2623 resultaten.
daglicht
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
958 Later sieren lage stralen
uitgedunde bomen
tot silhouetten
die straks een winter lang
een duistere kant laten zien
hun laatste blad cirkelt
zielloos door de lucht.…
De baan des braven.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
851 Gelijk de kloeke boom, geplant aan waterbeken,
Zijn vruchten schenkt op tijd, wiens blad, als zegeteken
Niet afvalt, niet verdort;
Die alles wat hij doet, het zal doen welgelukken,
Niet zo der bozen werk, de wind zal weg het rukken,
Als kaf dat weggedreven wordt.…
Licht- en droefenis
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
580 't Wordt lichter in de kamer,
elke dag een beetje meer
dat komt door de blad'ren
die vallen in rap tempo neer.
't Licht kwam daardoor minder binnen
werd getemperd, als het ware
maar wanneer ik naar de blaadjes kijk
voel 'k me bedroefd gelijk.…
Hoe zal mijn woord uw stil bewegen strelen
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.661 - Op de effen lente-Leie zie 'k, blad-weemlend, gaan
't verduisterd even-beeld van roereloze abelen
om 't matte wit en eêle geel der vele water-leel'en
die, bij 't gewieg van trage avond, kallem staan
en teer-aan neigen in het zilver-stil getaan
van schuine zonne-glanze' in bevend schaaûwe-spelen...…
De Retiese Lént
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
619 Gespleten zijn takken,
gebarsten zijn stam,
onaangetast zijn groeikracht
in bloem en in blad.
Godin Freya haar woonst,
de heilige boom,
’t huis maakt hij tot thuis,
de goede boom.
Onder zijn kruin
werden dure eden gezworen
en huwelijken gesloten.
Recht werd gesproken
onder de blote hemel,
bij klimmende zonne.…
gezeten in een treincoupé
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
601 kijk ik naar buiten
de bloemige wolkenpartijen
een roerloze bomenrij verre
paarden achter prikkeldraad
blijft mijn blik binnen hangen
aan slapende reizigers
een bellende dame zonder
blad voor de mond
een heer wrijft met een
mobiel over zijn grijze baard
open en dicht gaat zijn mond
open dicht open dicht
kaak of kiespijn allebei…
De jonge Ludwig van B.
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
476 Een jongen van elf leerde spelen
Van Johann Sebastian Bach
Das Wohltemperierte Clavier
Niet zomaar van blad als zo velen
Maar horend met zijn geestesoor
Alle noten in de partituur
En wie hij als jongeling zag,
Bij wie hij in Wenen studeerde
Was een ander genie, Amadeus:
"Op hem moet ge letten, want eens
Zal hij overal van zich doen…
Tranen van mijn jeugd
hartenkreet
4.6 met 8 stemmen
598 Op een dag ging ik ze weer zoeken
tussen vergeelde bladen van mijn boeken
als een inktvlek op mijn geschrift gevonden
voelde ik me weer intens met ze verbonden.
