2944 resultaten.
Er waaien klanken over de dijk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
483 Ganzen boven, en een schip beneden, een spiegel gelijk,
trekken V’s, die lucht en water openscheuren.
Tot de stilte valt en de schilder het laat gebeuren:
het in lijst gevangen rivierenland, van binnen- tot buitendijk.…
achter uitgang
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
564 het is mistig geworden
de wereld een cirkel
waarin jij rondjes loopt
je voeten liegen
je slaat de damp weg
klampt je vast aan water
zoekt naar iets onzichtbaars
ogen van glas
de spiegels gebroken
dan hang je aan de zon
wil de nevel optrekken
handen van was
armen te kort
je valt uiteen
en ik lijm wat
en ja, je bent er nog
en ja…
Sneller dan licht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
420 zweemde rest
heel traagjes
naar normaal
was aanspreekbaar
waren reacties
volkomen legaal
een leven lang
was zij gedislokeerd
ervaarde alles op
een eiland en dacht
dat anderen in dezelfde
streaming leefden
in de rij
deskundigen
sprak niemand
meer dezelfde taal
een bevrijdende diagnose
is nooit achterhaald
pogingen om de
spiegel…
BEJAARD
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
763 Kijk eens in de spiegel naar je kop,
rimpels, vlekjes, noem maar op.
Gelukkig ben je niet alleen,
zie maar al die oudjes om je heen.
Wel zie je de charme van het ouder zijn,
een rijpingsproces zoals bij goede wijn.
Plus heel wat levenservaring en verstand
en dat mag met GROTE DIKKE LETTERS in de krant.…
Gevecht na het gevecht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
460 Vrij
man van de wereld wil jij zijn
Jouw wilde ogen dreigen
mijn vaderhand, ach, stuur
een engel, licht, een vrouw
een gunstige wind, zoete dromen
iemand, iets dat jou helpt
desnoods onbreekbare spiegels
Vader, moeder, aarde, heelal
laat iets gebeuren, natuurlijk
wie alles ziet, weet niet waarom
in te grijpen
vrijheid zou zinloos zijn…
Najaar
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
739 Worden we rillend nog in zomerjassen
Een kristaldauw op de valstrikken gewaar
Van kruisspinnen die ons verassen
Door de mistgeverniste wijze
Waarop hun breisels de struiken behangen
En meisjes met elastische twijgen
De ijzelbesmukte webben vangen
Om van het mateloos gesponnen garen
Welke ze tot een solide vlies opsparen
Een soort spiegels…
nachtwind
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
532 de koele adem van het heelal
is een spiegel van eeuwigheid,
over de stille punten van
sterren terugkijken.
als een verlaten open zee golft
de nacht een koude rimpel op het dak
de maan speelt een lichte vlek
tegen de zware schoorsteen,
hoge steven in een donkere vloed
van pannen opgeheven.…
Herfstgeluk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
523 Gevleugelde woorden
spiegelen de weemoed
van een oude zomer.
Haar ogen
zacht en breekbaar
turen naar wolken
voorbij drijvend
als zeilboten
stuurloos.....trekken
ze naar het zuiden
geruisloos, geen geluiden.…
Duizendvoudige dag
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
444 Duizenden slaven van De Redder rennen
gebukt naar een zitplaats, buik tegen bil
neus in de rug, vakken vol lichtroze
schouders onder de paarse
kaalgeschoren kruinen
om de hersenen onder zon
en maan te openen
naar de Grote Ziel
en zelfkennis op te doen
uit de spiegels om je heen
de inwisselbare lichamen die
onder de tucht van eenzaamheid…
Stille getuige
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
525 We reizen samen naar de stilte
zonder intellectuele conflicten
het liefdesspel lijkt oneindig
mysterieus tot aan de dageraad
in alle bewegingen van liefde
teder in de taal van de nacht
dauwdruppels spiegelen ochtendlicht
het belooft een warme dag te worden
jouw liefde ligt nog in mijn armen
kom je bij me in mijn bonzend hart
het…
Onze schoonheid
netgedicht
1.0 met 243 stemmen
809 we spreken
van mode
en trend
volgers en
influencers
om de diverse
groepen
consumenten
mee te krijgen
hen de spiegel
van succes
voor te houden
door hun keuze
direct te
conformeren
met bekend en rijk
maar kijk om
je heen en zie
dezelfde gezichten
ook de gewichten
zijn geen maatje
te zwaar want zij
willen er gewoon
bij horen…
De droom voorbij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
537 Je gezicht barste in de spiegel.
Servies viel uit kasten.
