2537 resultaten.
Als ringen krimpen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
487 verwondering
ze ontspringen uit een diepere bron en
blijven soms houdbaar in de herinnering
langzaam schuurt
de wind langs mijn vel
ook opdat ik dan minder
over verwachtingen vertel
zo is dat, met de gestage hinder,
totdat ik enkel, geheel alleen
en zover het geheugen reikt
gister nog bij vandaag optel
tot aan de roep van de blauwe vlinder…
We stalen vast de toekomst
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
522 En alle vlinders heb ik ook al getraind
het wordt als deze dag arriveert
beloof ik je een kleurrijk geheel,
ik vergeet je de komende jaren niet.…
Mooier wordt het niet
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
419 Ontboezeming van mijn
twijfels als stoffelijk wezen
leg ons in een glazen kist,
waarin we samen waker werden
geaardheid getoetst aan die van mij
vervoering waarover je moest waken
daardoor wordt herboren, ook
met stilste dood aan ons zij
die wordt opgeschort, laat me
spelevaren in de duistere uren
als vlinder van de nacht die de…
Nieuwbouwhuizen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
551 Hier bezoeken vlinders bloemen.
Hier jagen donkerbruine padden.
Hier zien we af en toe een muis.
Samen met een nieuwbouwwoning,
bleven we jong en werden oud.
Hier werden onze kinderen groot.
Hier groeide ook een thuis
Nergens anders herinneren we ons,
ons ver verleden en verbleven wij.…
Wij laten je los
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
571 Want nu de dood haar met vlinders wenst te halen
Zal het leven niet langer dralen en haar laten gaan.
Nu alles wat ooit geworteld was op aarde draait
Families en het land compleet worden vernieuwd
Zal ik in gebeden je gedenken en je alle aandacht schenken.…
in het voorbijgaan
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
454 we lezen Remco’s Lamento hier nu
langs het lange diepe water
zien wolken die niet meer komen
in Vestdijks Litanie
huilen om Martinus’ verre wolken
waarom moeder schreide
het zijn oude verlangens
we volgen valk en vlinder
we horen ver verdriet
herschrijven een bezonken Testament
van Boudewijn en Bob
alleen over de dingen die we…
Het missende stukje van mijn hart
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
455 Boven ons klaarde het steeds meer
op en bleef het droog op de meeste plaatsen
tegelijk begonnen enkele onbekende vlinders te fladderen en
zweven in onze buik die de prille liefde en verliefdheid hebben aangewakkerd.…
Zijn droombeelden verboden.
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
624 Wanneer ze schrijft
lijkt het
alsof elk woord haar streelt,
haar huid met de zachtheid van een veer van ouderwetse ganzenpennen wordt aangeraakt,
alsof er 100 vlinders op haar gezicht gaan zitten
zachtjes met hun vleugels slaan
een heerlijk aroma van bloemen verstuivend,
met daaronder een liggend gevoel
van wakker en waakzaam zijn…
Standbeeld in de stad
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
530 verzet
in stedelijke betonnen wildernis
slechts gekleed in lendendoek
standbeeld van een antiheld
zonder liefde ook geen geld
als een zwerver in het zweven
strijder voor intieme gelijkheid
hard versteend in stille dromen
te glanzen in het zoete duister
de blik op oneindig zonder troost
beide tepels getooid met vogelpoep
een blauwe vlinder…
Het zachte ritme
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
369 Vlinder spreidt vleugels
zonlicht weeft door zachte lucht
tijd stroomt in stilte
Woorden glijden als
een stille stroom over de rivieren van
mijn denken, waar gedachten zich nestelen als zaden
in rijke aarde en wachten tot ze rijp zijn om in hun eigen tijd te bloeien.…
poème nature
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
249 wortels weg te zinken
in krioelende modderpoelen, om ons niet langer te bezoedelen
uit die onreine bronnen te drinken, maar uit de lavende nerven van bladeren
en laat ons sterven naar natuurlijke gebruiken
als stof voor de bodem, en beestjes die met miljoenen
op hun doel af onder en uit struiken zullen kruipen
al zouden wij pijn van vlinders…
Altijd dichtbij
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
154 In elke adem van de wind,
in elke stilte tussen onze woorden,
en al weken -
daar is die vlinder weer,
licht en teder,
die ons steeds weer passeert
alsof jij zegt:
“Ik ben er nog, Pa… Ma… ik ben dichtbij.”
