4462 resultaten.
Ochtendkrant
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
1.918 bad mij wakker spat
dreunt de wereld op mijn mat
en dompelt mij in aardse zorgen
Ik lees van veel verterend vuur
van dode-mensen-landen
van weggeslagen stranden
ook van menig stervensuur
Vol blaren, derdegraads verbrand
krult mijn hart zich huilend krom
wil ik schreeuwen, maar blijf stom
door de koppen in de krant
Als ooit mijn toekomst…
Inscriptie
gedicht
3.1 met 22 stemmen
11.363 Wij meden de liefde
en lieten de tastzin,
schreven hooghartig
de toekomst af.
Zoek ons niet meer,
wij eisten voor alles verzekerd
een eigen piramide; daarin
een sober onvindbaar graf
----------------------------
uit: 'Liereman', 1996…
De hemel robijnrood,
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
1.469 heel erg stilletjes
was de avond
gevallen
starend in de verte
liep er 'n rilling over haar
rug
terwijl de zon
plaats maakte voor de
maan
kleurde de hemel robijnrood
over de rimpelloze
zee
glimlachend nam hij haar
in zijn armen
zoende hij teder in d'r
hals
keken zij samen naar de horizon
hun toekomst vurig
verlicht
voor…
voor vader
poëzie
3.3 met 41 stemmen
25.046 waar ben je nu op een klein ritje
in de vrolijke bries van een groene auto
of legde de dag haar handschoen
niet op een tafel waar schemering en
zachte genezing zeker zijn in de toekomst.…
over de brug
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.278 het is de laatse keer
als ik traag voortga
over de ijzeren brug
voel heel sterk
verdoofde blikken
in mijn verstijfde rug
het lukt mij niet
om terug zien
mijn lijf verbiedt
te keren
mijn hoop wil
alleen op
toekomst teren
naarmate ik verder schrijd
spant de licht gebogen brug
mij tot pijl van verwarring
een hand aan de overkant…
Herfststroom
netgedicht
4.0 met 24 stemmen
1.268 bomen legden zich neer
naast mij
en droegen de tijd
op het ademend mos
kon jij verstaan
hoe duizelend licht
woordenwind zeilde
in de hoogland schaduw
van de herfst
naar de lage duinen
onder de blauwe stroom
waar ik mijn ogen sloot
en in jouw leven lag
waar je danste en wervelde
een nest bouwde
de toekomst
van mijn verleden was…
Had ik maar
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.022 De toekomst een lach.
Het licht
klaart mijn vermoeid gezicht op,
vermengt met gevoelens
van goede voornemens.
de gekte van toen
werk ik weg uit mijn geest
stapels gedachten
worden geordend
goede behouden
slechte verbannen.
Had het al eerder moeten doen.
Het is net een tere zoen.
Willen, maar schrik hebben
van het onbekende.…
De overpeinzing
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
523 Ik droom en pieker over later,
we dartelen de toekomst in.…
denkbaar
netgedicht
4.0 met 17 stemmen
670 onvertakt
en dacht: misschien ben ik
één van hen, blijft de werkelijkheid
voorgoed achter me
op te dunne stelen, ongewild
door het licht
zonder middaguur, zonder reizigers
zonder te weten waar de wereld
begint
of misschien ben ik gewoon
een ogenblik
van de tijd vervreemd; tot drie gescheiden
ondenkbaar in alle uren
van toekomst…
Zomerbloemen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
501 haar liefde gesponnen
in een web
van tranen
kleine parels
aan zijdezachte draden
verweven
haar zinnen
de vrouw als uit porselein
gehouwen
staart naar de maan,
ze heeft zomerbloemen
in haar haren
gevlochten
in een krans
haar dromen gebroken
maar ze koestert geen haat
in haar ogen
ligt de hoop van de
toekomst
die ze toevertrouwt…
geef hem
hartenkreet
3.4 met 10 stemmen
2.817 Morgen proosten op de toekomst.…
3-éénheid
hartenkreet
3.0 met 9 stemmen
1.190 LIEFDE
Ik zweefde niet...maar vloog
ik barstte niet...maar boog
Ik schreef niet...maar briefde
omdat ik wist....dit is Liefde
Wie op deze 3 kan vertrouwen
kan een sterke toekomst bouwen.…
love is in the air
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.183 Ik hoop dat je na een tijdje mijn liefde ziet
en dat je het zult beamen,
zodat ik na deze dagen vol verdriet
een toekomst voor ogen zie met ons samen.…
Lieve oude zwaan
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
5.575 wat je wil dat weet je goed
een lach, een traan
je weet wat er toe doet
slechts 5 decennia jong
denkend aan het verleden
oud nabij in de toekomst
bewust van het nu
steeds bewust van het heden
wie je bent
dat weet je goed
die lach, die traan
je weet wat ertoe doet
ach,
lieve zwaan
lieve "oude" zwaan
pluk de dag,
lang leven…
Kousenvoeten
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
572 liet je niet vangen
in een web van woorden
die ik hoorde en vergat
terwijl je sprak, verbond
de weerstand van de wereld
met de morgenstond, zag de
ringen om de sterren zingen
in het mededogen van het
innerlijke kind, las de
regenbogen in de bedroefde
ogen van nooit geproefde
kleuren, schoonheid herneemt
z’n loop, die hoop en toekomst…
Oud stof, nieuwe vergezichten.
