5141 resultaten.
De adem van de regen
netgedicht
2.0 met 10 stemmen
388 Op het groene blad
druppelt zacht de regen neer
stilte draagt gewicht
Eerste druppel stroomt
rustig, bijna aarzelend uit de lucht.
Hij raakt een blad en blijft daar even liggen, alsof
hij twijfelt en verdwijnt daarna weer, alsof hij er nooit is geweest.
Daarna komen er meer,
ieder met een eigen ritme en zwaarte.
De wereld ademt mee, bladeren…
Adem van de natuur
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
342 Natuur in het hart
met verlangen naar liefde
onvoorwaardelijk
Het hart vol natuur
met een stille hunkering
onvoorwaardelijk
Natuur omarmt mij
verlangend naar warme liefde
onvoorwaardelijk
In het hart van mij
natuur en diepe liefde
onvoorwaardelijk…
Adem van eigenheid
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
307 Ik ben een ziel, geen grens, geen hiërarchie,
een ademtocht van oorsprong, een stroom in harmonie.
Geen ziekte, geen waan, maar een weten zo stil,
een fluistering die zegt: “Je bent wie je wil.”
Ik heb vleugels gevoeld, ooit wijd, ooit vrij,
tot ze mij werden ontnomen, ik bleef achter met pijn.
Ik zag de aarde van boven, niet meer dan een bal…
Adem Heliade
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
203 -
de variabele veranderlijke
weldadig losbandige windmolenpark
aerosollen
in het voorportaal
uwer nasale vleugels
uw borstthorax
in te laten ademen...
het voorgeborchte
van satorische
yogameditatie
DEZELFDE ADEM…
Weer ademen!
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
429 Ik hoor mezelf ademen.…
Ver ademen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
391 Geen huis
maar een onderbreking
de weg ernaartoe-
lang, uitgerekt
alsof afstand eerst gevoeld
moet worden voor iets
kan ontstaan
een plek waar het bestaande
niet meer voldoet
waar muren nog niet weten
wat ze zullen dragen
waar hout kraakt onder
de last van wat nog
geen vorm draagt
alles moet verbouwd-
alsof de werkelijkheid…
eerste adem
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
211 vanaf de eerste kreet
ligt de schaduw al opgevouwen
tussen de lakens van de wieg
een baby vuist
klemt zich vast aan lucht
alsof tijd iets is
dat je bewaren kunt
in een broekzak
tussen verloren munten
en een kassabon van gisteren
de jaren lopen niet
ze lekken
uit een knie
uit een spiegel
uit het trager worden
van namen op de tong…
In de adem van de natuur
netgedicht
2.2 met 14 stemmen
1.335 Ik weet dat ik terug zal keren naar de wijdte
van het landschap, om mezelf te ontmoeten in de adem van de wereld.…
heroverde adem
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
156 wie ooit de tocht
door de krochten
van de hel heeft gemaakt
kent de smaak van zwavel
en weet dat spreken daarover
heroverde adem benemen kan
de handen uit de grond
rondom je enkels die branden
het onmogelijke pad
dat omhoog leidt in de hoop
op verhelderend licht
zonder zicht op de verlossing
iedere afzonderlijke
stem van een halfdode…
vrede
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
430 adem brengt vrede
in mijzelf, in de wereld
rustgevend, adem…
Hé, Ik wou jij was de lucht
poëzie
4.1 met 42 stemmen
7.325 Hé, Ik wou jij was de lucht
dat ik je ademen kon
en je zien in het hoge licht
en door je gaan kon.
Waar zijn je armen en je handen
en die witte overschone landen
van je schouders en schijnende borst -
ik heb zo'n honger en dorst.…
weerklank
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
499 betreden we onbekend
terrein bij elke verbazing
dansen voorspelbare wolken
op onbeschreven hoogte
ligt er adem op daken
dichter dan mist
ijlen woorden na
achter omzoomde muren
wachten en vergeten we
met de wijzers mee
bewaren we onszelf en alle
dingen die er zijn
om tijdens afwezigheid
zo mogelijk zonder bezwaar
een gedachte…
Levensadem
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
170 Ik vlucht niet meer, ik adem louter in.
De schimmel kruipt over de grijze muur;
elk moleculair einde is een dromend begin.
Och, een zacht zoute levenstocht waait en weeft,
zo ritselend door het herfstgoud heen!
Een oud verlangen dat vurig in mij leeft,
terwijl mijn bevend hart zo bleek verscheen.…
Koor en Corona
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
511 Nou net niet het meest veilige
wat mij verkeerd aangeleerd is
is ‘Voor het zingen de kerk uit‘
maar oh wat zing ik graag in de kerk
maar ook in theaters, concertzalen
de muzikale longen uit mijn keel
wat zing ik graag samen met anderen
die wisselwerking van emotie-klanken
spanning, inspanning & ontspanning
het zal kleiner moeten en op…
Wij zijn...zijn wij dat?
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
590 Wij zijn adem die door longen blaast.
Wij zijn de kosmische straling niet.
Wij zijn elektronen in neuronen,
die als liefde door onze breinen razen.
Wij zijn onze eigen gedachten niet.
Wij zijn geen Goden of profeten,
waarin we toch blijven geloven.
