1130 resultaten.
Opkomende zonsverduistering
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
536 En de dagen gingen niet zomaar,
wat in zichzelf gekeerd, zagen zij 'het' op afstand
aan de achtergebleven horizon
waar de maan
bevlogen, fluisterend stil met bekoring
de zon in het oog sprong
en de tijd haar ondankbaar scheen,
niet langer vanzelfsprekend,
maar vol van gloed
niet zomaar..…
weten wij weelde
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
580 wanneer we vertoeven
in warme wind
horen hoe zijn lach
passie vindt
weten wij weelde
kennen wij ’t graaien
in zuchten verdwalen
met zicht gericht
naar betovering
tot de gloed
onze open harten toedekt
en wij dagdromend
de nacht verder waaien…
De prijs van eenvoud
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
707 Mijn God heeft zijn werk gedaan
Bittere klanken
Kleuren nu alleen nog mijn bestaan
Buiten lichamelijk bereik
En met lauwwarme gloed
Stort nu een waterval vol van weemoed
Mijn God kan tevreden zijn
Een appel heeft mij nooit begiftigd
Een zonde heb ik nooit begaan
Daarom leid ik nu een voorbeeldig leven
maar een roemloos bestaan.…
Witvlokkig
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
620 er dwarrelt sneeuw
op winterschone bomen
naakt wacht de vroege lente
onder een vernuftig sprei
innig pluizig omarmt
het wit het onbeschutte
een gloed van liefde twinkelt
koddig op vogelveertjes
rondborstige klanken
treffen de stilte
hoop wikkelt zich om
uitlopende twijgen
smetteloos
alles zo wonderbaar
nu niets dan…
Onverklaarbaar
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
413 wat is er dat nog over is gebleven
van het nutteloze streven in de
gloed van een wereld
koud en vervormd
dan het onverklaarbare ?…
Denkend aan Holland
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.160 Denkend aan Holland,
zie ik een weiland;
en daarenboven
een zonwarme gloed.
Vee staat te grazen,
mensen verbazen
zich over leven
dat leven ontmoet.
Verder dan tuinen
vind je de duinen,
waar een jong meisje
heel zacht wordt bemind.
Denkend aan Holland,
bied ik geen weerstand,
wil enkel wezen
zo blij als dat kind.…
jouw lichaam
hartenkreet
3.6 met 16 stemmen
2.769 in het schijnsel van de heldere maan
blijf ik
even verstokt
staan
ware het als haar gloed,
over een rustige zee
straalt jouw schoonheid
mij tegemoet
als ik dan door jouw passie
heerlijk zal slapen
en na een nacht van dromen
stralend zal ontwaken
zie ik diezelfde schoonheid
voor eeuwig bewaard
als bij het eerste moment
waarop ik…
levenskleuren
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.330 waar de ochtendzon
in roodgele gloed
jouw lach doorspekt
met duizend kleuren
elke tint
mijn dromenregen
omsluieren zal
als deken der nacht
wentel ik zacht
in levenskleuren
ga op zoek
naar een toekomst hierna
waar een liefde mij draagt
in gevleugelde dromen
mijn morgen breekt
in de kleur
van jouw lach…
doodsverlangen....
