Alle inzendingen over horizon

2600 resultaten.

Sorteren op:

Paradijs

hartenkreet
2.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.080
De nacht is weer gekomen Ik hoop van jou te dromen Over golven van de zee Die nemen ons beiden mee Naar wondermooie plaatsen Maan en sterren weerkaatsen In het water van diezelfde zee Als begeleidend Licht voor ons twee Als doel de Hemelse horizon Ontzettend mooi als dat eens kon Daar aangespoeld op een strand Zijn we in het hemels Paradijs…

arm

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 821
Wij hebben een klein zwembad Zij hebben een beek met kristal helder water, waarin je de vissen ziet zwemmen Wij hebben elektrisch licht in onze tuin Zij hebben de sterren en de maan Onze tuin loopt tot de heg van de buurman Hun tuin loopt tot de horizon Wij kopen het eten, zij koken het Wij gebruiken de magnetron Maar wat zij eten smaakt…
marijke15 maart 2011Lees meer >

Het laatste woord,

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 542
De dood smeedt een smalle streep aan de Godse ginder en mijn horizon en in de morgen verbreekt de dag zijn zwijgen om de schoonheid te begeren en wordt levensecht en krijgen de nederigen het laatste woord, waarheid is niet te keren, wordt een levensrecht. “Tart de toekomst niet, onderga hem in nederigheid “ Aurelius…
pama18 maart 2011Lees meer >

Tom Tom

netgedicht
4.2 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.584
Hier lig ik dan een poosje met mijn kleine wijzerdoosje omgekanteld in een slootje tussen kikkers en libellen kan de vogels in de lucht zien en de horizon zien hellen en vanuit mijn Deux-Chevauxtje zestien koeienpoten tellen Wijzerdoosje, Wijzerdoosje waarom liet je mij zieltogen zie de ruitenwissers wissen zie het prikkeldraad verbogen…

Mais mais

netgedicht
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 812
in 3 uur op ontdekkingsreis rondom ons huis route zeven fietsend met behulp van de inmiddels beruchte fietsknooppuntenkaart in en rond Eindhoven zagen wij moderne stadswijken met idem huizen en vele oude boerderijen aardappelplanten in bloei hele velden vol paarse distels maisvelden tot aan de horizon…

Zomers landschap

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 574
Soms voel ik in het diepere denkwerk gelikte wonden dan is de zomerdag weer vol vrijheid en ga ik opgelucht de horizon tegemoet landschap komt kleurig tot leven rivieren stromen langs groene oevers zwaluwen vertellen van zomer foerageren in de blauwe lucht maar het zomers landschap blijft een schilderij in toevalligheid van tijd…
mobar22 juli 2013Lees meer >

Sierlijk straalt er zilverlicht

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.025
vermijden die geheimen broeden moet dwaalt mijn blik naar ver gelegen speelt de Melkweg ‘ hide and seek ‘ Wil ik aan de nacht ontsnappen wachtend op het ochtendlicht dan zal ‘t zilverlicht weer spreken als ik ’s nachts mijn huiver dicht Canis Major te aanschouwen, naast Antares, Orion Betelgeuze siert het luchtruim ver voorbij de horizon…

Mijn stad, jouw stad?

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 567
logistiek, scherp gedrein van tramrails snelt door de sirene geest van ijle lucht de linden werpen met een hoofse neiging in hun kale kruinen elkaar de zwarte jassen van de kraaien toe boven de daken in een verbale dramatiek schildert een zilveren vogel zijn pirouettes heldere witte sjablonen op de marmeren portieken van de horizon…
Pama15 januari 2016Lees meer >

Een zee vol gevaren

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 494
Een mens zoekt oneindig zijn horizon na te staren. Op zoek naar de regen- boog ondergaat zijn ziel de levens- cyclus van de zee.…

Zolang de muze wil

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 616
Twee tinten grijs, donker en licht, vervagende horizon. Golven breken, schuim spat uiteen op blokken basalt. Het is alsof de grauwsluier oplost in nieuwe vergezichten. Ik leg mijn potlood neer en ook de oude dichter typt niet meer, hij blaast uit, dooft de vlam, rookt een sigaret.…

Oorlogskind

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 763
het vreemd dat ik liefde mis in harten van mensen in ongewis kon ik er maar iets aan doen het voelt zo ongewoon te moeten leven in een droom die je niet opnieuw beleeft omdat je tekort leeft misschien dat er morgen weer vrede is een kind verliest van de nostalgie omdat het niet kan besturen en dan kom het zo gemeen bedrogen uit geen horizon…

lief lieven

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 936
boom hangt daarvan het fortuin parelend als gouden appels aan de takken van liefde die wij mogen dragen zoveel jaren al mogen wij over heuvels en door dalen met een lach en een traan de beloofde liefde delen die ons ook na vandaag samen sterk doet staan over de loper van dat verbond die van lang voorbij verleden naar onbekend de horizon…

Ambivalente makker

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 835
vernederd door de ongeduldige meute die niets anders ziet dan eigenbelang ik heb het gehoord dat zogenaamde toeval van mensen die de nacht vervloeken ze zijn leeg van binnen wanneer ze slapen ze zijn niet zoals jij bent niet de tong waarmee jij spreekt de ogen waarmee je de wereld doorziet door alles en iedereen heenkijkt vrijage met de horizon…
mobar12 november 2017Lees meer >

Als ringen krimpen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 487
als ik dat zeg en verzucht soms mijn adem op een ruit zeker, de nieuwe lente openbaart zich telkens weer in het voorjaar, of bij toeval soms nog een andere keer toch is de piramide onverbiddelijk de weg versmalt verder naar boven, ook de overgaven nemen toe in getal ze gaan over in momenten van momenten en liggen dieper achter de horizon…

