Alle inzendingen over pad

3533 resultaten.

Sorteren op:

monsterverbond

netgedicht
2.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.294
hij lacht in zijn vileine vuist, de lust likt hem aan de baard watertandend lokt hij haar van het rechte pad blijmoedig zingt ze haar lied en wijst hem de weg naar het stillen van tomeloze trek…

Doodgelopen, weg.

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 862
Enkel nog verschroeide stenen langs het afgelegde pad -héél de route liep verkeerd- Daar is nu het licht verdwenen blijft het voortaan koude nacht maar hij had het zó geloofd Waar eerst enkel zonnen schenen kropen nu, hij zag het veel te laat -door de liefde blindverdoofd- slangen langs vermoeide benen voelt hij de pijnen in zijn schenen…
Peterdw.3 oktober 2008Lees meer >

Kai

hartenkreet
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.112
Toch kan ik het niet laten, ik loop ons oude pad Daar waar ik nu met jou zou lopen als we meer tijd hadden gehad. Ik kan je niet vergeten, wat een waanzinnig mooie tijd. In mijn hart ben je zo bij me, ik mis je elke stap! Nog steeds zie ik je lopen en kijk ik om bij elke blaf.…
Iddo Krips20 november 2008Lees meer >

geef geest

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 675
er lopen geesten door mijn hoofd raar waar en altijd iets beloofd dat ze waken over mij ze zingen liedjes in de nacht geven een teken af en toe een lach en nieuwe kracht er lopen geesten op mijn pad draaien aan mijn fantasie gek zot tot de laatste dag ze praten soms in mijn aanwezigheid nooit afwezig tot de laatste stand van water tot aan…

de laatste heldenjaren

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 615
de plassen in het woud zijn wat minder helder hun diepte eerder ondiepte en het spat niet meer zo hoog als toen hij als kleine uk zijn lijf erin liet landen op ontdekkersvoetjes met beslijkte kindsandaaltjes het pad waarop vandaag de oude grijsaard schuifelt is geharkt en uitermate droog met afgeschermde en versleten randen om de dieren…

Natuurlijke historie

gedicht
3.1 met 18 stemmen aantal keer bekeken 11.150
Er was eens een tuin, een lusthof met onaanraakbare bomen, een pad vervoerde een kar, geladen met boeren, vervolgens een koets met dichters en denkers, een koets met geleerden, techneuten en klerken, daar achteraan een wagen vol tweedracht en twijfel.…

een schenkende natuur

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 617
lente lente lente Deo Volente dan springen de knoppen open nog sterker ik zie ze al het groen ontworstelt zich aan cocons in verlengde vingers van uitgestoken armen dik en dun lang en kort sprietig of uibollig * ik trap in hondenpoep vers gelegd op paden die door de nieuwe toekomst slingeren met een reuk zo pril…

De tijd even vergeten…

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 631
Mijn weg eindigt bij de hoge populier, die staat te wuiven waar de wereld begint, de tijd vergeten in het laatste schoolkwartier, vliegerpapier versleten in een straffe tegenwind, verwaaide jaren vol geheimen, liet zich de toekomst niet raden, voorspellende tekens zijn niet te rijmen, in de tweespalt van de ongeplaveide paden,…
pama23 april 2009Lees meer >

Tuin

gedicht
2.8 met 18 stemmen aantal keer bekeken 7.532
Men graaft in mij en dekt me toe, snoeit waar ik te uitbundig doe, een pad is krappe oversteek naar wegen waar ik niet van weet; mijn rand is daar slechts mee gemoeid. Geblinddoekt door de heggen en het huis, voed ik de luizen op de rozenstruik, laat vogels vliegen van mijn vingertoppen, de egel scharrelt in de schemer langs mijn huid.…
Hester Knibbe28 november 2020Lees meer >

als je ’t wilt horen

hartenkreet
3.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.869
als je ’t wilt horen zou ik je zeggen vannacht dat tijd nooit vergaat, helderheid nooit wegvloeit uit het hart van het licht; dat wij verder leven in de herinnering als woorden op andere lippen en zeggen dat het vergeten niet groeit noch de stilte op eenzame straten; dat het dagelijkse vuur alles verbrandt, paden niet verdwijnen er altijd…
sunset11 juni 2009Lees meer >

