5774 resultaten.
ik kan sterren roven
netgedicht
4.4 met 15 stemmen
1.692 de kansen grijpen
met nova's naar
de zon gaan smijten
de maan verdampen
in mijn laatst kwartier
ik kan sterren roven
hun koude schittering
zonder scrupules doven
ik heb ze binnen
handbereik in de mij
nog toegemeten tijd
zal ik religies af gaan tuigen
tot de sluiers openwuiven
en de waarheid zichtbaar is
van hun leugens over duisternis…
Lief, klein meisje
hartenkreet
4.6 met 11 stemmen
1.160 klein meisje met je stil verdriet,
zovele tranen om het verleden,
je ogen zijn zo moe,
je stem heeft zoveel geleden
trage dagen verdrinken in pijn,
het heden lijkt alleen maar schijn,
de duisternis omhelst je heel broos,
rusteloze beelden schreien meedogenloos
tenger wordt…
Je mag wel woedend worden...
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.346 Je vindt het niet, je kent geen rust
en vrede is er helemaal niet bij,
maar juist dàn moet je blijven,
niet lopen gaan, je niet afkeren
van wie of wat dan ook,
maar standhouden, doorbijten,
ook al zie je enkel duisternis...…
Kerstmis 2008
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
520 Kerstmis, feest van licht en vrede
dwars doorheen de duisternis,
vreugde brengt de dag van heden
daar de Heer geboren is.
Kerstmis, feest van licht en liefde,
banden worden aangehaald;
laat vergeven zijn wat griefde,
mocht de haat zijn achterhaald.…
Ziende blind
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
583 Duisternis verschijnt op mijn aarde
door kieren sluipen streepjes avondstond,
woorden die zich in de minne schaarde
ging in vlucht van mond tot mond,
voorbij te glijden als witte zwanen,
ademloos verbeeldt in menig ziel, dor en
doof, verstijven we in onze wanen in
de onleesbaarheid van ons profiel, zijn de
blinden zieners of ben ik een blinde…
Lazarus
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
476 Achter die steen
ligt een vraag
in diepe duisternis
die het licht
niet kan verdragen.
Jezus huilde
haal die steen
maar weg
laten we
uit de doeken doen
de grootheid van God.
Een vriend die sliep
mocht daar ontwaken.
Zo is de dood geen lot
slechts een masker.
Dus kom maar
naar buiten.
gooi het af.…
zij
hartenkreet
3.1 met 23 stemmen
2.723 Een lichtpunt die geen ruimte geeft voor duisternis.
Liefdevol en zachtaardig staat ze in het leven.
Altijd bereid om een vriendelijk woord te geven.
Gezegend met een innerlijke rust, krachtig en zelfbewust.
Spreekt vanuit het hart, wat altijd op waarheid berust.
Zij, een vrouw echt geweldig en heel bijzonder.…
Niet te temmen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
525 Denk niet dat toegeven aan
angsten dit vermijdt, daarmee
raken we de muren van de
duisternis niet kwijt, vertaalt de
blijdschap zich in neerslachtigheid,
verpakt in een niet te temmen grap.…
Uit de diepten
gedicht
2.7 met 16 stemmen
8.450 Hoe klonk dit grapje in
de zwartste duisternis? En stond
inderdaad dit plompverloren huis zo zonder raam
in de leegte, zonder licht?…
Aanraken
netgedicht
3.5 met 22 stemmen
678 warmte streelt mijn rug
als de zon zich met mij mengt
door openslaande deuren
was het vergeten
dat strelen zien doet kleuren
en zwart voor een moment
tot een wazige lijn verengt
het licht raakt zelfs een oog
dat verrast de ochtend beleeft
diep van binnen weet ik wel
dat mijn denken het aardse bedriegt,
pijn soms voor wat duisternis…
Contouren,
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
722 de
kaars zal doven,
beleeft de toekomst
in een droom, een
vermetel gebaar om de
tijd te willen ophouden,
verwijzing naar vroeger
eeuwen, zo de mythe wil
geloven om in elkaars
armen en gedachten te
verstenen als lot, dat
geluk niet zal benijden,
vandaag te beitelen in
contouren van de morgen
vloeit samen in een angst,
in duisternis…
O, dood geheime nachtegaal
poëzie
4.4 met 11 stemmen
2.699 Ik ben tot duisternis bereid.
Onhoorbaar sluit de nacht zich dicht...
Mijn ziel wordt vol van eeuwigheid.…
lieve landvrouw
netgedicht
3.4 met 26 stemmen
2.728 en als ik je vind
in een thuisloze zomer
anoniem
en tussen regenvlagen
zal ik tegen duisternis vertellen
dat maanlicht in ogen zeldzaam is
ze kruisen dichterlijke stappen
vegen het grind in de kamer op
zonder volgorde om ergens te zijn
wanneer niets geluid geeft in de velden
heide de vlakte kent en de lakens
uitrekt tot sluiers rond verlaten…
Zonder titel
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
733 Zelfs de geur vloeide zich een weg door de duisternis.
Nu ben je een gezicht zonder naam,
een gedicht zonder titel.…
Laten we zwijgen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
775 woord
benoem iets en je raakt het kwijt
of dekt het af als een geheim
met verhullende oppervlakkigheid
de grens waar mensen over
en langs gaan of door worden
geraakt en afgetast
niet verder dan de schil
de eerste lijn een kom
niet dichterbij, tot hier
de verte achter de façade
is niet te vatten, bevreemdt
als prikkels vanuit duisternis…
Hoe ver nog?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
602 Waar ik verdwaal door duisternis
gaat U mij voor in zuil van licht
zelfs door de dichtste wildernis
houd ik mijn oog op U gericht.
