Alle inzendingen over verlatene

4280 resultaten.

Sorteren op:

De zin van het leven

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 673
Ondanks alle leed dat er bestaat Kan men zinvol in het leven staan En in alle vertrouwen verdergaan Wanneer men zich op God verlaat. De zin van het leven geeft de Heer Hij heeft ons een toekomst bereid Een volmaakt leven in eeuwigheid Zorg en leed bestaan dan niet meer.…

Tussen de buiken

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 488
Te vroeg geboren Was je, je zag Blauw, je longen Deels gevuld met Het water waarin Je de laatste weken Veilig gezwommen Had in je moeders Warme buik - Ondanks je acht Pond moest je Toch nog de couveuse In, waar jij je Verlaten voelde Van hen die je Met liefde verwachtten En die alleen maar Bij jou wilden zijn -…

Anders dan anderen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 719
Voelde zich eenzaam en verlaten Omdat hij nu eenmaal anders was En niet zoals de jongens in zijn klas Kon er met hen nooit over praten Voel jij je soms eenzaam en alleen? God de Heer wil je altijd nabij zijn Hij weet van jouw verdriet en pijn En zal er steeds zijn voor iedereen.…

Legionair.

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 606
een boog met zwarte pijlen schittert door mijn doorrookte ogen ik ben gevallen in de zwarte aarde en wacht op het naderende lot dat de verliezer zal ondergaan als slaaf verkocht of afgemaakt door de noordelijke barbaren mijn helm heeft mij verlaten mijn zwaard achtergebleven in mijn laatste gevecht het spookt door mijn hoofd een…
J.J.v.Verre6 augustus 2014Lees meer >

De Recensent

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.127
En toen hij naauw mij had verlaten Ging hij bij een der buren praten; En gaf daar nu wat dapper af, Op 't geen ik hem te schransen gaf: De soep kon wel pikanter wezen; 't Gebak was niet genoeg gerezen; De kippen konden blanker zijn; De groenten gaarder, en de wijn Met meer bouquet. De loze vent! Wie was het toch?…

oude stad

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 446
de oude gevels hebben het licht gereefd een dag geleefd terug van de uitreis zijn zware zeilen gestreken neergelaten aan een verlaten rede een smalle gracht meert donker af schemer schommelt op de kade het spiegelbeeld van een boot wordt gedragen over de romp rimpelt water hier wordt niet meer gewoond of verhuisd uit nissen…

Na verloop van tijd

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 497
, te verstuiven als duinen, totdat we verliezen in verdwalen het lichaam mank gaat we grond en ogen met sterfhout behangen wennen aan vocht uit verse wonden, wennen aan de bres in de haag troosten met snoep dankwoorden spuien ten afscheid onbestemd thuiskomen bij gebrek aan ontbreken van zonder tegenbericht verlaten…
Iniduo6 april 2015Lees meer >

NU HANGEN ER VLEERMUIZEN

netgedicht
4.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 848
Ik hou van plaatsen zoals dit oude huis door mensen verlaten niet weldoordacht en geleidelijk maar plotseling en onverwacht terwijl de koffiepot nog op tafel een beker ernaast in afwachting van een tweede schenking en de kastdeuren open nu hangen vleermuizen aan 't plafond binnengekropen gras groeit langs een tafelpoot omhoog…

Altijd het laatste woord

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 511
Op de vlakte is Vogelgeluid het enige Dat hoorbaar is, Van de vroege ochtend Tot de late avond in mei Wordt er uit volle borst Gezongen - dan stopt het, Stoffige banden rijden De verlaten heide op Er wordt gelost en geladen, Vogels houden hun mond In deze ordeverstoring - Vijftien knallen later Is het stil, oorverdovend stil…

De einder van rust

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 474
Nader je niet in afstand omdat je bij me bent hier achter die spiegelwand van de horizon waar we meanderen in straatrivieren omdat we aardappelen lenen van een dronken boer neem ook geen genoegen met jouw toenadering nu je achter me staat voor het verlaten land waar we creëren op het gezonken plein omdat we boeren laten voor beschonken…
mobar16 mei 2015Lees meer >

