7646 resultaten.
koester de jaren - van harte
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
981 verjaren is
in dankbaarheid
omziend stilstaan
bij voorbije tijd
die jou gegeven is
verjaren is
verlangend kijken
naar alles wat
na het nu
de toekomst brengt
verjaren is
het verleden
in heden ankeren
en hoopvol reiken
naar het leven morgen
dat wat die terugblik
aan jou toezingt
jou verlangen laten mag
naar het vergezicht
dat…
Je staat niet graag alleen.
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
490 Een eenpersoonsbed en een
koortsachtige verlangen dat
om verandering vraagt.
Wanneer de alleengaander
's morgens opnieuw ontwaakt
blijft die hopen dat zijn
verlangen de mogelijkheid
op een verandering uitdaagt.…
Je bent er niet
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
543 Mijn verlangen heeft geen stem meer,
maar het zal blijven verlangen...
M’n handen zijn gebonden,
maar m’n hart niet.
Jij bezit de sleutel tot mijn ziel.
Enkel jij bezit mijn hart,
hopelijk door jou bewaard en gekoesterd
en eeuwig geliefd...
Je weet m’n lief,
ik kan niet voor, noch achter
en dat maakt de pijn niet zachter...…
Echo van een zomerdag
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
479 Een zeldzame bloem
ontwaakt uit een droom
in een zinderende zomer
meeldraden trillen
stuifmeel poedert
om ons te louteren in naaktheid
is er nu vrede in het mensenhart
Getuige van een passioneel verlangen
om in de liefde van die bloem te zijn
bloembladeren verkleuren
rood wordt langzaam roze
Je probeert het in het ritme
eb…
Chopin
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
557 vuur hartstocht en verlangen, onsterfelijke
meesterwerken dat dit genie met ‘t hart
kon vertolken met verfijnde gevoeligheid
de hoop dat verzacht het verdriet, de zegen
van leven mogen beleven in muzikaliteit.…
Kille wintermist
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
428 Ik loop in mijn eentje door het land
waar ze mijn moeder hebben vermoord
opgehitst door de politieke knechten
van het grootkapitaal, ons land
....dat mijn gedachten vormt
....en mijn verlangende lichaam
....en jouw verlangende lichaam
....verbergt onder collectieve angst
........dat nog steeds gegijzeld wordt
........door de veelkoppige…
Op zee
gedicht
4.1 met 18 stemmen
10.202 Wij, naar de einder toe, onze ogen geduldig
over het water, de kust verlangen die ons reikt.
--------------------------------------------------------
uit: 'De trein loopt prachtig binnen' (2003)…
Pierrot! Het lachen
gedicht
3.1 met 14 stemmen
9.208 Pierrot! Het lachen
Heb ik verleerd!
Mijn ziel in de spiegel
Vervloog - vervloog!
Zwart is het doek
Van de spiegel in rouw.
Pierrot! Het lachen
Heb ik verleerd!
O, geef mij opnieuw,
Harde heelmeester
van ieders ziel,
Verhevene van de maan,
Pierrot - mijn lachen!
---------------------------
uit: Tirade 1985, 300.…
Vlinders.
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.930 'k weet niet eens of ik wel weet
of je de glimlach om mijn mond
meent te herkennen en of je mijn ogen
twinkelen ziet in het zonlicht
zou je mij misschien heel even
een teken willen geven van leven
of tenminste van bewondering
zodat ik weet dat jij mij ziet
zoals ik jou al een tijdje zie
want met je ogen en je lach
heb je mijn hart laten…
waar ooit liefde was
netgedicht
2.2 met 490 stemmen
53.474 groen was het gras
bruine vlekken van bladeren
rond de poten
't deerde niet
dat de wind speelde
blad'ren zijn speelwaar
de ezel stond stram
diep
in het groen van het gras
bruine vlekken van bladeren
hij keek
rond en nam zijn kwast
geen pennestreek
een schildersstreek
de liefde in zijn hart
vanuit elke hoek
vloeide op het doek
nat…
Onstilbaar
poëzie
3.3 met 15 stemmen
4.377 O hart dat van uw schoonste droom bevangen
Toch niet kunt rusten en niet rusten wilt,
Maar roept en weent en tot de dood u stilt
Moet almaar leven en almaar verlangen!
