Alle inzendingen over haast

2413 resultaten.

Sorteren op:

Ons oude huis ligt plat

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 490
Een derde flat stond er schuin naast, wist niet meer in mijn haast, waar nu heen, keek achterom waar de kerk in het midden verdween, doorstappend zag ik opeens iets bekends, een klein rijtje huizen waarvan zes gelijkende op die van mij, maar ons huis, dat was er niet meer bij!…
An Terlouw4 augustus 2015Lees meer >

DE VOGELS.

poëzie
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.441
Wij, aan dit logge stof gekluisterd, Benijden haast hun vrije vlucht. De glans van 't zonlicht is verduisterd, De nevels rijden door de lucht: 0, wie de vogel mocht gelijken, En ijlen naar een warmer sfeer! ... De winter doet de vogels wijken, De lente brengt de vogels weer.…

Vrouw en Kind

gedicht
2.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 6.310
Dat moet haast wel, als je de waarde van de warmte vergeet en op een middag vindt dat de zon nu lang genoeg geschenen heeft. "Hoezo heb je het koud. Last van mijn blik? Koud om je hart? Koud als je valt? Jij was hier nog niet eerder, wel. Went het een beetje onderhand. Heb je het naar je zin of niet.…
Bart Moeyaert5 september 2017Lees meer >

WINTERREIS

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 539
verwacht obscuur nog een zwachtel van verder aangroeiend sneeuwpak met meeuwen heden reik ik vervliegende vrouw wiens uniciteit in de dromen geheim blijft de hand om samen op kadeplankieren ons voetspoor te drukken in wit eenzaam verslik mij in de portrettuur aan boord van een zeilboot geklit veegt iemand sneeuw van het dek devoot haast…

Over een plein klinkt een schreeuw

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 455
Het hinkelen haast hen wel, omdat er geen tijd mag worden verloren. Voeten verspringen bij iedere tel, maar vergeten hoe snel het voorbij is met hun spel. Voor eeuwig jong tussen de ouderen van morgen. Voor eeuwig jong geeft het leven aan tijd een gezicht, Voor eeuwig jong; perkament houdt zich verborgen.…

Mist

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 554
De vrolijkheid hiervan is zo aandoenlijk Het komt binnen in mijn hart, dat wel De emotie in mijn brein laat mij in de steek Hun gelach verdrijft de mist van somberheid die zich daar genesteld heeft niet weg helaas Langzaam doch doeltreffend kwam zij weer mijn hersenen binnen geslopen, niet geheel onverwacht Het zat er immers in, je kan er haast…

Je vinden

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 551
Ik wil je altijd blijven vinden als een bij die haar nectar zoekt tussen de bloemenkelken hun geurige sporen , tastend met mijn ogen voelend met mijn hart teken ik dan met penselen elke lijn van jouw zijn in mijn dromen haast een ontastbaar beeld als een fluisterende streling over je huid.…

POEPOESSEKE

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 535
Dat soort van Liefde dat zoveel meer betekent dan op een papiertje te trouwen Ondanks tal van tegenspoed aan elkaar verknocht, zo hecht haast paradijselijk, prins en prinses; het was veel meer Woorden waren overbodig, één blik of oogopslag en alles werd zo helder transparant, doorzichtiger dan het meest fijne en veel meer Onze afspraak ' bed…

Als de hemel fluistert

netgedicht
2.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 437
Klokken rusten in schaduw van vervlogen uren, hun wijzers gevangen in een tijd die zich nergens heen haast. Achter verweerde ramen flakkert nog even het laatste licht en in de omliggende straten hangt de geur van vochtige aarde en vervlogen stemmen.…
CB1 februari 2025Lees meer >

Eenzame tocht

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 601
Vroege vogels leren hun lied, dansen in de vrijheid, terwijl de vluchtige wind zich haast naar het opkomend voorjaar. Kou dringt diep in mijn ziel, raakt mijn hart, en de duisternis heeft geen einde of belofte, horizon vervaagt, reis eindeloos.…
CB24 februari 2025Lees meer >