Een boulevardje aan zee

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 523
toevalligerwijs keken wij gelijk naar elkaar nog was liefde niet in zicht maar je hand streek per ongeluk langs mijn gezicht we droomden de avond op een boulevardje aan zee flaneerden langs ruiten de maan namen we mee alleen wij twee op het warme zand speels zongen golven hun komen aan land duinen getuigden ons zijn met elkaar een verlate…

Ongecoördineerd

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 540
misschien moet ik gewoonweg trachten niet de cirkels op het water te zien uitdijen maar de steentjes richting diepte volgen naar donkerder, doffer en onverlichter dan het zuiverste zwart van onversneden angstdromen ooit verlaten te worden ik dan langzaam maar zeker wennen kan aan de vanzelfsprekendheid van pijn om ongecoördineerd…

Zintuiglijk vermogen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 467
Met ogen wijd open gesperd Star kijkend en niets zien, Oren goed open, Donderend lawaai - Hoor niets, doof voor alles Om me heen, Strek mijn vingers uit, Stel bloot mijn huid Om te voelen, Maar voel niets, Ik verlaten door alle gevoel, Voedsel zorgvuldig langs Mond en tong, Proef niets Dan ongevoeligheid - Neusvleugels…

Jouw stad van toen en jij niet meer

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 612
En toch kijk en loop je nu met mij En stuur je bijbelteksten die me zeggen We zien elkaar weer terug Je bent weer bij me in verhalen Over heksen met een holle rug En kleine toverkonijnen En in de foto van ons samen aan het water Je bent weer bij me En eindelijk kan ik nu begrijpen dat je niet meer bij me bent maar me toch niet hebt verlaten…
Inge M21 september 2015Lees meer >

Soms

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 576
Soms fluister ik je naam midden in de nacht terwijl ik in bed lig alsof ik je daarmee naderbij kan krijgen dat heb ik ook met Maxima gedaan maar die vertikt Willem te verlaten wat ik een zwaktebot vind ik deed het ook met Carice van Houten maar die geeft geen sjoege vindt zichzelf te mooi en te belangrijk net als Astrid Joosten en…

uit mijn schaduw

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 707
na zonsopkomst heb ik mijn schaduw gedragen tot over de grens en liet hem af en toe even over het randje kijken naar daar waar mijn rest ooit verblijven zal hij vertelde mij over het vredig mooi zodat ik straks met een gerust hart ongemerkt als de zon op haar hoogste punt is mijn schaduw in alle rust kan verlaten gewichtloos laat ik me…

Het zout der aarde

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 561
ik rook ziltige lucht proefde het zout der aarde zag in de duinen wat verlaten eieren van vogels op de vlucht zand knarste in losse gedachten die zich niet lieten ordenen tot een vriendelijk geheel alles werd me te veel maar zee spoelde de bitterheid weg door monologen van talloze golven kwam ik langzaam tot rust heb het strand…

Bronst

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 592
breken in het loof tot gouden twinkelingen dansend op een vleugje wind namiddag leunt zwoel tegen de avond glooiend rust de heide in haar purperen pracht tot onverwacht de stilte scheurt door ‘t burlen van een edelhert de lokroep troont bronstige hinden voor de toekomst naderbij en als het woud in mijmer zwijgt het zomerlicht de dag verlaat…
sacrajewa27 september 2016Lees meer >

De zwerver

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.583
En vóór mij kronkelen de duistre wegen van ‘t avonddorp, dat daar verlaten ligt. Is nu de wereld zoveel eeuwen ouder? Alles lijkt mij zo vreemd en toch bekend. Ik mis alleen een vriendelijke schouder, een lichaam, dat mijn lust voelt en herkent. Ik ben alleen voor gans mijn verder leven, Er is niets meer dat me aan deze aarde bindt.…

Vluchtig passeren

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 444
en zon in hun herfstig gaan de wereld vluchtig passeren alleen ik bleef daar staan tot een beweging mij riep in het verstoren van stilte door een paar ogen met de soepele gang van geniep een jagende kat bracht mij godzijdank terug naar verbondenheid met het warme leven weg was de pijn van het existentiële besef totaal verlaten…
wil melker17 november 2016Lees meer >

