3975 resultaten.
dekens
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
627 er zijn ook dode dagen bij
waarrond de wereld draait
geen zonlicht schijnt
warmte een zoete herinnering is
van een lange hete zomer
ze bosvruchten raapt
bruine vruchten zoals haar huid
nog een beetje getuige van zon is
westenwind gaat op collectetoer
vult zijn bladerenmand tot aan de rand
richt zich dan oostwaarts
waren er daar geen wijzen…
het doorgangsland
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
510 vingers van vertrouwen
en het geweten van de onderbuik
van al wat is ligt met de bezwangering
op de maag en ook daar is doorgang
van moeilijk te verteren
metaal trekt zware strepen
in het lichaam, stalen linten
doorheen de thuisbasis of liever haven
het blinkt er zo mooi vanaf de overkant
je zou het ook littekens kunnen noemen
de zere huiden…
Rijpe vrucht
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
4.163 Staan aan de afgrond
Een druppel valt
In de bergkloof naar benee
Een appel wordt geraakt
Rijp om te schillen
Jouw huid als satijn
Vingers strelen
De glooiingen van jouw lijf
Geile zuchten geslaakt
Wellustig rillen
Jouw poort de hemel
Het mooi gewelf
Een collectie bergkristal
Bij elke stoot bewaakt
Een heerlijk trillen
Van voedzaam…
Met je wolken toegedekt
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
579 we hebben van de zon genoten
in erotiek de warmte gepeld
de bruine huid zat als gegoten
is later toch weer snel ontveld
jij was mijn prijs uit vele loten
ik heb de kansen niet geteld
pech had al zijn kruit verschoten
het toeval bleek op je gesteld
je hebt me met je wolken toegedekt
wilde geen mooi weer meer spelen
je ware aard is stormend…
in witte uren
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
529 ochtendnevel zacht en koel
vochtig veebont in witte uren
flarden zweven de tijd voorbij
langs bomen gras en grond
de toekomst in een vochtig glas
het is ondoorzichtige huid
in verhulde openheid
een zwevende dans
een overduidelijke kans
op liefde en hoop in de
bedauwde ochtendglans
zweeft daar in nevelen
door dalen en heuvels…
het ellendig spook verdrijven
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
634 buitengewone knuffels
bestaan wijselijk;
ze zijn in de huid geschreven
door die ene wijze uil
die zijn blik
op mijn schouders tikt
en in zijn hoop mij
in een potje yoghurt legt
waarin ik kan drenken,
mijn mond bijt minder;
verdoezeld dat stekende.…
verwarm de pijn
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
681 verlicht de pijn met zachte handen
die langzaam gedachten verlichten
dat eenzaam gevoel verdichten
want soms doet kou de huid verbranden
wel duizend ogen gingen voorbij
slechts terloops een glimp verliezend
twee ogen, ze bleven onvindbaar
misschien wel verloren voorgoed
verwarm mijn pijn met zachte handen
die strelend gedachten verlichten…
de zee die altijd terugkomt
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
422 zo ver
boven duinen uit
eindeloze golvingen, soms gedragen door het schuim
dat duizend schelpjes brengt en korrels
oude tijd
helm verkleurt er met de jaren, rozenbloei
scheidt vlinders van het zand
vingers strelen nog jouw bruine huid- een kus
in zonlicht, achter maanbeschenen woorden
streelt een hand
neem maar wat er komt en neem…
VLIEDENDE ZOMERDAG
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
548 Avondkoelte
glijdt over hellingen van 't Geuldal
tussen hoog gras en laag lover
waait langzaam je huid binnen
geurt
als een rol verse geharde room
waarin
halfzure weke kaas versnipperd is
een frisse kaarsvlam flauw schijnt
strooit ruime lucht uit verre bergen
door deze knusse heuvelplooi
loom bezadigd ogenblik
na een pijnlijk moeizaam…
volkomen
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
681 rivier vol sproeten
bij de schoonheid van een zomeravond
het dichtbij gefluister
van een vlinder die zijn vleugels
laat zien, voorbij blijft gaan
tot in de kleinste schaduw en een getrooste
regennacht
