2456 resultaten.
Op het verongelukken van doctor Roscius *
poëzie
3.8 met 14 stemmen
5.533 Zijn bruid t’omhelzen in een beemd, bezaaid met rozen,
Of in het zachte dons, is geen bewijs van trouw;
Maar springende in een meer, waar ’t water stremt van kou
En op de lippen vriest, zich te verroekelozen,
Dat ’s van twee uitersten het uiterste gekozen:
Gelijk mijn Roscius, beklemd van druk en rouw,
In d’armen houdt gevat zijn…
Kort geleden 2
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
3.000 goed
bij het gat van de deur alles zien
laatst was er een ontsnapt
hij gilde als een magere
maar had spek genoeg
de jeugd moest aan de kant
hij werd wel weer gevangen
Klaas de slager had een pistool
zette hem op 't beest z’n kop
een droge knal, even wachten
dan rolde hij op zij met een plof
Kokend water werd gegoten
over het vuile roze…
De vraag van Gorter
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
725 Zephyros blaast met zijn warme adem
al dagen lang jong leven door April,
zij fleurt op in roze appelbloesems,
tooit zich met zacht fluweel en groen,
straalt jeugd en kracht wanneer ze opstaat,
en flirt stiekem met de zon,
haar bronzen minnaar in de morgen.…
aan een kindeke
poëzie
3.3 met 34 stemmen
4.084 Maar toch, 't en zegt geen windeken,
hoe 't leven u zal gaan;
Gij zijt zo'n klein bros droppelken
Op rode roze-blaân.
Ontluiken zal uw herteken
En lieven, zoals ik;
En lieven in een lachje, kind,
en lieven in een snik.
O! Mocht alleen om zieleschoon
Dat hertje bloeiend zijn
En mocht uw zon, o kindeken,
niet sterven als de mijn.…
wild geraas
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.160 de vogels in de lucht
o, wat ben ik tevreden
voel het van binnen kolken
ik ren de longen uit mijn lijf
heb inmiddels wel
duizend paarden bereden
dat maakt mij heel berucht
in dorpen en steden
ik lijk wel verliefd
ja dat moet het zijn
fluitend, lachend en zo veel meer
mijn stramme benen en oude kop
ze doen het toch maar weer
rozen…
in de slobkopkous
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
1.039 klant is koning
vandaar de klaver rozen
linde lavendelhoning
vast door een vaste gast gezogen
dat zal een bij uit de zwerm zijn
deze zuigers zijn aanschouwelijk
wees prudent en vertrouwelijk
want om door bijen met honing geloond
dient eerst belangstelling getoond.…
Wolkenlucht
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
629 Er is volgens mij geen land waarin het blauw zo blauw
en dan de wolken met een paar druppels roze erin en de
onderste laag grijs, ja, zo majestueus en ongeorganiseerd,
maar toch lijkt het haast met een plan.…
Wintermorgen
poëzie
3.3 met 6 stemmen
2.158 Maar veilig in hun warme strooien kolven
Wachten de rozen (en mijn hart wacht ook) de Zon!
't Is late nacht, de lamp brandt laag,
De ruiten glinstren van de blauwe koude,
En koel is 't hart, dat gaarne branden zoude
Van ongeduld naar Uwe komst. Vandaag?…
Mijn allerliefste meisje
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.212 Negen maanden bij me, ik heb zo naar je uitgekeken,
maar de mooie roze wolk is een grijze wolk gebleken.
Het leven gaat weer verder, elke dag maar weer,
maar mijn gedachten zijn bij jou, telkens, keer op keer.
Hoe zou je er uit hebben gezien, hoe zou je zijn geweest?
Jou niet kunnen vasthouden mis ik toch het meest !…
De dans op het graf
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
825 spel geraffineerd
en veinsde genegenheid als hij zijn
hang naar macht de liefde had verklaard
Hij stapte over weerstand als over lijken
en eiste het eeuwig leven
omdat hij niet verder kijken kon
dan zijn verwrongen wil
Hij vormde de spil waar dode kinderen
om draaiden, gedwongen offers
die een blauwe zee roder kleurden
dan de dorre rozen…
HEIMWEE
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.083 Mijn tranen
Hebben de storm bedaard;
Vaak is 't, of door de lanen
Een geur van rozen waart.
