615 resultaten.
zo was het eigenlijk vroeger ook
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
1.864 Kabbelend, klauwend, knabbelend
in de meeslepende melodie
mag ik ze happen
bungelend zoet aan een lijn
kan ik ademhalen
met ogen achter theedoek zijn
de lucht is zo vertrouwd
een meeslepende parodie
op wat ooit een gutsend klankbord was
in mijn prille kinderjaren
broze klanken dwingen mij
dan terug de grote wereld in
en…
Nog altijd samen
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
2.569 Zij zijn de wijn die, gerijpt en ongeschonden,
Uit het boeket van de liefde is ontstaan
Als jonge bloemen openden zij hun ogen
Kelken die samen sluiten voor de maan
Wat in hun vat zit zal nimmer verzuren
Is niet verspild door een vreemde mond
Hoewel instinct verleiding moet verduren
En prille liefde door zonde wordt verwond
Zij belichamen…
Klavier
netgedicht
4.2 met 52 stemmen
892 Lief mij schat
vertrouw mijn initiatief
lief mij
staand krom plat
in bubbelbad
op de kokosmat
nauw achter in de mini
tussen knalwit duizendblad
en
de laagstaande verblindende zon
zoals prille liefde verblindt
verwarmt ze
streelt mee
klaverblad een vier
en plots klinkt
onder spelende vingers
zijn opgewonden stem
ik lief je schat
ondanks…
Haar stilte wit
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
869 nog zijn
konijnen traag
maar in een vlaagje
lentezon ontwaakt hun
eerste voorjaarssprong
zien ze het
prille groen van
lichtend mos dat
in warmte weer ontkiemen
mocht na winterslapen
struin door duinen
naar het strand
waar golvend grijs
haar stilte wit
in een opkomend tij
in variaties blauw
leg ik de schelpen
in jouw hand…
Alleen..
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
971 Donker is de weg alleen
Alle woorden zijn in stilte opgelost
Jij die alles achter liet
Eens de kleuren schilderde
Van liefde in het prille begin
Donker is de weg alleen
Eenzaamheid is nu de pijn
Als zand glijdt de liefde weg
In donker de pijn uitschreeuwend
Donker is de weg
Voelend de tranen opkomend
Niemand die het zout nog proeft
Het…
onbekende muze aan de bushalte
hartenkreet
1.8 met 4 stemmen
1.467 je tante
die je oom kon zijn
met ingetogen passie
tover je walging en afkeer
uit je onzichtbare hoge hoed
met neergebogen hoofd en ogen
distantieer je je koeltjes
van hen die je altijd gekend hebt
je straalt als een donderwolkje
ijsprinses op een zomerse dag
actrice van nature uit
op de planken van het volkstheater
of je eerste prille…
Altijd wat
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
799 De ficus in de hoek
als ongenode gast
staat zijn dode biertje uit te drinken
weet de uitgang niet te vinden,
klaagt en klaagt
en is de prille minnaars maar tot last.
Zo zie je: in de liefde is er altijd wat te zeiken
en doe je 't zelf niet dan doet de ficus dat wel ongepast.…
geheimen ontbloot
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
498 dichter bij jou
leggen zwijgende jaren
opnieuw en opnieuw
mijn geheimen bloot
als aarzelende gebaren
fluisterende dromen
hoopvolle illusie
te veel en te groot
ijdel het mysterie
van prille aanbidders
handen te gretig
woorden te loos
toewijding te duister
met vage beloften
duister de doelen
aandacht te broos
onaf steeds het raadsel…
WINTERSLAAP
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
699 Ik hou niet van ijskoude dagen
Van wind die door de kieren waait
Oh was ik maar een zevenslaper
Geen hond die blaft , geen haan die kraait
Maandenlang ver weggestoken
Me hullen in mijn eigen huid
En ademen op mijn eigen ritme
Geen mens te horen, geen geluid
Laat me ontwaken in de prille zomer
Wanneer de kievit wiekt boven het land