De zachte stem van de heggenmus

netgedicht
2.6 met 27 stemmen aantal keer bekeken 777
Voor wie het verschil kent tussen schreeuw van een meeuw en de haast verborgen zucht van een vogel die zingt zonder iets te eisen. En zo leeft hij – niet in de branding van de stad, niet op de wind van het plein, maar daar waar hagen een grens trekken en onkruid wordt geduld.…
CB26 februari 2025Lees meer >

De stiltecoupé

netgedicht
2.7 met 13 stemmen aantal keer bekeken 612
De coupé ademt een haast tastbare vrede, vederlicht en helder. Het zachte bonzen van de rails tilt mijn lichaam als een wiegend blad, en buiten verandert elke boom, elke schaduw in een drijvende droom, alsof de wereld nog even weigert helemaal wakker te worden.…
CB5 juni 2025Lees meer >

In jouw genade

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 301
In de ruimte van je nabijheid verliest het verschuivende zand zijn haast. Tijd stopt niet — maar vergeet zichzelf. Je glimlach wijkt niet, niet omdat zij standhoudt, maar omdat zij nergens tegen hoeft te vechten. Ik leg mijn hoofd neer, in de geborgenheid van je schoot. Onze adem vindt hetzelfde ritme.…

Binnenhalen

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 273
vooral gegrond staan zeker niet bol etiketten zonder prijzen toch mooi passend dit, artikel één, verpakt puur natuur aansluitend consorten dubbel getuur thuis na openen helder en snel blijkt meer lucht dan inhoud dat echter weer wel artikel twee, gestapeld in rij drie voor dezelfde wit stokkend nabij herhaling verkoopt zich haast…

Herfst in het woonoord

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 60
De muren van de flats zijn kouder nu, een kille huid van steen die ons omsluit, en de weinige bomen die we hebben verliezen hun bladeren zonder haast, alsof zij weten van de tijd en het verlies. Het sterft in purperen gedaanten op het plein. Het groen dat in de zomer zo dapper door het aardoppervlak brak, is nu moe en trekt zich terug.…

Het stenen woud

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.535
Zonder haast. Ze kennen de tijd. Het verlies. Het sterft op het plein. In purper. Het zomergroen? Eerst zo dapper. Nu moe. Het trekt zich terug. Geen vlucht, welnee. Pure overgave. Aan de bittere grond. Berusting. Niemand op het terrein. Leegte. Alleen de wind. Die de herinnering meesleept. Aan de warme haven.…

Voorjaar

netgedicht
3.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.085
vetbollen bij lange na niet op, Of de teruggekeerde zomergasten zaten al op hun kop, Druk kwetteren en snateren, waar gaan we nesten bouwen, Grut o grut, doe niet zo druk, we moeten eerst nog trouwen, De rituelen van de balts, desnoods op de nok van 't dak, Dit stoere maken van het hof maakt vogel zijn een vak, De eenden hebben niet zo'n haast…

kankerende grootvader

gedicht
3.0 met 57 stemmen aantal keer bekeken 55.926
ik voelde me haast een ramptoerist. mijn tijd als krijgsgevangene was een plezierreisje als ik het met dit vergelijk. en je wees alle hoeken in de eetzaal van het bejaardentehuis aan. je had lak aan regels van verpleegsters die niet wisten wat vrijheid tijdens het interbellum was, laat staan het halve decennium erna.…
David Troch22 oktober 2003Lees meer >

Pangur Ban

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.844
ik Krijgen elk onze eigen kick Hij is bezeten van de jacht Ik houd van lezen in de nacht Nieuwsgierig speurend in mijn boek En hij is naar een muis op zoek Maar hij is zeker niet jaloers En houdt zijn eigen kittenkoers En zijn we 's avonds samen thuis Dan vangt hij, half als sport, een muis En ik jaag dan, niet zonder strijd En met haast…

Zijn pijn, mijn pijn

hartenkreet
4.8 met 33 stemmen aantal keer bekeken 1.903
Hij had geen thuis en haast geen geld, twee kleine tasjes slechts. Waar moest hij heen? hij wilde 't liefst zijn oude vrienden mijden, want anders zou men hem opnieuw met drank en drugs verleiden. Maar hoe hij naar een plekje zocht men wilde't hem niet geven, hij was gedwongen om opnieuw zomaar op straat te leven.…