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
738 plaatsgemaakt
voor nieuwe vergezichten
Als storende ruis
is verdwenen uit mijn hoofd,
en vervangen door jouw lied
Als samengeknepen ogen
weer opnieuw
kleuren proeven,
jouw geuren voorgoed
bij mij vertoeven
Als de hand die jij me toesteekt
deze keer de echte zal blijken te zijn,
en dat weet ik zeker
Dan gaan wij
een nieuwe toekomst…
Soms denk je
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
937 In je kinderjaren lijkt de toekomst zo mooi,
Maar wat een teleurstelling als de werkelijkheid anders is.
Wie had dit ooit durven dromen,
Dat je weg niet over rozen gaat.
Al lijkt je weg zo donker,
Ooit komt er voor jou een ommekeer.
De donkere tunnel opent zich,
Het heldere licht schijnt je toe.
De takken en bomen zijn weg,
Je mag leven!…
het verharde licht
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
536 schrijf je dan nog in de taal van liefde
of doe je, geveld, je dromen dicht
windverloren door al wat griefde
in de magerte van dit vergezicht
zal winter koude stemmen brengen
een rouwband dragen rond de maan
of wil je het noodlot met de nacht verlengen
omdat ook de dood verlangt naar een bestaan
hier en nu
en in alles wat op de toekomst…
So wiert dat landt reyn wit end klaer
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
676 De toekomst was een duister gat en wegdromen
verrukkelijker dan studeren.
ontzagwekkend
boven binnenstadsdaken
een zwenkend eskader
duiven: het spat van ze af
zilverwit en geelgroen goud
meneer jeronimo 11
foto: erwin haasnoot
http://bit.ly/ijB9YC…
nabestaand
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
635 niet welk
of wanneer de woorden
zijn ondergegaan
winter kwam, vele keren
ook vanuit de binnenkant
en op lente
met een zwart, zwermend geluid
het sterven was nooit
vogellicht, zei je, weerloos tussen blauw;
dagen
en nachten
genoeg om het leven te vergeten
dat als een bedelkind vruchteloos op zoek ging
naar een beeltenis van toekomst…
Moeder Aarde
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
514 Als zij jong is – laat haar bezinken
en gewiegd worden als een
onnozel kind – bodem nog
ongerept in de voren van
zijn toekomst.
Mijn inzicht zal haar niet grijpen.
Zij zal het antwoord zijn op de
vraag die zij mij toekent –
hoe te overleven als zij er niet
meer zijn zal.…
Inpoldering
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
583 ergens spreekt de dood
de taal van een stilzwijgen, weliswaar
zonder zwoegende werkers die het Wad
trachten te temmen in een veelvoud van handen
het Wad stierf bijna in de spiegel van rotte palen
die de ruimte kleineerden om de passen
die ze schreed te haken op wat nu een
groen begrazen veld lijkt te wezen
geen toekomst in de wolken of…
de dag verlaten
netgedicht
3.6 met 30 stemmen
1.183 je zal het met zijn woorden moeten doen
met de beelden door hem
achtergelaten
en ergens op een stille stek
waar leven begint
misschien nog in zichzelf gekeerd
waar de dingen van de dag
je naar de toekomst
zullen wijzen
daar zal hij zijn
en steeds zal hij wederkeren
blijven
wie hij was
in jou zelf, in de sporen van de aardse
dagen…
Beloofd!
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.436 mijn lichaam
doen wat je wilt
maar mijn geest krijg
je niet zomaar te pakken
die is onderweg
wellicht al ver weg
Maar als je
in mijn geest handelt
treed ik weer even in
als je dan naar mijn lichaam kijkt
voel je weer m'n aanwezigheid
en ik die van jullie
dan nemen we repectvol wederzijds afscheid
in mijn en onze geest
tot onze toekomstige…
Gedichtendag 2012
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
506 men schrijft
zo’n tienduizend jaar
poëzie naast verslagen
verslagen poëzie
het woord is altijd sterker gebleken
geschiedenis, lyriek, epiek, liefde, dood…
het was en geeft ons de toekomst
wie anders dan de dichter
kan verhalen over oerknal
een bezoek aan blauwe maan
springen door meanderend water
de o zo tedere eerste zoen?…
Lieve Mama.
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
1.696 Woorden schieten te kort,
ik weet niet
wat ik zeggen moet,
en ik weet dat m'n tranen
in de toekomst
niet van vreugde zullen zijn.…
Waterdicht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
657 Zomerkoelte doorklieft, doorregen
van een toekomstig onvergeten.
Golven in eindeloze stromen
die van geen wijken weten.
Samen knijpen ogen broederlijk
de gemarmerde leden strak en stijf.
Het is de stormvloed die zich bevrijd
uit het kwetsbaar verkrampte lijf.
Met een kreet van verlossing
dooft het vuur van het gevecht.…
vragen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
753 En mocht u voor de toekomst
een vers van mij verlangen,
vertel mij gauw voordat
de lier wordt opgehangen.
Psalm 137:2…
Potentiële energie
gedicht
3.0 met 1 stemmen
4.612 Zie mij dan hier in de fleur
van mijn bestaan: op deze top lacht
de toekomst me toe. Hoeveel kan ik
niet verwezenlijken, als lucifers al die
bomen doen knappen, huizen vernielen,
rivieren een andere kan doen uitgaan.
Het ontbreekt me alleen aan een duwtje:
aarde die beeft, bliksem die inslaat.…
Tegelijkertijd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
554 In de brief die jij nooit schreef
is het heuvellandschap groener
dan de polders van onze jeugd
alsof een vreemde mijn bestaan volgt
beamen we de doodse stilte
in het nachtrijk zonder dromen
tegelijkertijd zijn we niet samen
door stormen uit elkaar gegroeid
in een dagboek zonder toekomst
we volgen de rivier zonder wanhoop
onder het maanlicht…