Laat…
ONZE PRILLE LIEFDE OOIT
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
860 zonnige dag
was ‘Dag’ het enige wat ze zei
Een glimlach en haar knipoog
ze maakten mij ‘t innerlijk blij
Zij was hèt, hoeft geen betoog
en wat zij zei, maakte mij blij
Een knipoog en haar glimlach
ze maakten mij erg van streek
Ik keek haar aan en dacht, ach
wijl ik voor haar lief bezweek
Een glimlach en haar knipoog
ze betekenden ons prille…
Vorsen bij de zee
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
643 de reddende geur
van de bruisende branding
om weer te zijn
als het ongekunstelde kind
dat karrensporen volgt
het vertrouwde in het zand
van de jutter die in de harde kern
een zachtheid blootlegt
in het strelen van schatten
zijn vondst op het strand
*
blijvend vorsen bij de zee
waar beelden ontwaken
terugkeer naar toen, de prille…
Greetje
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
521 Ik heb een doosje waar ik alles in bewaar
Aan dingen die hun waarde zijn verloren
Maar die ik toch met goed fatsoen
Niet zomaar even weg kan doen
Omdat ze ook een ander toebehoren
Een prille zoen door Greetje mij gegeven
Een lief gedicht van mij aan haar geschreven
Een rode lok, die kreeg ik van haar toen
Voor wat er kwam, een poosje na die…
vragen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
592 ondanks het besluit te zwijgen
- geen woord voor aarde of vergaan
voor ijs en kou en vorst- valt moeilijk
te verkroppen dat winterbloemen
bloeien, roekeloos ontknoppen
harten schaamteloos openstaan
waar narcissen gedijen onder sneeuw
wie zal straks de schoonheid tellen
de woeker van het groen beheren
as blazen in de prille zachte voorjaarswind…
vragen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
706 ondanks het besluit te zwijgen
-geen woord voor aarde of vergaan
voor ijs en kou en vorst- valt moeilijk
te verkroppen dat winterbloemen
bloeien, roekeloos ontknoppen
harten schaamteloos openstaan
waar narcissen gedijen onder sneeuw
wie zal straks de schoonheid tellen
de woeker van het groen beheren
as blazen in prille zachte voorjaarswind…
Verloren
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
591 Witte vleugels
breken het prille ochtendlicht
aan de einder
tussen wolken en zee
waar het opstijgt uit het nacht'lijk duister
Gedachten rapen schelpen
ranke vingers glijden door zand
en het zilte schuim vangt dromen
waarin alles verloren ging
tussen het wit en zwart van woorden
Daar buigt de wind zich in haar schoot
en zij buigt…
Rond een rode maan
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
552 mag het even
hemel zijn in
je lach en ogen op
het bloemblaadjesfestijn
ze dwarrelen omlaag
in duizend kleuren
golven op de wind
een spectaculair gebeuren
ze kleden jouw
gracieuze vormen
in de haute couture
van de prille lentenatuur
jij bloeit
als nooit te voor
volmaakte schoonheid
in paradijselijk decor
wij zingen dansen
rond…
Door de tijd
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
769 Wat houd ik van de prille morgen
Enkel de vogeltjes die fluiten
Alles rustig en stil
Alleen dan voel ik me geborgen
Wat houd ik van de dag die nog moet beginnen
Weer een donkere nacht voorbij
En een zee van tijd voor mij
Ik wil me heerlijk afsluiten hier vanbinnen
Wat houd ik van de belofte van een nieuwe dag
Ik kan opnieuw beginnen
Zonder…
Dag breekt aan
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
192 Zilvren sporen in ’t bedauwde
Gras door het gouden licht
Bestreken van de prille zon
In deze vroege ochtendstond.
Verderop zweven bonte koeien
Met hun doorkliefde torsen,
Gewekt door d’nieuwe dag,
In d’stilte van licht zonder geluid.