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.550 op vleugels van liefde
laat ik mijn dromen
jouw hart vergezellen
door hemels licht
waar het zilvergrijs
van maanlicht gebroken
tranen weerkaatst
in zachte gloed
smeek ik de nacht
onder vallende sterren
helder verlangen
naar toekomst toe
belooft mij de morgen
een liefde als nooit
door mij bemint
een eeuwige dood…
Adagio cantabile
netgedicht
3.2 met 20 stemmen
1.973 hoe de dood geruisloos
in je lichaam kroop
werd zacht belicht in je
witte huid en broze gezicht
hoe je oude ziel als milde
gloed vervloog
blijft zichtbaar in een lege
stoel en stille traan
waar een geliefde sonate
jou vaak kon bekoren
de tijd weer stilaan
verder tikt…
Kronkel
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
968 Juist die onbegrepen éénvoud
door het ijle van het ontstaan
maakt de gedachte niet warm of koud
is er geen grens tussen zicht en waan
De hunkering blijkt niet tastbaar
en een oogwenk niet te meten
ook de gouden gloed van een korenaar
blijft vast gehecht, nooit te vergeten
Gekooid in de kringloop van de uren
vervagen de deuren in de muren…
bomen langs de rivier
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.149 al dagen
zit de zon in
brandglasramen
langs de rivier
de herfst
vangt de gloed
als vuur
in glas-in-loden ramen
de glans
van goudbrokaat
gekletter van
schildknapen en ridders
het pronken
van de hoofse dames
het fonkelen van juweel
en rood fluweel
terwijl de wind
die aan de blaren knabbelt
het licht
in scherven breekt…
wandelen (4)
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
1.196 hand in hand
wandelen
langs het strand
eindeloos
geen fax, mobiel
bezinnen
voel je ziel
luister
de branding spoelt
zachtjes
het geluid voelt
rustgevend
een rode gloed
vloed
de lucht bloedt
indringend
een bewuste vlucht
vakantie
weg uit haast
stilleven
Lanzarote
4.6.03…
AMORA MORGANA
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
543 Wentel mij
in de weelde van je dauw
teken mij
in het tasten van je leden
tondel mij
met de warmte van je blik
zegen mij
in de volte van je gloed
rooster mij
in de hitte van je kracht
balsem mij
met de mirre uit jouw kelk
stijg met mij
naar het hoogtij van je vuur
droom met mij
in de holten van je rust
gloor met mij…
vaders bankje
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
931 waarom ik hier van de fiets stap
van tijd tot tijd op het bankje zit
en zie hoe het land onder een paarse
gloed vervaagt de dag er schoner
verglijdt
alsof ik door mijn vaders ogen kijk
met dezelfde oren de stilte beluister
hoe mijn gemoed zich beroeren laat
terwijl ik huiswaarts fiets
de herinnering hier zacht gedijt…
Anders dan voorheen
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
493 ik draag mijn gemoed
naar het weidse
een eindeloze verte
verleg mijn grenzen
twist met de wind
als een gevouwen bootje
varend oeverloos
ongekunsteld broos
aanvaardend de
onstuimige golven
ziende naar de gloed
een horizon van moed
‘k slijp de scherpe kanten
van de vuursteen
fonkellicht warmt de bron
maar, anders dan voorheen…
Zon, zee en strand
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.270 Als de zon haar kracht
heeft verloren
maar haar gloed nog even
de rimpeling van de zee
zacht streelt en laat gloren
verdwijnt zij langzaam
achter de horizon
golfjes kabbelen
ongestoord
op het strand
zij wissen alle sporen van de dag
uit het zand
alleen het geluid
van de branding ruist zacht
en de avond gaat
over in nacht…
Regen
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
725 Je staat je doet alles wat je moet,
even beklemmend als de eerste dag
Maar mijn liefde bevangt een vreemde gloed,
kon ik maar voelen in een missende hartslag
Vriendelijkheid in een open hand,
verstijfd elke vinger die het oog verbergt
Regen huilt de verborgen tranen afstand,
elke dag een hunkering als de hemel huilend tergt…
De zee van bloemengeel
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
462 jij streelt het land
en zet de zee
van bloemengeel
naar eigen hand
kleurt heuvels
en valleien met
je warme gloed en
laat de einders trillen
zont de huid
van rood naar bruin