Uch

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.108
kunnen wij opgesloten blijven aangezien wij gemaakt zijn om te vliegen vliegensvlug uch uch uch zzz mug slaapt slaapt zzzz mug ga af zo maf zuig het bloed uit mij lichaam en de slang gang licht gang eind luch eind pad ga en wacht nooit meer op het eind dat komt ooit uch uch uch luch geen oogst dit jaar alleen maar staan…

Vaarwel kerkhof

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 633
(voor Lucebert) Ik zie het lege pad, de keurige graven met hier en daar een oude bloem. De doodgraver rolt een sjekkie bij een pas gedolven graf. Hij fluit een wijsje zonder ritme of gevoel. Hij groet me alsof ik een feestpark betreed. Ik knik hem somber toe, zo doe ik dat met rouw en daarbij hij lijkt in trouwe dienst.…
Joanan Rutgers21 september 2009Lees meer >

Doodlopende weg

netgedicht
3.4 met 27 stemmen aantal keer bekeken 1.104
torenkap de zwartjassen lijken hier te horen als winter weer een glazen offer schenkt aan sloten waar reigers onverdroten naast het stille van de dood die wenkt zweven tussen hoop en niet geschoten weet ik, dit is geen oord voor duiven waar kinderen met de tijd zijn gevlogen op zoek naar ranken vol zoete druiven is de draad gebroken, het pad…
Hanny13 februari 2010Lees meer >

Nieuw Begin

hartenkreet
2.1 met 94 stemmen aantal keer bekeken 7.086
Nieuw Begin Het Einde is voor Ons in Zicht … Het Einde van het Oude … Een Nieuw Begin dient zich aan … Een Begin van het Nieuwe … De Dag voor ons breekt nu snel aan … Onze Verbintenis, de Hemel Binnengaan … Als een nieuw geboren Mens … De Ontmoeting op Hetzelfde Pad … Vanaf die Tijd heb ik je Liefgehad … Dit Moest gebeuren, voorbestemd…
szabor11 juni 2010Lees meer >

Tanen

netgedicht
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 607
mijn lederenhuid weerstaat de volmaaktheid van mijn dromen, het pad dat me drijft langs opgedroogde vennen en afgegraven wierden voedt mijn gedachte met zinnen die ik niet wil spreken het zijn slechts grauwe kleuren die het sterven bespoedigen in een lichaam dat zijn adem sprokkelt in een wereld die de zijne niet is het doel…
elze1 augustus 2010Lees meer >

Speciale momenten

hartenkreet
3.3 met 18 stemmen aantal keer bekeken 2.263
Er zijn van die speciale momenten vaak zo aan het eind van het jaar juist dan voel je zo het gemis van het samenzijn bij elkaar Nooit meer die woorden kunnen zeggen mijn schat ik hou zoveel van jou maar de tijd is voorbij gegaan leef je verder zonder man of vrouw Toch mag je van nieuw geluk genieten hopelijk komt het eens op je pad de…
Moeke22 december 2010Lees meer >

Ratio en Emo

hartenkreet
4.1 met 19 stemmen aantal keer bekeken 3.741
Krijgen ze het eens zwart op wit Bewandelen ze het pad naar hun verschil Of naar het klokhuis dichter bij met pit Op een dag als de klok voor hen luidt Zijn ze samen bruidegom en bruid Ik zie het naar verloop van tijd Trekken Ratio en Emo gezamenlijk ten strijd Zodra het verstand het gevoel begrijpt Is er bij hem iets gerijpt Zij…
Henk5 maart 2011Lees meer >

PANGA LINGUA

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 466
Er wordt gepaaid, gesnaterd en gedoken En tussen gras, koolzaad en fluitenkruid Brengen de padden hun verhalen uit Een man, een zij, een speer daarin gestoken Een graf in een spelonk, ogen, gebroken Een Bijbelse historie naar verluidt In mij ontstaat een zeer vertrouwd geluid Zeer lange tijd was ik ervan verstoken Daar juicht een toon, daar…

WANDELING

poëzie
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.008
In eenzaamheid langs hakkelige paden Die lopen waar de kleine heesters staan, Als kinderen die de verrassing wachten, Peinzende stille werker is gegaan En hoort het kiemen der gestorte zaden... En in zijn hart het zingen der gedachten. ----------------------------------------- uit: Liederen van huisvlijt (1917)…

