3533 resultaten.
monsterverbond
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
1.294 hij lacht in zijn
vileine vuist, de lust likt hem aan de baard
watertandend lokt hij haar van het rechte pad
blijmoedig zingt ze haar lied en wijst hem
de weg naar het stillen van tomeloze trek…
Doodgelopen, weg.
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
862 Enkel nog verschroeide stenen
langs het afgelegde pad
-héél de route liep verkeerd-
Daar is nu het licht verdwenen
blijft het voortaan koude nacht
maar hij had het zó geloofd
Waar eerst enkel zonnen schenen
kropen nu, hij zag het veel te laat
-door de liefde blindverdoofd-
slangen langs vermoeide benen
voelt hij de pijnen in zijn schenen…
Kai
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
1.112 Toch kan ik het niet laten, ik loop ons oude pad
Daar waar ik nu met jou zou lopen
als we meer tijd hadden gehad.
Ik kan je niet vergeten,
wat een waanzinnig mooie tijd.
In mijn hart ben je zo bij me,
ik mis je elke stap!
Nog steeds zie ik je lopen en kijk ik om
bij elke blaf.…
geef geest
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
675 er lopen geesten door mijn hoofd
raar waar en altijd iets beloofd
dat ze waken over mij
ze zingen liedjes in de nacht
geven een teken af en toe
een lach en nieuwe kracht
er lopen geesten op mijn pad
draaien aan mijn fantasie
gek zot tot de laatste dag
ze praten soms in mijn aanwezigheid
nooit afwezig tot de laatste stand
van water tot aan…
de laatste heldenjaren
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
615 de plassen in het woud
zijn wat minder helder
hun diepte eerder ondiepte
en het spat niet meer zo hoog
als toen hij als kleine uk
zijn lijf erin liet landen
op ontdekkersvoetjes met
beslijkte kindsandaaltjes
het pad waarop vandaag
de oude grijsaard schuifelt
is geharkt en uitermate droog
met afgeschermde en versleten randen
om de dieren…
Natuurlijke historie
gedicht
3.1 met 18 stemmen
11.150 Er was eens een tuin, een lusthof met
onaanraakbare bomen,
een pad vervoerde een kar, geladen met boeren,
vervolgens een koets met dichters en denkers,
een koets met geleerden, techneuten en klerken,
daar achteraan een wagen vol tweedracht en
twijfel.…
een schenkende natuur
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
617 lente lente lente
Deo Volente
dan springen de knoppen open
nog sterker
ik zie ze al
het groen
ontworstelt zich
aan cocons
in verlengde vingers
van uitgestoken armen
dik en dun
lang en kort
sprietig
of uibollig
*
ik trap in hondenpoep
vers gelegd
op paden die door
de nieuwe toekomst
slingeren
met een reuk
zo pril…
De tijd even vergeten…
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
631 Mijn weg eindigt
bij de hoge populier,
die staat te wuiven
waar de wereld begint,
de tijd vergeten in het
laatste schoolkwartier,
vliegerpapier versleten
in een straffe tegenwind,
verwaaide jaren vol
geheimen, liet zich de
toekomst niet raden,
voorspellende tekens
zijn niet te rijmen, in
de tweespalt van de
ongeplaveide paden,…
Tuin
gedicht
2.8 met 18 stemmen
7.532 Men graaft in mij en dekt me
toe, snoeit waar ik te uitbundig doe, een pad
is krappe oversteek naar wegen waar ik niet
van weet; mijn rand is daar slechts
mee gemoeid. Geblinddoekt door de heggen
en het huis, voed ik de luizen op
de rozenstruik, laat vogels vliegen
van mijn vingertoppen, de egel scharrelt
in de schemer langs mijn huid.…
als je ’t wilt horen
hartenkreet
3.3 met 12 stemmen
1.869 als je ’t wilt horen
zou ik je zeggen vannacht
dat tijd nooit vergaat, helderheid nooit wegvloeit
uit het hart van het licht; dat wij verder leven
in de herinnering als woorden op andere lippen
en zeggen dat het vergeten niet groeit noch de stilte
op eenzame straten; dat het dagelijkse vuur
alles verbrandt, paden niet verdwijnen
er altijd…
Uch
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.108 kunnen wij
opgesloten blijven
aangezien wij gemaakt zijn
om te vliegen
vliegensvlug
uch uch uch
zzz
mug
slaapt
slaapt
zzzz
mug ga af
zo maf
zuig het bloed uit mij lichaam
en de slang
gang
licht
gang
eind
luch
eind
pad
ga
en wacht
nooit meer op
het eind
dat komt
ooit
uch
uch
uch
luch
geen oogst dit jaar
alleen maar
staan…
Vaarwel kerkhof
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
633 (voor Lucebert)
Ik zie het lege pad,
de keurige graven
met hier en daar
een oude bloem.