Ik hoop weer. Als de weiden
Fonklen van morgenschijn,
Denk ik in vroom verbeiden:
Hier zal mijn zomer zijn.…
In de lente juichen hun kruinen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
496 De reus Sequoia ontdooit zijn geur bij de reuk van rozen
en de zuidenwind bewaait zijn babyschors, fraai en warm.
Beuken als afgeplatte giganten geven rust en schaduw.
De boom pleit net als Nietzsche voor een nette terra-sofie
met uitzicht op een parel: moeder Aarde, zo vol magie,
een hemel...…
In alle vroegte
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
426 Het verschemerde nog , de dag was nog vroeg
zijn handen oogden als lila-kleurige rozen
ik glimlachte ook om de malle pet die hij droeg
en zijn wangen die kleurden als abrikozen.…
Nazomer
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
805 afgezet
iedereen heeft zijn taak met vernieuwde energie hernomen
mooie zomerdagen laten nog even van het verlof dromen
en de tuinstoelen op het terras zijn 's avonds druk bezet
tot de zon ondergaat wordt het genieten van de nazomerdagen
al wordt de herfst stilaan merkbaar in de sierheesters en bomen
des te mooier tooien zich nu de witte en roze…
Notre-dame en haar gargullen.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
566 Nog slechts nat verkoold hout,
gesmolten klokspijs,
en zwart en roze gebrande stenen.
Echt fout!
Zo 'n droevig Parijs...
Een drieste stamp tegen de schenen.
't Was die dansende vlam die er grapte,
en met de rapte, al d' aloude balken weghapte.
Komt er dan nu een robotvieringstoren?
Zal deze pin akelig zijn?
En, o ja!…
Chiquita Bellefleur
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
652 Quant-à-moi vous êtes ma Bellefleur
Mijn roze oogappel, mademoiselle,
Gij zijt een schone bruid, ma chère, si belle
Ik wens u liefde's zaligheid, bonheur
Bij wie stijgt niet het schaamrood naar de kaken
In zijn nieuwsgierigheid hoe die sinjeur
Het directoire verwijdert tussen
't laken,
Als een Don Juan, van haar posterieur
Dan…
Bulls Eye
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
427 Ik ruik z’n roze rozengeur en
word bevangen door het verlangen
z’n zwoele jongensferomonen
van dichtbij in m’n neus te vangen.
Ik snuffel aan elk kroonblaadje, zoek
verborgen geuren op intieme plekjes,
maak een rozeknopje in z’n oksel
van lieve zuigzoenvlekjes.…
KEURIG VERWILDERD
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
536 Aan een geurig bloeiende wei
door het grote bos bij Chaam omringd
ligt een afgelegen jeugdherberg
stralend vol opwekkend licht roze
zuigt frisse adem van het morgenloof
om de gasten na het ontwaken
tot daad en wandeling te noden
drinkt rossig glanzend laat avondrood op
langs het grindpad naar de deur
staan slanke berken in een lange rij
hebben…
schitterende mooiigheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
706 om wat jij mij betekent te schetsen
is het woord prachtig te ingetogen
lief is een veel te mild compliment
voor wat ik jou nu graag zeggen wil
als rode rozen fluistert jouw passie
die zich als pure liefde ademen laat
in jouw nooit eindigende toewijding
voor elk in jouw hart gesloten mens
met ware vriendschap als de sleutel
houden jouw…
Vervreemding
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
601 beleidsterrein”,
zegt hij na de appeltaart
“en ik doe ook het geld
voor alle projecten”
“bikram yoga is heerlijk”
“sinaasappelsap met 0,02
procent melkvet
is geen frisdrank meer maar
suikertaxloze zuiveldrink”
“die heeft een nieuwe knie”
“nee, hij is helemaal hybride,
dat is veel beter zegt Henk”
“bij de badkamerverbouwing
gebruikten we roze…
