3479 resultaten.
Een helling vol beloften
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
603 ik heb mijn tuinen ingericht
steen heeft mij zijn kleur gegeven
ik streel de wind met mijn muziek
in rotsen gaat mijn stemming leven
ik heb mijn handen leeg
een helling vol beloften
mijn ravijnen zijn te geef
daar stort ik mijn gedrochten
de hamers zingen vormen
mijn zaag jankt het profiel
uit de ogen spreken normen
hun geest is nog dociel…
Doodsnadering I
poëzie
1.7 met 6 stemmen
3.896 Dan komen mijn vrienden die mij wat verwennen
En meren aan mijn oever hunne boot,
Wij spreken van het leven, dat wij kennen
Met luider stemme en zachter van de dood.
Dan gaan zij heen en eenzaam blijf ik achter...
Ik weet niet, is dit oppervlakkigheid,
Dat niet mijn stem nog stiller werd en zachter
En sprak van U en Uwe heerlijkheid?…
Wie het hevigst verlangt
gedicht
3.0 met 17 stemmen
8.896 de kindren
elkaar op een lentebriesje blazend zich
vermakend tussen omgekeerde hoge houten stoelen
voortplanten, dan je aangesproken
voelen bij het noemen van je naam
en ook nog eens als een geparkeerd station
luisterrijk te kijk staan
terwijl je zit te eten met andermans mond
omdat je de jouwe wil sparen
voor woorden die je nooit zult spreken…
Metamorfose
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
753 zonder het uit te spreken
had ze het zichzelf beloofd
ze zou niet meer omkijken
naar wijzende vingers
ze zou niet meer luisteren
naar honende tongen
naar pijpen zou ze niet
nee nooit meer dansen
ze trok het kleed
van schuld en boete uit
naakt sprong ze in de golven
liet zich drijven
zeesterren sponnen
een nieuw kleed
om te dragen…
Herfstwandeling met broeder Lucas
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
514 Diepte gesprek waarin stilte en
kleur ons een weldaad doet
zo verlaten we de kloostertuin
herfsttinten strelen onze ogen
je kunt goed zwijgen zegt hij
dat is een kunst, van God gegeven
als we stil zijn
is er een wacht voor de mond
want soms in ons spreken
praten we onze mond voorbij
hoor en kijk toch eens zegt hij
alles spreekt voor…
1985. Oostende.
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
640 Op de muur, waar geen enkel woord meer
crepeerde
of terug kroop
naar de leugen
en mijn buik, het spreken verwaarloosd
na het vloeken.
Misschien bracht rouw jou naar deze kamer.
Alleen.…
Taal vertelt
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
525 kleren
als jij niet kijkt blijf ik steeds naakt
alsof je anders zou kunnen beweren
je werkzaamheden,
plotseling staakt
ach ja, we weten van het leven
dat een ieder snakt naar geluk
misschien is dat wel na te streven
als je eindelijk af komt
van die kruk
taal vertelt ook veel van falen
een vergissing immers snel gemaakt
ook al spreek…
Bekentenissen ?
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
608 In de voorbijgaande hitte van
het bos, spreken vlinders de taal
van een verstillend stemgegons,
waar de wandelaar zich in waagt,
met als levensproviand in de ransel
het zingen van een kind, geborgd
in de plantaardige traagheid van het
koele mos waar hij de weg in vindt
van nieuw ontdekte geuren , borgt
de kleuren van de hoop, bereidt…
Een dromend kind dat met de sterren speelt
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.363 U dromende leef ik de werklijkheid
En spreek met haar en luister wat zij zegt
En voel mij stijgen naar de sterrenkringen.…
Twijfelachtige woorden
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
525 mijn laatste hoop
schuurt als een anker vol berouw
over het zand waar wij onze namen
van dichtbij leerden kennen
woorden waren twijfelachtig
daarom was het spreken ons niet gegund
we hoorden elkander in de klankschaal
die onze dromen leerde om met gesloten ogen
verre sprongen te maken
maar jij sprong en durfde het vallen aan
ik bleef achter…
Acte de Présence
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
657 ik vul de geboden tijd
veel minder in dan
het denken zou willen
ontleen de huidige zin
aan het heden
dat mijn gevoel alleen
met de thans aanwezige
ervaring kan stillen
niet dat ik spreek
over onmacht
of al van overgave
ik word geacht,
daar de ziel dat vraagt,
mij aan de werkelijkheid
hetzij zoet dan wel zuur
doorgaans te laven…
Deken van herinneringen
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
1.084 Ik slijp haar gratie in mijn
hart van steen, ik ween haar
naam in hout en de taal om die
in haar geest voort te laten
gaan tegen mijn beter weten in,
ik spreek haar aan in een
teloorgang, een plek waar
hoop en in haar beeld volmaakt
gedijt, zich als warme deken
over ziel en aarde spreidt.
