3020 resultaten.
Bij mijn graf
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
629 De zon schijnt door de takken.
Het is hier stil.
Als tiener stond ik hier ook,
toen opa ter aarde werd besteld.
Dezelfde bomen waren getuige.
Vader en moeder stonden stil,
bij eenzelfde moment als nu.
Als opa ben ik nu zo oud als opa.
Alleen zijn gebeente is gebleven,
als teken van zijn vergane leven.…
Onsterfelijke poëzie
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
391 het hert met inzicht doorziet hem
vlucht als het losgebroken konijn
dat huppelt in het bos
de gapende dieren overmeesterd
in hun kooi
van afgevallen bladeren en kromme kale
takken onverzadigd
en
weg zinkt met het drijfzand van de tijd
de zon huilt achter donkere wolken
hemel tranen dalen
recht
uit de hemel
als
zilveren pijpenstelen…
Herfst perikelen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
451 de wind
opgetild oker goud of geel
getint
ik kijk naar de bomen
en zie hoe
de rode
gloed van de late zon
zich langs de hemel spreidt
‘t hart breekt
van t ontroerd mensen kind
bij ‘t zien van ‘t kunstwerk tederheid
dat weet dat na dit najaarsspel
van blad en wind
de donkere dagen zullen komen
met kale takken…
Geen gebrek aan onschuld
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
620 Zodra ze groot zijn, zijn ze druk bezet,
gaan ze ijverend bestaan,
vrezen ze, dat morgen tijd ontbreekt
voor noodzakelijke taken, stoten
op de feiten. Jij bent ze dan kwijt.
Hij is niet meer, mijn vader. Maar zijn stem
hoor ik nog wel. En die jongens, papa, kijk.
Ze beseffen heus wat telt.…
dichterlijke octrooi
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
402 de winter loert vanuit het wolkendek
en bekommert zich alvast om een
nieuwe kou te schenken die deze bolling
van de aarde kan opslaan
in haar nog te schrijven kroniek
de geest is vluchtig en hangt binnenkort
als een ijzig schreien aan de vorst
die rijkdom verwart met liefde
struik en boom vasten en snoeien
hun laatste blad tot aan de tak…
Een mythisch beeld?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
474 Achter mijn vergrijsde muur
liggen de velden in een neutrale
kleur, de hemel gaat over in een
onbetwiste horizon van willekeur:
voorlopig zijn de bomen nog bestoft
met donker velours, de kale takken
reiken naar het licht om een splinter licht
van acceptatie te ontvangen, hoe wordt
de wereld opnieuw behaaglijk om met
onbevangen tinten…
blijven ademen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
490 Aan de muur hangen hun herinneringen
een boom met vele takken.
Dat is waar zij voor elke dag opstaan.…
kleur bekennen!
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
577 ietwat apart
de grijze muur die wil ik wit
een zilveren stoel die ik aanbid
de gouden schijn van het maanlicht
geeft blij gevoel, een fraai gezicht
de hemel verf ik altijd blauw
de zon is geel en zingt:" ik hou van jou"
het gras dat kleur ik in 't fel groen
voor een prachtig nieuw seizoen
de bomen schilder ik mooi bruin
van stam tot tak…
Herfstblad
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
454 Het korte afscheid van de kalende takken
Even heerlijk zweven in de grote leegte.
Los van de boom aan wie ik was ontsproten,
zal ik straks in herinnering vervagen.
Nog plak ik mij krampachtig vast aan neon glimmend asfalt,
wil ik daar een goede indruk achter laten.…
God is geel
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
581 Hij beveelt de zonminnende citroenvlinder
richting de bosrand te gaan
voor het houden van een heilzame winterslaap
Hij is de gele trilzwam die de oude iep langzaam uitholt
Zodat het ieder uur
een beetje meer sterven mag
De bladeren die van de bomen waaien zijn geel
nu hij ze weer heeft teruggenomen
omdat hun vermoeide takken ze niet…
HART VOOR DRIE LICHTEN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
499 Hoe Jezus' alles overheersend gebod,
"uw naaste liefhebben als u zelf," rond zweeft
tussen taak voor voertuigen en hun verbod...