het was op die zwarte dagen
dat ik ze als traan niet meer kon dragen
ik liet ze mild en overvloedig vloeien
en niemand die iets mocht vermoeden.…
vetel mij
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
476 vertel van het uur dat zich traag verplaatst
in het lome licht dat schuilt
achter verstild bladerdek
waar een vogel zweeft
op de thermiek van verlangen zoekend
naar zon die het voorjaar brengt
vertel van de wind die verhalen leest
van huiverend woud en vertel van het blad
dat een bries imiteert
op de zachte deining
van een slaapdronken…
Mevrouw Mijnheer
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
586 Een Heer zoekt Vrouw in volle bloei en blad
Maar krijgt als rijkeluiszoon nimmer vat
Op vrouwvolk dat zijn hart steelt en omdat
Geen meid iets kan beginnen
met zo'n fat
Als hij expres vaak uitgaat
in de stad
Denkt mevrouw Mijnheer doei,
je kunt me wat
Ik neem vanavond eerst een bubbelbad
Met Coco mon amour, wat dacht
je wat
Dacht…
De kracht van loslaten
netgedicht
2.4 met 19 stemmen
597 Helemaal alleen en zonder iemand
te hebben die haar kan applaudisseren, dankzeggen
feliciteren, lof toezwaaien voor deze ingrijpende levensgebeurtenissen
Als een blad dat van een herfstboom valt, laat ze het geheel onopgemerkt voorbijgaan.…
DE TOESLAGENAFFAIRE, als tv-serie, maar in werkelijkheid:
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
480 niemand ontziend toeslaan
en de kinderen werden met het badwater weggegooid
uit huis gehaald, opgesloten in tehuizen
geliefden werden liefdeloos, vijanden
huwelijken ontbinden, ontbonden
het maakt mij intrinsiek depressief
want een offensief bestaat niet
leuker kunnen ze het niet maken, wel makkelijker
dat was de slogan in kranten, bladen…
Wabi-sabi
netgedicht
2.3 met 11 stemmen
615 Blad valt in stilte
de wind draagt oude geuren
tijd buigt en verdwijnt
Een knop opent zich in het
zachte ochtendlicht, alsof ze zich eerst wil
afstemmen op de stilte om haar heen. De lucht draagt
de geur van vochtige aarde, en de tijd lijkt even geen haast te kennen.…
Vlinder van het licht
netgedicht
1.4 met 9 stemmen
274 Kleurige vleugels
vlinder glijdt door zomerlucht
stilte in de lucht
Onder een zachte hemel
glijdt een vlinder over het blad, zijn
vleugels glanzen als dun glas in het zonlicht. Een
trilling raakt kwetsbaar het hart, en de wereld lijkt even stil te staan.…
Wanneer mijn ziel winterslaapt
netgedicht
2.4 met 19 stemmen
641 Buigende takken
sappen trekken zich langzaam
stil groeit nieuw leven
Mijn kruin gesloten voor
de wereld, sappen trekken zich traag
terug langs kale takken, geen blad dat nog ruist in
de kou, geen splinter die buigt onder de stille druk van de winter.…
geluk is weer herboren.
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
316 De botjes op de takken groen,
ze durven nauwelijks open,
totdat de warme lentepoen
hun vrees heeft weggedoopt.
’t Is al gekweel en vogelzang,
de winterduur was lang;
nu spreekt de Heer uit blad en riet:
“O mens, vergeet Mij niet.”…
Het stille ontluiken
netgedicht
2.2 met 31 stemmen
770 Zo word ik opgenomen in
dit stille ontluiken, waar tijd langzaam
oplicht in kleur en geur, waar elk ontkiemend blad rustig
getuigt van zacht vertrouwen, en adem het enige antwoord is dat ik nodig heb.…
Rode paardenkastanje in lentebloei
netgedicht
2.1 met 17 stemmen
945 Lentebloesems licht
een trage wind tilt ze op
stil valt de dag neer
In het zachte trillen van
je jonge blad voel ik hoe het voorjaar
opnieuw begint, hoe elke aar van roze bloei een
stille ruimte opent waarin mijn aandacht zonder haast mag landen.…
Het broeien van de kim
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
199 Geen vogel die nog stijgt, geen blad dat durft te trillen,
het veilige domein houdt star zijn adem in.
Dan krimpt de schemering tot een scherpe streep.
De eerste vlaag slaat gaten in het broze glas,
een kille rilling over de slapende hei.