Nu had je een excuus om nieuwe te kopen.
Oorverdovend mooi klonk het
toen het doorzichtige anker
op de straatstenen uiteenspatte,
zodat de ruïne het luchtruim besteeg.
Zich langzaam mengde met
alledaagse wolken.
Je wist hoe laat het was.
Je had dit vaker gedaan.…
Laguz
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
516 Wind bewaait het meer,
beweegt water te golven,
en mijn geest golft mee;
Met zonsondergang
gaat ook de wind onder, stil
wordt het water kalm
en spiegelt de maan,
zo boven zo beneden:
ook ik spiegel me
in strakglad water
onder de sterrenhemel,
boven de diepte;
Mijn bewustzijn zinkt
traag in het zwarte water,
diep in mijn wezen,
doodsangst…
dilemma
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
558 eerlijk oprecht en open
van ideaal en haalbaar
het voor en het tegen
naast kosten en baten
alles goed te wegen
kiezen vraagt lef
onzeker te durven zijn
waar zekerheid mist
met oog voor anderen
eigen belang te delen
door samen te zoeken
wat het deelbaar maakt
kiezen is loslaten
door samen te verkennen
van gewenst en nodig is
langs spiegels…
Levenslang geketend
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
507 doen
wat er gezegd wordt
want anders
vergaat het je slecht
kun je carrière contract
en promotie naar
de hoofdrol zeker
voorlopig vergeten
zonder mij ben je niks
ik heb het allemaal
voor je gefixed omdat
ik jou af en toe mocht
eten met jou in het
spiegelbeeld om geen
stukje van je te vergeten
tot de eerste modder
kwam en spiegels…
WEERSPIEGELING VAN MIJN LICHAAM
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
701 Stond vanochtend naakt voor de spiegel en dacht
"Nou Jan Jacob het mooie is er wel vanaf,
geen rood maar wit haar het hoofd nog bedekkend,
wilde haren rond de hals en op de nog redelijke
buik en borstpartij, billen minder hard, gezicht
een flauwe lach, 'k moet het er maar mee doen!…
Leven
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
382 Geniet dagelijks van zon en regen
het briesje dat rimpelt 't spiegelend meer
geniet 't leven al zit 't soms tegen
kom, lach en geniet iedere dag weer.
Ik heb geen tijd mij af te vragen
waarom wij op de wereld zijn
't is geen straf 't leven te dragen
wij zijn geschapen om dankbaar te zijn.…
Volle maan
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
654 Ze hangt daar hoog, van zilver zacht,
een spiegel in de donk’re nacht.
Ze waakt terwijl de wereld slaapt,
haar glimlach aan de hemel straalt.
Ze kust de zee, de wolk, het gras,
en maakt van schaduw stille was.
Een droom zo puur, een licht zo klaar —
de nacht lijkt minder eenzaam daar.…
Doe hem ook zo’n roze bril
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
311 zonnestralen voelen wil
de wind
in zijn weelderige haar
als die trein dan toch wegrijdt
en hij achterblijft
met een bloemrijk stofje
gedrapeerd in zijn handen
waarin hij zijn neus
vanzelfsprekend
nog één keer steekt
Laat hem lekker zijn gang gaan
zonder bang te zijn
in de veilige schaduw
van een fris bladerdak
aan die spiegelende…
eerste adem
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
211 vanaf de eerste kreet
ligt de schaduw al opgevouwen
tussen de lakens van de wieg
een baby vuist
klemt zich vast aan lucht
alsof tijd iets is
dat je bewaren kunt
in een broekzak
tussen verloren munten
en een kassabon van gisteren
de jaren lopen niet
ze lekken
uit een knie
uit een spiegel
uit het trager worden
van namen op de tong…
'Ondanks de afstand voel ik toch haar hart'
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
130 Ondanks de afstand voel ik toch haar hart;
Haar een week niet zien, hulde mij in smart,
Nu kijkt zij door spiegelend brillenglas
In haar camera, staand op een bergpas.