Boven het land

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 457
Opgenomen rustgevoel met gesloten ogen of lichte veders mijn hersenen masseren roep het zelfs soms op en kan waarderen hoe heerlijk alles is in liefde te geloven het groen nog groener is als ik zou wensen bloemen zien te kleuren in hun kleur zwemen dennen in het bos hun zachte geur de paden dragen zonlicht zonder mensen als ik mij laat…

Rusteloos

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 588
Heerst er rust in mijn vermoeidheid Heerst er strijdlust in mijn verzoening Komen mensen nader als ik hen vermijd Is er afdoende waardering te vinden als genoegdoening Is er een wezenlijk doel in mijn ademhaling Komen eenzame zielen op mijn pad zodat ik hen inwijd Is de achterlijke wereld me liever niet kwijt Zijn mijn woorden sterk genoeg…
D.R. Korthof21 augustus 2012Lees meer >

Perpetuum mobile zoektocht

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 491
In lijnen loop ik mijn weg over deze aarde zoekend de rechte baan maar kom mijzelf dikwijls tegen daar paden in cirkels gaan volg mijn leven in hoeken donker uit het licht blijf stug in schaduw zoeken naar zonneschijn en evenwicht geen wegen lopen recht, noch krom door vlakten of bergen en langs de waterkant kan niet de stroom verbergen…

DE TEST VAN HET LEVEN

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 798
rijper inzicht maar wetmatigheid is niet van te voren bepaald verandering is altijd mogelijk zo zal jouw terugval juist stijging betekenen jouw grootste goed jouw grootste kwaad maar de waarheid ligt opgesloten in jouw geestelijke vaardigheden, die in uitbundigheid de muziekinstrumenten van het leven zullen bespelen zo gaat jouw pad…
HANS UDING19 september 2012Lees meer >

Bewegende grenzen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 701
tussen tochtige muren zeker ook onder het blauw een glimlach in de zon waar men ademt tussen keuze en leuzen van verzamelde levensbrokken de verjaagde mens of juist de gekozen eigen weg vertaald in unieke kleuren van bestaan die in geest en lijf zweven van wens naar grens en ogen gedreven door de ziel het zoekend pad…

De abdicatie

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 806
al jaren trekken Wij van Willem Drees op vorstelijke vleugels vloog de tijd dan komt de dag, ook voor de majesteit dat zij kan zeggen: basta ... klaar is Kees mijn jongen, heb geen last van hoogtevrees je pad heb ik met liefde geplaveid na 45 jaar geborgenheid mag jij beginnen aan je eigen race vertrek nu uit het dorpse Wassenaar en laat…

Fluistering

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 648
In afstanden die steeds verwijden is er als kosmisch feit dat elke brug er één is van hoop wanneer zelfs het plat getreden pad weer slijt in een fluistering die helder schijnt. Als het grote verhaal verdwijnt met een kus in duizelingwekkende details is er steeds die korrelgraan met als uitkomst brood in een fluistering waarop alles wacht.…

O Rijn

poëzie
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.641
Gelijk daarginds de landelijke dreven, De paden over heide en door het woud, Zo hebt ook gij verrijkt mijn kinderleven Met tal van vreugden, die ik nog behoud. Ge vloeit van verre bron naar verre zee, Bevrucht de landen en verwekt de steden, En langs uw oevers tieren mens en vee.…

oktober

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 655
nóg zindert zomer door mijn lijf wat niet de herfst verhindert zich al te laten horen met sporen van verkleuring met gras vertrapt door zomergasten met pas ontdekte paden een paddenstoel geeft smoel aan zachte plekjes in het bos waar mos wacht op de warme deken van gevallen blad opdat we zullen weten dat oktober transformeert en…

Decemberlicht

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.555
Koppig dus verbeten Echter volko- men, zeer terecht staan wij stil bij het leven Bewandelen de paden die wij moeten gaan hoewel wij soms best váák misschien geconfronteerd worden met pseu- do profeten…

Aan het zicht onttrokken

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 503
Er is: geen weg, geen pad, enkel een spoor. In de bodem van mijn bestaan, ben Jij de grond die mij draagt. Aan het zicht onttrokken, door de opwaartse blik. Groen als gras ben ik. Zo aan het begin van het begin. De diepte kan ik niet zien. Jij die mij weet te ont-roeren. Jij die je aan mij ont-hult. Ik koester Jou.…