2974 resultaten.
dilemma
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
558 eerlijk oprecht en open
van ideaal en haalbaar
het voor en het tegen
naast kosten en baten
alles goed te wegen
kiezen vraagt lef
onzeker te durven zijn
waar zekerheid mist
met oog voor anderen
eigen belang te delen
door samen te zoeken
wat het deelbaar maakt
kiezen is loslaten
door samen te verkennen
van gewenst en nodig is
langs spiegels…
Levenslang geketend
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
507 doen
wat er gezegd wordt
want anders
vergaat het je slecht
kun je carrière contract
en promotie naar
de hoofdrol zeker
voorlopig vergeten
zonder mij ben je niks
ik heb het allemaal
voor je gefixed omdat
ik jou af en toe mocht
eten met jou in het
spiegelbeeld om geen
stukje van je te vergeten
tot de eerste modder
kwam en spiegels…
WEERSPIEGELING VAN MIJN LICHAAM
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
701 Stond vanochtend naakt voor de spiegel en dacht
"Nou Jan Jacob het mooie is er wel vanaf,
geen rood maar wit haar het hoofd nog bedekkend,
wilde haren rond de hals en op de nog redelijke
buik en borstpartij, billen minder hard, gezicht
een flauwe lach, 'k moet het er maar mee doen!…
Leven
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
382 Geniet dagelijks van zon en regen
het briesje dat rimpelt 't spiegelend meer
geniet 't leven al zit 't soms tegen
kom, lach en geniet iedere dag weer.
Ik heb geen tijd mij af te vragen
waarom wij op de wereld zijn
't is geen straf 't leven te dragen
wij zijn geschapen om dankbaar te zijn.…
Volle maan
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
654 Ze hangt daar hoog, van zilver zacht,
een spiegel in de donk’re nacht.
Ze waakt terwijl de wereld slaapt,
haar glimlach aan de hemel straalt.
Ze kust de zee, de wolk, het gras,
en maakt van schaduw stille was.
Een droom zo puur, een licht zo klaar —
de nacht lijkt minder eenzaam daar.…
Doe hem ook zo’n roze bril
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
311 zonnestralen voelen wil
de wind
in zijn weelderige haar
als die trein dan toch wegrijdt
en hij achterblijft
met een bloemrijk stofje
gedrapeerd in zijn handen
waarin hij zijn neus
vanzelfsprekend
nog één keer steekt
Laat hem lekker zijn gang gaan
zonder bang te zijn
in de veilige schaduw
van een fris bladerdak
aan die spiegelende…
eerste adem
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
211 vanaf de eerste kreet
ligt de schaduw al opgevouwen
tussen de lakens van de wieg
een baby vuist
klemt zich vast aan lucht
alsof tijd iets is
dat je bewaren kunt
in een broekzak
tussen verloren munten
en een kassabon van gisteren
de jaren lopen niet
ze lekken
uit een knie
uit een spiegel
uit het trager worden
van namen op de tong…
'Ondanks de afstand voel ik toch haar hart'
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
130 Ondanks de afstand voel ik toch haar hart;
Haar een week niet zien, hulde mij in smart,
Nu kijkt zij door spiegelend brillenglas
In haar camera, staand op een bergpas.