We voelen je,
juist nu de dag nadert
die ooit zo vol leven was.…
Wanneer de berm verstilt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
392 Een late
vlinder zweeft nog even voorbij, een laatste teken van wat hier leeft.
Mijn aandacht volgt lijnen
van wilde planten die zich buigen in het
zachte licht, ieder met een eigen stroom naar binnen
En ergens in mij verschuift iets mee: bloei maakt ruimte voor verval.…
Het verboden manuscript
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
2.480 Zelfs als de vlinders hun broze vleugels breken,
blijft de stoere echo van jouw bonzende hart
de enige waarheid waarin ik geloven wil.
Het wolvenland wijkt voor de schemering,
terwijl de uren traag als stropdassen passeren,
gemeten in de cadans van jouw afwezigheid
komt de vroege avond veel te laat.…
De Maan droeg haar huid
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
16 alsof zij ooit een ander had kunnen
zijn
een vreemd geruis bewoog door
haar wezen
als een vergeten melodie verstomd
en geruisloos verdwenen
haar staart verdween in een
vreemde nacht
waar alles sliep en niets op haar
had gewacht
de hemel sprak in een omgekeerde
taal
de wind vertaalde ieder woord in
een verhaal
een blauwe vlinder…
De vinder
hartenkreet
2.4 met 12 stemmen
2.239 Vriendschap is als een zeldzame vlinder,
het onbeschrijflijke geluk dat je ervaart,
als jij het zelf blijkt te zijn, de gelukkige vinder,
geen ander gevoel dat dat evenaart.…
De tijd van ons leven
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
1.560 om voorbij te laten gaan
Dit is een eenzame nacht
die ik zonder jou zal doorstaan
Dit is het gedichtje
dat ik voor jou schrijf
Dit is de hunkering
gierend door m'n lijf
In gedachten weer naast je
Dit is jouw hand
stevig vast in de mijne
Dit zijn mijn grote vingers
om jouw kleine
Dit is mijn lach
in jouw vrolijke ogen
Dit zijn de vlinders…
huizenjacht
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
756 Met zolen die
Zwaar als weemoed
vlinders in je buik
doen stollen tot
bedorven eetlust
loop je een jeugd
van vreemden binnen
een tuin met vreemde bloemen
hoe verkoop je tikkertje?
Of de geur van moeder?
De herinnering aan vroeger
Of hoe koop je het?…
Is dit dan het einde?
hartenkreet
3.1 met 9 stemmen
1.415 Misschien is dit het einde
Misschien ook een begin
Ik weet al lang niet meer
Wat alles was en is...
...Geweest en voorbij gevlogen
De vleugels van een vlinder
De liefde van een engel
Brachten mij ver van hier
In jouw armen
In ons hier...
...De tijd glijdt voorbij
Het ritme van mijn hart
Is als het jouwe
Mijn lief je schijnt zo fel…
Verlegen en broos
hartenkreet
3.8 met 40 stemmen
1.613 Ogen zacht gesloten
gedachten mijmerend
mijn ziel reizend
langs stralende regenbogen,
zwevende gedachten vol schoonheid
vlinderen in mijn hoofd
het lijf nog van aardse zinne beroofd.
Wervelende energieën stromen
tintelend door mij heen.…
Ideaal gedicht
gedicht
3.0 met 21 stemmen
14.113 .'