en brengt pigmenten
weer tot leven
nog wachten vruchten
op wat lange zomerdagen
om in de herfst hun mooiste
oogst te kunnen dragen…
levensloop
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
554 de trage gang van oorlogsdagen
vraagt een bange blik om moed
gepast bij holle buiken en de gloed van
koortsig toevlucht zoeken -bij elkaar
kijk maar
door het glas dat boven gas en licht
met uitzicht op jouw stervensduur
en dat dan ieder uur
kerf de angst
in duizend ogen
kras de dagen in de muur…
thuiskomen
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
672 vermoeid
van treinen,
werken en beulen
kom ik aan
op een
vertrouwde plaats…
mijn huisje
de achterdeur
draait open…
een oase van
stilte en rust
begroeten mij
uitbundig,
een warme gloed
omhelst innig
mijn gezicht,
een stille wind
fluistert in mijn oren,
ik kan nog net
haar woordjes horen…
vriend,
wees welkom thuis!…
Rhododendron
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
512 Waren er geen oleanders,
bossen ondoordringbaar wilde
bramen met die violette
donkere en lichte vuren
Waren er geen assembomen,
bamboestruiken en waringins,
breed hun loverarmen spreidend,
dichte ambergroene muren
Zou de gloed van een verlangen,
in rhododendrons groene grot
niet zinderen in 't avonduur
tongen likkend als de vlammen…
Grande bouffe
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
460 Mogen de goden
hun gloed laten dalen
en sprenkelen over de heatwave
van eetbare smulpapaver
en de nimmer betaste padddenstoelenmêlee
in dit in al zijn brille
onwaarschijnlijk waarachtig clairvoyant paranormaal
weliswaar machtig
en zwaar op de maag
nooit eindigend
voorlaatste avondmaal
van robin X hood
voor de wereld en…
Herleving
poëzie
3.4 met 5 stemmen
2.409 Haar gloed vervult mijn hart, mijn ganse wezen,
en dubbel schoon lacht mij het leven aan.
Het is mij of ik uit de dood herrezen
een ander, beter leven in mag gaan.…
eindeloos verhaal....
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
998 het verhaal van mooie dromen
wordt geschreven in jouw hart
elke dag opnieuw gelezen
laat het mij in liefde leven
waar stille angst verdwijnt
in de gloed van zachte ogen
samen met jou lach
de wereld ontwaakt
zal dit hartsverlangen
ontstaan, in liefdesdromen
elke dag worden herschreven
tot een eindeloos verhaal…
eindeloos
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.381 het verhaal van mooie dromen
wordt geschreven in jouw hart
elke dag opnieuw gelezen
laat het mij in liefde leven
waar stille angst verdwijnt
in de gloed van zachte ogen
ik samen met jou
de wereld laat ontwaken
zal dit hartsverlangen
ontstaan in liefdesdromen
elke dag worden herschreven
als een eindeloos verhaal…
eindeloos verhaal
hartenkreet
4.0 met 14 stemmen
1.760 het verhaal van mooie dromen
wordt geschreven in jouw hart
elke dag opnieuw gelezen
laat het mij in liefde leven
waar stille angsten verdwijnen
in de gloed van zachte ogen
en ik samen met jou
de wereld laat ontwaken
zal ons hartverlangen
ontstaan in liefdesdromen
elke dag worden herschreven
in een eindeloos verhaal…
Vreemd, dat eenzelfde huis bevat ons beiden
poëzie
4.1 met 9 stemmen
2.389 Vreemd, dat eenzelfde huis bevat ons beiden
en toch, wij durven ons niet af te scheiden,
wij durven niet alleen zijn, niet te spreken
dan lippen bevend, die niet open breken,
begonnen klagen, wenkende ogentroost,
gloed van een wang, die om zijn blozen bloost,
handen, die groeten, blikken van verzwegen
ontroerd zijn, zuchten als uit vuur gestegen…
De kaarspit
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
845 Aan gloed ontbreekt het je niet
flonkerend knetterend vlammetje
met je bitter blauwe stammetje
dat oranjerood vertakt in 't verschiet.
Ik kijk graag naar je tongen
die zoveel stemmen trekken
en de zomerdromen wekken
die ik ooit heb verdrongen.…
nieuw leven
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
650 Die zon die rood en warm
nog even deze oude aarde
wil warmen met een gouden gloed
zal straks de regen niet trotseren
maar onder gaan en aftocht blazen.
Hoe kan dit alles ons verbazen
als zoveel nietigheid het wint
van licht en vreugde, hoop en zegen?…