3347 resultaten.
Wat een vrouw spreekt
poëzie
3.4 met 22 stemmen
3.011 Van zonglans,sneeuwdans, wind en weder
Mis ik de vlucht, de losse veder,
Het luide lied;
Ach, wat tot tranen roert, 't onschuldige
Dier nooit verzochte godsgeduldige,
Het siert mij niet.…
IN ALLE EENVOUD
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.126 Ik kan mijn hart hier luchten
en dat is juist mijn doel
om in gedichten vrij te vluchten
met heel mijn menselijk gevoel.…
ontnuchterend
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
2.050 u bent een zak meneer, een zak met zaad
een stumper vol onrustige hormonen
u volgt een kudde van verloren zonen
en leeft bij gratie van die ene daad
u bent een kwezel zonder ruggengraat
de deurmat van een stevige matrone
zij staat u toe haar vesting te bewonen
maar immer bent u mikpunt van haar smaad
u vlucht in voetbal, troost u met de…
Een vertroebeld einde
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
934 Ik vlucht naar een zelfverlies
in een eindeloze ruimte,
waar tranen worden geboren
door het beroven van
vertrouwen en dromen.
Vertroebeld blijf ik droevig
in mijn ogen staren,
waar tekens van leven
de einders verlaten.…
Vluchteling
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.041 Heel ver van huis
had ik geen thuis
met vrouw en kind
vluchtte ik
voor het bewind.
En in een land
kreeg ik
een toegestoken hand,
kom maar bij mij
hier ben je vrij.
Hier kon ik huilen, lachen,
spreken,
het gevaar
leek geweken.…
vertrouwen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.194 De nevel gaat niet weg,
ze ligt omsloten
in een waas van ijle lucht
die nu en dan weer vlucht
naar stil verlangen
van horizon tot horizon.
Als ik dan aan de kim
mijn onvermogen zie,
vlieg ik op vleugels
van de adelaar,
de toekomst tegemoet
zonder vrees.…
Bekwaam of eenzaam
hartenkreet
2.6 met 11 stemmen
8.594 Het leven als een vogelvlucht
Vogels delen het leven enkele weken
Na de jongen slaan ze beiden op de vlucht
Slechts een enkele soort zal het monogaam zijn niet breken
Voor de mens is monogamie een crime gebleken
Na het ja-woord een diepe zucht
Geen verbintenis tot de laatste lucht
Alles opgebouwd om het later af te breken
Is de keuze bewust…
voel jij me nog
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
897 vergaat mijn zwakte voor jou
zieltogend in mistig allure
vlucht jij weer weg
naar woelige innerlijke oorden
waar pijnlijke zuchten sturen
en prille zachtheid vermoorden
voel jij me nog
mijn verre lieve
ik was het toch
wilde je gerieven
zo ga ik weer naar een stille weg
zoekend naar mijn verloren deel
struikelend over droge tranen
stikkend…
BYRON AAN HET GEVLEUGELDE PAARD
netgedicht
1.8 met 8 stemmen
4.272 gilde, kreeg kramp
Pijn in mijn vrijheidsdrang en wilde wijn
Het eerste wat ik deed toen zij er was
Was kijken naar de beentjes van het wicht
Goddank, gelijke lengte, uit het zicht
En snel op zoek naar een die nooit iets las
Die mij mijn liefste zusje doet vergeten
Naar een die het verlangen wat verzacht
Want zeker is dat ik zal moeten vluchten…
Jij piest nooit meer
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.374 Gemorst zoals roestige spaken
in het wiel kraken en de as
slingerend draait om de behoefte
van de voortgang is jouw zadel
leeg want de dood boekte je vlucht
alvorens je had betaald
Ergens een familiair trekje
al was je gezicht wat ronder dan
dat van mij en telkens als je komst
vooraf werd gemeld maakte ik
mijn schans wat minder haaks, want…
Als de schaduw valt
netgedicht
4.3 met 28 stemmen
1.940 toen de duisternis
mij overviel
restte mij nog
het tasten en zuchten
alsof ik ook
voor deze dag
moest vluchten
ik stiet
tegen een muur
doch
plots zag ik weer
het licht
een ingebouwde
schakelaar
was voor
mijn wijsvinger
gezwicht
*
Wenn der Schatten fällt
wenn die Finsternis
mich überfiel
blieb mir…
Kraakhelder
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
844 Hoe het wintert
En kraakt zo helder
Strakblauwe luchten
Boven witte daken
De vogels, zij vluchten
Weg van nog flinter
Dun ijs op 't water
Mensen verzuchten
En de zucht
Die zij slaken
Spreekt verlangen
Naar behaaglijk
Ooit, ja en later
Zij wetten de schaats
Een blij verheugen
Op wolkig dampende adem
Rode neuzen en oren
Blozend warme…
Stil wonder
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
793 Alleen in ’t water is nog hier en daar,
een wak, het water helder, klaar,
waarin de grijze wolkenluchten,
weerspiegeld worden in hun vluchten.
