370 resultaten.
Draagvlak
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
509 Een pril begin.
Geen ongeoorloofde aanval,
noch verraad aan een weerloos vergezicht.
Rust voor het getergde geestesoog,
daar gaat het om.
Door lange halen van een gewimperde zon,
zodat ijstijden dooien in lauw strijklicht.
Patronen tekenen zich af
in isobaren als lijnen van gelijkenis.…
Lentefeest
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
903 Tegen 't blauwe van de hemel
prijken pril groen blad en blije bloesem.
Kikkerdril in droesem bereidt zich voor
op een kakafonie, een vermengen,
tijdens dagen die maar lengen.
Vogels nestelen en tjilpen, fluiten,
willen jubelend hun liefde uiten.…
binnen het duister
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
592 knisperend geluid
dat slechts de
scherpste oren spitst
opgesplitst aandachtig
achter een voorhoofd
vol verwachting
zoiets als dit
ten overstaan van wat ik voel
als jij jouw armen warm
rond mijn heupen legt
jouw blik zegt alles
wat ik weten wil
mijn glimlach spreekt het boekdeel
van mijn onbevangen liefde,
onvoorwaardelijk
en immer pril…
Sermoen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
633 Gestaag kwam 's ochtends de zon opdagen
Pril voelden haar stralen en soeverijn en
Luisterrijk fluitend klonken er refreinen
Van vogels die het licht weer zagen
Immer zo dartel als hen wilde ik zijn en
- Net zo gul als bloesemende bloemen
Zich op niets…
Die jeugd blootgeeft
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
470 natuurlijk
ben jij door
de lente gekust
op haar pril
fleurige manier
waar jong elkaar
nog knap in
spiegelbeeld toelacht
pas later komen
de streekjes
aan bod
steekjes die
op het onderwater
schavot zijn gevallen
in de race naar
de knapste kop
ik zag toen al
de intrinsieke
schoonheid van
jouw dansant
bewegen en het
het betoverend…
Alex uit Ivanovo
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
608 de wind
van het naaiatelier
aan de gehorige kade
donder en bliksem
doorklieven de
eenzame regenavond
in de rivierenbuurt
van de geliefde oude stad
en je blijft niet naakt naast me liggen
omdat je zonder kleren bent geboren
je kleedt je aan en duwt de deur dicht
ik draag een broek en ik sluit alle ramen
onze vriendschap is nog pril…
Het blijft bestaan
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
629 Na al die jaren een doorleefd geluid
dat steevast in ons stadslied klinkt,
hoewel de weergave verandert
is het refrein nog altijd behouden
het aloude getingel
van de Haagse trams
Oh oh Den Haag
ook de zomeravonden
waar de duinen dubbel rosé kleuren
haar warmte nog steeds rondwaart
van pril liefdesgeluk tot ademloos
vallende sterren…
Zilvergrijs
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
239 Onze huiden dromen van pril voorjaar,
de sfeertekening van de lichtblauwe lucht;
voor intense kou blijven we beducht,
niets is mooier dan een hemels gebaar.
Nu klooft zij zacht de uitgeklede bast,
bergt de jassen op die ons kleurig staan,
en de vorst die ons als gast wil inlijven.…
Beurs van 't Leven
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.565 Zwevend op de vallende bladeren van de herfst
Die pril is.…
spiralendsnel in kleine hozen
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
1.480 vertel de bomen maar
dat je bent vreemd gegaan
als pril en groen ontlokte je
de zinnen stond nonchalant
ineens het hele bos te minnen
je flirtte met je blond
je ogen waren dauw
en vochtig als je mond
de zon kleurde je haren
jij bracht de wind niet tot bedaren
je wakkerde hem aan
spiralendsnel in kleine hozen
je warmte raakte iedereen…
Ultiem
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
765 De ochtendstond is amper uitgedauwd
- zijn gloren daagt in sterkte reeds extremer
de eerste bundels licht zijn al ontvouwd
achter de sluierzone van het schemer –
als, in omarming van het jonge groen,
een koppeltje zich innig en tevreden
verliest in lokken van het pril seizoen
waar beiden lusten vol verlangen treden
als zij verliefd in hoge…
Samen!!
hartenkreet
4.2 met 26 stemmen
3.904 Maar JIJ niet wat ik zeg
’k Word er helemaal daas van
Een treurig gevoel
Waarom kan het niet goed gaan
Jouw begrip mist elk doel
JIJ ging al veel verder
Dan ik zelf had bedoeld
Onze liefde
Hoe pril ook
Is danig bekoeld
Wat was toch de reden?