Http://www.pamapoems.nl…
"Herken Jij Mij ?"
hartenkreet
4.1 met 12 stemmen
871 Spreek ik in
een vreemde taal?
Is mijn stem
soms veel te zacht?
Zijn mijn woorden
overbodig?
Of niet dàt wat
men had verwacht?
Praat ik tevéél
van gevoelens?
Gedachten die men
niet herkent?
Wens ik te vaak
op een wonder?
Dat een ander
mij ook ziet...…
zo rechtstreeks uit mijn hart
hartenkreet
4.7 met 10 stemmen
741 lach
jouw prachtig mooie lach
die lach brengt mij zo dicht bij jou
wolken passeren in de lucht
maar jouw lach kleurt weer de hemel blauw
de wereld zoekt zijn kracht
laat mij die kracht dan zijn voor jou, mijn schat
hier en nu en nooit meer anders dan
een leven lang met jou, mijn schat
spreek in zinnen voor altijd
ik meen ze tot het laatste…
IJdele bijstand
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.165 De aanloop naar de finale zweemt grijs
een roerloos pad als laatste weg
de onnutte palen spreken zich niet uit
laten immer door wat verder wil
krijsende vogels verzamelen zich
voor de loop van een vredig monument
het spiegelbeeld bedreigt
de zwaan die nog niet sterven wil
Hier druilen de jaren van bonkige eenvoud
water maalt door vluchtige…
Een liedeke van de ooievaar
poëzie
2.7 met 7 stemmen
1.632 Och, kon ik je spreken leren!
Olijkert, draag-je wat nieuws hier heen?
Berg-je dat met jouw ene been
Zo stillekes onder je veren?
Oievaar, lepelaar!
Zeg, heb-je wat voor mamaatje?
Breng jij een Zusje? Dan is het goed:
Maar liefst een Broertje van melk en bloed -
Dan heb ik een kameraadje !…
uitgeleefd maar niet vergeten
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
810 morgen
al dat verwijt
terwijl ik je mijn hart wou schenken
ons leven krijg ik niet uit mijn geheugen
maar heb ik veilig en wel geborgen
diep diep diep zit het gevangen
niemand zal het kunnen los krijgen
niemand zal je ooit vervangen
niemand zal me ooit doen zwijgen
het uiten van de haat
het denken aan wat liefde moest zijn
het spreken…
het zijn maar woorden
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
894 lach, jouw prachtig mooie lach
die lach brengt mij zo dicht bij jou
wolken passeren in de lucht
maar jouw lach kleurt weer de hemel blauw
de wereld zoekt zijn kracht
laat mij die kracht dan zijn voor jou, mijn schat
hier en nu en nooit meer anders dan
een leven lang met jou, mijn schat
spreek in zinnen voor altijd
ik meen ze tot het laatste…
ANONIEME DODEN
hartenkreet
0.7 met 3 stemmen
1.218 Wij begraven anonieme doden
ook al kennen wij hen niet bij naam
wij behandelen die doden
alsof wij hen kennen bij naam
wij spreken over die doden
met gevoel voor die mens zonder naam
wij werken hard voor die doden
net zo lang, wij vinden hun naam
wij, levende herkende wereld met
naam en toenaam erkennen hun bestaan!…
Heimwee.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
800 Hoe kan ik de dagen
aan het einde van het jaar
nu zonder je vieren
Het is een onmogelijke opgave
stil verdriet binnenin
je gezicht voor het mijne
Ik moet het omgooien
het hele leven omgooien
want dit gemis is te groot
Al spreek ik je net voor het einde
het zou zoveel schelen
mijn hart weer een beetje helen
Hopend op een nieuwe start…
Trieste oude man
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
773 uw wandeling in het winterlicht
ik kan er niet omheen
de triestheid raakt me
gaat me door merg en been
een zilveren weerschijn
zie ik op uw haardos landen
het spreken van de jaren
plooit zich op nijvere handen
rond schuifeltraagheid
de diep gebogen rug
uitzien naar is er niet
komt niet meer terug
uw oude jas hangt zwaar
doordrenkt…
zwart- wit gedicht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
945 Aandachtig bekeken
Waar ieder over zal spreken.