De doodgraver rolt een sjekkie
bij een pas gedolven graf. Hij
fluit een wijsje zonder ritme
of gevoel. Hij groet me alsof
ik een feestpark betreed. Ik
knik hem somber toe, zo doe ik
dat met rouw en daarbij hij
lijkt in trouwe dienst.…
Doodlopende weg
netgedicht
3.4 met 27 stemmen
1.104 torenkap
de zwartjassen lijken hier te horen
als winter weer een glazen offer schenkt
aan sloten waar reigers onverdroten
naast het stille van de dood die wenkt
zweven tussen hoop en niet geschoten
weet ik, dit is geen oord voor duiven
waar kinderen met de tijd zijn gevlogen
op zoek naar ranken vol zoete druiven
is de draad gebroken, het pad…
Nieuw Begin
hartenkreet
2.1 met 94 stemmen
7.086 Nieuw Begin
Het Einde is voor Ons in Zicht …
Het Einde van het Oude …
Een Nieuw Begin dient zich aan …
Een Begin van het Nieuwe …
De Dag voor ons breekt nu snel aan …
Onze Verbintenis, de Hemel Binnengaan …
Als een nieuw geboren Mens …
De Ontmoeting op Hetzelfde Pad …
Vanaf die Tijd heb ik je Liefgehad …
Dit Moest gebeuren, voorbestemd…
Tanen
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
607 mijn lederenhuid weerstaat
de volmaaktheid van mijn dromen, het pad
dat me drijft langs opgedroogde vennen
en afgegraven wierden voedt mijn gedachte
met zinnen die ik niet wil spreken
het zijn slechts grauwe kleuren
die het sterven bespoedigen
in een lichaam dat zijn adem
sprokkelt in een
wereld die de zijne niet is
het doel…
Speciale momenten
hartenkreet
3.3 met 18 stemmen
2.263 Er zijn van die speciale momenten
vaak zo aan het eind van het jaar
juist dan voel je zo het gemis
van het samenzijn bij elkaar
Nooit meer die woorden kunnen zeggen
mijn schat ik hou zoveel van jou
maar de tijd is voorbij gegaan
leef je verder zonder man of vrouw
Toch mag je van nieuw geluk genieten
hopelijk komt het eens op je pad
de…
Ratio en Emo
hartenkreet
4.1 met 19 stemmen
3.741 Krijgen ze het eens zwart op wit
Bewandelen ze het pad naar hun verschil
Of naar het klokhuis dichter bij met pit
Op een dag als de klok voor hen luidt
Zijn ze samen bruidegom en bruid
Ik zie het naar verloop van tijd
Trekken Ratio en Emo gezamenlijk ten strijd
Zodra het verstand het gevoel begrijpt
Is er bij hem iets gerijpt
Zij…
PANGA LINGUA
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
466 Er wordt gepaaid, gesnaterd en gedoken
En tussen gras, koolzaad en fluitenkruid
Brengen de padden hun verhalen uit
Een man, een zij, een speer daarin gestoken
Een graf in een spelonk, ogen, gebroken
Een Bijbelse historie naar verluidt
In mij ontstaat een zeer vertrouwd geluid
Zeer lange tijd was ik ervan verstoken
Daar juicht een toon, daar…
WANDELING
poëzie
3.6 met 8 stemmen
2.008 In eenzaamheid langs hakkelige paden
Die lopen waar de kleine heesters staan,
Als kinderen die de verrassing wachten,
Peinzende stille werker is gegaan
En hoort het kiemen der gestorte zaden...
En in zijn hart het zingen der gedachten.