Zij schrijft over huidhonger en seks, er
Volgt dan een filmpje van een scholekster;
Eclecticisme is wat wij delen,
Dat kan ons never nooit niet vervelen.…
Fantoomruil
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
99 Zondag de kubisten vluchten
ruilhandel op de papiermarkt flopt
de mystieke driehoek sluit zich
grijze ratten slapen zonder script
Glas reflecteert een oude bekende
fantoom-meubels tegen woekerprijzen
de glimlach is een valstrik
geheugen gecrasht in paranoia
Kijk in de verweerde spiegel
de zwarte markt stort in
van goud naar oud papier…
"hoge muren, open deuren"
hartenkreet
0.5 met 2 stemmen
810 Diep in mij herken ik nu de gevoelens
Verdriet, blijdschap, angsten en de pijn
ik hoef me niet meer groot te houden,
en altijd maar de held te zijn
Mijn oude ik heb ik inmiddels verstoten
Ik kijk in de spiegel met rechte rug
Van hoge muren maak ik open deuren
En kijk niet op gedane zaken terug…
Hoge muren, open deuren
hartenkreet
3.2 met 22 stemmen
1.465 Diep in mij herken ik nu de gevoelens
Verdriet, blijdschap, angsten en de pijn
ik hoef me niet meer groot te houden,
en altijd maar de held te zijn
Mijn oude ik heb ik inmiddels verstoten
Ik kijk in de spiegel met rechte rug
Van hoge muren maak ik open deuren
En kijk niet op gedane zaken terug…
Man bijt hond jubileert
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
812 NCRV's Man bijt hond
bracht tot nu meestal
geen enge eenzaamheid in beeld
zoals die club doorgaans
ook geen codes schond
Wie ervoor open staat
niet bang en jong van geest
levenslang al in de slag
en altijd overal gewoon gesjeesd
zegt waar het precies om gaat
we zien ons uiteindelijk allemaal
soms wel wat knullig sentimenteel
lief terug…
Binnenzak
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.320 Bespaar me het troebel gedaas
De lappendeken waarin je danst
Het schimmig spel, de luie blaas
Waarmee je naar de pot strompelt
Door een waas van wijn
Van verdoken pijn waarin je mij
Gniffelend van genoegen onderdompelt
Stap voor één keer uit de spiegel
Die je me voorhoudt als een blikkerend schild
En vul mijn geheugen met heimwee
Naar de…
Taalbad
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
782 als een neushoorn
Vlijmend of kreupel of koket
Versmelt in vers en sonnet
Met een vermeend gemak
De mist is zijn dekmantel
Hij draagt het alfabet naar elders
Ontkurkt het bewaard gedicht
In een roes, een waas van taal
Zwelt het uit zijn vlies
De pasgeborene geeft geen kik
Ondertussen blijft het raden
Naar zijn loom gevecht
Met de spiegel…
Schooltandarts
netgedicht
3.5 met 16 stemmen
3.385 Maar als ik nu na het poetsen voor de spiegel sta
draag ik mijn gouden kronen postuum op aan pa.…
DE ZWANE
poëzie
3.9 met 8 stemmen
2.602 Des hemels spiegel, mild en fris,
de lucht in 't ronde lavend,
daar ligt een vijver maagdelik schoon
in stille zomeravond.
En kalm in hare avondlust
bij 't zoet gesching der mane
ligt langzaam drijvend op het meer
de dromerige Zwane.…
Dochterlief
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.234 Ik heb ze: knokig schriele knietjes
En elke jongen lacht me uit
Zijn blik verraadt: die heeft hooguit
In haar bh twee wattentietjes
Ik heb ze: tobberige dagen
Want zoals ik ben is er maar één
Dan ben ik vreselijk alleen
Kan ik mezelf niet eens verdragen
Het uiterlijk is onbelangrijk
Lacht oma, grijs, gerimpeld, lief
De spiegel maakt me…
Meisje
poëzie
3.5 met 34 stemmen
6.050 (Dan ben ik naakt en mijn naaktheid wiegel
ik vóór de zacht-belichte spiegel, -
de elektriese lamp is gehuld in een zijde-bloedrode bloem. - )
Ik wacht en voel 't immense van mijn leed,
wijl ik slechts vaag weet mijn leven inkompleet.
26 mei 1916…
als woorden niets meer zeggen
netgedicht
4.3 met 43 stemmen
3.049 als woorden niets meer zeggen
en zinnen zijn verzet
zal zij zwijgzaam naast je liggen
aan haar zijde van het bed
zal zij stil op dromen wachten
met haar beide ogen dicht
zullen tranen kansloos vechten
om de spiegeling van licht
als woorden niets meer zeggen
en grenzen zijn bepaald
zal zij eenzaam naast je liggen
tot de eindstreep is behaald…
Vader
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
2.278 vooruit
mijn besef nog niet gekomen
beefde ik in koele hartstocht
niets anders dan je aan te staren
in de hopeloosheid je woorden herhalend
maar ze vervaagden mettertijd
en nu tracht ik je te vinden
op ongekende plaatsen
in boeken, woorden en zinnen
achter hoeken van straten,
door kieren waar de tocht fluit,
achter glazen en in de spiegel…
Samen
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
1.701 Een morbide fantasie in een kasteeltoren
Sereen huilende ogen als spiegels gebroken
Een dans met messen om ons gevoel te bekoren
Bloedend, we hebben ons op onszelf gewroken
De satijnen lakens met bloed doordrenkt
Wonden branden, vlees dat schroeit
Onze jeugdige schoonheid bruut gekrenkt
Onze bizarre geesten door dat schouwspel geboeid
Een…
Zoals een fijn schommelende balans
poëzie
4.1 met 18 stemmen
2.681 Zoals een fijn schommelende balans,
Even zich richtend, evenwichtig staat,
Als voorzichtig in spiegelende plaat
'T prisma te rusten legt zijn stalen glans -
Hij staat, aandachtig.…
Een luttel aarde, een luttel hemel
poëzie
3.0 met 14 stemmen
4.259 Een luttel aarde, een luttel hemel
Heeft ziel als haar bezit gewonnen,
Een luttel aarde, een luttel hemel
Tot eigen heerlijkheid gelouterd
In uwer ogen spiegeling.