Ruime kalmte, waarbij spoed kwaadaardig beeft,
is een kortstondig steeds weer kerend lot,
graag door 't onbaatzuchtige voorbijgestreefd.…
Najaarszwoel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
623 Tussen distels fladderden de witjes
Leverkruid en wilgenroosje broederlijk ineen
Kamille roerloos op het pad
afgewisseld met gedroogde paarden keutels
Ganzen vlogen op en krijsten,
pispotjes kropen hoog in netels,
in riet, in wat maar houvast bood
Oudgerimpeld de wilgenstammen, waaraan toch altijd tak en zilverblad
Rood al, 't blad van vogelkers…
Openen het mozaïek
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
468 de lucht droeg
merkwaardig genoeg
het onbestemde
druppels twijfelden al
glijdend aan tak en
stam donker kleurend
als heel oud behang
in deze seance
klonken de kreten
van vogels gedempt
zonder de echte spirit
die een zonnige dag
van ze kent in gedartel
en gedurfde duik
maar tussen de
struiken en groen
grijzende grassen is
het een…
De zon, de wolken en de maan
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
425 de zon die heel graag schijnt
hoeft nergens over na te denken
haar taak is om de aarde
licht en warmte te schenken
de maan is niet steeds bezig
met alle volgende nachten
of hij dan ook mag schijnen
zal hij af moeten wachten
soms zijn er donkere wolken
maar die verdwijnen ook een keer
dan is de lucht weer opgeklaard
en zijn er geen…
Zomers
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
434 schaduwen hangt
generaties
oude bomen
zien de mieren
naar buiten komen
met koningin in de
droom van 25 graden
om te gaan zwermen
naar een nieuwe stek
de schaduwplek
wordt druk bezet
door hongerig
drukke jeugd
die ook vertier zoekt
en wij op weg
om stilte liefkozend
te beminnen
nog de schrik
van een luide
knap van
een droge tak…
Ah! Interesting
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
637 winners take it all
imperialist
sloper van het eerste uur
Vladimir D. Trump
Panamakanaal
echt alles kun je kopen
Gaza en Groenland
verdriet bestaat niet
soms heb je geluk vaak pech
moet je gewoon weg
as cold as ice-clown
god heeft hem uitverkoren
ah! interesting!…
Avondgloren
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
471 En ergens, tussen tak en takkerstond,
verliest de ziel haar naam en grenzen —
zij wordt het licht dat door de bladeren danscht,
het lied dat nooit begon en nooit zal eindigen.…
De ander, het ander
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
511 over mijn spiegelbeeld,
wel mooi is, kan bewonderen
liefde op voel wellen
Een bloem haar best wil doen,
een kind, haar gave huid
en lach, zo stralend
de vogels, hun geluid
bananen smoothie die ‘k nog
in de koelkast vond
de verfkwasten die wachten
op mijn hand
en mijn ideeën die op ‘t papier
rijpen in mijn hoofd
de afspraken en de taken…
Kraaienvriend
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
423 De heldere najaarszon
slaapt achter sluimerwolken
het is middag in de herfst
het oude seizoen
kent een jonge start
een zwarte kraai zit
op een gebogen tak
bij het archaïsche graf
dat je voorzichtig bezoekt
vanwege jouw krankzinnige moeder
je ziet er tamelijk gezond uit
op het geaccrediteerde najaarskerkhof
waar je de zwijgzame…
SNEL SIEREN
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
273 Herfstzon glijdt door levensmoe loof van takken,
treft een late gele appel, geeft haar schil
twee blinkende ogen vol levenswil
om eigen voortbestaan te verstrakken.…
Een Minister van gelijkheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
451 Hoe kunt u het verzinnen
mevrouw Mariette Hamer
en dan alleen de vrouwen
benoemen als mooie taak
Buiten het feit dat
alle mensen ongelijk zijn
is er ook zoveel geweld
tegen mannen Mevrouw Hamer
Mevrouw Hamer, regeringscommissaris
u slaat voor mij de plank mis
u krijgt echter een herkansing
als 50 vrouwen zijn geïnterviewd
Wat vond…
Viertal
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
518 Tot een kille winterstorm het
laatste blad van de takken blaast
een witte snijdende kou hen overvalt
de tijd in één ogenblik bevriest
dan lopen schorre jongensstemmen
in verslagen stilte vast.…
Het eenzame wintervogeltje
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
711 Zijn veertjes rillen in de scherpe wind,
een klein grijs bolletje tussen kale takken.
Het fluit een dunne, bibberende noot
die verloren gaat in het metalen geraas.…
Luctor non emergo
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
199 Ook in de zeeën op de maan
Valt niet te zwemmen, en ook
In de zeeën van tijd ik verkeer,
Is zwemmen om boven water
Te blijven drijven een schier
Onmogelijke taak.…
licht over water en huid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
4 Tussen de bladen van het bos valt maanlicht
in smalle strepen die over takken lopen
en even lijken te dansen zonder wind
op het pad waar mijn voet blijft en niet verder gaat.…
PEREN
poëzie
3.7 met 3 stemmen
3.635 Zo druiven, in malkaâr geklist,
bij grote en dikke krabben is ‘t,
dat top en takken, scheefgelaân,
bezwijkend, van de peren staan.
Hoe schone, als ‘t lieve zonnelicht
daarop zijn mooie stralen zicht;
en, geluw-, groen- en grauwgeveld,
fijn goud op al die peren smelt!…
Nacht van donkere maan
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
763 De Goden hadden hun
taak verzaakt. De Godinnen zouden hun fout
herstellen. Met vlijmscherpe zilveren zwaarden
en fakkels met goudgeel vuur reisden zij naar
hun Zuster in nood, Moeder Aarde.…
Harm Heisa (1873-1956)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
634 Wantrouwig en alleen
met een deken om zich heen
liep en sliep hij overal
in een hooiberg of een stal
in het bos onder een boom
in de regen en de kou
gaven ze hem eten en kleren
dat hij niet bevriezen zou
bouwden hem een hut
gat in de grond met takken, plaggen
daar zat hij beschut
het had geen nut
Harm bleef buiten slapen.…
Herakles #4
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
368 *
Zoals je weet, mijn beste wereldAtlas
zit onze ware kracht tussen de oren
ik wil je bij je zware taak niet storen
als beste paard van stal, sterk als hard glas
wel zie ik dat je er onder gebukt gaat
dat het geen straf is, maar een heldendaad
jij kunt dit aan - maar laat Zeus het niet horen!...…
vader en zoon
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
1.443 als je wil weten in hoeverre
een glimlach echt is
loop dan als de wind
suizend en gierend
tot de struiken je hinderen
te komen tot…
de angst haar te verliezen
in een moment van absentie
wees alert
voor een boom jou velt
je lijkt het te controleren
maar ze spelen met je
de schijn van een rustige dag
in het bos
open je ogen
bomen, takken…