ik zou je vertellen wie ik ben, het licht
naar jou, wat ik ben
je meevoeren uit verloren tijd
met daaromheen
traag
mijn huid…
Terug naar af
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
640 De dagen van alles kunnen
Zijn vermoeiend, gaan voorbij
De tijd die ooit veel voorspoed bracht
Ebt je leeg als een getij
Het besef dat niets voor eeuwig is
Slaat toe in jou en plant haar zaad
Alles lijkt steeds sneller
Tot minder meer in staat
De kleuren van je haar
Je strakke gladde huid
Die mooie witte tanden
Verrimpelen…
In droomgeschapen liefde
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
739 Jouw warme mannenhanden
laten mijn huid tintelen
van verlangen en hunkering
onze blote voeten raken elkaar
in ’t tedere van de schemernacht
jouw mannelijkheid verraad
het trouwe schijnen van maanlicht
de aanraking van mijn wulpse borsten
doet mij huiveren van intens genot
je dringt langzaam, sappig, in me
als een lenige slang, kronkelend…
Theo Sonnemans : boomkunstenaar (slot serie Paradijsvogels)
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
614 hand
of soms
teder de bast kussen
het is kunstig
wat ik bedoel
door bezieling overmand
daar zijn aard
innig met de natuur
is verbonden
wordt hij telkens
door liefde voor
rijzige stammen
naar wat hout gezonden
aan de man van de zon
wordt alsmaar gevraagd
het levende, zo mogelijk,
nog verder te vormen
of de schrale huid…
Reflectie
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
952 heb gevat
om erin te kijken, wie is zij, deze vrouw
die mij met holle ogen aanstaart
raken haar handen je voorzichtig aan
waardoor het beeld vertroebelt
wast ze haar handen in onschuld
doch neemt de zonde langzaam bezit
als een slang die door haar lichaam kruipt
wordt het wassen obsessief
ook haar armen en haar gezicht
totdat haar huid…
Maat - en meetlint
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
617 Zinnen, geef mij je woorden
terug, huid van perkament
een lege slaapzak op de rug,
om inzichtelijk te worden
blindheid op het papier, het
wordt me aangepraat misschien,
geblinddoekt naar een einde
streven naar gelijke strofen
en ik de inhoud nog niet zie
en me op de private tekst verlaat,
het ene dicht de ander toe in de
maat- en…
gefladder
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
894 een vlinder
zwerft in haar nachten
terwijl ze droomt
verdorven gedachten
zacht
ondanks woorden
van een vlinder
in de nacht
blijft haar huid
zacht
raak haar aan
streel en zoen
doe
doe wat je moet doen
haar hart
blijft zacht
zo zacht als
het lila
van de nacht
van de ochtend
toen jij op stond
vergeten was
waarom je
haar woorden…
Aan mijn zijde
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
777 Haar huid zo soepel, warm, glad en zacht.
Ik streel haar over haar been, dat overheerlijke been.
Ze is zo lieflijk, zo sereen.
Bij haar ben ik mij, mij als ik nooit eerder was en geweest kon zijn.
Zij geeft liefde een nieuwe naam, verrijkt en fijn.
Zonder haar zou ik door het leven niet willen gaan.…
Een woord ?
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
734 Ik weet niet of er
zinnen bestaan die de
geur van je huid kunnen
vangen, de bewegelijke
spirit in je ogen, een bron
die wordt verwend als
de prille knoppen botten,
het fluisterstille gebaar van
mijn vingertoppen in je
rulle haar, de koelte in de
schaduw van je oogleden,
die altijd te beminnen.…
schuiven
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
555 gestolen nacht
doorsnee donker rondt de buitenwacht
sluipend koude wind
gierend tussen ‘t open raam verschijnt hij
in mijn wapperend gordijn
zijn zuchten schuift mijn hart opzij,
adem proeft als pijn
huid als boter
langs plafonds spint filigrein
’t is daar mijn kind, waar ik wil zijn
jij maakt mijn hemel
groter
gedichtendag…
zonnestraal brengt ons samen, de wind verbreekt het weer..
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
730 Zon brandend op mijn huid,
Jou in mijn zicht,
Je staat precies in de zonnestraal..