In deze stilte denk ik, hoe bijzonder,
is dit grootse stille wonder.…
Ik ben de minnaar
gedicht
2.2 met 193 stemmen
34.173 Ik ben de afgod die je wereld openvouwt
en neem je op sleeptouw in het holst van de nacht
samen bereizen we nieuwe continenten
ademen we de vlucht van onze liefde uit.
---------------------------------------------------------------------
uit: 'Wij zijn de laatste geliefden in de wereld', 2009.…
Vogelvrij
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
829 die mij vervloeken en verachten
Oost-Indisch doof ben ik voor jammerklachten
een stad aan zee, ik ben een autochtoon
u bent lakei en veegt mijn straatje schoon
mijn schrikbewind bezorgt u zware nachten
het mensdom kijkt omhoog en mag slechts hopen
als ik mijn honger van de daken schreeuw
mijn ziel is zwart, al ben ik wit als sneeuw
u vlucht…
Kuil van de Knal
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
652 Niets
Knal
Heelal
Speelbal in de ruimte
Veelal
Bal buiten spel
Tijd is illusie
Kernfusie
Van onmacht
Mix met krachten
Bevruchting
Vanuit Iets
Geboorte van atomen
Geen vlucht
Geen ontkomen
Aan het lot
Veelal
Toegekend aan God
Doch
Gelijk de Knal
Komt ‘t nergens vandaan
Verdwijnt al
Als ’n stervende zwaan
In Niets
Ego is de…
Vluchtnummer zoveel
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
564 Wat was het nummer van m'n vlucht?
Dat cijfer vind u cryptisch hier,
terwijl ik mijn ontsnapping vier.'…
Drenkeling in de binnenzee
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
968 lijkt niet te beseffen
dat ook dit een gril is
van weer voorbijgaande aard
dat er nog genoeg tijd over is
om niet zomaar weg te kwijnen
in deze zelfgekozen binnenzee
wijl hij drijft op golven
van pure vergetelheid
vluchtend voor het leven
en speciaal de pijn
ligt het landschap
van hoopvolle dromen
verlaten te wachten
op een nieuwe vlucht…
Don Quichotte
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
716 Hij valt te paard met woedend strijdgekletter
open poorten binnen en de vijand aan
slaat zijn slag veegt ieder van de baan
zijn trouwe dienaar volgt hem met trompetter
ten aanval trekt hij moedig onverschrokken
geharnast en gezeten op een vurig ros
vijanden die niet vluchten zijn de klos
heeft geen tijd te eten of jagen achter rokken
de…
Kerstvers
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
2.052 Zij zongen hun liedekens vloeiend en klaar,
zij zongen de lucht uit hun longen voorwaar
en botsten op zeven schapen in hun vlucht.
Wat deden drie wijzen in 't holst van de nacht?
