2450 resultaten.
Al die dingen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
539 De geel-oranje bloemenzee
in jouw tuin
Je opknapbeurt boven,
de gordijnloze badkamer
Je schouders die aandacht
krijgen na zoveel gedaan
Ons praten op de bank
over een knuffel piemel
Hoe pluche kinderonschuld omhult
We uitkijken op vlinders
tussen de vlinderstruiken,
de vijver die rimpelt
door roze visjes,
een kikker zien zitten op…
ZOMERNACHT
hartenkreet
4.9 met 15 stemmen
1.134 Zilveren maanlichtt schijnt
over de witte rozenperken
en zet de tuin in een magisch licht
en van ver hoor ik muziek van gitaren
ergens wordt gefeest tot laat in de nacht…
en eindelijk valt dan een stilte
alsof de aarde alleen nog hemel is
alsof Iemand boven mij over dit alles waakt.…
Zalig Pasen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
542 zalig pasen
in een donkere koele
mediterrane tuin op
de helling van de
berg van calvarie
klonk het geroezemoes
van pratende mensen
die als vrienden aten na
het heetst van de zomerdag
een gezelschap vrienden
en volgelingen van de
gedachten van een
vrij land zonder bezetting
met oude rechten op
de geboortegrond sinds
het scheppingsverhaal…
IKEA, GROF VUIL
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
580 gesprek
Gesnotter van kinderen en hels geknars en
gekletter van schuivende stoelen en tafeltjes
Worstjes en ijsjes vluchtig worden verorberd
zo ook door mij, ook door mij: 2 stuks
De reis door de BLAUWE MUUR kan beginnen
Ik heb niets nodig maar wil mijn verleidingen toetsen
Na een lijdensweg door alle denkbeeldige vertrekken
van huis, tuin…
Tijdloze bloei
netgedicht
1.9 met 7 stemmen
502 In keizerlijke tuinen, omringd door schaduw en steen,
draagt elke bloem een verhaal van macht en sereniteit.
Geen stem verheft zich, toch roepen ze herinneringen op
aan een rijk dat bloeit en sterft, zoals de seizoenen zelf.
Hun dauw glinstert als een medicijn, teder en genezend,
alsof ze de pijn van de wereld met één druppel verzachten.…
Lentelicht
netgedicht
2.3 met 12 stemmen
527 Ik wandel traag door een tuin die
zich opent en sluit tegelijk, de geur van vochtige
aarde en lentelucht houden me stil. Er is geen verdriet in wat vergaat,
geen angst in wat komt, alleen het zachte weten: alles leeft op het ritme van loslaten.…
De reis van een vlinder
netgedicht
2.4 met 13 stemmen
688 Zacht als morgenlicht
zweeft een vlinder door de tuin
niets raakt ze echt aan
Ik beweeg door de aarde
zoals licht dat danst op rimpelend water,
raak alleen wat zichzelf wil laten raken — mijn breekbare
hart leest stilte als moedertaal en weet wat komt, nog vóór het is gezegd.…
IK BEN HONDSMOE EN DE SPULLEN ZAT!
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
490 Ik ben hondsmoe en de spullen zat
ik werk als een paard
met mijn eigen paard
met mijn eigen lijf en leden: vooral m'n handen
en bovenal vindingrijkheid
in het tillen, sjouwen en ordenen
van mijn volkstuinspullen en de tuin zelf
want het zijn m'n eigen spullen, mijn eigen volkstuin 'Casa Giulia'
uit een ver en kort verleden; gekocht 2008…
Het ritme van holbooggewas
netgedicht
2.8 met 11 stemmen
387 Als je de boel van het bolgewas,
het kruipende onkruid en struikgewas
zijn gang laat gaan
wordt de biotoop
van je tuin een monade
een eencellige zwamdram
een eenkennige heikneuter elfenbankzwam
in kleur en in vorm
in hemelhoogblauw
in zonnebankgeel
in ochtendmelange
van strooigoed orange
in pimpelmeespaars
der zwartekatlaars…
in de pluktuin van mijn dochter
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
584 Een symfonie van kleuren, een harmonisch geheel,
in deze tuin van Dahlia's, waar liefde nooit verveelt.…
Ochtendsonate
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
391 Vier verschillende talen spreken
tegelijk door de tuin, vink, roodborst en mees,
ieder met een eigen ritme. Mijn aandacht reikt uit naar pauzes
tussen de noten, waar de wereld zich langzaam en zonder haast ontvouwt.
