2616 resultaten.
Spiegelschrift
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
550 de nieuwe dag
we horen het verhaal
verstoten door de arguslach
begraven we ons oud gedrag
en queesten voor de graal
we geven alle hoop het licht
maar eenzaamheid verblindt
het hart dat zonder open zicht
vertwijfeld zoekt naar een gezicht
die hoop en hart verbindt
de demon valt in duister zand
als witte geesten huilen
een lichtend spoor…
zuiver op de graat
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
651 pijnlijke lendenen
het graven van kanalen
in dorre wandelgangen
harde woestijnen zonder mededogen
en traanbuizen die geen water bevatten
onbeholpen doelen stellen zonder ophouden
hij dacht het verre einde te zien
van een ellenlange tunnel
en hij schraapte zijn keel nog eens
ja, maar tunnels
zijn soms boorputten
die water geven
aan begonnen sporen…
Observatie
netgedicht
4.2 met 45 stemmen
1.641 Ganzen gakkend rond het wak
lokken menig broodkorst aan
welke drijvend op zwart water
zeer snel in open snavels gaan
De oever van de vijver
door moddersneeuw omgeven
geeft tussen grauwe glibberglans
een spoor van groene sprietjes aan.…
Geheel alleen voor eens
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
731 ik wou wel eens
de vloer inventariseren
maar ik voelde me al snel hinkelen
omfladderen van tegels
één, twee, drie, vier
de lust verging me
het lijnenspel te verbreken
het raster eeuwig tot aan zijn oevers
vaalwit, harder dan waspoeder
vergrijsde aderen die ooit zwart kleurden
op één perfect spoor na
waren ze allen gebroken
als klonters…
De Beek
poëzie
3.8 met 5 stemmen
1.874 De verlatene ochtenduren
heel de hete middag door
tot de naderende intocht
van de schemering, - tot voor
de bedreiging van de avond, -
windt zij glinsterend haar spoor.…
- De stille maan is zeer bedroefd -
netgedicht
4.6 met 46 stemmen
1.036 De stille zilveren maan,
hij volgt naast sterren
stralen en wolkenstofjes
ons dagelijks spoor
en heeft ons nooit verlaten.
O stille maan hoeveel
eenzame nachten
waarin het mij zo
angstig te moede was
zag ik een gulle blijk van je
troostende vale schijn.
Jij wilde zo graag
altijd voor mij zijn.…
Aalmoes
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
490 Aan de rand van afstand
Voorbij de afgrond van jeugd
Waar onafgerond
Overduidelijk onkruid wordt verbrand
Het decor voor vergane deugd
Ziel zwart omrand
Ziedende sjacheraar
Zonder spoor van vreugd
Neergeslagen zwaargewicht
Gescheurde huid, ogen bont
Onbevangen vlagen van overwicht
Eindigen in de touwen,
Gevangen, knock out, op de…
De Abdij
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
773 De zware buitendeur
nog in mijn handen
speur ik op de kale trap
naar de gewiste sporen
van wisselende organisten.
In de Abdijstraat
klinkt later mijn gedempte stap.…
De wekroep
poëzie
3.2 met 4 stemmen
2.149 Vluchten van duiven wiggen in de winden,
wit en wildkirrend, in één zucht hun sporen.
Het leven diep benee en diep in 't blinden
des hemels weeft uit regen en zon weer koren.…
Steen op Steen
netgedicht
4.4 met 12 stemmen
1.931 Zeg Henk, je moet het zelf weten
maar je bent een steen vergeten
en dus zeg ik het maar even
anders word je straks weer naar
en de specie is te laf, Henk
en de voegen zijn te straf, Henk
en de steenkleur vind ik achteraf
toch best wel een bezwaar
Zeg Henk, je wil het vast niet horen
maar je gulp staat weer open
en de kruiwagen trekt sporen…
Vakantie
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.074 Het is warm ik zet Mn zonnebril op als ik naar buiten loop, proef van een stukje Turks fruit, zalig, ik loop nog wat rond en uiteindelijk kom ik met een rode dikke voet op station Hollands spoor.…
ZIJ (SHE)
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
716 Zij
kan het gezicht zijn, dat ik nooit vergeet
een spoor van lol en grote spijt
kan mijn schat zijn of de prijs, die ik betalen moet
zijn kan het lied zijn, dat de zomer bezingt
kan ook de kou zijn, die de herfst ons brengt
kan honderden dingen vol met tranen zijn
dat alles binnen de 12 uur van een dag
Zij
zij kan de schoonheid en het kwaad…
EETSTOORNIS
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.202 Zelfs een sardientje
zou mij ook absoluut niet smaken
Ik heb geheel geen honger, hoor
trachtte zij zichzelf aan te praten
Wetend ik zit op een dood spoor
elkeen heeft mij toch in de gaten
Ik lieg eenieder voor, dat wist zij
want ik heb allicht die eetstoornis
Minder wegen, maakt mij erg blij
anorexia eiste dit pijnlijke vonnis
Ik weeg…
Winterdag
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.231 Het mosbed kraakt, — de rappe voet
Drukt sporen in 't besneeuwde groen;
Ginds kronkelt, als een welkomsgroet,
Een blauwe rookwolk door 't plantsoen;
Van verre klinkt, met slag op slag,
De scherpe bijl op 't harsig hout...