Zij schrijft over huidhonger en seks, er
Volgt dan een filmpje van een scholekster;
Eclecticisme is wat wij delen,
Dat kan ons never nooit niet vervelen.…
Fantoomruil
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
99 Zondag de kubisten vluchten
ruilhandel op de papiermarkt flopt
de mystieke driehoek sluit zich
grijze ratten slapen zonder script
Glas reflecteert een oude bekende
fantoom-meubels tegen woekerprijzen
de glimlach is een valstrik
geheugen gecrasht in paranoia
Kijk in de verweerde spiegel
de zwarte markt stort in
van goud naar oud papier…
"hoge muren, open deuren"
hartenkreet
0.5 met 2 stemmen
810 Diep in mij herken ik nu de gevoelens
Verdriet, blijdschap, angsten en de pijn
ik hoef me niet meer groot te houden,
en altijd maar de held te zijn
Mijn oude ik heb ik inmiddels verstoten
Ik kijk in de spiegel met rechte rug
Van hoge muren maak ik open deuren
En kijk niet op gedane zaken terug…
Hoge muren, open deuren
hartenkreet
3.2 met 22 stemmen
1.465 Diep in mij herken ik nu de gevoelens
Verdriet, blijdschap, angsten en de pijn
ik hoef me niet meer groot te houden,
en altijd maar de held te zijn
Mijn oude ik heb ik inmiddels verstoten
Ik kijk in de spiegel met rechte rug
Van hoge muren maak ik open deuren
En kijk niet op gedane zaken terug…
Man bijt hond jubileert
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
812 NCRV's Man bijt hond
bracht tot nu meestal
geen enge eenzaamheid in beeld
zoals die club doorgaans
ook geen codes schond
Wie ervoor open staat
niet bang en jong van geest
levenslang al in de slag
en altijd overal gewoon gesjeesd
zegt waar het precies om gaat
we zien ons uiteindelijk allemaal
soms wel wat knullig sentimenteel
lief terug…
Binnenzak
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.320 Bespaar me het troebel gedaas
De lappendeken waarin je danst
Het schimmig spel, de luie blaas
Waarmee je naar de pot strompelt
Door een waas van wijn
Van verdoken pijn waarin je mij
Gniffelend van genoegen onderdompelt
Stap voor één keer uit de spiegel
Die je me voorhoudt als een blikkerend schild
En vul mijn geheugen met heimwee
Naar de…
Taalbad
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
782 als een neushoorn
Vlijmend of kreupel of koket
Versmelt in vers en sonnet
Met een vermeend gemak
De mist is zijn dekmantel
Hij draagt het alfabet naar elders
Ontkurkt het bewaard gedicht
In een roes, een waas van taal
Zwelt het uit zijn vlies
De pasgeborene geeft geen kik
Ondertussen blijft het raden
Naar zijn loom gevecht
Met de spiegel…
Schooltandarts
netgedicht
3.5 met 16 stemmen
3.385 Maar als ik nu na het poetsen voor de spiegel sta
draag ik mijn gouden kronen postuum op aan pa.…
DE ZWANE
poëzie
3.9 met 8 stemmen
2.602 Des hemels spiegel, mild en fris,
de lucht in 't ronde lavend,
daar ligt een vijver maagdelik schoon
in stille zomeravond.
En kalm in hare avondlust
bij 't zoet gesching der mane
ligt langzaam drijvend op het meer
de dromerige Zwane.…
Dochterlief
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.234 Ik heb ze: knokig schriele knietjes
En elke jongen lacht me uit
Zijn blik verraadt: die heeft hooguit
In haar bh twee wattentietjes
Ik heb ze: tobberige dagen
Want zoals ik ben is er maar één
Dan ben ik vreselijk alleen
Kan ik mezelf niet eens verdragen
Het uiterlijk is onbelangrijk
Lacht oma, grijs, gerimpeld, lief
De spiegel maakt me…