Maar weinig zuivre gouden woorden
Reeg ziel tot snoer en morgenbede,
Maar weinig zuivre gouden woorden,
Klinkklare sterren neergevallen
Uit de gelukverstilde nacht.…
metrosexual
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.223 Liefelijk neem je mijn handen in je schoot
Ze willen niet meer weg, ze willen blijven
Ze verlangen naar je aanraking, keer op keer
Vijlend laten ze hun vibratie achter
De groeven verdwijnen
Mijn oppervlakte wordt glad
Geboend door mooie handen
Gepolijst met gevoel
Glimmend, glanzend, spiegelend
De groeven zijn niet verdwenen
slechts…
Buiten vriest de liefde
netgedicht
3.3 met 320 stemmen
64.754 ’s Winters nieuwe minnaar zuigt
ochtendlicht deze kamer binnen
zuchtend tussen bed en spiegel
Dromen slapen in haar haren
achteloos ontvangend kraakt
het bed vol bloeiende jasmijn
Gesuikerd smaakt zijn tong
wellustig trillen geheimen
loswekend uit haar stof
Kietelende steelse toppen
bedwelmen teder buik
heupen dijen borsten
Dwarrelende…
Als de muziek is afgelopen
netgedicht
4.4 met 27 stemmen
750 damesslip als slecht gemutst verblindt verbaasd mijn zicht
de pick-upnaald overslaand als een moker aan het heien
totale chaos analyserend is de rooklucht niet te snijden
gesuikerde pinda's plakken onder voeten en tussen tenen
wijnglazen op het kleed die kleuren en mij vervloeken
ik laat bierscheten boeren en harde zuchten
zie doffe spiegels…
Tussen wijde leden
netgedicht
3.9 met 29 stemmen
965 begaan niet zomaar
een willekeurige weg
zonder inspanning wordt u tevens:
gewogen, bewonderd,
dan wel, middelpuntvliedend,
naar mijn verte gezogen
de rimpels breed gevoerd,
zowel bóven als ónder
het zichtbarend vermogen,
zijn hemels wat diep gegroefd
en aards, navenant , maar
met hangzakken bemand
de blikvangers
zetten spiegels…
Belgisch zanger doet mee
netgedicht
4.6 met 16 stemmen
1.502 te Hilversum in het Spaanderwoud
werd een man getroffen
met zijn schaduw nog daarbij
hij sprak wij zijn met twee
mijn broer is hier opgenomen
door de camera van de teevee
Caruso zal in beeld komen
hij heeft zo mooi gezongen
we hebben meegedongen
onder veel gegiechel
ze zagen ons in spiegel
Osurac stond er onder
voor ons heel gewoon…
Ode aan december
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
680 het deinen, schijnen, doelloos
wiegen van kaalgekrenkte ranke takken
vergruizelt in het winterwoelen tot een wind
grasgefezel tot een vlakte
een bos baart, een duister hol
thuisloze sterren kraken
door het neergestorte meer
ijszwarte spiegel van een heelal
tot diep in de aarde
stroomt de nacht weg,
aan de kabbelende oevers
leeft een…
DE VREEMDE SCHEMER
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
773 Een brandgang is misschien de weg
die wij al eeuwenlang bewandelen
als zonverlichte hazen
eens groeit hij dicht
achter de vele stappen
die versterven
De vreemde schemer
van het nooit begrijpen
ontsiert ons denken
en vertraagt het bloeien
van nieuwe en doordachter vormen
achter ons
Traag zingen spiegelende rivieren
sussende liedjes…