Mijn leeuwerik?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 472
hoogtepunt van alle lissen, van het eerste en het laatste deel als kleurrijke overstroming, geluid van de helderste beken, decor als aangeboren natuur als bruid waarin hij het ultieme doel bereikt, hij modelleert het licht, gegrift in fantasie tot mystieke patronen die de uithoeken van de nacht bewonen als de nevel vertrekt wordt de horizon…
Pama1 mei 2019Lees meer >

Zomerse buien

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 468
lichaamstaal te willen verstaan aan de overkant van de oevers alles wat deugd gaat ten onder achter wolken verscholen daalt de hemel dichterbij vol liefde de enige vreugde het prille verlangen iedere zomer heviger dit vragen in de taal niets en leegte, ergernis vreugde, tranen en verdriet en dan, daar achter stilte, gezonken horizon…
mobar2 augustus 2019Lees meer >

Het schip van de geest?

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 499
gestrand, ontvouwt zich en leeft in mij de angst voor het onbegrensde wat het ginds betekent voor mijn zijn, waar kennelijk geen maat op staat, zodat het hart, mijn binten kraken in het schuim van tegenlicht, het beloofde land fixeert, tot aan een stip een boodschap aan mezelf gesteld, een variabel gegeven wat op een onbereikbare horizon…
Pama8 maart 2020Lees meer >

Typerend?

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 419
die zich om je vinger draait, je gebruikt beider handen in de perceptie van je karakter een rusteloze signatuur bespeelt het zachtste dons naast het reinigende vuur, waar je niet hoeft in te houden verlost van alle ethiek, en als je handen stilvallen, gaan je zelf gekozen kleuren een eigen weg, een laatste tint waait over de horizon…
Pama16 juni 2020Lees meer >

Volle maan

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 452
vlak meer maar met veel muien, we door de duinen, naar het vogelparadijs, ik de vogels gehoord die de hele dag riepen, we terugliepen door de polder, het kerkje bezochten, je huis dat er verwaarloosd nu uitzag, je buren hun huis te koop hadden gezet, toen ik terug kwam in mijn straat weer, zag ik de volle maan net boven de horizon…

Zwijgen in de ovt

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 505
Het heden heeft een overschot in plaats van energietekort kijk maar, het barst van een surplus Aan wat verleden is, geen prul maar savoir vivre, rijk en gul een hervertelling van ons lot Waar Jupiter de oppergod diens Saturnalia ten hemel spreidt met donderend geweld en bliksems schicht uit het gewelf Achter een horizon van tijd…

Achter de einder

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 551
schoorvoetend verschuift mijn overzicht naar de horizon om te zien of daarachter nieuw leven is te ontdekken natuurlijk blijft het verleden met liefde aan mij trekken of opwekken om goud te bewaren, niet af te stoten .…

Vogelvlucht

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 552
De ruimte wordt oneindig wanneer ik ze volg met mijn ogen, alsof hun vleugels de hemel openen en telkens weer een opening scheppen naar stilte, een rust die even diep is als de horizon die hen draagt. Ik voel een zachte vraag in hun vertrek: wat is het om werkelijk te vertrouwen, om niet te weten en toch te gaan?…
CB28 september 2025Lees meer >

De man boven de hemel

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 390
Elon kocht de horizon, liet nachten gloeien op brandstof van verlangen. Hij dreef de hemel uiteen met zilveren schroeven, zocht in elke ster een spiegel van zichzelf. Zijn torens zongen van winst en snelheid, hun glazen huid weerkaatste enkel glans.…

Liever dwaas

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 458
Een ademloos wijde horizon bevestigt mijn werkelijkheid!…
Anke J.13 december 2025Lees meer >

Tegenpolen

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 407
Waar jij de horizon zoekt en de vrijheid verkent, ben ik de plek waar jij jezelf mag zijn, gewoon ongetemd.…
Pitsikato2 januari 2026Lees meer >

Eindeloze zee

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 335
Woorden van eindeloze zee strekken zich in kalmte van golven stille heimwee is ontvankelijk voor zwijgende taal in het voorafgaande ligt ontwaken opstaan uit een diepe rust plotseling de ogen open Onze ontmoeting tekent zich aan horizon van gelatenheid je fluistert over liefde dat is natuurlijk dwalen waar het hart spreekt van waarheid…
mobar3 maart 2026Lees meer >

Het broeien van de kim

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 199
Wij sussen de twijfel in een krimp van rust, terwijl de horizon zich langzaam sluit. Hoor het verre morren in de buik van de wolk. Het berekende land ligt bewegingloos te wachten, gekooid in de stilte voor de vlaag begint. Geen vogel die nog stijgt, geen blad dat durft te trillen, het veilige domein houdt star zijn adem in.…

De koers van morgen

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 157
Maar kijk naar de horizon, de lucht is nog open. De kaarten liggen schudbaar op de plank. Geen grens staat vast, geen toekomst is gegoten, wij zijn de architecten van de nieuwe klank. Op Goeree-Overflakkee bouwen we dijken, niet alleen tegen het water, maar voor elkaar.…

Podcast der contra-antipoden

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 170
Ze bestaan nog steeds kijk om u heen en luister naar de podcast van infloeënzers en hun contra-antipoden winnie the potter & harry poet en hun queeste naar de bizarre goudencirkelredenerende haagse kringentaal hanterende  hermetisch dichte en plenaire volzinnen prevelende feeks Niets nieuws onder de volle maan en de verre horizon?…

Verwondering

netgedicht
3.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 74
In het zachte avondlicht wordt de horizon een grens van goud en schaduw. Ik ervaar hoe het landschap verzacht onder de schemer, terwijl de eerste sterren verschijnen en de aarde haar rust weer vindt.…
CB27 september 2026Lees meer >