De stad achter de kim ontwaakt
Met motor- en mensgeluiden,
Door het stadsleven uitgebraakt.…
fuga
netgedicht
2.6 met 10 stemmen
510 een fuga van de liefde
zweeft met haar eerste
prille stem door het dal
een bries draagt de
volgende warme klank in
tintelende handen naar huis
tonen voegen zich samen
als een liefdevolle belofte
een vloeiende groet
troostende vallei poëtisch tapijt
van verweven herinneringen
hoedster van meerstemmigheid
een fuga van de liefde…
geef het prille groen aan bomen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.694 doel
het dooft de onlust
en verstilt de vragen
het brengt het knagen
tot een vage rust
het leven is te dragen als
de nacht wordt aangemaand
meer daglicht toe te laten
het geweten wordt gesust
ga de duisternis maar haten
omdat het licht te donker wordt
het goede heeft niet in de gaten
dat het langzaam wordt vermoord
geef het prille…
Prille liefde in de knop geknakt
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
828 Juist liep mijn ziel weer vol van liefdevol gevoel
Liet ie dan toch bewust het prille vuurtje doven
Heeft hij expres zijn blik en aandacht stil verschoven
Beleefd en vriendelijk maar wel een beetje koel
Ben ik hem dan misschien een tikkeltje te zwoel
Om zich in te verlieven en voor uit te sloven?…
November
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
762 dagelijks leven
wordt verricht
schijnt uit de troosteloze straten
een ongekleurd namiddaglicht
De jaren gaan zoals zij gingen
er is alleen geen onderscheid meer
tussen dove herinneringen
en wat geleefd wordt en vermijdt
verloren zijn de prille…
ik leefde
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
780 ik leefde liefde lang
langs lange lanen
van een zomers groene lariks
in weelderige bermen
zocht het droog donzig gras
langs water met witte zwanen
waar glinsterende libelles zwermden
en ik prille stilte las
wuifde met mijn wimpers
naar naderende mussen
die ogenschijnlijk bij
iedere tedere tred
moederaarde wilden kussen
ontroering…
Liefde
hartenkreet
4.4 met 23 stemmen
1.736 Hoe bijzonder is het toch
om liefde mee te maken
Mooi toeval in twee harten
die elkaar weten te raken
Hoe verrassend is het toch
vlinders vanaf de prille start
Nimmer aflatende verlangens
in de breedte en lengte van je hart
Hoe heerlijk is het toch
die ene speciale in je leven
Om te koesteren te beschermen
vol overgave nemen en geven…
Nazomeren
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
700 De zwoele nazomerbries
Zwanger van zompige geuren
Voor ons is er geen treuren
Over wat niet was
Het prille herfsten
Doet de bladeren kleuren
Jichtige gewrichten zeuren
Hoog staat het oude gras
Loom strek je lijf en leden
De ogen gesloten in stil genot
Verbonden zijn wij, dicht bij God
Tweezaamheid kleurt ons bestaan
Eens…
sprokkeltijd
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
966 wollige wintervelden
met sneeuwschapen bezaaid
en krimpt in kille dagen
die voor de helft in donkerte verzinken
als aan de kim opnieuw
een witte zon gaat glimmen
en 't eerste licht wellicht
de eerste krokus laat ontspringen
smelt binnenin het winterschild
kiemt weer 't kinderlijk verlangen
buiten kleedt zich in tientallen tinten
prille…
Lente
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
986 Verscholen onder sneeuw en ijs
daar zingt een boom zijn eigen wijs
nog niet zo heel hoog van de toren
wie luistert zal het echter horen
De sneeuw smelt weg, het ijs verdwijnt
't gezang wordt luider naar het schijnt
de prille lente laat zich zien
tè ingehouden nog, misschien?…
een vluchtige damp
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
804 ik snuif de vochtige damp
opstijgend uit het natte gras
het vult mijn longen en aders
zoals nieuw leven ruikt
zoals aldoor het prille was
het geurt mijn dromen vol
van ruimte en lucht
het geeft mij vleugels
laat het zware gaan
het schept een nieuwe vrucht
zo voel ik even
aan de schepping
word gewaar
van het onbestemde
dat zeker…
In het oude bewust
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
967 de zouten van mijn lichaam
verlangen naar die achterbleven
binnen dit ogenblik van tijd
draag ik ze met water
omdat de zee mij niet verlaten heeft
toen ik haar verliet
de tranen die ik nu vergiet
getuigen brak van spijt
eeuwigheid van simpel leven
en sterven ben ik kwijt
geen van mijn prille vormen
bacterie worm pantoffeldier…
Dauwdruppels
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
628 In het prille van de morgen
ademde ze rust en vertrouwen
het was alsof de berg die voor haar lag
steeds minder hoog leek
stap voor stap
zag ze papavers en prachtige veldboeketten
langs de weg
ze keek haar ogen uit
tussen de wolken door fluisterde de wind
een lint van liefde
haar handen begonnen te vangen
waar wangen bloosden
piepte…