Zo verlegen en met trots kijk ik naar jou,
Mijn vleugels komen langzaam tevoorschijn,
Ik vlieg zwevend naar je toe..
De zonnestraal van mij,
De zonnestraal van jou,
Het maakt ons een geheel..…
In Braille
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
505 Hij
drukt op haar veerkrachtige huid,
maar hij voelt de stippels niet.
'Ik kan je niet goed lezen, schat!',
zegt hij, 'we moeten maar uit elkaar
gaan, want onze brailleband spoort niet.'…
Bij vlagen van de wind
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
677 ik zie vanachter mijn raam
de armen van de boom
gewichtig heen gaan
en weer terug
zelfs iets verder dan vooreerst
de bladeren wuiven
naar dode scheuten
die nog steeds,
en dat voelt als eeuwig,
messcherp op mijn
bezielde huid staan
beschermen
al dat in mij ademt
tegen de wereld
in het buiten
het kan ook zijn
dat mijn profane…
Overvragen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
534 Een huid loslaten, irritatie
vervellen, nieuwe maken?
Waar het was zijn geen namen.
Is er een woord tussen golf en de branding?
Een zin vlak voordat de wind het zand raakt?
Er verandert iets, wezenlijk niets.
Lief, dat het zoeken kwam vragen.…
Ontwaken (1)
netgedicht
4.4 met 16 stemmen
465 Gedragen op ragfijne vleugels van dromen,
de dood en het leven onder mijn huid opgesloten,
ontwaak ik.
Geluidloze klanken van de nachtelijke hemel
sterven weg in ijle dissonanten
en veranderen in zacht ochtendgegons.
Sterren dansen wijkend
nu de dageraad eindeloos worstelt
om de nieuwe dag van licht te voorzien.…
Morgendeken,
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
491 Blouse in de warme wind
gevuld als bollend zeil,
bezeilt de zon , haar maan
tussen huid en hemel,de
eclips van het bestaan
ontstaat de blozing van een
omhelzing, kom in de armen
van het windekind wat tussen
witte donzen en naar naakte
wolken voert zich tot een speelse
lichtval om de monden spreidt,
de bron van oorsprong tot een
brede…
FLAPPER-GIRL
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
497 Bij mijn tante kon ik schuilen
Onder elke omslagdoek
Lezen uit een prentenboek
Om kapotte knieën huilen
Ik mocht lopen op haar muiltjes
In haar rokken op verzoek
Was prinses met thee en koek
Ach, haar geur, haar kleine kuiltjes
Plooien, haren, zachte huid
Graag zou ik haar willen spreken
Nu ik zelf wat ouder word
Over tranen die ik…
wachten
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
635 het beeld
dat als vanouds
om verbeelding vraagt
draagt meer dan woorden
het verschuilt in een huis
of een enkele kamer, afgesloten
van daglicht
soms, lijf aan lijf,
bij elke gedachte dat zichzelf een huid geeft
groeit het dwars
bezwijkt onder het onzichtbare gewicht
"tijd is niet waar, dat weet jij ook
en stilte luistert niet…
Levensdans in de natuur
hartenkreet
2.9 met 9 stemmen
2.754 Onstuimig gaat het soms te keer
Waar golven het strand beminnen
In een zee met duizenden zinnen
Hij strekt zich uit in schuimend nat
Over haar zanderige gladde huid
Reikt naar glooiend duinlandschap
Waarop hij flink beukende stuit
Zij biedt weerstand aan zijn storm
Natuurlijk met haar bekken
Hij begint zich na zijn heftige daad
Langzaamaan…
Een vluggertje
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
4.049 Je handen voelen hard op mijn huid,
ik houd het bijna niet uit.
Langzaam is er niet bij vandaag
De lust is zo groot, zo graag
dat we niet kunnen wachten.
Woow, zo fantastisch was het tot nu
alleen in gedachten.…
Overal voor mij
netgedicht
2.4 met 13 stemmen
1.170 Mijn huid voelt de wind,
het geluid van jouw woorden verstommen.
Liefde, liefde en intimiteit.
Golvend zie ik jou door mijn eeuwigheid heen
gebarsten in miljarden stukjes.
Jij bent nu overal voor mij.…