't Is toch een heerlijk ding in 't woud ,
Zo'n winterdag, zo'n winterdag!…
Maatbeker van herinneringen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
697 De nacht is een reiziger, die zijn
mantel over de aarde sleept om zijn
sporen uit te wissen.…
Terug naar de hel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
600 In het landschap gevuld
Met onwillige, altijd
Tegendraadse pubers,
Maar zij hielden van mij
Zoals ik van hen hield -
Erger waren de hatelijkheden
Van collega's die in alles
Zo veel verder waren
Dan ik en die dat dan
Ook elke dag wel
Smalend aan mij
Lieten weten
Na twintig mooie
Jaren in het hoger
Onderwijs liep het
Spoor…
Als zout kristallen worden
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
674 Er is een onuitwisbaar spoor geslagen
Alsof ik iemand in me draag
Of dat ooit weer af zal zwakken
Is meer een weten dan een vraag.
Niet alleen klanken kunnen zingen
Het hele leven kent een ander geluid
Dat gebeurt als iemand diep weet door te dringen
Voor altijd …onder je huid.…
Maannacht in Elche
poëzie
3.3 met 3 stemmen
2.986 de hemel is hel -
en de wereld is zo stil en verlicht,
dat de maan, verlost van haar licht,
een onzichtbaar zilveren spoor
in de zilveren ruimte verloor.
tussen de palmen het licht.
De stilte ademt niet meer.…
Tribunus plebis
poëzie
4.2 met 4 stemmen
940 Het bier verstompt 't verstand en zo -
na onze kaartenzaken -
gebeurt het, dat we op 't bijster spoor
der politiek geraken.
'k Verwijt hem - want ik draag alom
'n vracht illusies mede -
dat hij, ad usum populi,
meer pathos zoekt dan rede.…
schepen die op de Elbe varen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
487 schepen die op de Elbe varen
dragen de kop in de golf
het zwarte schip dat laag
op het water ligt
het hele ruim bevracht
meeberekend maar opgegaan
schijnbaar van het doel
ontslagen op de wijde baan
het murmelend spoor dat
luisterend aan boord meeloopt
van het begin gebogen maar aan
het eind weer gesloten
boten schuiven langs…
het dichten
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
504 oplosten in de welvaart van het telkens herontdekken
nachtelijke waarheden werden in den morgen ontrafeld
en gewist door een ter persoonlijke schaamte
dewelke mij ontbood aan de tafelen die het verstrijken
van de dag aan me opdiende al was het vis en aal
nooit was ik ontgoocheld, het leven kende mijn vluchten
en het rangeerde mij langs het spoor…
We waren samen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
697 Jij had voor mij steeds minder
Oog en oor
Jij zag anderen staan
Ik stond in mijn schaduw
Ik kreeg argwaan
Onze hechtenis
Stond op spel
Er kwam een strijdtoneel
Het werd me allemaal teveel
Als ik niet die ene kan zijn
Doet me dat verschrikkelijk veel pijn
Dan blijf ik in mijn schaduw alleen
Zonder jou
Het is een knauw
Onze verhalen
Sporen…
Waarom schrijven we
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
561 Matthijs van Nieuwkerk stelde deze vraag ook aan de aanwezige voormalige regisseur Rudolf Spoor, zijn antwoord was: ZIJN.…
Stad,vrucht van eigen spiegel ?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
404 de wachters van de grachten hun huizen
kronen over de hoofden het plein bespot,
beklad door duiven waardoor de beelden
levend bleven in de mondiale moraal van
overvolle gevulde pleinen en terrassen
uitgelicht in het spoor van hen die in het lot
zijn uitgetreden, verwaaid door de geest en
symboliek, begeleid door de gilden van de straten…
De ironie van onze tijd ?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
476 uitgelicht in het spoor van hen die in het lot
zijn uitgetreden, verwaaid door de geest en
zwaard, begeleid door de gilden van de straten
hun adem stokt uit de mond van de gulle gaper,
z’n ironische lach verwerkt tot verbazing
waaruit de verste herinneringen zijn opgeschort,
een voortschrijdend gevoel, opgehangen aan
de macht gevangen…
Er komt een man…..
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
583 slaat, hij maakt
zich even vrij om een
nieuwe gesp aan zijn
broekriem te maken,
elk jaar komt er een
gaatje bij naar omvang
die de buikgordel omspant,
Opnieuw de rug gerecht,
waadt door het niemandsland
van boodschappen of geschenken
even staat hij stil bij de engel
van het licht en haar bedoelde
boodschap, belandt in de sporen…
aangedaan
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
473 de bakkers bakken zelf bruin
slagers keuren het eigen vlees
kippenfokkers worden geplukt
obers verdrinken hun verdriet
loodgieters verstoppen zich
en de elektricien is geschokt
machinisten het spoor bijster
zien pedicures de nagels bijten
koeriers sjouwen zich breuken
brouwers tappen zich dronken
koopmannen kramen met onzin
en drukkers…
vroon
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
548 vroeg toch ook
staan wij vandaag als vrienden samen
om welgemeend ‘tot ziens’ te zeggen
tot waar wij jou weer omarmen zullen
wij waren samen nog lang niet klaar
niet met elkaar en niet met het leven
dat verrassend de wegen samenbracht
waarop wij elkaar ontmoeten mochten
genietend van de grote en kleine dingen
volgden wij samen het spoor…
Kappen nou!
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
458 dieper zinken
wie durft ons te verlinken
stoere mannen
betalen doe je toch straks
vernielen, plunderen, lekker laks
hè ja laat ons los gaan
geen pandemie, niks aan de hand
in dit klote land
demonstreren, molesteren
hè wat sneu nou
als je nog zoveel moet leren
beter kun je je energie
inzetten voor wijsheid
agressie raakt het spoor…
Ontdekking
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
546 En op 't perron,
'k keek om me heen,
zag sporen, draden, vragende vogels, hoorde fluiten, stemmen,
wist,
waar ik ook zou zijn
ik altijd in mezelf
wel thuis zou zijn.…