9250 resultaten.
Het sterven van mijn ik.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
582 Eeuwen oude zinnen glijden aan mijn zijn voorbij,
onhoorbaar in de uitgestrekte stilte,
op het zachte ritme van mijn innerlijke stem.
Nog nooit werd ik zo diep gehoord
en gingen woorden zwiepend zwijgen,
als twijgen tastend in de lucht,
om plots stil te hangen
in het voorbij zwaaiend moment van sterven,
het 'sterven van mijn ik ' !…
De stilte en de dood
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
679 hemel te staan
ik huilde zacht, daar ik aan jou dacht
In ijzige stilte woekerde een woord;
die toezegging jou nooit te vergeten
Ik riep je, en wachtte op je antwoord
jij die altijd in mijn hart had gezeten
Met roestige woorden wees je mij af
met koude letters, in venijn gedoopt
Besef jij dat ik jou dadelijk al vergaf
schoon mij ‘t innerlijk…
Vroeg weduwe
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
570 (voor Irene Maud Lentz)
Je was nog geen jaar getrouwd, toen
je op je dertigste wreed weduwe werd,
als een manische werkte je met katoen,
innerlijk was je een neergeschoten hert.…
Depressieve schoonheid
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
544 (voor Jiah Khan)
Je bent in Londen opgegroeid,
je wilde actrice in India zijn,
volop door je roots geboeid,
ver weg van je innerlijke pijn.
Je werd een ster in Bollywood,
maar in de liefde ging het mis
en dat gaf je een sombere mood,
grenzend aan suïcidale droefenis.…
Teoreties
gedicht
3.8 met 4 stemmen
2.392 Ik ken die mij herkent: innerlijke fotografie.
Onder het knippen van mijn pupil gaat het doodste beeld leven.
Maar het beeld dat spreekt spreekt met uw mond: ik wórd gesproken.
En ik geloof erin omdat ik het geschreven heb.
-------------------------------
uit: Konkrete poëzie (1962)…
Doodstil bij jouw graf
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
758 kerkhof
geluiden klonken flauw, van ver
Samen bereisden we dit doolhof
en nu bewoon jij een verre ster
Het was doodstil op je rustplek
een enkele uil kraste in het bos
Ik leun maar even tegen het hek;
mijn gedachten laten je niet los
‘t Was doodstil, nabij elke steen
geen zuchtje wind ademde nog;
Ik zat stil reeds dagenlang alleen
nee, innerlijk…
Geloven doe ik niets als slechts in mijns
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.495 Geloven doe ik niets als slechts in mijns
Diepst-innerlijke voelens Algemeenheid,
Die niet voor niets zo jammerlijk weg heen zijt
In eignen Zijn's, door niets aantastbare Eenheid,
Maar boven alles in God-zelf, die Zijns
Al-oppermachtiglijkste Wils geween leit
In dit arm kind, dat niets dan iets heel reins
Bedoelt tegenover al die…
De vergankelijke kosmos
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
434 Deze cultuur bloeit het lichaam open
Met een hart dat is gesloten
De body glanst met goud bespoten
Webben rond vermolmend hout
Roerloos tot de dood zo oud
Waar de tuinheer niet kan snoeien
Kan geen lelie open bloeien
Waar geheid de tijd de pijn van voelt
‘t Bloed gekoeld waar woede innerlijk woelt
Hangt in een mist van tranen
Rotte…
Spoorstraat, Gouda
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
552 Zij kijkt verloren naar de fotograaf,
die zojuist nog in het koffiehuis zat,
hij vindt haar hoed en jurk zo gaaf,
zegt hij nog een keer voor de mooie kaart,
terwijl haar mand alsmaar zwaarder voelt
en zij somber naar dat apparaat staart,
wordt haar innerlijk lijden niet aangevoeld.…
Het Boek is Uit
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
486 het boek is uit
het verhaal verteld
er heeft naar verluidt
een lach geglommen
een traan geweld
en jij bent nu net
als eerder die boom
zonder genade geveld
emoties zullen ooit
langzaam verstommen
het boek is dan wel dicht
het verhaal gelezen
maar elk boek verdiept
schenkt je innerlijke wezen
weer iets meer licht
het boek is gesloten…
Koester, koester mij
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
489 mijn litteken
Koester mij, koester mij
laat mij voelen en voelen
dat jij er bent, jij er bent
Het is niet mijn huid die ik week
in bad, het zijn mijn spieren
en mijn ziel, warm en soepel
moeten ze zijn om mijzelf
mijzelf overeind te houden
Koester mij, koester mij
laat mij voelen en voelen
dat jij er bent, jij er bent
Hoeveel innerlijke…
Binnenzicht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
247 niet in bezit of namen
niet in dagen zonder pijn
maar in hoe wij, stil en samen
met ons eigen kijken zijn
Een regenbui kan zacht verstoren
of de aarde vruchtbaar maken
hetzelfde water — anders horen
in de ziel die wij aanraken
Wie leert zien met milde ogen
vindt in schaduw ook het licht
want de wereld, onbewogen
buigt zich naar ons innerlijk…
in ontkenning
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
163 ontwrichten van gewichtloze
herinneringen brengt de dichter
telkens verder dan het eindpunt
dat statig als een verticale horizon
de vleugelreizigers met hun gevederde
dromen verwelkomt met een nederig
buigend gebaar gericht aan de toekomst
evenwichtigheid is slechts een ingeslopen
idee van een onbekende materie, de schuine
klanken van het innerlijk…
ook nu is het morgen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
174 natuurlijk is doorzetten ontegenzeggelijk nodig
maar per saldo wordt alles door het innerlijk gedragen
als dat kan steunen op vertrouwen, met minder ruis
dan is “geweld” overbodig en voel ik dat het inzicht
zich allengs aan een vrijer ademen durft te wagen;
het kan of wil kennelijk weer bouwen
aan een vernieuwend thuis
.…
De giraf en de poolbeer
hartenkreet
4.2 met 16 stemmen
1.756 hèhè zei de leeuw
en gaf een grote geeuw
de rust keerde weer
en iedereen legde zich te rusten neer…
De zee
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.010 De zee
Een plek om even stil te zijn
De zee
Die rust geeft om jezelf te zijn
De zee
Het symbool van kracht
De zee
Die jouw meeneemt in de branding
Die boosheid en angst vertaald in de bruisende golven
De zee
Brengt je weer tot rust en kalmte bij het keren van het tij...…
voor mijn moeder
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
2.466 Ik stuur je een berichtje
via dit gedichtje
het is 25 jaar geleden
dat jij bent overleden
die kerst vergeet ik nooit meer
alles veranderde in één keer
wat voelde ik een pijn
nooit meer praten of even bij je zijn
wij waren ons ervan bewust
dat je toe was aan je rust
en deze rust heb je verdiend
ik weet dat je van boven op ons toeziet
lieve…
moedersziel
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.362 Dan rust….