Waar ging het dan fout??…
Heb mijn stekels opgezet
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
571 een vallend blad
zijn tijd gehad
bijeengeveegd met velen
jij zag dat mijn kleur
anders was de vorm
meer kartels had
ik heb mijn stekels opgezet
toen ik begon te krimpen
het pril al eerder afgelegd
groeide langzaam en
ben lang heel groen gebleven
volwassen word ik nooit
koos verkeerde luchten
zag herfst voor winter aan
verwisselde…
Zo teer en teder
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
602 een pril seizoen is aan het ontluiken
de lente ontwaakt uit haar winterslaap
bloesem omrankt het malse groen vlekkeloos
kleine vogelkelen kwelen
o zo zoet verleidend
dit beroert, ontroert en verblijdt
deze luister aanstroomt naar m’n hart
ik sta roerloos te kijken
naar dit landelijke "Hof van Eden"
(dat mij tot poëzie dicht kleurig uitgespreid…
Gezichtsbedrog
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
582 streling
de beide ogen
uitdagend onverwachts zien
en de wankelende liefde
sussend armen in nemen
voorbij de horizon
hart aan hart
vloeiend de lijnen
stromend in elkaar over
en over
en over
en over
en weer
als ik je kon beminnen
zoek dan het staken
naar datgene wat je zocht
laat mij de milde zomerlucht zijn
laat mij niet als pril…
De laatste dans...
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
854 Jou al even in mijn bestaan
toch bleef de muziek stil,
tot nu in mooie akkoorden
die samensmelten heel pril.
Voorzichtig zingt ons hart
met diepe intense gevoelens,
enkel nog samen willen zijn,
in het zoete land van nergens.…
OUDDORP AAN ZEE
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
545 Met regelmaat haal ik mij lieve doden
Zo leeftijdloos nu helder voor de geest
En sprakeloos ervaren wij het feest
Door de geheimenis ons aangeboden
Met om ons heen weer volop lenteboden
In mij dobbert een pril zoetwater beest
Waar ben ik toch zo angstig om geweest?…
Zij
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
719 Aan de schandpaal genageld
Met vet en eigeel op haar kleed
Slaapt zij met versteende lippen
Het ooglid valt lodderig dicht
Zij was iets waarnaar ik gis
Een vermoeden dat me ontglipt
Nu haak ik met lege klauwen naar lucht
Een tamme wolf met een heilige honger
Haar wangen, een wassen zon
Haar huid, een belofte
Ik lik het pril zout van de dij…
geluk
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
3.155 altijd lopend op blote voeten
en gezeten op je vaste stek
vervolgens zou ik heel voorzichtig kijken
naar beneden waar jij je aan het schrijven zet
als het voor mij was, ik zou zo bezwijken
en vallen voor je charmes, tot en met
een glimlach van bovenaf je toevertrouwen
nog even wiegen met mijn kroon
en dankbaar dat ik mocht aanschouwen
dat pril…
Het Oosterdel
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
841 mikken
Rietstengels knisperen tegen elkaar
Kolken geven vaart
Zit ik met jou
Als puntje op een blauwe kaart
Intens genieten in hetzelfde ritme
Als de schommelingen van de boot
Lig ik met jou
De lucht wordt langzaam gloeiend rood
Een gapende zon kleurt het water paars
De vogels worden stil
Zit ik met jou
Onze liefde, nu niet meer pril…
Liefde Bloost
hartenkreet
3.9 met 46 stemmen
3.129 Weelderige wolligheid
Liefde nog pril en broos
Zijdesatijn teer en zacht
Fluistering zo ademloos
Fluwelen huid strelend
Gevoelens mooi zo intens
Lippen gloeien vol vuur
Vervlochten liefdeswens
Donsjes dansen emoties
Wonderlijk door ons heen
Kriebelen teder mysterieus
Verlangende liefdeszweem
IJskristallen zijn gebroken
En smelten…
naamloze geur
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