Zij volgden een ster op hun zoektocht naar Hem
maar vonden in 't veld nabij Bethlehem,
drie engelen en zeven schapen op 'n hoop in de gracht.…
Winter
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
787 Buiten
vlucht het winterlicht
voor 't vroege avonduur.
De tuin is sprookjesachtig wit,
vredig stil
en zacht.
Mijn hond
ruilde zijn plekje in de zon
voor wintervacht.
Zijn pluizige pantoffelpoten
plooien bij het lichterlaaien
van de open haard.…
Ramp Haïti 2010
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
1.231 De straat bedekt met mensen,
vluchten kon niet meer.
Hartverscheurende taferelen
steeeds opnieuw, telkens weer.
Het is niet te bevatten,
wat daar is gebeurd.
Deze grote ramp
heeft menig hart verscheurd.
Mensen dood onder het puin;
ooit was het hun werkplek of woning.…
- De avond viel doodstil -
netgedicht
4.2 met 68 stemmen
1.903 de winterlucht verfriste hard,
vluchtte als tocht door deze kamer
overgegleden liefde
bleef doodstil geïncarneerd,
bleef als het licht na zonsondergang
zonder lang te twijfelen achter..…
Violen blauwen zacht
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
598 dirigeerstok als penseel
het orkest is mijn palet
de zaal het linnen waarop het
muzikale schilderen kan beginnen
violen blauwen zacht
de ochtendlucht
een harp speelt roze
schaapjes op de vlucht
slagwerk rolt
in schuim de golven om
tot de trompet het eerste
rood van zon doet stralen
een klarinet speelt geel
het warme zand als
de…
- Stil als een viool -
netgedicht
4.7 met 21 stemmen
694 Stil als een viool,
gevoeligheid speelt
voorbeeldig
vluchten verdringt het lied,
weerklinkt weggewaaid
streeft voorbij
de avondmaaltijd
hoort het hele lichte snaargeluid,
en zet
eenvoud daardoor de klank
passeren tranen ontroert mijn hart
vertellen over "stil worden",
hoe de werkelijkheid ooit was
...benadert.…
l'espoir de vivre
netgedicht
3.4 met 25 stemmen
697 we begaan nieuwe paden
als goede vreemden
zo is het althans te benoemen
als emotioneel ontheemde
hoor ik jouw gedachten enkel zoemen
in wolken van ont-moeten
of die blikken van verstilde diepte
op de vlucht voor aards boeten
iedere dag
is gebouwd op verleden
van ver terug
soms als restant van heden
morgen wordt gebouwd
op…
vergeet de sluitstenen
netgedicht
3.6 met 19 stemmen
621 een smalle gang
geschaafd uit wilgen
vlucht in beeldspraak
als een impasse
waarin spiegels zich laven aan illusies
over stilte heersen, onafgerond
om verder te golven, tot daar waar stromen spelen
in daggezichten
met wilde vruchten van hoop. wuivend
naar onderweg, naar jonge en oude bomen, naar vlaggen
in de verte
en heerlijk…
Le village abandonné
netgedicht
4.6 met 15 stemmen
971 over het enge pad
Het alpine dorp ligt in ruïne
Hier hebben mannen, vrouwen liefgehad
Maar konden er de kost niet meer verdienen
De wilde tijm kan je van ver al ruiken
De hop hoept schril en onverstoord
Geen leven meer achter vervallen luiken
De krekels hebben hier het laatste woord
De bron, die leven gaf, is opgedroogd
De hagedissen vluchten…
De stilte
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
655 Soms raak ik verdwaald in de jungle, de stad,
verleiding naar vluchten maakt mij dan verward.
De dwang om te weten zit mij achterna,
het dwingt mij te denken maar ik voel, ik besta.
Dan omarm ik de stilte als moeder en kind,
waarin ik mijn ware zijn hervind.…
De ganzen schreeuwen lelijk in de vert’
poëzie
3.0 met 4 stemmen
2.101 Ge strooit op uwe vluchten in alle steden
En alle beemden schatten uit van sproken,
Die wonderbaarlijk met het leven stroken.…