-------------------------
uit: Verzen (1905)…
Als je een landschap was waar ik doorheen kon lopen
gedicht
3.3 met 368 stemmen
89.441 Als je een landschap was waar ik doorheen kon lopen,
stil staan en kijken met mijn ogen open
en languit op de harde grond gaan liggen,
er mijn gezicht op drukken en niets zeggen.
Maar 't meeste lijk je op de grote lucht erboven,
waar ruimte is voor buien licht en donkre wolken
en op de vrije wind daartussen,
die in mijn haren woelt en mijn gezicht…
F.
gedicht
2.3 met 41 stemmen
12.023 wat ik het liefste wilde
is terugkeer tot een vroegere stad
staat van geborgenheid
beginnen van mijn leven nu
de onbestaanbaarheid daarvan
vergeet ik
bij terugkeer van een reis
ouder geworden en toch
terugvallen kunnen
in vroegere warmte
-----------------------
uit: Tirade nr. 200.…
De boot, waarin zich
gedicht
2.1 met 63 stemmen
31.235 De boot, waarin zich
moet laten schommelen
een man. Een vrouw
aan wie wordt gedacht, door de man,
tot op het laatst misschien.
En dan de ogen te moeten sluiten
om te zien hoe, bij kalme zee
en bij helder zicht, de boot keer
op keer, steeds indringender,
dezelfde rotspunt raakt.
---------------------------------
uit: 'Springvossen'…
Als ik vrijkom
gedicht
3.9 met 32 stemmen
12.933 Als ik vrijkom
ga ik iemand vragen
mij aan te raken
heel voorzichtig graag
en langzaam
raak me aan
ik wil
weer leren
hoe het leven voelt
ik ben zeven jaar
door niemand aangeraakt
zeven jaar lang
zonder aanraking
en ik weet nu
wat 'onaanraakbare'
betekent...
-------------------------------------------------
uit: 'De dag dat je…
Nachtlied
poëzie
2.9 met 18 stemmen
5.568 I
Ik schrijf U thans
Waar nog de avondglans
Nog nalicht; en van verre
Klokkentoon klinkt: waar langzaam aan
De koeien door de avond gaan
En opblinkt ster na sterre
O weten zoet
Dat gij nu doet
Naar mij, als ik, verlangen…
En de ogen heft, op eender uur
Naar ‘t eender vuur, om, gloed in gloed,
Te geven en te ontvangen.…
Ver als de horizon ben je
gedicht
2.1 met 295 stemmen
42.373 ver als de horizon ben je
in de glazen kist van het weer geborgen
beukend op de blikken deksels
van het najaar
ik zie de bliksem langs je lichaam trillen
en de regen loopt onrustig door je ogen
ik kan de afstand die mij van je scheidt
in lichtjaren tellen
en in de meter van het geluid
zoemen de seconden
mijn handen opnieuw in gebruik gesteld…
mijn kleine leven
gedicht
3.4 met 16 stemmen
8.376 mijn kleine leven verkruimelt
in de krimpende vuist die heet: tijd
hoe ik mijn lijfje
tegen zijn vereelte handpalm smijt
opnieuw opnieuw
wil ik met mijn voorhoofd
door zijn vlees en pezen heen
ik blijf hier niet
ik ben dit niet
dit verrimpelde kind
dat handenvol tanden verliest
en mandenvol haren
o kon ik toveren
ik klapte in mijn handen…
WEELDES HERDENKING
poëzie
4.0 met 6 stemmen
1.283 En in de nacht, wanneer het vreemde duister
Mij met zijn broze sluiers had omhangen,
Onvatbaar-vaag en fijn als ijle dauw,
Dan was mijn ziel vervuld met zoet gefluister
Van liefde en teerheid en een zacht verlangen
Ontbrandde in mij naar 't lichaam ener vrouw.…
Voor dat de wolken wenen
gedicht
3.5 met 14 stemmen
6.197 Als de zomer zich terugtrekt
komt de herfst aan de deur,
- de vogel die een veer laat -
neerslachtig
Een windstoot werpt mij omver
ik voel mij ontredderd
koorts op mijn voorhoofd.
