6818 resultaten.
Schubert - D. 960 II
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
455 de eerste klank komt zonder
aarzeling uit de hemel vallen
gelijk met de emotie die me rustig
ingetogen laat dansen
je zit naast me en fluistert
'oh nee, dit niet, het is te veel'
jaren later bij diezelfde eerste toon
het gevoel, klein geluk dat kleeft
aan herinnering die niet
is vergaan in het snelle gewoel
van plaats en tijd
hoe diep…
Déjà vu
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
540 Heel even leek het
op communicatie met
een vroegere ik…
bij ons zijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
563 onze hoofden harten en levens
waarin jij altijd aanwezig bent
omarmen jou warm elke dag
met een liefhebbende lach
liever zouden wij de tijd herscheppen
door jouw ster aan het firmament
terug naar hier te verhuizen
zodat wij thuis zijn bij elkaar…
van jou naar jou
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
380 het verdriet dat ik vergeten was
is alleen maar stil geworden
roerloos voelt mijn hart de zwaarte
de vergane tijd sluipt verder weg
jij komt steeds dichterbij
ik wandel van boom naar boom
van jou naar jou…
Kaarsje
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
458 Bijna elke dag
brandt in m’n hoofd een kaarsje
voor een gemiste…
pyroclasmen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
433 je zou je nog nestelen in geheugen
nog oorverdovend een stilte doorbreken
een kamer bezoeken en verlaten, je zou
de toon van afwezigheid nog inkleuren
daarbij hadden we afgesproken niet
ter plaatse te zijn, stellig te ontbreken
we zouden een herinnering ophalen
dat kon aan zee zijn geweest, in een bos
tijdens een glimlach, in het voorbijgaan…
Het horrorspel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
497 Herinneringen duiken terug op,
gepaard met beven … gaan …
ach het leven, la vie - le vide,
alles onherroepelijk aan mekaar geklonken.…
terugblik
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
450 terugkijken schoudert mijn zeer
in het herbeleven van de scheuten
die me baarden, was de tijd maar
nooit gekomen en mijn vrucht
afgedreven met het getij
van een zware zee
dezelfde zee drijft nog wild
op de baren van mijn bestaan, eens
was ik Neptunus die in droom
mezelf verslond waar woord en daad
het zilte nat bestreden met
de zoetigheden…
in het stille
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
602 in het stille schuilen wij
bij de oude beelden van toen
ook nu ons pad gescheiden is
duurt zo onze reis samen voort
luidkeels uit het hart
breken steeds weer nieuwe melodieën
die bij het voortgaan van de tijd
ons jou steeds weer genieten laten…
De vroegere ziel
netgedicht
4.4 met 139 stemmen
467 zacht speelde
de muziek
snaarde over
gevoelige delen
van de vroegere ziel
maakte in mensen
emoties wakker die
lang hadden gerust
er was al
een lach uit het
diep onbewust
waar verbondenheid
specie voegde uit
een andere tijd
waarin samen iedereen
nog kon beamen
toen wilden
de woorden weer
komen die vergeten
waren ontstegen
door…
het goede hamsteren
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
456 zelf het meest
aan de gevaren blootstaan
van het grimmig monster
zo knokken zij voor behoud
van leven en een toekomst
waarin wij hamsteren mogen
dat ons echt betekenis geeft
houdt dus de kofferbak vrij
voor het valies van vreugde
dat zich weer volstromen laat
als wij straks elkaar omhelzen
gewoon de dagelijkse dingen
die ons de herinnering…
Blinde vlek
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
433 in kleurenbeeld
versleten, vergeten,
vergeelde waarheid
onaangekondigd dwars door tijd
het papier is verfrommeld
er is mee gerommeld
zwart loopt over in wit
als vergeeld wordt gedeeld
gladgestreken en geheeld
resteert een ingelijst portret
gezien en teruggezet
blinde vlek…
Op je sterfdag
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
480 Zelfs in de zonsondergang welt dan steevast dat licht
herinneren we ons samen juist dat ene speciale gedicht.
Dan is het de blauwpaarse hemel die ook naar mij lacht
mij juist vandaag weer jouw herkennende beeld bracht.…
Ja, de bloementuin van mijn moeder
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
582 Ja, de bloementuin van mijn moeder
machtig mooi en magnifiek
al die kleuren, 't was een plaatje
memorabel en uniek
viooltjes en een vlijtig liesje
lelies van dalen kreeg ik mee
voor in een heel klein vaasje
u deelde uit en was te vree
rododendron en rozen
zo schoon en heel subliem
en vandaag op mijn geboortedag
die herinnering intiem…
Hervonden beek
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
446 Traag meandert de beek
- door mij hervonden –
voorbij de bosrand;
op de bodem, zonbeschenen,
bewegen schaduwen van kringen
op het stromende water,
helder oplichtend, verdwijnend,
om, op een andere plaats,
weer te verschijnen.
Hier leven vissen, soms flitsend zilver,
dan weer als een donkere streep
boven helder zand, nauwelijks
bevatbaar…
herinnering 25 jaar nadien
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
445 in de kamer wees hij waar de tafel stond
hoe de kinderen hier hun eerste stappen zetten
dagelijks geluk van rust en geborgenheid
thuis rustte nu in muren overwoekerd
door wingerd wilde hop lager de varens
oude mossen witte lelies
de trap hing moederziel alleen, boven was
gezonken in een hel van geweld en haat
een rode kastanje had…
Welluidende gewaden
netgedicht
4.7 met 36 stemmen
420 jij hebt stilte van
haar stof ontdaan
woorden laten
opstaan uit hun
welluidende gewaden
pas later kwamen
ook de kleurnuances
die stemming en
emoties bepaalden als
herboren naar boven
waar tijd ooit
sleetsheid van het
vroegere liet zien
geven nu rust en balans
herinneringen alle kans
behoedzaam gaan
je vingers langs
breuklijnen…
uitzicht La Garde Adhémar
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
661 het onbeschrijflijke aan
het papier toevertrouwen
't is eigenlijk te zot voor woorden
want het gaat me niet lukken
het blijft hooguit bij een poging
als bij benadering 't uitzicht
beschrijven als een opsomming
van wat ik werkelijk zie en voel...