Wij zijn niet zoals de dood is,
want er leven levenden die gestorven zijn.…
Wanneer de mist ademt
hartenkreet
2.4 met 23 stemmen
1.279 Achter dit ademende grijs
wit verzamelt de dag vloeiend zijn licht
en contouren. Het omliggende landschap keert terug uit
diepe luwte en laat mij achter in een ongekende kalmte die lang nazindert.…
Orpheus
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
832 Ik liet mij zinken
en landde in haar adem
Het vallen viel mij zacht.
Er was een leegte, teer gekraak
en ook een suizend klinken
Ik zag de tafel en de stoelen
en hoe het licht viel op de kast
Ik was samen met de dingen,
vertrouwd en thuis als oude gast.…
Wensen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
563 Jou voelen ademen in mijn arm.
Nog één keer die lieve woorden kunnen zeggen.
Had jij het koud, je werd dan warm.
Met jou vliegen op roze wolken.
Met jou huilen, indien pijn.
Maar mijn wensen zijn als scherpe dolken.
Daarom hou ik ze maar heel klein.
Blijf in mijn gedachten.
Blijf daar op mij wachten.…
Loslaten
hartenkreet
4.8 met 6 stemmen
529 Ik voel je hand nog steeds op mijn schouder,
je warme adem in mijn nek.
Ik ben sinds jouw dood een aantal jaren ouder,
en om mij heen verscheen een enorm hek.
Ik wil echter weer kunnen ademen,
genieten van een lach in iemands gezicht.
Daarom ga ik mijn probleem benaderen,
met deze vraag speciaal aan jou gericht.…
[ Diep ademhalen ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
439 Diep ademhalen:
ruimte, kalmte, soms vreugde --
De echte nectar.…
Ik ben...
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
796 In de morgen ben ik blij,
ik adem en mijn hartje klopt voor mij.
Mijn bloed stroomt door mijn aderen.
Ik voel, ik leef en
voel me wel daarbij.
Mijn tong proeft wat ik eet
en vult mijn maag.
die zoekt naar voedingsstoffen,
gebruikt daarbij wat gal.
Zorgt zo voor spijsvertering.
Daaraan doe ik niemendal.
Dan zijn er nog mijn darmen.…
Varen boven zee
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
254 Ballonnen varen boven zee
en in gedachten vaar ik mee
de wereld in, vaar ik over
wapperende was
Onze schaduwen glijden
door de poort der winden
adem van de zon en de maan
het fluisteren van geheimen
Onze schaduwen drijven
over de sfinx zodat haar
blinde ogen even naar ons
lijken te knipperen
Ook de wijzers van de klokken…
Ruimtelijk ontluiken
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
300 juist daardoor
precies daar blijft
blijft de vogel door het
raam vliegen zonder glas
te raken en
laat een veer achter
die langzaam besluit geen
veer te zijn
en zo haar tafel bereikt
bereikt haar tafel,haar wortels
en krijgt schors langs
haar poten en fluistert
naar de vloer die
het vergeet zodra het hoort
en in een hoek
mos laat ademen…
Minne
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
259 Tussen ochtendstond
en avond laat
Morgen vanmiddag
of vandaag
Het heden
of het verleden
De glinstering
stil in jouw vraag
Dat wat fluistert tegen mijn vingertoppen
Door licht
en door stralen
De zachtheid
of de stilheid
ik zie
en ik adem
Dat wat naast me ligt
of wat voor mij zit
Hoe ik spreek, en
wie ik soms ben
Als ik…
Steno van de Schepping
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
995 Adem. In ademen. Uit ademen.
Proces.
Levensproces -
Poëzieproces.…
LAIS CLXXXV
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
358 Jouw adem met mijn adem in een lus,
jij zucht, ik word uit mij geheel ontheven:
jij bent het heetste zwart dat ik nu kus”.…
en nu
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
740 meer
dan waar is
beloven
woorden
als kussen
adem
in adem
verandert
als woorden
in verlaten
tijd
landen
zonder spijt…
De man boven de hemel
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
390 Maar hij bezat de lucht,
niet de geur van regen,
de zee, niet haar adem.
Zijn handen wogen
zwaarder dan een planeet,
toch konden ze
geen hart vasthouden.
De wereld ademde onder hem,
cijfers vervaagden in de nacht.…
De grijsaard, de man, het kind
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
528 Het kind pakt vol vertrouwen
De hand van de man, de grijsaard
Die zijn vader is,
Of zijn opa,
Dat maakt ook niet
Zoveel uit, wat telt
Is de onvoorwaardelijke liefde
Van de mens wiens adem hij kent
Als was het zijn eigen adem,
Die net als hij een mens is
Die Adam heet, een mens die door
De adem geschapen is…
Nooit begonnen met ademhalen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
552 Onwetend ben ik ontstaan
Onwetend geboren ook
Zonder adem lig ik
Hier blauw van de kou
Op de geruïneerde
Buik van jou
Die me net
Gekregen hebt
En die zachtjes schreit
Uit opluchting om het
Einde van de doorstane pijn,
Ik heb geen adem nog
En zie er niet naar uit
Ooit adem te halen -
Wat zou het me baten?…