Een griffioen in winterkleed,
vliegende kameleons en vlinders
die van kleur verschieten, elk gezicht
een verre stem achter een waterval -
ik schiet op eenhoorns in mijn slaap
en bal mijn vuist naar het heelal.
Soms droom ik een feniks
die verrijst uit witte as.
Ons leven is een schitterend
soort toeval, een vergissing haast.…
GEBOORTE
hartenkreet
3.2 met 39 stemmen
3.038 hun aanwezigheid
deze familie te delen en lief te hebben
was ik de eerste, die kennismaakte
reeds voor je je als baby toonde
neen, wij waren ons van elkaar bewust
alle goeds ligt in jou opgesloten
jij bent een stukje geluk en troost
in volle overtuiging vond jij jouw plaats
en bracht verrijking en liefde
die dag vloog er een aantal vlinders…
Waarachtig?
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
677 Waaraan jij nu moet wennen, vertrouw op je gevoel
als zachte vlinders de verloren adem van mijn
ogen sluit, dan voelt mijn lichaam de hinder van
de werkelijkheid niet meer, die we kennen als
de waarheid en samen hebben ontmoet.
Deels vertaald uit : Fernando Pessoa´s,
`Quando eu morrer, filhinho`…
Er bestaat geen verlies van tijd.
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
757 In de herfst schuilt de vrouwelijkheid,
winters heersen oude mannen, in de
lentes lonken vlinders onbevangen,
ben ik zomers tot alles weer bereid,
als schaduw en het licht elkaar weer
ontvangen, de ongetuigde gedachten
worden bereden, het bit verlost van
het opgekropt verlangen, verenigd
in een silhouet van het verleden,
er bestaat geen…
De danseres.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
593 Ze danste als een vlinder,
maakte sprongen als een hinde
en pirouetten, maar een keer te veel
en stortte toen van het toneel
op haar kop in de coulissen.
Het bloed spoot uit haar hoofd.
Zo heeft de dood haar weggeroofd.
Mijn lief, ik zal je missen.…
Er is geen tijd
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
502 In de late zomer schuilt de vrouwelijkheid,
in de winters heersen oude mannen, in de
lentes lonken vlinders onbevangen,
ben ik zomers tot alles weer bereid,
als schaduw en het licht elkaar weer
ontvangen, de ongetuigde gedachten
worden bereden, het bit verlost van
het opgekropt verlangen, verenigd
in een silhouet van het verleden,
er…
In alle vroegte
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
426 De krantenman zag ik vanmorgen
er dwarrelden ook witte vlinders voorbij
ik hield mij expres uit het zicht verborgen
met zijn glinsterende glimlach kwam hij naderbij.…
Groningen lijdt
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
520 hoop ;
lente maakt honing
bloemen ;
lente brengt kleur
mijnbouwschade ;
lente treurt
Groningen
ik zie een vlinder scharrelen
over het bedolven land dat
ooit de naam Groningen droeg, monumentale
restanten ontstijgen het puin waar nu
de laatste bloemen hun kleuren nog trachten
te uiten - in een pracht als nooit tevoor
landerijen…
Afscheid van mijn jeugd
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
538 het parkje
Nog één keer een wandeling langs de mij zo bekende kerk
Ik loop nog éénmaal de vertrouwde winkeltjes in en uit
Lekkernijen mee naar huis
Op de terugweg dank ik mijn jeugd en de buurt waar ik opgroeide
Ik verhaal over jullie warme liefde die mij stevige grond geeft op deze planeet
Door mijn tranen zie ik een hart met twee vlinders…
Als ik straks ga (liedversie)
gedicht
1.4 met 18 stemmen
4.390 in schaduwen
Van tederheid
De geur van bloemen in je hals
Van nectar, vond ik je mond
In een duizelende
Reis met jou
Als een dagpauwtje naar de zon
Brug:
Rouw niet om wat gewis wegglipte
Uit de diepte van onze hoop
Ook een vlinder…