1.212 uitgestrekt als een
dalende springer
met parachute
lig ik op pril gewas
nog amper bovengronds,
ik spreek over gras
stengelachtig
en broos van natuur
als het ware zacht neergevlijd
maar zeker tot dragen bereid
zo woel ik met mijn lippen
wat kort geplukt
maagdelijk groen
en aanschouw
de steltlopende snippen
die door weinig…
Kijkend uit het raam
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.212 Kijkend uit mijn raam
bedacht ik me voor even
hoeveel ik al voor je voel
me aan jou wil overgeven
“Gelukkig” was ik ook alleen
maar het lijkt allang geleden
zomaar was je om mij heen
zoveel voller nu mijn heden
Ook al is alles nog zo pril
en laat twijfel mij soms nog rillen
je liefde maakt me rustig en stil
ik zou niets anders meer willen…
Zwarte Marokkaanse roos
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.103 Blauw maanlicht schijnt stil op een tere zwarte roos
ze staat daar koninklijk, gesloten en broos
Pril in knop
verwachtingsvol richt ze zich op
Nog even en dan zal haar maagdelijke dauw
dageraad's drank zijn, vol zoetigheid, zonder rouw
Verwarmd tot in haar diepste binnenste
verjaagd de zon de nachtelijke kou
Met haar stralen vol belofte…
een schenkende natuur
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
617 lente lente lente
Deo Volente
dan springen de knoppen open
nog sterker
ik zie ze al
het groen
ontworstelt zich
aan cocons
in verlengde vingers
van uitgestoken armen
dik en dun
lang en kort
sprietig
of uibollig
*
ik trap in hondenpoep
vers gelegd
op paden die door
de nieuwe toekomst
slingeren
met een reuk
zo pril…
Kind
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
791 de komende en de gaande
de krulletjes moeten
nog geboren worden
is de wens
van de gedachte
zelfs als ik dood ben
zie ik nog
de blauwe lucht
in lachende drentelpasjes
loopt het verleden
mij tegemoet
heft haar armen
naar mijn hemel
en verlies mijzelf
in stilstaande tijd
ik pas,en bewustzijn
wordt vloeibaar
stroomt tussen
pril…
Dood hout
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
531 het bos verzamelt zijn dood hout
een straffe wind schudt buien
uit een mat grijs wolkendek
maar niets is jou te gek
jij laat de winter smelten
voor die ooit begonnen is
jouw lach doet bollen zwellen
waaruit de ziel van voorjaar
zich ontvouwt tot bovenaards pril groen
je ogen schijnen perspectief
in lange dagen met meer licht
een warme…
liv – beschermer van leven
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
713 wat mooi toch is de liefde
die vurige uit omhelzing
met een mooi en lief kind
nieuwe toekomst baren kan
pril en sierlijk is het
dit kleine mirakel
als het leven zelf
gloort het ons geluk
warmte en genegenheid
die ook haar omarmen
verspreidt zo zich in stilte
prachtig klein en compleet
gelijk ontwakende natuur
dauw druppelt op grasstengels…
De Kern
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
474 Een kale vlakte
ogenschijnlijk stil
Een jonge scheut
buitengewoon pril
Een blaadje groen
ontluikend fris
Een schuchtere knop
verstopt in duisternis
Een lentebui
Een zonnestraal
Een lichte bries
En dan brutaal …
Een kleine scheur
tussen de bladen
van de kelk
die doet verraden
wat een schoonheid
binnen huist
die vol van lust
en…
de wandelaar
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
531 door de wind geleid loopt de wandelaar
eenzaam niet alleen
langs groene paden met broedende berm
die vol verwachting
in eieren genesteld die nieuw leven dragen
door zon verwarmd loopt de wandelaar
door groene weiden
waar lentegras pril de liefde omarmt
die sterren fonkelen
in ogen die branden vol verlangende lust
in vallende duisternis…