,
versleten in de tijd. Toch vliegt hij verder, een reiziger zonder
bestemming, verloren in het verlangen, waar de horizon verbleekt in dromen.…
Retrograde zolen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
253 << VOOR DE IMMER GOEDLACHSE
EN SCHALKS OGENDE SKALD >>
In de hektiek van retrograde goden
die ongemerkt op kinderkoppen sluipen
voorwaarts nimmer in de spiegel turelurend
als blinde vinken in het straatgewoel
langs toys are us en in de
zaak van bart
de bakker leeggeplunderd achterlatend
zie ik een taartpunt op mijn onderdanen
met zolen…
Slijtage van het wonder
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
143 De ochtend breekt aan
volgens de wetten van de klok,
een blauw scherm licht op,
vingers swipen blind
langs een dwingende stroom van flitsen,
terwijl buiten de zon
ongevraagd de kamer herontdekt.
We hebben de kosmos gevangen
in definities,
de seizoenen getemd tot een kalenderplaat,
en de herhaling tot vijand gemaakt.…
van zwanen en van wilgen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
253 zilver beslaat
de zwaan is een koning van marmer en trots
die traag door de diepe rivierkuilen gaat
groen is het woud in zijn knoestige vuist
het sap dat omhoog door de twijgen stijgt
terwijl het lied van de wind in de bladeren ruist
en de stroom het geduld van de aarde vertaalt
ze drijven als zeilen van sneeuw en van ijs
getuigen van blinde…
Tussen de jaloezieën door
poëzie
3.9 met 21 stemmen
3.795 Is dat een lief geheim -
Of maar een blinde leegte?
Zie daar het waaiende groen
Tussen de jaloezieën door, -
Achter het groen is de stad -
Gaan de raadselige mensen.
Hoe vaak ging ik door hen,
Tastend naar een kloppend hart,
En zocht ik een lief geheim
Achter ieder paar ogen!…
Petri tranen
poëzie
3.4 met 11 stemmen
3.271 O ijver blind die u niet liet bestieren
Maar roekeloos deed treden mijne voet
In dit gewest, waar mijnes Here bloed
Wordt na getracht van dees verwoede dieren!
O tonge die mijn tong tot leugen dreeft!
O hanen-kraai waardoor mij ‘t herte beeft!
Wat troost kon gij mij troosteloos verlenen?…
verlangen
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.572 Jouw amandelogen werden door de kim opgeslorpt
Verbluft keek je dan naar de vuurtongen
Dan dook ik blind in het laaiend rijk
De vermiste ontdekker
Verdriet schaakte je
gevangen binnen schimmige muren
die ik liefhad en vergat.…
telegram voor jou !
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.016 paniek is onnodig
vertel het gewoon
vrienden komen nader
vormen geen gevaar
zullen je troosten
voelen de pijn
kijken naar binnen
zien hun verleden
hebben overwonnen
kennen jouw verdriet
laat ze komen
vrij van vrees
toon je wonden
zij schrikken niet
hulp is nodig
dat wordt geboden
ontgrendel luiken
open je blinden…
Vamp
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.561 Ik raas blind naar de regen
Gerommel mengt zich door grijs
Ik borrel en bruis en behaag
Het verwende kind en vind het bewijs
Van de kwaal in mijn maag
Waar zij verzuurt en gist
Tot ik me op blote voeten waag
Over sintels, distels, grint
Pijn is waan, een beetje boeten
En wie bloed en koud zweet verdraagt, bezint
Zal nooit meer naar de honden…
Dag uit een buurschap
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
1.209 Buurvrouw staat met zonnebril
in legging voor de spiegel, wijzend op de
bril zegt ze: schoonheid maakt blind.
Oh, en waarom draag jij dan zo'n bril?
Slank af buuf, die lui op schilderijen
van Rubens zijn allemaal dood en vertoon
je niet in die legging, justitie zoekt
kippenpootjes vol hormonen.…
bitter bosnië
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
771 hun kind vermoord
doodgeschoten
hun kind nu blind
granaat ontploft
het is niet eens genoeg
te willen vluchten
het leven de omgeving
gezuiverd achterlatend
zelfs recht op vluchten
hebben zij niet meer
is dit ver weg?…
Rodan El Khalidi
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
936 Zie hoe het recht onwaardig dwaalt
gevluchte dichter in verbanning
lezen slechts strofes in stille verschuiling
schande glanst over humanitair recht…
Vlucht naar de zee, eeuwige vlucht
lijkt zich te repeteren in een zonde van tijd
literaire aanwinst, miskent genoegen
een geslepen ganzenveer in bloed gedoopt…
Blind en reukloos, bagatelliserende…
GEDACHTEN OVER T ONBESTENDIG GELUK
poëzie
3.0 met 5 stemmen
2.262 men doolt; want 't los geluk is blind,
En zonder breidel.
Die gistren noch een tweede Kresus was,
Vindt zich vandaag een Irus; want zo ras,
Als 't luk verheft, zo breekt het weer als glas
Onze ijdle hopen.
Wie acht dan nu voortaan, tenzij hij dwaalt,
Zijn staat voor vast, als hij in voorspoed praalt?…
een kek , blauw brilletje
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
905 bij mijn grijze haren, maar ik staar
naar het scherm, naar de Chinese vaas,
met de nu onscherpe rode en gouden figuren,
mijn ogen dwalen onzeker door de kamer,
het gemis aan scherpte doet me verdriet,
vooral wanneer de wind uit het noorden
blaast, met zijn scherpe, heldere kleuren:
dat zie ik niet meer met deze ogen,
terwijl ik niet eens blind…