De wind spuugt als een slang,
giftige kou
in verlaten grachten
Zwarte wolken trekken langs de hemel
de geest is dwalend
Breng mijn zon terug
ik heb haar…
Wanneer gij niets verlangt, dan zal zij komen
poëzie
3.0 met 3 stemmen
1.400 Wanneer gij niets verlangt, dan zal zij komen
Liefde, en met haar verenigen,
Zal zich uw wezen, dat haar heeft ontvangen,
In al de kamers van uw denkend hart;
Zij wordt het groeiend weefsel uwer ziel,
De kleur waarin gij ziet naar het heelal,
Zij zelve wordt het wiegende heelal,
Het vochtige, het zich weggevende,
Het in elkander vloeiende heelal…
Lieve Critici
gedicht
4.7 met 3 stemmen
14.140 Lieve critici, ik vrees
dat ik geen doel of doelgerichte
lijn in de loop der jaren lees
van mijn duizenden gedichten.
Ik blijf een ventje dat maar schrijft
en nauwelijks wil weten
of zijn bekladdering beklijft
of gretig wordt vergeten.
Eergisteren zei mijn dermatoloog:
Ik zie een kleine zwarte plek en die
vereist even een biopsie.
Melanoma…
Inzicht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
508 jouw armen gestrekt
jouw blik gericht naar boven
steeds verder dat je jezelf uitrekt
zo langzaam maar je blijft geloven
dat ze ooit zullen uitkomen je dromen
voelen ze wat er staat te komen
strekken ze daarom
hun armen vol verlangen
ze kennen het geheim omtrent
al het goede dat komt van boven
en lijken zo onbegrepen maar bereiden
zich wel…
Onverwachts
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
490 Je keek me aan
Zag je me echt staan
Keek je uit interesse naar mij
Het maakte me in elk geval even blij
Iemand die mij de moeite waard vond
En me zo af en toe een glimlach zond
Ik mis dat gevoel er toe doen
Ik voel me zo vaak een oen
Iemand die niet opvalt
En vaak haar vuisten balt
Om maar niet te worden gekwetst
Er wordt vaak slecht over…
Bloedkleren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
541 Van werken krijg je wonden
Bloedkleren in wasmachines
Dan zit je daarnaast te wachten
met draaiende gedachten
niets te doen dan je huid
strelen en fantaseren
dat samen te doen met wie
en hoe en opwindend mooi
de wonden zouden helen
en ook met de nagels lekker
zachtjes aan de korstjes krabben…
Portretten
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
736 even de onvolkomenheden
anders in te kleuren en
hiermee sturing te geven
aan een grijs verleden
overdenk als ik toen wat
en zij toen misschien dit
als alles zo was gelopen nadat
dan zou ik waar ik nu zit
heel anders naar de foto’s kijken
zouden ze heel anders lijken
zouden ze totaal iets anders hebben samengevat
en altijd blijft dat verlangen…
Blootshoofds prijkt ze daar
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
467 Blootshoofds prijkt ze ook nu wederom als een magnifiek kleed
dat haar naam voor duizenden vreemdelingen eer aan doet en deed
vertrouwend op de prevelende wind als een verlangend mensenkind.…
NACHTELIJK GEVECHT
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
367 ook vannacht weer
het grote pogen
om te slapen
het aan elkaar
plakken van stukjes
wat ooit is geweest
van wat het meest
is blijven hangen
in verdrongen verlangen
en wachten dat alles tot een
nieuwe leugen wordt gesmeed
geschoeid op een gedroomde leest
en al worstelend worden de flarden
tot een onsamenhangend geheel geschapen…
Even boom zijn
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
427 Er zijn dagen dat ik een boom wil zijn
dit even ervaren zonder noemenswaardige pijn.
Geen mens of serafijn maar gewoon eik of een den
ritselen op de wind, dat beschrijven met mijn pen.
Ik hoef niet zo nodig een hele hoge kroon
mijn benen als takken bewegen vast loom.
Ik wil wel dansen op de wind gelijk een klein kind,
ik heb geen behoefte als…
Stilte
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
539 Zeg maar niets meer
Laat geen woorden
de ruimte tussen ons
nog als trapeze overspannen
Woorden die slechts het
reiken vorm geven
Ons samenzijn doet balanceren
op een koord van zinnen
Zeg maar niets meer
en laat de stilte
hoorbaar zijn
Laat de golven breken
op de oevers van mijn geest
Laat lijf en leden
nu rusten in het zand…