Zon raakt de bladeren en de zang
zwelt kortstondig aan, een warmte die trilt in de
toppen van de oude bomen.…
Poeoeoeoeslief
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
303 Gewoon een beetje wat we nu hebben:
jij die met je pootjes-
over de schutting heen mijn tuin in waggelt
Om de échte ik een kopje te geven,
maar dan nu eens zonder dat gekrab.
Miauw - HSSST- ssht - haha
Oké, meestal is het wel grappig
dat ontken ik ook niet
Maar af en toe is het gewoon onnodig.…
Hij stofzuigt en poetst
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
242 mee
doet de vaat met de hand
de was in en uit de Miele
hangt, vouwt
maakt alles netjes aan kant
Hij lapt de ramen
boent de vloer
de trap en het gat
verzorgt vers voer
en andere benodigdheden
om eenvoudig te leven
Hij loopt alle dagelijkse ronden
ook al is het hondenweer
plakt elke keer
zelf de lekke banden
Hij zwoegt in de tuin…
Vader
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
139 tegen
Maar wat een rust nu zonder die vrouw
Want na alle zonneschijn komt regen
Hij werd al heel lang geleden vader
Tegen wil en dank, hij had er niet voor gestudeerd
Maar het huwelijk wilde nooit echt vlotten
Veel te vaak gingen er dingen verkeerd
Hij kijkt uit het raam, de hortensia bloeit
Hij wilde alleen maar een huis met een kleine tuin…
*__*
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
596 320 meter lange gangen onder mijn grond.
Bewoond door een monster,en pieren,mieren die ze betreden,
Klein wezen van verwoesting.,Ik heb jou zo bestreden.
Maar ik heb de strijd verloren,en mij met liefde bekoord
Want opeens had ik het besef dat jij daar natuurlijk hoort.…
De weg kwijt
hartenkreet
3.3 met 21 stemmen
2.886 Dan rij ik langs een
Huis met een bordje in zijn tuin.
Had ik daar vanmiddag geen afspraak?
© 2003 Amas Socry…
IK BEN MET U ALLEEN, O VENUS
poëzie
3.5 met 39 stemmen
4.484 - De venstren blind, de kaemren naakt en ijl de dilte;
het huis eens beedlaars, onbetreên en haveloos :
aldus mijn ziel in 't land der Stilte ;
alwaar ge, alleen ten hemel-tuine een helle roos,
een vurig-felle roos in Stilte's donkren lande,
staêg-nodend waakt en blaakt, altoos;
en ik, met de armoe van mijn hoofd en van mijn handen…
triangolo
hartenkreet
4.8 met 13 stemmen
960 weer breekt een zomer aan
zonder ons praten van weleer
in de tuin blik ik over de krant
aan m'n tequila nippend
naar m'n vrouw
mijn blik glijdt naar de glanzend-
blauwe pot met witte roos
die jij haar schonk
met een stamelende brief -
met z'n drieën was toch wennen
eigenlijk was het een teken
van ons verbond, nog samen
waren we: zij…
Westland van Hoop en Glorie
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
2.357 Westland het Schieland Gantelland
van ouds sling’rend door duin naar zee
de kreken maar ingedijkt van lieverlee
tuinen vruchtbaar klei met zand
Vele eeuwen zorgden voor de fijne kweek
roemrijk appetijt’lijk de kroppen sla
bloemen bollen tomaten van de Inca
gebed om zegen oogst liefst elke week
Thans is ’n licht in ons midden opgestaan…
uiteen
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.326 even dwaalden mijn gedachten af
van de depressieve ogen naar de ramen
de stilte werd verbroken door een merel
in de tuin, welke zijn lied floot.
een gezang die mijn oren vulde
mijn gevoel in kleuren deed opwellen
lagen die met elkaar zongen
en mijn hoofd weemoedig deed verlangen naar licht.…
Paradijs
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
939 Nee, dan de mooi gemanicuurde vijver,
de tuin gestraft met roede en rapier.