Paljas Palissade

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.080
Zo is 't maar net Aangewakkerd, de wind 't Verdriet voor de naasten Bevlogen, het kind Wie moet zich nog haasten Wie wil bemind? Gracieus kwam zij aan mijn deur Zwarte bandjes op haar schouders zichtbaar Adembenemend verrassend, die kleur Oogverblindend gevaar Verdwenen mineur…

Aan de Winter

poëzie
3.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.708
Schenk - schenk ons haast die ZOON terug - De ZEEMAN, daar ons hart voor saagde; Toen - menig zwarte stond! - de dood Zo menig dierbaar hoofd belaagde! Toen 't groeijend ijs, het dreigend rif, En de onbetrouwbre luim der winden De schaar, vermoeid van 't werk des dags, In banger nacht geen rust liet vinden!…

Viagra

hartenkreet
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.563
een zucht klinkt door Buckingham als hij fluistert met trillende stem Het stelt allemaal vast niks voor maar ik ga er haast aan onderdoor ik lig vaak hele nachten te woelen begin me zelfs onzeker te voelen Ik ging daarstraks door mijn mail en toen werd het me even teveel het was namenlijk weer die spam over wondermiddeltjes voor hém…

Wachten we af?

hartenkreet
2.7 met 39 stemmen aantal keer bekeken 5.133
Aan de taal die jij aan elkaar rijmt kan werkelijk niets tippen Woorden als een sausje waarin ik mijn hart zit te dippen De tijd zal het leren, we hebben geen haast Het is de wereld zelf die als een razende raast Maar dat er iets mooist tussen ons bloeit is welhaast een feit Het enige wat ons rest is een bloedmooie tijd En dus wachten we…
an terlouw13 september 2007Lees meer >

Gothic chick

hartenkreet
3.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.824
En de moedervlek net boven je beha-tje interpreteren als een Rorschachvlek- een nacht lang bij je waken in het zwakke, haast misantropische licht van enkele bij de Xenos gejatte kaarsen. In stilte wikken en wegen. En je dood begrijpen, als was het iets dat ooit eens van ons samen was geweest.…
yorgos dalman14 september 2006Lees meer >

Terugkeer uit den Vreemde

poëzie
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 4.220
en met het stijgen der jaren steeg ook de wanhoop en verschraalde de moed; k had allengs haast geen wens meer dan nog eenmaal bij haar te zitten, in de gloed van het haardvuur, desnoods als mijns vijands gast.…

- de weg kwijt -

netgedicht
4.2 met 75 stemmen aantal keer bekeken 2.746
Jij zegt jij ziet mij graag mijn vroege dageraad, maar jij houdt mij vast bij jou totdat ik haast herinnering ben. Jij zegt jij ziet mij graag mijn sprankelende passiebloem, toch weegt jouw vlinder zoveel zwaarder dan de mijne.…

Openbaring

netgedicht
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.276
oprecht hem vroegen naar zijn steile gang naar boven Hij had gezwoegd - getaande uren maar de top bereikt de boetedoening gelaten want zijn oude, blote knieën had hij 's avonds nog nodig gehad om er zijn Heer te danken Het uitzicht viel hem tegen en hoe meer hij hiervan doordrongen raakte en vertelde - en vertelde hoe meer hij - haast…
jan haak18 augustus 2009Lees meer >

Hondseenzaam

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 617
Jeronimo las veel van hem maar, hij durft het haast niet te zeggen, alleen het Eichmannboek boeide hem echt. Meneer Jeronimo is van huis uit een somberaar. Hij woont bij mij om de hoek en al is ie familie, ik praat liever niet dagelijks met hem. Dat depressieve van hem is te aanstekelijk.…

in spiegelschrift - voor Amanda

netgedicht
3.8 met 36 stemmen aantal keer bekeken 903
de zee vertelt van zoveel maar vooral van het doorzichtig vliegen van het onbenoembare en het raakbare dat alle liefde in zich draagt en meer dan dat het meest vervullende - meeslepende - haast onbereikbare het grootse - slechts te bevatten door hen die aangeraakt werden in diepten en hoogten hoger en onstuimiger dan de golven…