-----------------------------------------
uit: Liederen van huisvlijt (1917)…
Boven het land
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
457 Opgenomen rustgevoel met gesloten ogen
of lichte veders mijn hersenen masseren
roep het zelfs soms op en kan waarderen
hoe heerlijk alles is in liefde te geloven
het groen nog groener is als ik zou wensen
bloemen zien te kleuren in hun kleur
zwemen dennen in het bos hun zachte geur
de paden dragen zonlicht zonder mensen
als ik mij laat…
Rusteloos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
588 Heerst er rust in mijn vermoeidheid
Heerst er strijdlust in mijn verzoening
Komen mensen nader als ik hen vermijd
Is er afdoende waardering te vinden als genoegdoening
Is er een wezenlijk doel in mijn ademhaling
Komen eenzame zielen op mijn pad zodat ik hen inwijd
Is de achterlijke wereld me liever niet kwijt
Zijn mijn woorden sterk genoeg…
Perpetuum mobile zoektocht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
491 In lijnen loop ik mijn weg
over deze aarde
zoekend de rechte baan
maar kom mijzelf dikwijls tegen
daar paden in cirkels gaan
volg mijn leven in hoeken
donker uit het licht
blijf stug in schaduw zoeken
naar zonneschijn en evenwicht
geen wegen lopen recht,
noch krom door vlakten of bergen
en langs de waterkant
kan niet de stroom verbergen…
DE TEST VAN HET LEVEN
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
798 rijper inzicht
maar wetmatigheid
is niet van te voren bepaald
verandering is altijd mogelijk
zo zal jouw terugval
juist stijging betekenen
jouw grootste goed
jouw grootste kwaad
maar de waarheid
ligt opgesloten
in jouw geestelijke vaardigheden,
die in uitbundigheid
de muziekinstrumenten van het leven
zullen bespelen
zo gaat jouw pad…
Bewegende grenzen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
701 tussen tochtige muren
zeker ook onder het blauw
een glimlach in de zon
waar men ademt tussen
keuze en leuzen
van verzamelde levensbrokken
de verjaagde mens
of juist de gekozen eigen weg
vertaald in unieke kleuren van bestaan
die in geest en lijf
zweven van wens naar grens
en ogen
gedreven door de ziel
het zoekend pad…
De abdicatie
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
806 al jaren trekken Wij van Willem Drees
op vorstelijke vleugels vloog de tijd
dan komt de dag, ook voor de majesteit
dat zij kan zeggen: basta ... klaar is Kees
mijn jongen, heb geen last van hoogtevrees
je pad heb ik met liefde geplaveid
na 45 jaar geborgenheid
mag jij beginnen aan je eigen race
vertrek nu uit het dorpse Wassenaar
en laat…
Fluistering
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
648 In afstanden die steeds verwijden is er als
kosmisch feit dat elke brug er één is van hoop
wanneer zelfs het plat getreden pad weer slijt
in een fluistering die helder schijnt.
Als het grote verhaal verdwijnt met een kus
in duizelingwekkende details is er steeds
die korrelgraan met als uitkomst brood
in een fluistering waarop alles wacht.…
O Rijn
poëzie
3.0 met 3 stemmen
1.641 Gelijk daarginds de landelijke dreven,
De paden over heide en door het woud,
Zo hebt ook gij verrijkt mijn kinderleven
Met tal van vreugden, die ik nog behoud.
Ge vloeit van verre bron naar verre zee,
Bevrucht de landen en verwekt de steden,
En langs uw oevers tieren mens en vee.…
oktober
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
655 nóg zindert zomer
door mijn lijf
wat niet de herfst
verhindert
zich al te laten horen
met sporen van
verkleuring
met gras vertrapt door
zomergasten
met pas ontdekte paden
een paddenstoel geeft
smoel aan zachte
plekjes in het bos
waar mos wacht op de
warme deken van
gevallen blad
opdat we zullen weten
dat oktober
transformeert en…
Decemberlicht
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.555 Koppig dus
verbeten
Echter volko-
men, zeer terecht
staan wij stil
bij het leven
Bewandelen
de paden die wij
moeten gaan
hoewel wij soms
best váák misschien
geconfronteerd
worden met pseu-
do profeten…
Aan het zicht onttrokken
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
503 Er is:
geen weg,
geen pad,
enkel een spoor.
In de bodem van mijn bestaan, ben Jij de grond die mij draagt.
Aan het zicht onttrokken, door de opwaartse blik.
Groen als gras ben ik.
Zo aan het begin van het begin.
De diepte kan ik niet zien.
Jij die mij weet te ont-roeren.
Jij die je aan mij ont-hult.
Ik koester Jou.…