En zie de kunstlibel gedichten schrijven
in lagen lucht die loeien van plezier.
Of check het gras in onverslaafde staat,
gemillimeterd voor een groener leven.
Floristenparadijs in het kwadraat
waar elfen les aan kettingzagen geven.…
Nu jij daar (Normandië)
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.144 Ga maar, vergeet mij
omdat ik achterblijf in de pracht
van jouw tuin en van hitte
omliggend groen:
Hollands weidedreven
op zijn best.…
Nocturne
poëzie
4.0 met 10 stemmen
3.650 In werelds tuin, tussen Gods vaste lichten
En aardes jarelijks verjongd gelaat,
Hier waar in 't spel van zon en maan
De wolk-alleeën opengaan
Tot al de spraakloze gedichten
Der hemelse gezichten,
Had ik verwacht uw dageraad:
'k Had u verwacht zoals wij beiden
In dit geduld zonder verwijt
En onvoorwaardelijk verblijden
God wachten op zijn…
OKTOBER
poëzie
4.5 met 6 stemmen
3.531 Wij dolen, onvervulde stoffelijke schimmen,
Door de verluchte brand van hof en tuin en laan,
En breiden moeizaam vochte vleugelen tot klimmen,
Als heemlen in uw laaiende avond opengaan.…
Maannacht
poëzie
3.6 met 11 stemmen
4.355 De tuin ligt blank beneden,
Ziet gij het wel?
O! alles was tot heden,
Het héle leven, maar spel...
Kom! en geef mij de hand
En laat mij u leiden door lanen,
Waar bloemen aan de kant
Glinsteren nat van tranen.
Kom! en geef mij uw hand
En ik zal u leiden waar
Ons land als een toverland
Licht in de maannacht klaar.…
Terzinen
poëzie
3.5 met 8 stemmen
4.330 Er zijn veel dingen, die wij niet begrijpen,
het avond-rood en 't zingen van de wind,
het vreemd geluk, dat stil in mij gaat rijpen
als ik de spiegels van lief's ogen vind,
en uit de lage tuin de geur der rozen
door de verrukte nacht, waarin 'k haar heb bemind,
waarvan niets blijft dan dit éne, broze,
het weten dat we voor elkaar verloren…
ik ben er één met de natuur
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
588 stad zich verheft tot aan de horizon
spiegelt ze waarop ze blijft haten
de tovenares van het lentemeer
laat steen als bomen groeien
en paarden uit klompjes brons
ze verrast me elke keer weer
terwijl ik vanuit de bus observeer
vanachter een verrekijker met een frons
er groeien planten uit m ‘n materialenkast
sprinkhanen hoppen in de tuinen…
Simpel geluk
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
704 Zo kijk ik ook
al jaren naar mijn onderbuurman, die een perfecte
tuin heeft, maar altijd weer opknapwerkjes weet
te verzinnen. Als er maar beweging is.
Ik heb al mijn begeerten naar vrouwelijk schoon
verruild voor iedere dag een simpele kroket.…
ZWERFPOES
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
779 stad
zo’n stoeipoes op wie velen vielen
Die bezat een poesje, een zwerfkat
waarbij de mannen wilden knielen
Dikwijls zat ’t poesje voor ’t raam
verlangend naar eenieder te staren
’t Diertje voelde zich wat eenzaam
want ze zag kanjers door de haren
Iedereen die ‘t beestje wilde aaien
die moest aan de eigenaar dokken
alvorens zaden in de tuin…
erebegraafplaats
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
643 vallen
na zoveel tijd is geborgenheid verweesd
door jaartallen in een grafsteen gesneden
waar rozen lang zwerven
graf naast graf liggen ze te sterven
het verleden is niet geheeld een verheven
bestemming heeft hen streng bedeeld
ongemerkt tussen randen van zerken
een graf in de duinen is het ruime huis
een wee van paars buigt over de tuin…