Moeder lief
De rust is steeds weg
Verdriet tot in mijn nek
Een eigen stek,
Verrek.
Echter zo stil.
Wat ik niet wil
Niemand om me heen.
Wat fijn,
Hoort het te zijn.
Nee, pijn
Eenzaamheid
Maakt zo klein.
De roep naar jou is er.
Steeds.
Noch steeds te ver..
Moedersziel alleen
Alleen
Waarheen…..…
waterlander
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
546 zwijg nu, zwijg en hoor het ruisen
het zachte ruisen van het blad
waarop ik voor de wind langs kwam
een korte tijd in stilte zat
nu ben ik thuis en zal ik rusten
vissen zag ik in duizendtal
meren, beken en rivieren
ik draaide in de waterval
ik kwam in zee, ik kwam in wolken
en regen bracht mij weer naar huis
nu rest mij rust, rest mij…
paradijs
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
551 er rusten mensen daar
uitgewaaierd over land en water
aan de ijsvogel kleven zomerkleuren
zelfs in winters, als de zilverreiger vliegt
langs de zwaluwwand zweeft leven
in de holle cirkels van vandaag, gebalanceerd
tot hoge ogen volgen
op de rondgang van de wind
mijn kind…
er rusten mensen daar, uitgewaaierd op het veld
niets doet nog…
Naspel van woorden
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
440 Vannacht rustte...
....jouw kus op mijn lippen
altijd poets ik mijn tanden
en spoel ik mijn mond rond
Gisteravond voor ik ging
liggen, heb ik slechts gedanst
Daarna ben ik gaan slapen
met jouw kus op mijn mond
Vannacht rustte...
....jouw kus op mijn lippen
in mijn droom kwam jij voorbij
Wij speelden en minden
Stilte werd voorafgegaan…
Binnenwereld...
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
516 Zachte diepe monotone klanken brengen het denken tot rust
en dragen naar het hoogste bereik van sereniteit,
waarin het wezenlijke zijn
samenvloeit met het volmaakt microkosmos geheel,
tot dat het harmonische beeld ook in het macrokosmische versmelt !
In dat eeuwigdurend lijkende stil-punt-moment
is dan nog slechts vredige rust mijn deel !…
vadersnaam
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
957 een naam rust in de lente
rozerode bloesemblaadjes
vormen een warme deken
het zaad ontspruit
de aarde wordt weer groen
mijn gedachten zijn nog bij toen
is het al vier weken?…
Kluizenaar
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
657 als rijk
overgegeven aan die schoonheid
dit was mijn koninkrijk
niet van de buitenwereld bewust
er school geen enkel gevaar
eindelijk rust
ik ben tenslotte een kluizenaar…
Wandelen door mijn hoofd
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
536 Als woorden en letters worden gewogen
Wordt de weegschaal serieus in overdrive gebogen
Ja het zijn soms gewichtige zinnen
Het is zoeken naar de draad en hoe te beginnen
Rust, ja rust zou een goed begin zijn
En ritmisch ademhalen werkt ook goed op ‘t brein.
Nu nog wat orde hier en daar.
Dat bakt onze gedachtencake gaar.…
Traagheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
518 Niet het lichaam dat rust, is haar prooi —
maar de ziel die zich stil laat verleiden,
die wegkijkt van wat werkelijk schuurt
en zich nestelt in lege bezigheden.
Je weet wat je moet doen, je weet het al lang,
maar je ogen dwalen naar schermen, naar spel.…
afscheid
hartenkreet
4.5 met 13 stemmen
2.879 voor mijn vader
Rust nu maar uit
je hebt je strijd gestreden
al je zorgen en verdriet
behoren nu tot het verleden
heriner mij niet in sombere dagen
heriner mij in stralende zon
hoe ik was toen ik alles nog kon…
Agenda
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
977 Bewijsstuk
van een
Gejaagde
Jacht
naar de eindstreep
waar aangekomen
je
te moe bent
- doodmoe -
om je lauwerkrans
met het lint
RUST ZACHT
in ontvangst
te nemen…
afdruk
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
900 barrevoets desnoods wil ik
zoeken tot aan de branding
die jouw schaduw schept
ik zal zandkorrels verslepen
en boetseren tot het gezicht
waar jouw ziel in rust…
Rijp voor ontdooiing - tanka
netgedicht
4.0 met 21 stemmen
920 ~~~
’s morgens tuur ik door
bevroren ruiten waar ik
’s middags zonnen zal
pas na oplossing van rijm
kom ik in de zon tot rust
~~~…