de zon aait het aardewerk van
waaruit de bloemen gretig bloeien
de collines in gindse verte…
Het bankje
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
493 we droomden
liepen als vanzelf
het pad van deze
geweldige zomer
op zoek naar
wat stukjes geluk
de bomen kleurden
toen nog in groen
je lach tussen
bloesemende ogen
het herfstig tafereel
toont nu teveel geel
het bankje voor rust
met het kapotte plankje
gaf de smaken weer
terug van hartstocht
en haast liefhebben
ging vaak veel te…
De zegen
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
455 In mijn bedje
vol zonnestralen
gevlochten uit
laagstaand licht
luister ik naar
winterse verhalen
uit een lang
verleden tijd toen
er nog rijm lag op
daken en herdertjes
bij nachten lagen
wij takken van de
kerstboom zaagden
voor het maken
van kransen in de
weken van advent
want ooit zijn wij
nog heiliger dan de
paus geweest was…
Jouw caleidoscoop
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
437 al het plezier
in je lach en
ogen is gelabeld
veilig geringd
en opgeslagen
in hun mooiste
herinnering
jouw caleidoscoop
vol liefde en warmte
maakt haar eigen
vorm en kleur
vol pure vrolijkheid
die ooit samen
intens is beleefd
jij bent wat je geeft
zonder misverstand
recht door zee
naar de havens van
hun harten om daar het…
Mijmeringen
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
531 Dat zie ik nu, in mijn herinnering.
Ze leven niet echt.
Toch roep ik ze tevoorschijn.
Net als jou, mijn lief.
Maar jij kijkt niet naar mij.
Nonchalant loop je,
straal aan mij voorbij.
En draait je hoofd opzij.
Je bent mijn man niet meer.
Ik vind het goed,
Het doet niet meer zo zeer.…
Ik herinner me jou zoals jij was
hartenkreet
2.2 met 6 stemmen
489 Momenten waarvan de herinneringen overblijven
Sporen gegraveerd in het geheugen om nooit meer weg
te vegen, onze liefde vervoegt de tijd van melancholie en stilte
Hoe dierbaar en waardevol zij allen zullen zijn... alsof het gisteren was.…
vroon
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
548 zeggen
tot waar wij jou weer omarmen zullen
wij waren samen nog lang niet klaar
niet met elkaar en niet met het leven
dat verrassend de wegen samenbracht
waarop wij elkaar ontmoeten mochten
genietend van de grote en kleine dingen
volgden wij samen het spoor van liefde
vol het zoet en de misères koesterend
die vol voldoening zich herinneren…
Geen tranen
netgedicht
3.9 met 355 stemmen
572 zacht wiegen
watergordijnen
hun nattigheid
tegen de straat
guur slaat de
wind opspattend
water tegen een
troosteloze muur
weg is de zomerse
scene met een
zonovergoten hangplek
vol schaarse kledij
daar was toen
geen corona in al
zijn varianten met
contactbeperkingen bij
ze hebben het hart
uit het vrijen gehaald
van de anderhalve…
Licht hautain
netgedicht
4.7 met 25 stemmen
466 zij kwam onverwacht
nam als entree
een licht hautaine
houding mee in
een lieve fris
spottende lach
er ruiste verleden
in haar kledij
zonder dat de
aanslagen van tijd
zichtbaar waren
in haar verschijnen
waar geroezemoes
de boventoon voerde
lijkt stilte nu de
overhand te krijgen
uit pure verbazing om
het vreemde gebeuren
zij…
Zorgen zonder angsten
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
542 Ik zie je rennen op het plein
Zonder angst pak jij je fiets
Ik ben geweest waar jij nu staat
Al die jaren lijken niets
Ik zie je ogen naar mij kijken
Pap, ik kan de wereld aan
Hij droomt van mij alleen, zijn papa
Ik droom hem altijd in die waan
Alles lijkt nu nog zo vredig
Zonder angsten en verdriet
Totdat het leven ook gaat nemen
Blijf…
Een kleine seance
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
418 ik heb de tijd
even teruggezet
de donkere kleuren
uit de foto gehaald
je lichtte op in lach
waar het zachte
onmerkbaar in
de jaren verdwenen
was glinsterden
je ogen als vanouds
de cirkel die
jij in aanwezigheid
straalde haalde
bij menigeen het
beste naar boven
in een kleine
seance herleefden
gebaren en woorden
hoorden wij…
Volk van weleer
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
478 ik zag hoe
jij verschoot
even voorover
boog in een
klein moment
van contact
er sluierde
al een lach
in je blik die
ik meteen
vertaalde tot jij
hebt het gefikst
ik wist van
jouw vluchtige
ontmoetingen
met leden van
het kleine volk
van weleer
zij zijn
eigenlijk nooit
weggeweest
hebben eeuwen
in schaduwen
van jaren geleefd…
DE DAHLIA'S
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
608 Het klopt toch
dat ze zich hier overdadig ontvouwden
onder jouw zorgzame handen
vanaf hun eerste knop jij
hun rijping volgde met
waren het liefdevolle ogen?
en ik menigmaal
op dat pad aan de zijkant ...
nog voor mijn lippen
woorden konden vormen
'niet hier spelen' riep jij alleen maar
als een getalenteerde bloemist
gaf je voedsel en…