Bloemenregen boven Brussel

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 588
op de steile weg omhoog is alles te vinden wat vastgelegd moet worden: bloemen tussen grijze rotsen van graniet hoge kliffen diepe kloven in de sporen van de tijd jouw berichten van liefde en rouw uit Brussel verlaten stad waar alles te vinden is wat jij zwijgend schrijft waar je alles ziet in de breking van het licht op de steile…
J.Bakx15 maart 2017Lees meer >

IK BEN DE HAZEL-NOOT

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.055
'k Verlaat me-zelf; 'k lijd aan me-zelven ijle schade. Ik ben 't aanhoudend maal, in een gesloten kring, van ene domme, duldeloze, ondankb're made. Maar raak' de vinger van een kind me, dat me rade: hij hoort mijn holte; ik luid; ik zing.…

Onnavolgbare verschijning

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 485
Je vage blik helderder dan ooit Al mijn emoties waren gekooid Gedoofd en verdord Mijn levenszender voorgoed gestoord Alle paden dichtgegroeid en verlaten Mijn hart een verzameling gaten Je vult die gaten met je onbegrensde talent Als ik nu verga heb ik gekend jouw ontelbare onnavolgbaarheid die mijn gloeiende hoofd verleidt te denken in zinderende…

Zwerver

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 565
Eenzaamheid had een te diepe wonde in zijn ziel geslagen verlaten in zijn droefheid baande hij zich een weg in het nachtwoud waar hij fantaseerde over erotische dwergen kabouters hielpen hem met het opruimen van zijn verpauperde uitgewoonde woning de huurschuld werd betaald door een stinkrijke mecenas die begon te kwijlen bij de neurotische…

Ijdele hoop

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 546
wie zijn wij dat we lopen huis en haard verlaten om in elders een nieuwe start te maken eigen licht en lucht pardoes vaarwel te zeggen sleutels weg te leggen dat wat je bindt zomaar los te laten hopen dat de stenen die je vindt passend zijn om thuis te komen in het nieuwe te gaan wonen op onbekend terrein ogen neergeslagen…

Mensdier

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 577
Wat wereld genoemd wordt ligt hier in volstrekte verlatenheid voor mij - Wat carpool heet baadt in het zonlicht van deze nieuwe dag - In het midden prijkt het kruis dat rood is van vergeten vruchtbaarheid, Iets over het midden een hand vol rubbers rijkelijk gevuld met Het witte goud dat makkelijk een nieuwe stam verwekken kan -…

Als ik maar weet

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 698
Als ik maar weet, dat U mij niet verlaat En ook altijd bij mij wilt zijn In vreugde, maar ook in pijn Wil mij gedenken in Uw wijs beraad. Als ik maar weet, dat U mij bij wilt staan In alle omstandigheden en in alle tijden Dat U Uw aandacht aan mij zult wijden Mijn God, ik bid U, blijf met mij begaan. Amen…

Heerser

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 465
want als de oude langoor Loazi op zijn waterbuffel teleurgesteld de beschaving verlaat beschrijft hij de potentie van het niets in raadselachtige teksten in eigen context overzie ik hier mijn ongerepte koninkrijk van leegte een diepe inham aan zee met een droogvallend kelpveld bij eb kaal grasland op de schaars begraasde heuvels…

Stille wonderen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 420
ogen gezien het panoramisch voorbij trekken van eindeloze toendra’s in de kleuren oker bruin en geel bleven lege zielen van woestijnen heel het majestueuze dak van werelds grootste bergmassief in contrastheroïek de zwartblauwe atmosferische dood die ruimte ziet in oneindig gebied samen zijn we opgestaan hebben de kusten verlaten…
wil melker23 februari 2019Lees meer >

De sfeer van weleer

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 666
zij zomerde met wilde bloemen in een paradijselijke wei waar vrijheid kleur en vormen bloeiden werd ieder hemels blij ook zij wist van de volle oogsten de rijkdom zo dichtbij later nog het land met kale stronken als verlate herfstpartij in helder schemeren deden vorst en gladheid al even van zich spreken het…
wil melker5 november 2019Lees meer >