Als wateren mijn weg versperren
baant Uzelf voor mij een pad
door de nacht bij licht der sterren
houd U stevig mijn hand gevat.…
Ze is de mooiste die ik ken.
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
553 De duisternis is verdwenen.
Haar aanwezigheid maakt bij toverslag
de uren tot edelstenen.
Haar naam is de mooiste van iedereen,
zingt in mij alle dagen,
draagt mij door de schaduw heen,
antwoord op mijn vragen.
Ze is de zon en maan gelijk
de sterren aan de hemel.
Zij is het die mijn angst verdrijft,
de hartslag in mijn leven.…
Over de brug
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
640 Een overbrugging vanuit de duisternis
naar het centrale lichtpunt.
Zij dirigeert het kloppen van mijn hart
dat het zuurstof naar de passie begeleidt.
Haar warmte is een levendige haard
om de winterkou over de brug te trotseren.
Op de brug is dat ik de kleuren ervaar
die de herfst tot schittering verleidt.…
Kerstlicht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
897 Als de donkere dagen zijn gekomen
kan ik op weg naar het kerstlicht
gaan; dat onschuld teruggeeft door
de duisternis ontnomen en in een
engelachtig licht opnieuw in het
leven kan staan.…
Een laantje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
420 Een laantje
wegbereider van de duisternis
tot het ochtendlicht.
Een laantje dat immer opwekt
voort te gaan. Een laantje dat
niet doelloos kronkelt zonder
levenszin. Een laantje dat
immer een smalle weg lijkt
te beslaan, dat een einde belooft
bij ieder nieuw begin.…
Lazarus
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
426 Achter een steen
ligt dood verborgen
goed verstopt
geen kans op morgen
zorgvuldig gewikkeld
in linnen
achter die steen
ligt een vraag
in diepe duisternis
die het licht
niet kan verdragen
rol de steen
maar weg
laten we
uit de doeken doen
de grootheid van God
een vriend die sliep
mocht daar ontwaken
zo is de dood…
De weggaanden
gedicht
5.0 met 1 stemmen
6.961 Gespannen keek ik in de duisternis
en luisterde naar waar hij was gelegen.
Er was geen enkele schemering van bewegen,
geen ijl gerucht, geen lichte fluisternis.
De kamerdeur was door één aangelaten,
ik zag een uiterst dunne lijn van licht
dat gedempt geelde op het trapportaal.…
ruwe diamanten
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
549 gaat daarbij iets kapot
er schuilt in elke stap gevaar
dat is ons collectieve lot
als ruwe diamanten in een zak
polijsten we elkaar hier glad
dat gaat lang niet altijd met gemak
en lijkt een onbegaanbaar pad
maar door nederig te accepteren
dat het leven soms wel pijnlijk is
zal het tij uiteindelijk keren
en komt een einde aan de duisternis…
muziek is zij
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
544 veel snaren is zij een instrument
dat zij zelf altijd bespeelt met zo veel talent
Elke snaar produceert emotie die vibreert en betovert
Haar emoties hebben me voor het leven en geluk heroverd
Haar tonen duren eindeloos voort
De melodie die nimmer smoort
Haar spel is emotie van onverslaanbare macht
Haar muziek geeft onoverwinnelijke kracht
Duisternis…
Lied van het leven
gedicht
4.0 met 3 stemmen
1.891 Leven wil ik, levend leven,
Leven zonder op te geven,
Spijt elk lijfs- en zielsgemis,
omdat leven, ‘t moge kloppen
op de kin en op de koppen,
omdat leven leven is.Want al leefde ik duizend jaren,
zonder zien een daagraad klaren
door de dikke duisternis
van ellende, leed en lijden,
Nog zou ik niet graag verscheiden,
omdat leven leven is.…
openen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
457 naast de papieren lijnen liggen
links en rechts verstopte woorden
de volwassen hand schrijft soms
als een kruidje-roer-me-niet
bij aanraking en duisternis rollen
zelfs beide handen dicht
zo'n hand vergeet zo
vaak te schrijven
met het hart van het kind
zelden maar het gebeurt
één dag lang gaan alle
verborgen woorden open
de…
Ikaros' thuiskomst
gedicht
4.2 met 4 stemmen
2.550 . -
Eerst door de lege lucht
Dan door de bittere weerstand
Van klei en steen
Tot in het harde heil der diepste duisternis.
O eind van de vergeefse vlucht
O eerste zekerheid: terug in 't doel
O slaap zonder een morgen.…
Wit Licht.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
550 grijze wolken onverbiddelijk
Nederige afwachtende houding uitnodigend tot misbruik
Kleverig angstzweet zout en verzuchtend
Bang maar ook schril gehuld in zwart, hard
Pijn verterend zoekend in labyrint
Taal niet begrepen, holle frasen net weer wel
Steeds verzonken in ledig - waarom -
Minnekozen onbestaande enge leegte
Gemis, doolhof van vage duisternis…
Zacht beschreven leven II
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
379 Er zweeft voelbaar iets van chaotische duisternis,
ik denk ook ’ waar gaat dat vuurvliegje heen',
wat maakt dat alleen het licht hier gestaag doofde
uit dat open dakvenster taal ooit veel beloofde.
De dag 'maar' zei, voor eergisteren moed toch bijna verdween.…
Te lijmen?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
428 Als het seizoen vernieuwt
uit de trechter van een kille
duisternis moeten wij nog
hechter slapen gaan en het
licht laten schijnen over
dromen die ons benauwen.…