Wanneer de hemel ademt
hartenkreet
1.6 met 5 stemmen
404 Wanneer avond het zwerk kleurt
in roze, oranje en diep blauw, lijkt de tijd even
stil te staan of zacht te vertragen. Ik adem mee met het pure
mooie licht dat glijdt en besef dat kracht ligt in het meebewegen met alles wat is.…
de stille rozige ledigheyt der ziele
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
303 O, hoe de rozen, rood en rein,
in rozige vazen verwelken,
verwonden door verborgen verdriet,
geboren uit achterbuurten
waar brieven de armen bezielen
in aandoenlijk aandenken.…
VELDBLOEM EN KASBLOEM
poëzie
3.2 met 20 stemmen
4.709 wij sliepen als rozen.' —
Gouddropje: 'En het weer wordt vandaag vast heel mooi.' —
Madeliefje: '’k Heb een plaatsje aan uw knoopsgat gekozen,
waar ik stervend mijn bladertjes strooi.' -…
Mijn schilderspalet
hartenkreet
4.6 met 10 stemmen
1.683 met tientallen kleuren
van donker naar hel
spijtig zonder geuren
dat zou het nog zijn
het schilderen van een roos
de geur op kunnen snuiven
de blaadjes heel zacht en heel broos
spijtig, ik kan je enkel tonen
hoe mooi ze wel is
ze aanraken niet
het zachte gevoel, een gemis
maar kom eens kijken in mijn tuin
daar bloeien honderden rozen…
Conte tragique
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.096 Nymphen dansten, streelden vluchtig
kristallen rozen die hij zond.
We schreden zacht, langs kronkellanen
lavendelbloesem, zilvere duiven
sliepen met griffioenen
al dat baltsend zoenen, minnend wuiven.
Een ben ik met de onderdanen
sinds ons hart is losgescheurd.
De boze fee houdt mij geketend,
doch steelt nooit al, dat is gebeurd.…
Kennismaking
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
5.131 Jij bracht mij
het was voor het eerst
naar het huis
waar jij ter wereld kwam
De prunus
zwaar van roze bloesem
het erf met zorg geharkt
en met de roodstenen vloeren
zo glanzend geboend
leek het huis mij
te willen bevallen
In de keuken
prikkelende geuren
van köttelpearkes
in de pruttelpan
van houtvuur
en een volle koffiekan
jouw…
wandelaar bij Delphi
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
953 toonde saffier
zijden windsels verhulden
geraffineerd de tere rondingen,
van dat mooie lichaam, gewikkeld
in zachte spinsels van zijderups,
dat alles zag ik duidelijk
in de spiegels van mijn ziel
mijn naam is Apollo, zonnegod,
het marmerbeeld doet mij denken
aan Artemis, mijn zusje, jachtgodin,
de eerste vrouw die ik ooit
stil en roze…
In het Theehuis
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
917 Hollandse heupen, een pukkeltje en vlassig haar staren
jaloers en pogen hun mans blik te pakken
steken kwaad hun borsten vooruit
Honingblonde krullen giechelen melodieus,
Het dienblad valt
De ober bloost
Metallic roze cameraatjes klikken driftig, Intense
vriendinnenliefde tot een volle geheugenkaart
Straks meteen op Hyves
De foto…
Vat de dichter samen
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
1.020 gister dichtte ik over een ster
die in Leiden was verrezen
vandaag heb ik de krant gelezen
en politiek ging alles mij te ver
ik dichtte over rozen en stranden
en over hele verre hete landen
ik rijmde mijn hersens bijeen
en trok ze uit elkander
over pruimen berken en eiken
alles mag je ermee vergelijken
ook witte wieven en hunebedden
konden…
Hoe zal ik u toch noemen!
poëzie
3.7 met 10 stemmen
2.304 Wanneer uw lippen, geur’ge rozen,
waarop de deugd, de reinheid blozen,
als englen aan de poort van ’t leven,
mij willen warme zoenen geven;
wanneer uw zachtgekleurde wangen,
met vreugd mijn hete kus ontvangen:
Hoe zal ik u toch noemen?
Hoe zal ik u toch noemen!…