De zwakkelingen blijven
langs koude gevels wrijven
met spriet en blinde stok
betasten zij de kerkklok.
Als diepe grot witvis
in eeuwige duisternis.…
Klinkerwerker*
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
829 Zijn vrouw was het na jaren moe
en voegde hem wat narrig toe:
“Je moet eens duidelijk gaan spreken.
Ik houd niet van je spraakgebreken,
onze liefde raakt bekoeld…”
Hij zei: “Ik snp wt je bedoelt …
Ik zl eens prberen
Btr te articuleren …”
* klinkerwerker is Vlaams voor stratenmaker…
KOMST
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.063 Kan men over Christus' Eindgericht spreken
tijdens gezellig bezoek aan zijn buren,
wederzijds ruimzinnig wijs bekeken?
Dan willen de bewust beleefde uren,
ondanks geheimzinnig onvatbaar teken,
vrijmoedig reizen als vreugdevuren.…
Oud Verhaal
gedicht
1.7 met 275 stemmen
19.187 Als ik kon spreken zou je alles weten:
hoe ik een zomer lang in een vitrine
heb gelegen, tussen domme dolken lag
te geeuwen en op een vreemde feestdag
door vijf verwarde vingers werd bevrijd.
Bevrijd. En in een dekenkist verstopt.
Er waren avonden dat ik werd gestreeld.
Dan zei een stem: 'Ik heb oren, ik hoor dingen.…
DODENKLACHT
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.469 Ik wil de teedre woorden spreken,
die 'k nog voor haar in 't hart bewaarde
'k zei niet genoeg.
Ik wil haar dodensponde sieren
met bloemen der herinring. Liefste,
zij bloeien vroeg!…
Natuur en poëzie in het Prinsenpark
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
563 Bomen spreken je aan
in hun menigvuldige gedaanten.
Een zacht ruisen
van varens en grassen
begeleidt je stappen.
Vogelzang weerklinkt
vanuit de struiken.
Plots geritsel
en dan stilte.
In het blarentapijt
zie je het leger van een ree.
Rimpeling en spiegeling
is het water van de beek.…
De warme zon is boven mij
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.659 Zij zijn een glorie, en zo na
Aan mij, die zeg dat 't glorie heet:
Ik enkel, daar 'k in glorie ga,
Spreek uit mijn glorie wat ik weet.
--------------------------------------------
uit: Verzamelde gedichten (1889)…
Stilte van het late uur
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
496 ik wil dwalen
door het bos
op zoek gaan
naar een kantje mos
het streepje gele maan
alleen in
vrijheid van beleven
mezelf weer overgeven
aan omgeving en natuur
de stilte van het late uur
bomen laten spreken
fluisterend antwoord geven
naar lichte ogen zwaaien
zonder dat zij schrikken
en meteen wegdraaien
de grond weer voelen
zonder…
Obesitas
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
680 Laat de spiegel dus spreken,
wanneer ik mijn beloften wens te breken.
Want de consequenties doen genadeloos pijn
Voor de eetverslaafde die ook gelukkig wil zijn.…