Het stof danst op het ritme van de eerste slag,
het veilige verleden valt in as.…
Waar stilte kleur krijgt
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
519 En als ze verdwijnt tussen
blad en zon, blijft er geen leegte achter
maar een stille ruimte waarin verwondering zich nestelt,
alsof één ontmoeting genoeg is om de dag van binnenuit te verlichten.…
Ontvlieden
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
131 onder mij danst een blad aan een steel
zij buigt op een neer, voor mij, zo hou ik mij voor;
in wezen is zij op weg naar het oplichtend oppervlak
.…
Waar het groen zich hecht
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
593 Wind ruist door het blad
groene heuvels in het zicht
stilte op de weg
Langs het stille pad opent
het landschap zich in brede ademslagen
van gras en licht, waar elke bocht een vertraagde
gedachte wordt en de heuvels hun oude rust naar voren brengen.…
Stadsboom
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
4 Groen blad in de wind
grijze muren in herfstlicht
wortels in de grond
Hier tussen de muren
van steen en asfalt staat een boom
die de adem van de straten bewaakt. Zijn brede takken
reiken naar het wisselende licht, een rustpunt dat de dag overspant.…
boek
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.755 hoofdstuk dat moest gesloten
dus dat heb ik maar gedaan
het verleden is verstomd
maar ik kan het nu wel dragen
dat niets meer te zeggen valt
er geen antwoord is op vragen
hier trek ik dus de streep
ons hoofdstuk is voorgoed voorbij
jouw kind zal ik vertellen ooit
wie je was; en wie je was voor mij
want ik zie nu weer de lege bladen…
55 jaar samen
hartenkreet
3.2 met 17 stemmen
9.573 Bij eb luidt wel de schippersbel
Bladen verdwijnen voor de mond
Komt door dit andere huwelijksbootje
’t komt goed bij vloed, dan is het weer rond
Soms kwaad op elkaar
En ook wrijving gehad,
Wel meer dan eens
En dan weten ze niet eens over wat
Een prachtig stel
Om trots op te zijn
Een voorbeeld voor allen
Hoe je voor elkaar moet zijn…
Januari
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
852 Boomgaarden heropenen hun blad
bassen ter ere van goedertieren hoop een lied
aan hun voeten ligt de kosmos het bos leeft
op, niet meer, nog hogerop, daar
plakt het de sterren vast voor nog een jaar
en geeft zweverige zoenen aan
de rokende daken onderaan
de stad, geen kat ziet dat
er iets gebeurt, men denkt het
regent buiten, we kennen dat…
granaatappel
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
970 mijn arm graait in een hoge struik
kalend in de lome droogte
doorheen de doornige vlechten zie ik de kruik
steil en stil op jouw kruin, een roerloze hoogte
mijn voeten zinken in een heuvel van mat lover
ik raap één blad, ovaal en toegespitst, met een gave rand
bloesem aan de scheuttop, jouw parfum waait over
jij kwam hier op een rafelig…
Herfst, voor Ceciel
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
643 De laatste appels
vallen van de oude boom
haar knoesten takken
moe van de vruchten
die ze droeg
zuchten voldaan alvast
wat bladeren weg
vermoeid van deze
lange hete zomer
voelt ze lomer en lomer
haar krachten in
de aarde gaan en
sluit zich alvast af
voor blaad'ren
die ze nu laat gaan
het gras wordt nog
voor `t laatst gemaaid…
ik ben in de war van je
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.920 vannacht ging je linkerhand
over mijn rug, masserend soms
met de palm soms met nagels
licht krassend in het schouder-
blad dan weer kriebelend net
boven mijn billen om daarna
langs de lendenen omhoog te glijden
het gaat niet zo heel goed met ons
maar vannacht toen je op je rug lag
één been opgetrokken met je volle
linkerborst onder mijn…
Zij haalt haar lapjes uit de kast
gedicht
2.5 met 12 stemmen
8.003 Ze ontwaakt
als een kaal blad, lege mal, paspop,
hangt kleren rond haar schouders, begint te leven.
Of zijn het de kleren die gaan ademen? Buiten haar om,
buiten het ijle diep vanbinnen zijn zij tastbaar, zichtbaar,
je kan ze aanraken als je wil, de fracties die zij toont.
Doorzichtige vissen die langs je vingers glippen.…